“แย่แล้ว เฟลิกซ์ใช้วิธีใส่ร้ายพวกเรา บอกว่าเราอยู่เื้ัทั้งหมด ยกความผิดทั้งหมดให้เป็ของเรา”
ชายที่ถูกแต่งตั้งให้เป็ผู้ส่งข่าวรีบรายงานสิ่งที่ได้ยิน ได้เห็นให้แอนเดอร์สันและโซเดียร์ฟัง เมื่อพวกเขาสองคนรู้ว่าอีกฝ่ายใช้ลูกไม้แบบนี้เล่นงานอาร์เดลเพื่อล่อให้จอร์จพาคนเข้าไปในค่ายเฟลิกซ์นั้น พวกเขาก็เริ่มเดินทางไปยังประตูหลังในทันทีเพื่อดักรอเฟลิกซ์ที่จะใช้ประตูหลังหนีออกไป
ตู้ม บรึ้ม!
“คุณเวียร์น่า”
เวียร์น่าที่วิ่งเข้ามารวมกลุ่มถูกนักเรียนวิ่งเข้ามาล้อมเพื่อป้องกัน เนื่องจากเธอเป็มันสมองของทีม ไม่สามารถถูกทำให้ออกจากการทดสอบในตอนนี้ได้ หลังจากที่เธอเข้ามารวมกลุ่มกับทุกคนนี้เองนั้น เธอก็เริ่มกระจายสายตากวาดมองรอบๆตัวเองอีกเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้นเอง จุดที่เธอตั้งเอาไว้จะถูกวิทยาลัยทั้ง 4 เหยียบ
“คนของเราถูกจัดการไปแล้วพันคนได้ครับ”
“อืม หากเราอยากจะชนะเราก็ต้องเสียสละและจำเอาไว้ว่าจะต้องใช้โอกาสที่เพื่อนเสียสละทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี”
เวียร์น่าเตือนสติทุกคน แผนการของเธอไม่ได้วางเอาไว้เพื่อให้ทุกคนรอด ายังคงมีการสูญเสียต่อให้จะไม่มีใครตายแต่ทุกคนที่สลบลงไปในาจะถูกส่งตัวออกไป แม้ตอนนี้จะยังไม่มีกรรมการเข้ามาเก็บ แต่หลังจากนี้จะต้องมีมาแน่นอน
“โจมตี!”
จอร์จสั่งให้คนของเขาเข้าโจมตีนักเรียนเฟลิกซ์ร่วมกับ 3 วิทยาลัยที่กำลังต่อสู้ใจกลางค่าย ด้วยการก้าวเข้ามาด้านในค่ายทำให้วิทยาลัยทั้ง 3 ที่คิดจะแบ่งคนมาโจมตีหยุดความคิดแล้วนำกำลังของพวกเขาไปโจมตีเฟลิกซ์ก่อน ถึงอย่างนั้นจอร์จกลับพบว่าการหลีกเลี่ยงการโจมตีจากทั้ง 3 วิทยาลัยไม่ใช่การหลีกเลี่ยงระยะยาว หากเฟลิกซ์ถูกประเมินว่ากำลังจะแพ้อาร์เดลจะต้องถูกโจมตีอย่างแน่นอน
ตู้ม!
“เกิดอะไรขึ้น!”
“ตรงนั้น ะเิเมื่อครู่มาจากหลุมพวกนั้น”
แผ่นไม้ที่ปิดปากหลุมเอาไว้ล้วนลอยกระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้าหลังจากมีการะเิดังกระหึ่มออกมาติดๆกัน ทุกคนที่กำลังอยู่กลางค่ายล้วนมองจ้องไปยังหลุมมากมายในทันที ก่อนที่พวกเขาทุกคนจะขนลุกเมื่อได้ยินเสียงร้องคำรามก้องกังวานออกมาจากหลุมมากมาย
โฮก!!!
“มอนสเตอร์ เฟลิกซ์นำมอนสเตอร์มาซ่อนเอาไว้!!!”
นักเรียนของทั้ง 4 วิทยาลัยเริ่มถอยออกจากใจกลางค่ายเพื่อรวมกลุ่มกัน ทันใดนั้นกำแพงที่พวกเขาทุบเข้ามารวมไปถึงประตูก็เริ่มสั่นก่อนจะปรากฎวงเวทย์ธาตุดินสร้างกำแพงปิดทับจนค่ายเฟลิกซ์ไม่มีทางเข้าออก
“แย่แล้ว มันเป็แผน เฟลิกซ์ล่อให้เราเข้ามาในค่าย มันเป็แผนทุกคนจับกลุ่มเร็วเข้า!”
