ประสบการณ์ ‘ทำรัก’ ที่ผ่านมาของฐานฟ้าไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธครั้งที่สองและครั้งที่สามของเขา เป็เพราะรสชาติและท่วงท่าที่เขาบรรจงมอบให้ในครั้งแรก หญิงสาวทุกนางต่างติดตราตรึงใจฝังแน่นอยู่ในกายมิเคยลืมเลือน
และในครั้งนี้ก็เช่นกัน แม้นว่าเขายังไม่ทันได้ลงมือปฏิบัติกิจกาม เพียงแค่เรือนร่างภายนอกที่เขาอวดโฉมออกมาให้เห็น มันก็ทำให้จิตใจของหญิงสาวตรงหน้าล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
‘นี่สินะ...รูปร่างของชายหนุ่มรูปงาม…ที่ข้าไม่เคยลิ้มลองมาก่อน’ หญิงสาวที่นั่งเจียมตัวอยู่บนเตียงนุ่มนางกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ ที่ผ่านมา...เมื่อนางมีสามีก็จมปลักกับคนเดิมเช่นนั้นมานานปี เมื่อเจอเข้ากับชายหนุ่มเนื้อหอม ไหนเลยนางจะอดใจไหว
แม้นว่านางจะเตรียมตัวมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ แต่เมื่อเจอเข้ากับของจริงแล้ว นางก็เหมือนกับกระต่ายน้อยที่กำลังวิ่งเข้าปากเสือ ท่าทีจัดจ้านเจนโลกของนางก่อนหน้านี้ หายไปจนหมดสิ้น
“เ้ามีนามว่าอะไร?” ฐานฟ้าส่งเสียงกระซิบข้างหู ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ กดตัวเอนกายของตัวเองและหญิงสาวตรงหน้าให้นอนลงพร้อมกัน “ข้า... ข้าชื่อดรุณ…” นางเอ่ยตอบด้วยเสียงกระเส่าฟังไม่ได้ศัพท์ พร้อมทั้งใบหน้าแดงก่ำร่างกายหดเกร็งเนื่องด้วยริมฝีปากของนางตอนนี้กำลังสั่นสะท้าน
อืม… ฐานฟ้าตอบรับส่งเสียงในลำคออย่างส่ง ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจฟังคำตอบของนางั้แ่แรก เพราะลิ้นอ่อนนุ่มของเขามันกำลังเวียนวนอยู่บนยอดปทุมถันของนาง เขาจัดการทุกอย่างอย่างรวดเร็วโดยที่หญิงสาวไม่ทันรู้ตัวเลยว่าผ้าขาวผืนนั้นที่นุ่งเอาไว้หลุดร่วงไปเวลาไหน
“ซี้ด... อ่า...” เสียงครางกระเส่าของหญิงสาว ค่อย ๆ ดัง เล็ดลอดออกจากปากอย่างห้ามไม่อยู่
ในขณะที่ฐานฟ้ากำลังหยอกล้อกับเนินเนื้ออย่างเพลิดเพลิน ดรุณสาวงามก็ค่อย ๆ วาดมือพาดผ่านแผ่นหลังอันหนาแน่นของ ฐานฟ้า มือเรียวยาวบรรจงกดหัวของชายหนุ่มเอาไว้อย่างแ่เบา นางไม่้าให้อีกฝ่ายละริมฝีปากนุ่มนิ่มหนีไปไหน...
