บทที่ 8 หาเงินเล็กน้อย
ในเมื่อบ่อนพนันเป็ทำเลที่ดี ในเมื่อเขาคิดได้ คนญี่ปุ่นย่อมคิดได้เช่นกัน สมกับที่เป็ยอดฝีมือของหน่วยโทกโก*[1] ที่จัดเตรียมคนไว้ที่นี่ตั้งนานแล้ว
"โอ๊ะ คุณลูกค้าเพิ่งเคยมาครั้งแรกหรือครับ?"
พนักงานเดินโต๊ะรีบปรี่เข้ามาทันที ช่วยลดความกระอักกระอ่วนของเซี่ยเยี่ยนไหลลงได้
"ทำไม? ที่นี่ไม่ต้อนรับลูกค้าใหม่เหรอ? ฉันมีเงินนะเว้ย"
เซี่ยเยี่ยนไหลใช้นิ้วก้อยมือซ้ายแคะขี้มูก มือขวาเขย่าเหรียญที่เอวให้ส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง ทำท่าทางเหมือนพวกนักเลงปลายแถว ซึ่งสร้างความรังเกียจให้กับอุจิยามะ โมโตโมโตะ เป็อย่างมาก
"คุณพูดอะไรแบบนั้นครับ เราเปิดประตูทำธุรกิจ จะมีลูกค้าใหม่ลูกค้าเก่าที่ไหนกัน? คุณอยากเล่นอะไรครับ? เดี๋ยวผมนำทางไป"
พนักงานเดินโต๊ะถูกเงินเหรียญบนตัวของเซี่ยเยี่ยนไหลดึงดูดไปนานแล้ว ไม่สนใจหรอกว่าคุณจะเป็ใคร ขอแค่มีเงินก็พอ
"ขอทอยลูกเต๋าสักสองสามตาสิ อันนั้นแหละง่ายดี"
เซี่ยเยี่ยนไหลเห็นว่าโต๊ะลูกเต๋าอยู่ด้านในสุด ซึ่งสามารถมองเห็นภาพรวมของบ่อนได้ทั้งหมด คนที่อยู่สองข้างทางล้วนอยู่ในระยะสามเมตร อยากรู้เหมือนกันว่านอกจากอุจิยามะแล้วยังมีใครอีกบ้าง?
อุจิยามะ โมโตโมโตะ เลิกสนใจไปนานแล้ว ในสายตาของเขา เซี่ยเยี่ยนไหลเป็เพียงนักพนันตัวยงคนหนึ่ง ไม่ใช่บุคคลที่เขาต้องให้ความสนใจเลยสักนิด
ภารกิจของเขาคือเฝ้าติดตามทุกคนที่เข้าออกบ่อนพนัน ที่นี่เป็จุดที่สะดวกที่สุดในการเฝ้าสังเกตโรงแรมฝั่งตรงข้าม เพื่อกำจัดอันตรายออกไปล่วงหน้า
[ข่าวที่สองของวันนี้ คุณชายฝางไอ้ลูกแหง่ผลาญสมบัติ วันนี้หอบเงินก้อนโตมา ลูกเต๋าถ่วงตะกั่วจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เขาแทงอะไรเสียอันนั้น...]
ทันทีที่เซี่ยเยี่ยนไหลมาถึงโต๊ะพนัน เขาก็ได้ยินข่าวนี้ทันที ให้ตายเถอะ!! เขาแทบอยากจะชักปืนออกมาเป่าหัวไอ้พวกนี้ให้หมด
วันหนึ่งฉันได้ข่าวแค่สามเื่ แล้วยังต้องมาเสียโควตาข่าวหนึ่งเื่ให้กับพวกแกอีก...
หลี่ต้าซานนำคนมาถึงอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่เห็นหัวหน้าหมู่ แต่ก็รู้ว่าต้องปฏิบัติตามคำสั่งอย่างไร นั่นคือเฝ้าติดตามทุกคนที่เข้าออกโรงแรม...
หลี่ต้าซานจัดการอย่างเรียบง่ายโดยหาทางแฝงตัวเข้าไปในโรงแรม ใครก็ตามที่เดินออกมาจากโรงแรมนี้ต้องถูกสะกดรอยตาม
"วางเดิมพันได้ หมดเวลาวางมือ สองสอง สิบห้าแต้ม ออกต่ำ..."