เสียงร้องะโจากโดมินิคร้องะโลั่น สั่งให้นักเรียนรวมกลุ่มกัน ทางฝั่งคริสโตเฟอร์ก็ออกคำสั่งในลักษณะเดียวกัน ทางกฤตินนักเรียนทุกคนล้วนวิ่งไปหลบหลังปีแอร์ ทันใดนั้นรูมากมายหลายร้อยรูที่เปิดกว้างก็ได้มีเวทย์ธาตุดินทำงานเพื่อดันก้นหลุมให้ยกตัวสูงขึ้นมาจนมอนสเตอร์ที่ถูกขังเอาไว้ด้านในปรากฎตัว
“วิ่ง!”
เวียร์น่าฉีกยิ้มกว้างหลังจากแผนเป็ไปตามที่เธอคาดการณ์เอาไว้ จึงสั่งให้คนของเธอหนีออกไปทางฝั่งประตูหลัง ทันใดนั้นคนของกฤตินที่ไม่ยอมให้นักเรียนเฟลิกซ์หนีไปไหนได้นั้นพวกเขาก็ได้พุ่งตัวอ้อมตำแหน่งที่มอนสเตอร์ปรากฎตัวออกมาแล้วเข้าโจมตีเฟลิกซ์ในทันที
“ไปไปไป รีบไปเร็วเข้า!”
นักเรียนของเฟลิกซ์เปลี่ยนจากโจมตีไปเป็ป้องกันจากนั้นก็วิ่งไปทางฝั่งหลังค่ายเพื่อใช้ประตูหลัง ภายใต้คำสั่งถอยออกจากค่ายนี้เองนั้นมอนสเตอร์มากมายที่โผล่ออกมาจากหลุมพวกมันล้วนแล้วะเิพลังเวทย์ออกมาข่มขู่นักเรียนทุกๆคน ด้วยพลังเวทย์ที่อยู่ระดับ 15 - 20 ปี สร้างความใให้กับนักเรียนทุกคนที่เห็นพวกมัน อย่างไรก็ตามไม่มีเวลาให้พวกเขาได้ใ ทันทีที่มอนสเตอร์ออกมาจากหลุมพวกมันก็ได้พุ่งเข้าโจมตีนักเรียนในทันทีโดยไม่สนเลยว่านักเรียนมาจากวิทยาลัยใด
“ถอย ถอยก่อน ตั้งแนวป้องกันแล้วถอยออกมา!”
คำสั่งร้องะโดังก้องไปทั่วฟ้า วิทยาลัยโดมินิครีบจัดรูปแบบป้องกันเพื่อจะถอยออกมาจากจุดที่มอนสเตอร์กำลังโจมตี ทางฝั่งคริสโตเฟอร์ก็ทำไม่ต่างกัน อาร์เดลที่เข้ามาด้วยคนจำนวนน้อยนั้นพวกเขาก็รีบกลับไปยังทางที่เข้ามาเพื่อทุบกำแพงออกไป มีเพียงแค่กฤตินเท่านั้นที่ไม่สนใจมอนสเตอร์ บุกตะบันไปข้างหน้าไล่ล่าเฟลิกซ์
ตู้ม!
“แย่แล้ว กำแพงหนาเป็พิเศษเราไม่สามารถทำลายได้ในเวลา 10 หรือ 20 นาที!”
เสียงร้องะโดังมาจากด้านหลังทำให้จอร์จที่กำลังรับมือกับมอนสเตอร์หันมองไปยังกำแพงที่กำลังถูกทุบ อย่างไรก็ตามด้วยความหนาของมันและมีกับดักวางเอาไว้เพื่อลดทอนพลังเวทย์ ส่งผลให้กำแพงค่ายเฟลิกซ์ไม่สามารถทุบให้แตกในระยะเวลาอันใกล้นี้
“จัดตั้งกลุ่ม 100 เราจะฆ่ามอนสเตอร์ที่เข้ามาหาเรา!”
จอร์จเปลี่ยนแผนใหม่ จากการมองดูจำนวนมอนสเตอร์ไม่สามารถจัดการพวกเขาทั้งหมดได้ พวกมันมีจำนวนเพียงพอแค่ทำให้พวกเขาเจ็บหนักเท่านั้น แต่อาการเจ็บหนักกลับเปิดโอกาสให้เฟลิกซ์ที่กำลังหนีออกไปใช้เวลา่นี้จัดการค่ายของวิทยาลัยทั้ง 4 จอร์จที่รู้ว่าพวกเขาต้องจัดตั้งกลุ่มล่านี้จึงสั่งทุกคนแล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็หน้าที่ของโซเดียร์
“ปิดประตูเร็วเข้า!”