ในเวลานี้ยอดถันอันเต่งตึงของหญิงสาวกำลังแข็งสู้ ทำให้หมอผีหนุ่มที่กลัดมันมานานถึงสามเดือนเต็มถึงกับอารมณ์พลุ่งพล่าน รีบบรรเลง ริมฝีปากบดขยี้ยอดเนื้อนั้นอย่างหื่นกระหาย อีกทั้งยังบรรจงไล่เลียลิ้มรสไปทั่วร่างบางอย่างตะกละตะกลาม
“อ่า...” จู่ ๆ ดรุณสาวงามก็ร่างกระตุกเผลอร้องครางดัง ๆ ออกมาอีกครั้ง
นั่นก็เพราะเหนือสะดือของหล่อนในยามนี้ มันกำลังถูกลิ้นอ่อนนุ่มดุนดันวนเวียนไปมาชั่วครู่ ก่อนที่จะค่อย ๆ ไล่ลงต่ำไปเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่เหนือสามเหลี่ยมอันโหนกนูนของนาง
ขนอ่อน ๆ ที่ขึ้นบางเบาในส่วนนั้นบวกกับเนินสามเหลี่ยมขนาดตระการตา แม้นว่าฐานฟ้าจะเห็นมันผ่านแสงไฟของตะเกียง แต่ก็เขารับรู้ได้ว่ามันช่างงดงามสุดพรรณนา ฐานฟ้าไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไปเขารีบใช้สองมืออันกำยำของตนแหวกขาเรียวของดรุณหญิงสาวตรงหน้าให้อ้าออกจนเกือบสุด เผยให้เห็นกลีบบัวชมพูแย้มบานมองดูแล้วใจสั่นระทึก
จากนั้นใบหน้าคมเข้มของเขาก็ซุกไซ้เข้าไปอย่างหิวกระหาย ฐานฟ้าสูดดมกลิ่นอายอ่อน ๆ ตรงส่วนนั้นของหญิงสาวเข้าไปจนเต็มปอด พร้อมกับลิ้มเลียเนื้ออ่อนสองกลีบตรงส่วนนั้น จนเกิดเสียง...
“อ๊า...” เสียงร้องขึ้นสูงของดรุณยิ่งทำให้ฐานฟ้าบรรเลงลิ้นถี่รัว ทว่ายิ่งเขาทำเช่นนั้นหญิงสาวก็ยิ่งตัวสั่นพยายามฝืนดิ้นขัดขืนจนสุดแรง ในยามนี้ขนของนางลุกตั้งชูชันไปทั้งร่างเมื่อไม่อาจขัดขืนได้... ดรุณทำได้เพียงหลับตาแน่นสนิท แล้วพยายามกัดฟันกลั้นเสียงเอาไว้ในลำคออย่างสุดความสามารถ
ทว่าลิ้นหนาสากของฐานฟ้ามันช่างร้ายกาจยิ่งนัก ในยามนี้มันกำลังเลียตวัดติ่งกายตรงส่วนนั้นของนางขึ้นลง พยายามขูดขีดความสากของลิ้นไปมาดุจดั่งกระดาษทรายที่ขูดลงบนพื้นไม้
“ซู้ด...” เสียงซู้ดปากดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ในตอนนี้หมอผีหนุ่มกำลังใช้ริมฝีปากอันบอบบางของตนดูดดุนเอาน้ำรักที่เริ่มชื้นแฉะเข้าปากอย่างลืมตัว ทางด้านดรุณสาวงามนางได้แต่แอ่นเอวขึ้นลงร่อนไปมา เพื่อให้สอดรับกับลิ้นสากกร้านที่กำลังแหย่เข้ามาอย่างเป็จังหวะ
เมื่อความเสียวซ่านดำเนินมาถึงจุดจุดหนึ่ง นางถึงกับใช้สองมือของตนจับหัวของชายหนุ่มไว้แน่น จากนั้นจึงบดขยี้สับโขกส่วนนั้นอัดเข้าไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเพื่อเป็การลงโทษ...