เซี่ยเยี่ยนไหลชนะติดต่อกันสองตาแล้ว จากทุนห้าเหรียญ ตอนนี้กลายเป็สิบแปดเหรียญ หลังจากถูกบ่อนหักค่าต๋งไปสองเหรียญ
ส่วนคุณชายฝางที่อยู่ข้าง ๆ เสียเงินไปสี่สิบเหรียญในสองตานี้
เวรเอ๊ย ในเมื่อเตรียมการไว้หมดแล้ว โอกาสหาเงินตรงหน้าแบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไม่ได้เด็ดขาด
"ความสำเร็จอยู่ที่คน ความรวยอยู่ที่ฟ้า ตานี้ฉันทุ่มหมดตัว คืนนี้จะไถ่ตัวเย่ไหลเซียงได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตานี้แหละ"
เซี่ยเยี่ยนไหลควักเงินเหรียญสี่สิบเหรียญและเงินฟรังก์สองร้อยเหรียญที่พกติดตัวออกมาทั้งหมด คุณชายฝางแทงต่ำ แต่เขาแทงสูง
สำหรับคนอย่างเซี่ยเยี่ยนไหล ทุกคนต่างมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม นักพนันแบบนี้ตาเดียวก็สามารถเสียจนหมดตัวได้
แต่คนเขย่าลูกเต๋ากลับลำบากใจ ตาคุณชายฝางอาจจะเสีย 300 เหรียญ แต่ตาเซี่ยเยี่ยนไหลอาจจะชนะ 240 เหรียญ ถ้ารวมของคนอื่นด้วย ตาที่โกงนี้เราจะกำไรแค่ 20 เหรียญเองเหรอ?
แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ อย่าว่าแต่กำไร 20 เหรียญเลย อาจจะขาดทุนหลายสิบเหรียญด้วยซ้ำ
"ชนะแล้ว ชนะแล้ว รีบจ่ายเงินฉันมาเร็ว..."
เซี่ยเยี่ยนไหลพูดอย่างร่าเริง แถมยังส่งเสียงดัง
อุจิยามะ โมโตโมโตะ มองเซี่ยเยี่ยนไหลด้วยความรังเกียจ ตอนที่เพิ่งเดินเข้ามา แววตาของชายคนนี้ดูต่างออกไปเล็กน้อย แต่ตอนนี้กลับเป็นักพนันเต็มตัว เสียเวลาชะมัดที่ฉันเกือบจะสงสัยนาย เป็การดูถูกสติปัญญาของฉันจริง ๆ
"คุณชายฝาง รบกวนคุณเซ็นชื่อค้ำประกันตรงนี้หน่อยครับ ไม่อย่างนั้นเงินก้อนนี้คงให้คุณไม่ได้..."
คนปล่อยเงินกู้นอกระบบของบ่อนเดินเข้ามา เซี่ยเยี่ยนไหลมองไอ้ลูกแหง่ข้าง ๆ ด้วยความระอา เวลาเพียงชั่วโมงเดียว เงิน 2,000 เหรียญถูกผลาญจนเกลี้ยง ถึงขั้นต้องเอาร้านรวงของตัวเองมาจำนอง...
"พี่ชาย พอแค่นี้เถอะ..."
"เกี่ยวอะไรกับแกวะ เงินที่ฉันเสียไป แกก็ได้กำไรไปตั้งเยอะ มีน้ำยาอย่าเพิ่งไป รอให้ฉันได้เงินมาถอนทุนคืนก่อน"
เซี่ยเยี่ยนไหลกะจะเตือนสักคำ ใครจะรู้ว่าหมอนี่จะของขึ้น
เวรเอ๊ย ไอ้ลูกแหง่แบบแก วันนี้ฉันจะชนะเงินแกให้เกลี้ยง แล้วเอาเงินแกไปต้านญี่ปุ่นซะเลย
อุจิยามะ โมโตโมโตะ ไม่มีความสงสัยในตัวเซี่ยเยี่ยนไหลอีกต่อไป ถ้าคนคนนี้เป็คนของหน่วยจารกรรม จะทำตัวเด่นในบ่อนพนันแบบนี้ได้อย่างไร?
"เปิดเลย เปิดเลย..."
ไอ้ลูกแหง่คนนี้ถึงขั้นถอดเสื้อตัวนอกออก ตาที่เดิมพันนี้คือเงิน 3,000 เหรียญที่เพิ่งจำนองมา
เซี่ยเยี่ยนไหลยังคงใช้สูตรเดิม แทงสวนกับเขา 2,500 เหรียญ และแบ่งให้ทางบ่อนได้กำไรเล็กน้อย
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง คุณชายฝางถูกคนของบ่อนโยนออกมา ของที่จำนองได้ถูกจำนองจนหมดสิ้น จะให้เลี้ยงดูยามแก่เฒ่าหรือไง?
ในขณะที่คนของบ่อนคิดจะหาเื่เซี่ยเยี่ยนไหล ก็พบว่าไอ้หนุ่มนี่ชิ่งหนีไปแล้ว ไอ้ระยำนี่...
ฉากหน้าเรารีดเงินจากมือคุณชายฝางมาได้ 13,000 เหรียญ แต่เงินที่เข้ากระเป๋าจริง ๆ มีแค่ 1,500 ส่วนที่เหลือถูกเซี่ยเยี่ยนไหลชนะไปหมด
"เป็ไงบ้าง? เช้านี้เฝ้าดูได้กี่คน?"