นักเวทย์ธาตุดินหลายร้อยคนร่ายเวทย์ปิดประตูหลัง แม้ตอนนี้ปีแอร์จะกำลังร่ายเวทย์โจมตีพวกเขาอยู่ก็ตาม ทันทีที่เวทย์กำแพงธาตุดินของนักเวทย์นับร้อยถูกผสานเข้าด้วยกัน กำแพงขนาดใหญ่ก็พุ่งขึ้นมาปิดประตูทางออกด้านหลัง พลางได้ยินเสียงะเืหนึ่งครั้ง จากการโจมตีของปีแอร์ที่พยายามจะทุบกำแพงตามมา
“ไปเร็วเข้า เวลาเราเหลือน้อยทุกทีแล้ว!”
เวียร์ร่าเป็ฝ่ายพุ่งออกจากด้านหลังค่าย ตำแหน่งที่พวกเขาต้องเดินทางไปคือเขตโดมินิค จากเดิม้าเดินทางไปยังอาร์เดลก่อน แต่หลังจากรู้ว่าอาร์เดลคือผู้อยู่เื้ัหลายเหตุการณ์และรู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไรนั้น เวียร์น่าจึงจะบุกวิทยาลัยอื่นก่อนเพื่อเก็บทรัพยากรที่อยู่ในค่ายทั้ง 3 หากว่าเธอไม่สามารถโจมตีอาร์เดลที่เหลือไว้สุดท้ายได้ อย่างไรก็ตามทรัพยากรที่ทั้ง 3 วิทยาลัยเก็บเอาไว้ก็น่าจะทำให้เธอได้ลุ้นที่ 1
“อย่างไรก็ตาม เธอกลับพบว่ามีหนึ่งอย่างแปลกไป การออกมาด้านหลังค่ายพวกเธอจะต้องถูกดักโจมตีจากอาร์เดลที่มีจำนวนน้อยกว่าวิทยาลัยอื่น ทว่าตอนนี้กลุ่มของอาร์เดลที่ซ่อนตัวกลับไม่เดินทางออกมาส่งผลให้เธอเกิดความงุนงง”
“พวกเขาไปไหน หน่วยสำรวจของเราว่ายังไง”
เวียร์น่าติดต่อกับหน่วยสำรวจที่อยู่ฝั่งอาร์เดลแต่ก็ทำไม่ได้ เธอจึงรู้ว่าอาร์เดลอาจจะจัดการคนของเธอไปแล้ว ทันใดนั้นเองกลุ่มคนที่เธอรอก็ปรากฎตัวทำให้เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“ในที่สุดก็ยอมออกมาสักที”
เวียร์น่าเอ่ยปากด้วยความยินดี แอนเดอร์สันและโซเดียร์ที่สั่งให้คนปิดล้อมคนของเวียร์น่านี้ก็เริ่มปรากฎตัวให้อีกฝ่ายเห็นว่าใครเป็คนสั่งการ
“เหลือคนมากกว่าที่คิดเลยหนิ น่าจะสักสองพันต้นๆได้”
แอนเดอร์สันเป็คนพูด เขาขอกับโซเดียร์แล้วว่าตัวเอง้าพูดกับอีกฝ่ายจนทำให้เวียร์น่าหันมองด้วยความสนใจเพราะแอนเดอร์สันไม่อยู่ในข้อมูลของเธอ
“นายพอจะบอกชื่อได้ไหม”
“ได้ ได้สิ แต่ขอบอกบางอย่างก่อนได้ไหม”
“ได้ นายจะพูดอะไรก็พูดเพราะคนของนายไม่มากจะจัดการคนของฉัน”
“ก็ไม่ได้คิดจะจัดการอยู่แล้วหนิ เอาล่ะๆ เข้าเื่หลักเลยแล้วกัน ต่อจากนี้ไปเธอจะไล่โจมตีค่ายทั้งหมดเพื่อชิงทรัพยากรใช่ไหม ถ้าฉันเดาไม่ผิดแต่ละค่ายน่าจะเหลือคนอยู่ราวพันต้นๆ คนของเธอในตอนนี้เหลือสองพันต้นๆ รวมกับการมีเธอที่เชี่ยวชาญในการวางแผนคงจะง่ายในการชิงทรัพยากร แต่ก็นะ ด้วยจำนวนคนสองพันสำหรับเธอมันคงไม่พอหรอกใช่ไหม จำนวนเท่านี้คงไม่ใช่จำนวนที่เธอวางเอาไว้”
เวียร์น่าย่นคิ้ว เธอเป็คนที่อยากรู้อะไรก็ต้องรู้ให้ได้ตลอด แอนเดอร์สันกลับกำลังเล่นลิ้นกับเธอพยายามยื้อเวลาจนเธอรู้สึกหงุดหงิด อย่างไรก็ตามเธอยังไม่คิดจะลงมือทำอะไรเพราะคิดว่าแอนเดอร์สันคงจะเตรียมอะไรไว้ในสถานที่แห่งนี้