“อ้า...” นางยิ่งร้องดังขึ้นมากกว่าเดิม
ทางด้านฐานฟ้าก็ใช่ย่อย เขารีบสูดเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของหญิงสาวเข้าไปไม่หยุดหย่อน จากนั้นไม่นานจึงไล่ลิ้นสาก ๆ วาดผ่านร่องลึกขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าท้อง แล้วไล่เลียต่อไปจนถึงยอดปทุมถันของนางอีกครั้ง
สายตาอันคมกริบของเขาที่เหลือบมองขึ้นมาประสานกับตาเรียวงามคู่นั้น บวกกับท่วงท่าหิวกระหายของฐานฟ้า มันทำให้ร่างกายของดรุณยิ่งหลั่งน้ำรักออกมามากขึ้นกว่าเดิม ‘นี่มันเทพบุตรจาก์ชั้นใดกัน? ทำไมที่ผ่านมาข้าไม่เคยเจอกับคนเช่นนี้ แล้วสายตาที่อ่านกินนั่นคืออะไร? ทำไมถึงหื่นกระหายเกินมนุษย์ได้เช่นนั้น...’ นางเอาแต่ครุ่นคิดภายในใจ
อ๊ะ! ในระหว่างที่ความคิดมากมายกำลังวิ่งพล่านในหัว จู่ ๆ ดรุณสาวงามก็ร้องออกมาอย่างใ
นางจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายที่กำลังก้มหน้าเข้ามาใกล้ อุ้งมือกำยำของเขากำลังบีบปากของนางเอาไว้แน่นจนมันเปิดอ้าออก จากนั้นสิ่งที่นางไม่เคยประสบพบเจอมาก่อนก็เกิดขึ้น...
ฟุ่บ! คล้อยหลังเสียงที่ดังขึ้น รอบ ๆ ปากของดรุณก็เต็มไปด้วยน้ำใส ๆ ไหลเจิ่งนอง และน้ำส่วนใหญ่ก็พุ่งเข้าไปในปากของนางอย่างมากล้น แน่นอนว่าฐานฟ้าบ้วนน้ำหวานในปากของตนใส่ปากของนาง การกระทำเช่นนี้มันช่างหยาบโลนยิ่งนัก
‘นี่มันอะไรกัน...’ นางไม่เข้าใจกับสิ่งที่ฐานฟ้าทำ ทว่าเมื่ออยู่ในเหตุการณ์เช่นนี้มันกลับรู้สึกดีแปลก ๆ ดรุณกำลังรู้สึกเช่นนั้น
ระหว่างที่เื่ต่าง ๆ มากมายกำลังเกิดขึ้น หญิงสาวได้แต่ตัวค้างแข็งราวกับรูปปั้น ทว่าการกระทำของฐานฟ้าต่อจากนี้ช่วยทำให้นางได้สติกลับคืนมา
อึก! ลิ้นสากร้อนผ่าวของชายหนุ่ม มันกำลังกวาดเลียไปทั่วปากของนางอย่างซุกซน จากนั้นริมฝีปากนุ่มแน่นของเขาก็ประกบเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วบดขยี้ไปมาจนแทบหายใจไม่ออก การกระทำทั้งหมดนี้... ราวกับเป็การบังคับให้นางต้องกลืนน้ำนั้นลงคออย่างขัดขืนไม่ได้
ดรุณมึนงงไปหมดกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น แต่แล้วจู่ ๆ ปากของนางก็ถูกบีบให้อ้าออกอีกครั้ง แล้วจากนั้นดุ้นเนื้อขนาดใหญ่ไม่รู้มาจากไหน มันก็จ่อเข้ามาในระยะกระชั้นชิด
“อัก... อัก...” เสียงเหมือนคนสำลักน้ำดังอึกอัก ใช่แล้ว! ในตอนนี้ดุ้นเนื้อหนาอุ่นของหมอผีหนุ่ม มันกำลังแทงเข้าแทงออกปากของนางอย่างช้า ๆ ทว่าความใหญ่ยาวของมันแทบทำให้นางต้องสำลัก