ที่ร้านน้ำชาไม่ไกลจากบ่อนพนัน เซี่ยเยี่ยนไหลนัดพบกับหลี่ต้าซาน
"ในโรงแรมมีสายลับเยอะเกินไป พวกเราไม่กล้าเข้าไป เช้านี้มีคนออกมาทั้งหมด 19 คน ในจำนวนนั้น 17 คนตัดทิ้งได้ อีกสองคนแม้ไม่มีข้อมูล แต่คนหนึ่งไปบ้านของฟ่านอู่เหยียแห่งแก๊งเขียวทางใต้ของเมือง ส่วนอีกคนไปหาจ้าวต้าหม่าจื่อของกองรักษาความปลอดภัยทางเหนือของเมือง"
สำหรับการจัดการของหลี่ต้าซาน เซี่ยเยี่ยนไหลรู้สึกชื่นชมมาก ข้างในอันตรายเราก็ไม่ต้องเข้าไป แต่เราสามารถเฝ้าติดตามทุกคนที่ออกมาได้
กองร้อยที่สองมีคนกว่า 40 คนอยู่ที่นี่ การทำเื่แค่นี้จึงเป็เื่ง่าย
คนของสถานีสาขาเป่ยผิงเมื่อเทียบกับสายลับญี่ปุ่นแล้ว ก็เหมือนความแตกต่างระหว่างนักเรียนมัธยมต้นกับนักศึกษามหาวิทยาลัย
แต่ถ้าสถานีสาขาเป่ยผิงเทียบกับพวกสวะในเมืองหลวงแล้ว ก็เหมือนความแตกต่างระหว่างนักเรียนมัธยมต้นกับนักเรียนประถม
ใช้กลยุทธ์เลือกคู่แข่ง ไม่ไปแตะต้องสิ่งที่เราชนะไม่ได้ แต่เน้นทำในสิ่งที่เราได้เปรียบ หลี่ต้าซานสามารถปั้นต่อได้
"เฝ้าต่อไป ฉันจะไปรายงาน เอาเงินนี่ไปซื้อขนมปังไส้หมู ซาลาเปาหมู ให้ทุกคนที่ร่วมงานกินให้อิ่ม"
เซี่ยเยี่ยนไหลโยนเงิน 8 เหรียญลงไป ลูกน้องต่างดีใจกันยกใหญ่
อย่าเห็นว่าพวกเขาทำงานให้สมาคมฟู่ซิง แต่ของอย่างขนมปังไส้หมูไม่ได้กินบ่อย ๆ เวลาปฏิบัติภารกิจได้แค่แผ่นแป้งแผ่นเดียวก็ดีแล้ว หัวหน้าหมู่ของเราใจกว้างจริง ๆ
เวลา 16:00 น. เซี่ยเยี่ยนไหลได้พบกับผู้แทนพิเศษอู๋และผู้อำนวยการสถานีสาขา
"คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าคนที่คนญี่ปุ่นนัดพบอยู่ในโรงแรมแห่งนี้?"
ผู้แทนพิเศษอู๋พูดด้วยความประหลาดใจ เพราะเซี่ยเยี่ยนไหลลงมือเร็วเกินไป เดิมทีคิดว่าหลายวันนี้คงยังไม่มีเบาะแส ไม่นึกว่าวันที่สองจะมีข่าวแล้ว
"รายงานท่านผู้บังคับบัญชา เมื่อเช้าผมได้จัดวางกำลังเฝ้าติดตามบุคคลที่น่าสงสัยแล้ว หม่าหัวลูกน้องของผมพบว่า ฟ่านอู่เหยียแห่งแก๊งเขียวมาที่นี่อย่างผิดปกติ ผมจึงจัดคนวางกำลังป้องกัน แต่ตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจว่าเป็ใครในโรงแรม จึงกำหนดให้ที่นี่เป็จุดต้องสงสัยในเบื้องต้นครับ"
คำตอบของเซี่ยเยี่ยนไหลฟังดูสมเหตุสมผล ในขณะที่ผู้แทนพิเศษกำลังจะถามต่อ หัวหน้ากองร้อยปฏิบัติการซุนก็รีบมาแจ้งข่าวด้วยตัวเอง เป็โทรเลขด่วนที่หลี่ต้าซานส่งกลับมา
"คนของรองนายกเทศมนตรีกัวจากศาลาว่าการเมืองก็เคยไปที่นั่นด้วย..."
หลังจากฟังรายงานของหัวหน้ากองร้อยปฏิบัติการซุน ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็มั่นใจได้ทันทีว่าที่นี่คือจุดนัดพบระหว่างคนญี่ปุ่นกับบุคคลฝ่ายต่าง ๆ
ทั้งจากแก๊งเขียว...
ศาลาว่าการเมือง...
กองรักษาความปลอดภัย...
เมื่อได้ยินฐานะของคนเหล่านี้ทีละคน ผู้แทนพิเศษและผู้อำนวยการสถานีสาขาเฉินต่างเข้าใจดีว่าเื่นี้ชัดเจนแล้ว คนเหล่านี้คือกลุ่มเป้าหมายที่คนญี่ปุ่น้าดึงตัวมาเป็พวก...
แต่ตอนนี้ จะจับเลยดีหรือไม่?
[1] หมายถึง ตำรวจพิเศษระดับสูง (Special Higher Police/Tokubetsu Kōtō Keisatsu/Tokkō/特別高等警察) ของญี่ปุ่น เป็องค์กรสมัย ค.ศ. 1911-1945