“นาย้าจะพูดอะไรก็พูดออกมาให้หมด”
“อาห์ งั้นก็พูดเลยแล้วกันเนอะ การบุกครั้งนี้เธอจะต้องใช้คนแค่สองพันนี่แหละเพราะพวกที่กบดานด้านนอกถูกพวกเราจัดการไปแล้ว ”
เวียร์น่ารู้ในทันทีเลยว่าคนที่เธอเตรียมเอาไว้สมทบนอกค่าย ถูกจัดการไปแล้ว
“โอ้ว ไม่แสดงสีหน้าใดเลย แสดงว่ามีแผนสินะ งั้นฉันจะบอกอีกอย่างให้ฟังก็แล้วกันว่าแผนของเธอน่ะ มันคงจะสำเร็จยากหน่อย ตอนนี้ทุกค่ายได้รับข่าวของพวกเธอที่กำลังจะบุกไปแล้ว ตอนนี้คงจะเตรียมการป้องกันขั้นสูงสุด หึหึ ”
แอนเดอร์สันฉีกยิ้มกว้าง เขา้าเยาะเย้ยอีกฝ่ายให้เกิดความโกรธ ทันใดนั้นโซเดียร์ก็ได้ให้สัญญาณก่อนที่คนของอาร์เดลจะกระจายหายไปอย่างรวดเร็วไม่มีการโจมตีใดๆเกิดขึ้น ด้วยการทิ้งแอนเดอร์สันไว้เพียงหนึ่งคนส่งผลให้เขาถูกสายตาของนักเรียนเฟลิกซ์หลายพันคนจ้องมอง เขาจึงเล่าทุกอย่างที่กำลังกระตุ้นให้เขาถูกฆ่าตาย
“จะใส่ร้ายกฤตินเหรอ ฮ่าๆๆ ฉันเองแหละที่เปลี่ยนหลักฐาน การทำให้โดมินิคและคริสโตเฟอร์เข้าใจผิด ฉันก็เป็คนทำเช่นเดียวกัน รวมไปถึงการไปส่องด้านหลังค่ายของเธอ ฉันก็เป็คนทำเพื่อให้เธอสนใจด้านหลังค่ายมากเกินไปจนนำกำลังที่ควรจะเอาไปซ่อนไว้ในป่ามากกว่านี้ มาอยู่กับเธอที่กำลังจะฝ่าวงล้อมเพราะคิดว่าจะมีคนมาดักจับด้านหลังค่าย มีอะไรอีกไหมนะที่ฉันคนนี้ทำลงไป อ๋อ การใส่ร้ายทุกๆอย่างว่าเป็ฝีมือเฟลิกซ์ ฉันคนนี้เป็คนทำเช่นกัน”
แอนเดอร์สันฉีกยิ้มหน้าบานหลังจากเขาเห็นความโกรธกำลังส่งผ่านสายตาของเวียร์น่า เธอไม่เคยถูกใครอ่านแผนออกมากขนาดนี้มาก่อน ทั้งขัดขวางและใส่ร้ายเธอไม่เคยถูกเล่นงานแบบนี้ แล้วยิ่งได้รู้ว่าเป็ฝีมือของชายเพียงคนเดียวส่งผลให้เธอโกรธจัด ทว่าแอนเดอร์สันไม่ได้พอใจกับความโกรธของเธอคนเดียวเท่านั้น คนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังเวียร์น่าตอนนี้ก็โกรธเช่นกันจนระบบแจ้งเตือนถี่รัวให้รู้ว่าเขาตกอยู่ในที่นั่งลำบากมากที่สุดเท่าที่เคยเผชิญหน้ามา อย่างไรนั้นเขากลับพุ่งตัวะโลงน้ำหายไปต่อหน้าต่อตาของทุกๆคน
“อย่า ไม่ต้องตาม ภารกิจของเรายังคงเหลืออยู่ ต่อให้เราจะเหลือคนเท่านี้ฉันจะทำให้ทุกคนเห็นเองว่าเราเป็ที่ 1 ได้”
เวียร์น่าเก็บความโกรธเอาไว้ การทดสอบยังไม่จบเธอจะตามไปแก้แค้นนักเรียนจากวิทยาลัยอาร์เดลในภายหลัง ตอนนี้จำเป็ต้องเดินทางไปยังค่ายต่างๆเพื่อชิงทรัพยากร
“ไปเร็วเข้า!”
นักเรียนกลุ่มสุดท้ายของวิทยาลัยเฟลิกซ์ออกวิ่งด้วยความรวดเร็วมุ่งหน้าสู่โดมินิคเพื่อชิงทรัพยากร
[แจ้งเตือน โฮสต์รอดพ้นจากเื่ราวที่นำไปสู่ความตายได้สำเร็จ ระบบขอมอบรางวัล ตั๋วสุ่มรางวัลจำนวน 31 ใบ]