ผลัก! ดรุณรวบรวมแรงที่มี แล้วใช้มือเรียวงามผลักหน้าท้องอันแข็งแกร่งของอีกฝ่ายอย่างสุดแรง
“ท่าน...” นางพูดได้เพียงคำเดียว ใบหน้าแดงก่ำของนาง บ่งบอกได้ว่ากำลังเขินอายจนอยากเอาหน้ามุดผืนดิน
ที่ผ่านมากับสามีเก่าเขาคนนั้นไม่เคยกระทำเช่นนี้มาก่อน เมื่อเจอท่วงท่าแปลกพิสดารของฐานฟ้าเข้าไป นางถึงกับไปไม่เป็เลยทีเดียว
“ท่าน...” ดรุณเอนกายเปลือยเปล่าขดตัวเล็กน้อย ตารียาวคู่นั้นจ้องมองใบหน้าคมเข้มของฐานฟ้าภายใต้แสงไฟ ในหัวของนางมีแต่ความตื่นเต้นแปลกใหม่เกินคำบรรยาย
‘มันช่าง... มันช่างแปลกเกินไปจริง ๆ’ ทว่านางกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก หัวใจของนางเต้นระส่ำจนแทบหลุดออกมาจากเนินอก
ฐานฟ้ายืนจังก้าเปลือยกายมองหญิงงามตรงหน้าชั่วครู่ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย แน่นอน… เขารู้ว่าหญิงสาวกำลังเหนียมอาย เป็เพราะเมื่อครู่ความใหญ่ของท่อนเนื้อ ทำให้นางต้องอ้าปากกว้างจนใบหน้าบิดเบี้ยว มันช่างไม่งามเอาเสียเลยจริง ๆ
“เ้าอย่าได้ขัดขืนเลย... ข้าจะทำให้เ้าลืมสามีเก่า ต่อแต่นี้ไปเ้าจะได้เป็อิสระเสียที เข้าใจไหม?” ฐานฟ้าลูบปอยผมของหล่อนแ่เบา พร้อมกับยื่นจมูกเข้าไปสูดดมกลิ่นอายแห่งสตรีอย่างอ่อนโยน กลิ่นผมของหญิงสาวเหมือนเป็ยากระตุ้นชั้นดี เขามักทำเช่นนี้เป็ประจำ
“หืม!” มาถึงตอนนี้ฐานฟ้ารู้สึกได้ว่าส่วนนั้นมันกำลังแข็งขืนจนรู้สึกปวด หมอผีหนุ่มเห็นทีจึงสอดตัวเข้าหว่างขาของอีกฝ่ายให้เปิดอ้าออกอีกครั้งแล้วส่งเสียงกระซิบเบา ๆ พอให้นางได้ยิน “แม่นางดรุณ ข้าพร้อมแล้ว…เ้าพร้อมหรือยัง?” เสียงนุ่มลึกอ่อนโยนของเขาดังข้างหูของนาง ทว่าเสียงนั้นราวกับมนต์สะกด มันทำให้ดรุณถึงกับกัดฟันจำใจพยักหน้าตอบรับเบา ๆ
นางยินยอมพร้อมพลีกายอย่างเต็มใจ!
แต่ในใจลึก ๆ ก็แอบหวาดหวั่น!
ถึงแม้นว่าขนาดของมันจะใหญ่เกินไป แต่นางก็อยากลิ้มลองดูสักครั้ง!
“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน” จู่ ๆ นางก็เหมือนนึกอะไรออกแล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน การกระทำของนางทำให้ฐานฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อย “ดับตะเกียงได้หรือไม่?” ดรุณเสียงสั่นขณะเอ่ยปากร้องขอ
“ได้! หากเ้าเขินอาย… เช่นนั้นแสงจันทร์ในค่ำคืนนี้ จะเป็แสงไฟให้กับเราสองคน” เสียงนุ่มลึกของฐานฟ้าทำให้ดรุณยิ้มอย่างพึงพอใจ นางพร้อมแล้วสำหรับค่ำคืนนี้ นางพร้อมจะปลดเปลื้องจากพันธนาการหัวใจ พร้อมที่จะริเริ่มลองรับสิ่งใหม่ ๆ อย่างที่นางไม่เคยพบเจอมาก่อน...
...
