เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบ จุดอ่อนของพระเอกอิเซไค

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบ จุดอ่อนของพระเอกอิเซไค

    บางครั้งผมก็รู้สึกสงสัยเหลือเกินว่านางเอกในไลท์โนเวลต่างๆนั้นคงความเวอร์จิ้นอยู่ได้อย่างไรกัน

    แม้กระทั่งคนดีมีคุณธรรมล้ำฟ้าอย่างผมเวลาเจออาสึกะท้าทายก็ยังอยากรับคำท้าของเธอไม่ได้

    อาสึกะทำหน้าตกใจเมื่อได้ถูกโยนลงไปในบนเตียงนอนในห้องลับแห่งนี้

    ท่ามกลางสายตาส่องประกายของคานาเอะและหน้าที่แดงก่ำของโทโมกะ

    “อ๊าย นายทำอะไรน่ะ”

    อาสึกะลุกขึ้นมานั่งบนเตียงนอนแล้วทำท่านึกขึ้นได้

    “ฮิ ฮิ ฮิ นายแค่ขู่ใช่ไหมล่ะพระเอกอิเซไคน่ะ จะมีอะไรมาขัดจังหวะหรือมีแค่ฉากแค่เกือบๆเท่านั้นล่ะ ฮิ ฮิ ฮิ”

    อาสึกะฉีกยิ้มอย่างดีใจที่สามารถจับจุดอ่อนของโอตะที่เป็นพระเอกอิเซไคที่เป็นคนดีมีคุณธรรมล้ำฟ้าไม่แตะต้องผู้หญิงก่อนแต่งงานเพราะฮาราม

    สิ่งที่พอจะหักกฎการฮารามของพระเอกโชวเน็นเช่นนี้ได้คือต้องไปต่างโลกที่ไม่มีสิทธิมนุษยชนเท่านั้น

    เฮ้อ

    ผมถอนหายใจ

    สมกับเป็นต่างโลกในอดีตที่พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเราในอนาคตนั้นผ่านสงครามและการกักในที่อยู่อาศัยและการบังคับให้ประชาชนที่เดินทางไปไหนมาไหนต้องใส่หน้ากากและไม่ได้อยู่ในที่ชุมชนหรือทำกิจกรรมกลางแจ้งมาหลายปี

    ทำให้ประชากรรุ่นผมนั้นโหยหาร่างกายของเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างมาก

    เมื่อมาอยู่ในโลกนี้ที่ไม่ต้องใส่หน้ากากแล้วราวกับภาพของสวรรค์เลยทีเดียว

    อาสึกะยังทำท่ากลิ้งไปมาอยู่บนเตียงอย่างท้าทาย

    เธอถอดถุงเท้าออกมาโชว์ท่อนขาที่สวยงามชี้มาทางผม

    “ฮิ ฮิ ฮิ ถ้ากล้าก็เข้ามาสิ”

    อาสึกะทำท่าส่งจูบเมื่อเธอมั่นใจว่าผมเป็นพระเอกอิเซไคที่คุณธรรมล้ำฟ้าเธอก็มั่นใจในตนเองมากขึ้น

    ผมถอนหายใจใช้ไอเท็ม

    Lover Lamp

    ตะเกียงแห่งความรัก

    ตะเกียงที่เป็นรูปหัวใจสีชมพูลอยอยู่บนเหนืออศีรษะส่องแสงสว่างไปทั้งห้อง

    Locked

    ล็อค

    ผมกล่าวอธิบายให้พวกเธอฟังแบบพระเอกที่ดี

    “ตะเกียงแห่งความรักนั้นคือสิ่งที่จะทำให้เวลาในห้องนี้ผ่านไปยี่สิบสี่ชั่วโมงในขณะที่ข้างนอกผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเหมาะกับการให้คู่รักที่ไม่มีเวลาหาเวลามาทำกิจกรรมกันมากขึ้น”

    หรือวิธีการเก็บภาพซีจีแบบรวดเร็วและย่นเวลาฉากคัทซีนได้นั่นเอง

    ผมเริ่มถอดเสื้อ

    “และการล็อคประตูคือการไม่ให้คนในห้องสามารถเปิดออกไปได้นอกจากผม”

    ผมกระโดดขึ้นไปบนเตียงกอดอาสึกะไว้อีกครั้ง

    “และผมบอกเธอหรือยังว่าผมมาจากโลกอนาคตที่มนุษย์ไม่ได้พบปะสังสรรค์หรือทำกิจกรรมร่วมกันต้องอยู่ห่างกันหลายเมตรเพราะโรคระบาดที่แพร่ระบาดไปทั่วโลก?”

    “อ๊ายนายมาจากไซเบอร์พังก์อย่างนั้นหรือ?”

    อาสึกะเริ่มกลับมาหน้าแดงอีกครั้งแล้ว

    “ดังนั้นจุดอ่อนของพระเอกอิเซไคแบบดั้งเดิมใช้ไม่ได้กับผม”

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ ที่คุณอ่าน