นอกห้องนอนของฐานฟ้า
“ดับ… ดับไฟรึ?” เ้าอินกับเ้าจันทร์ที่นั่งเฝ้าอยู่ด้านนอก ถึงกับอุทานออกมาอย่างเสียดาย ทุกครั้งที่มีหญิงสาวเข้ามา พวกเขาจะเป็ยามนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องเป็ประจำ คอยรอรับคำสั่งของฐานฟ้าไม่จากไปไหนไกล
ทว่าแทบทุกครั้งที่ฐานฟ้าปฏิบัติกิจกาม พวกเขาก็ไม่เคยลืมที่จะแอบดูกิจกรรมรักของอีกฝ่ายแล้วช่วยตัวเองจนเสร็จกิจ แม้นว่าภาพที่เห็นจะไกลไปหน่อย แต่จินตนาการของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมอย่างแน่แท้
ภายในห้อง
พรึบ! แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันถูกดับด้วยการโบกมือเพียงแค่ครั้งเดียว
เมื่อตะเกียงไฟถูกดับ ตอนนี้มีเพียงแสงจันทร์อ่อน ๆ เท่านั้นที่สาดส่องลอดช่องหน้าต่างเข้ามา ทุกอย่างมืดมิดเห็นเพียงเงามืดเลือนราง ฐานฟ้าทำได้เพียงใช้มือของตนคลำหาช่องทางรัก เพื่อที่จะได้สอดดันท่อนเนื้อเข้าไปให้ตรงตำแหน่ง
ในระหว่างที่ช่องแคบกับลำจะเปิดอ้าออก จู่ ๆ ดรุณหญิงสาวก็รีบปัดมือของอีกฝ่ายทิ้ง การกระทำแปลก ๆ นี้ทำให้ฐานฟ้าเริ่มไม่พอใจเล็กน้อย “หืม?” ฐานฟ้าขมวดคิ้วแน่น เขามองฝ่าความมืดเข้าไปที่ใบหน้างดงามของหญิงสาวเพื่อค้นหาคำตอบของการกระทำเมื่อครู่
ขวับ! อีกฝ่ายไม่พูดอะไรทั้งสิ้น เป็นางเองที่ดำเนินการจับท่อนเนื้อดุ้นนั้นแล้วบรรจงยัดเข้าไปด้วยความทุลักทุเล ฐานฟ้ามาถึงบางอ้อทันที เขาเข้าใจดีกับการกระทำนี้ การควบคุมด้วยตนเองย่อมรู้ถึงจังหวะได้มากกว่าโดนจัดการโดยคนอื่นเป็ไหน ๆ
แต่ถึงอย่างนั้น... ฐานฟ้าก็ไม่รู้เลยว่า ยามนี้ในมือของนางมีอะไรบางอย่างหลุดออกมาจากช่องแคบอันดำมืดภายใต้หว่างขานั้น
...
“ซี้ด...” ในห้องมืดสลัวมีควันกำยานลอยเอื่อย ๆ จู่ ๆ เสียงซู้ดปากเผ็ดร้อนของชายหนุ่มก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ นานเท่าใดแล้วที่เขาไม่ได้ััเนื้ออ่อนนุ่มรึงรัดเช่นนี้
“เอ่อ… ช่องรักของเ้า... ยามนี้มันพร้อมรองรับท่อนเนื้อของข้าแล้ว น้ำที่ไหลเยิ้มพวกนี้จะทำให้เจ็บน้อยลง” เขาจ้องตาคู่นั้นแล้วเอ่ยปลอบโยนพร้อมกับก็ค่อย ๆ ดันแก่นเนื้อขนาดใหญ่ของตนเข้าไปช้า ๆ โดยมีมือเรียวเล็กของหญิงสาวจับส่วนโคนเอาไว้เพื่อควบคุมจังหวะให้ช้าลง
กึ้ด! เสียงเหมือนอะไรบางอย่างกำลังฉีกขาด มันดังเล็ดลอดมาจากส่วนนั้น ‘ให้ตาย…มันรัดแน่นเกินไปแล้ว!’ ฐานฟ้าคร่ำครวญในใจ เมื่อท่อนเนื้อของเขาสอดตัวเข้าไปได้เพียงครึ่ง ยามนี้ทั้งสองต่างมีใบหน้าบิดเบี้ยวเสียวซ่านไม่ต่างกัน
แท่ง์ขนาดใหญ่ค่อย ๆ มุดเข้าช่องแคบอย่างเชื่องช้า เ้าของดุ้นเนื้อกำลังรอเวลา เพื่อให้อีกฝ่ายคลายความเจ็บลง...
ฐานฟ้าตระหนักดีว่าเ้าโลกของเขานั้นใหญ่เกินตัวไปมาก ที่ผ่านมาโดนหญิงสาวหลายคนดันออกแทบทุกครั้งเมื่อเจอกันครั้งแรก แม้นปากของพวกนางเ่าั้จะเอ่ยคำยินยอมให้แล้วก็ตาม ทว่าความใหญ่อลังการของเขามันนั้นเกินไปจริง ๆ หากไม่ได้ใบหน้า หล่อเหลาและการเล้าโลมที่ถึงใจ ฐานฟ้าคงยากจะทำมันได้สำเร็จ
ปัก! ปัก! ปัก... ไม่นานนักเสียงหัวเตียงที่ทำด้วยไม้ก็เริ่มเคลื่อนไหว มันโยกกระแทกฝาเรือนเป็จังหวะช้า ๆ เสียงที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เ้าอินกับเ้าจันทร์ที่อยู่ด้านนอกถึงกับใจเต้นสั่นรัวตามท่วงทำนอง “เ้าอิน... ข้า...” จู่ ๆ เ้าจันทร์ก็กระซิบกับอีกฝ่ายด้วยเสียงสั่นเครือ
ทั้งสองรู้ดีว่าเมื่อเหตุการณ์ภายในห้องดำเนินมาถึงขั้นตอนนี้ พวกเขาทั้งสองมักจะทำบางอย่าง สิ่งที่พวกเขาจะทำต่อไปนี้แน่นอนว่าไม่อาจเกิดขึ้นกับเพศเดียวกัน
เ้าอินสบตาเ้าจันทร์ชั่วครู่ เมื่อสองสายตาสอดประสาน หัวใจเต้นถี่จนสายตาเริ่มมืดมัว จากนั้นเขาจึงโน้มกายอีกฝ่ายแล้วใช้มือกดหัวสหายให้ก้มต่ำลง จนทำให้ใบหน้าของเ้าจันทร์ชนเข้ากับท่อนเนื้อที่แข็งกร้าวร้อนผ่าวของตน
เขาปฏิบัติกับสหายคนนี้อย่างหยาบ ๆ ไม่มีท่วงท่าบรรจงใด ๆ ทั้งสิ้น
เมื่อเห็นดังนั้นเ้าจันทร์ไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไป เขารีบอ้าปากแล้วครอบงำท่อนเนื้อเอาไว้อย่างที่เคยทำ แล้วจากนั้นก็โยกหัวของตนเข้าออกอย่างหิวกระหาย
ที่ผ่านมาทั้งสองได้พักนอนเรือนหลังเดียวกัน บวกกับเ้าจันทร์มีรูปโฉมงดงามดุจอิสตรีมีหรือเ้าอินจะอดใจไหว พวกเขาเคยทำเช่นนี้มาแล้วหลายครั้งหลายหน เมื่อใดที่อารมณ์ของพวกเขา พลุ่งพล่านเช่นนี้แล้ว พวกเขามีแต่ต้องช่วยกันกำจัดมันทิ้งอย่างเร่งด่วน
“อ่า...” เสียงครางกระเส่าทั้งด้านในและด้านนอกดังขึ้น พร้อม ๆ กัน
ภายในห้องของฐานฟ้า
ในขณะนี้หมอผีหนุ่มกำลังเร่งจังหวะรักอย่างไม่ลืมหูลืมตา บั้นท้ายหนาแน่นของเขากำลังโยกเข้าออกทำให้เกิดเสียงดังสวบ ๆ หัวบานเบ่งเหมือนดอกเห็ดของเขา มันกำลังขูดเสียดช่องรักของดรุณจนเกิดเสียง ทว่าด้วยการเร่งจังหวะบวกกับท่อนเนื้อที่งัดขึ้น มันทำให้ดรุณสาวน้อยผู้เคยเหนียมอายเมื่อครู่ ถึงกับสายตาล่องลอยส่งเสียงร้องร่างกายหดเกร็ง
ใช่แล้ว นางอดกลั้นเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป!
“อ๊า...” ดรุณปลดปล่อยเสียงร้องอย่างไม่เก็บงำอีกต่อไปทำให้ฐานฟ้ารีบเอามือปิดปากของเธอไว้แน่น เพื่อไม่ให้เสียงนั้นลอยลอดออกไปนอกบริเวณ นั่นก็เพราะยามค่ำคืนเช่นนี้ ขอแค่มีเสียงเพียงนิดเดียวก็แทบได้ยินไปทั่วบริเวณบ้าน เขาไม่้าให้เสียงนี้กลายเป็คำติฉินนินทาจากคนอื่น ๆ ดังนั้นจึงต้องใช้มือของเขาปิดปากของนางเอาไว้
“ซู้ด...อ่า…” กลายเป็ฐานฟ้าเองที่ส่งเสียงซู้ดปากใบหน้าบิดเบี้ยว “ดรุณ…ช่องรักของเ้าช่างรัดแน่นเสียจริง อ่า…” ฐานฟ้าหลับตาพริ้มกระหน่ำบั้นท้ายของตนอย่างหนักหน่วง ขนอ่อนบนตัวลุกตั้งชูชัน
“ข้า... ข้า...” ยังไม่ทันที่ฐานฟ้าจะพูดอะไรออกมา ดรุณเห็นดังนั้นก็รีบผลักอกอีกฝ่ายออกทันที
“ท่านรอข้าอีกนิดไม่ได้หรือ ให้ข้าเป็คนบังคับม้าให้ก็แล้วกัน!” เสียงของนางแ่เบาแต่ตรึงใจ แม้จะแปลกใจอยู่บ้างแต่ฐานฟ้าทำได้เพียงพยักหน้าตามอย่างว่าง่าย แน่นอน… เขาไม่เชื่อว่านางจะใสซื่อดังเช่นที่แสดงออกให้เห็นก่อนหน้านี้ การที่อีกฝ่ายเสนอตัวขึ้นขี่ให้ นั่นก็บ่งบอกได้ว่าที่ผ่านมาประสบการณ์ของนางก็โชกโชนไม่ต่างกัน เพียงแต่ต้องทำท่าทีสงวนตัวเพื่อให้ดูไม่น่าเกลียดก็เท่านั้น
ดรุณรีบจัดแจงท่าทางให้อีกฝ่ายนอนราบลงกับเตียงนอน นางเคลื่อนกายย้ายสะโพกกลมกลึงขึ้นคร่อมส่วนนั้นเอาไว้ แล้วยัดมันเข้าไปในช่องสวาทอย่างแ่เบา ความรัดแน่นของหญิงสาวยังคงอยู่มันทำให้ฐานฟ้าถึงกับดิ้นพล่านแอ่นรับแล้วเด้งสวนกลับอย่างร้อนใจ
ปัก! ปัก! ปัก… เสียงเตียงไม้โยกกระแทกเร่งจังหวะดังขึ้นอีกครั้ง ในเวลานี้ของเหลวใส ๆ ของทั้งสองกำลังผสมผสานกันไปมาจนแตกฟอง น้ำลื่น ๆ พวกนี้มันช่วยเพิ่มความเสียวซ่านของทั้งคู่ให้มีมากขึ้นอีกหลายเท่าตัว
จังหวะรักที่ฐานฟ้ามอบให้ดรุณยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ดูงดงาม เป็ธรรมชาติ ไร้ซึ่งการบรรจงใด ๆ อีกต่อไป ทั้งคู่ต่างมีความสุขแม้นว่าจะเพิ่งพบเจอกันเป็ครั้งแรก ทว่ากิจกรรมเช่นนี้ทำให้พวกเขาสนิทกันมากยิ่งขึ้น
ไม่นานนักหลังจากพวกเขากอดรักฟัดเหวี่ยงกันไปมา...
“แม่นาง... ข้า...” ฐานฟ้าเริ่มอดทนไม่ไหว ขนกายเริ่มลุกตั้งเป็สัญญาณบ่งบอกถึงความสุขถึงขีดสุด สามเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อย เขายื้อเวลามาได้นานขนาดนี้ก็เก่งแค่ไหนแล้ว
ใบหน้าแดงก่ำของเขามันกำลังแดงราวกับผลตำลึงสุก สายตาคู่นั้นจ้องมองไปที่ใบหน้างามงดของหญิงสาวชั่วครู่ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้คัดค้านอะไร เขาจึงตัดสินใจจับบั้นท้ายกลมกลึงของนางให้แอ่นขึ้นเล็กน้อย เพื่อที่เตรียมรับจังหวะรักอันหนักหน่วง่สุดท้ายที่เขาจะมอบให้
ผลัก! ผลัก! ผลัก... ฐานฟ้านอนหงายกระหน่ำบั้นท้ายของตนใส่เนินเนื้อส่วนล่างของดรุณอย่างไม่หยุดหย่อน จังหวะรักอันหนักหน่วง่สุดท้ายนี้ทั้งสองต่างเสียวซ่านจนหาคำมาบรรยายไม่ถูก ทั้งคู่ทำได้เพียงหลับตาพริ้ม ร้องครวญครางผสานเสียง
“ซู้ด...” ความเสียวซ่านเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ความแข็งขืนตรงส่วนนั้นก็กำลังเพิ่มขึ้นอีกเช่นกัน ดรุณนางกัดฟันของตนเอาไว้แน่น เพื่อฝืนรับท่อนเนื้อท่อนนั้นใน่เวลาสุดท้าย มันช่างเสียวซ่านถึงใจ! ทำให้นางเผลอเรียกอีกฝ่ายว่า ‘ผัว’ ออกมาอย่างไม่ทันรู้ตัว
“ผัว... ผัวขา… ข้า... ข้าพร้อมแล้ว!” นางนอนคร่อมร่างกำยำ ซุกใบหน้าเข้าต้นคอของชายหนุ่ม ยอดปทุมถันหนั่นแน่นของนาง มันแนบแผ่นอกของเขาจนเหงื่อไหลไคลย้อย
เสียงครางกระเส่าของทั้งคู่ ทำให้เ้าอินกับเ้าจันทร์ที่อยู่ในมุมมืดนอกห้องถึงกับอารมณ์พุ่งกระฉูด พวกเขาทั้งสองผลัดกันใช้ปากให้กันและกันอย่างเมามัน วินาทีนี้พวกเขาต้องเร่งให้เสร็จก่อนที่ฐานฟ้าจะเรียกใช้งาน
“เ้าอิน ข้า... จะไม่ไหวแล้ว...” เสียงกระซิบของเ้าจันทร์ครางกระเส่าอยู่ข้างหูอีกฝ่าย เ้าอินทร์เห็นเช่นนั้นจึงถอนปากออกจากแท่งเนื้อจนเกิดเสียง จากนั้นก็ใช้มือของตนกระตุกขึ้นลงให้เ้าจันทร์เร็วถี่ ทั้งคู่สลับกันทำเช่นนี้ไม่นานนัก ท้ายที่สุดน้ำคาวข้นก็พุ่งกระฉูดส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วเรือนด้านนอก
อ๊า... ด้านในห้องไม้ก็เร่าร้อนไม่แพ้กัน ฐานฟ้ารวบรวมแรงที่มีในอึดใจสุดท้ายกระหน่ำท่อนเนื้อของตนเข้าออกอย่างไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเจ็บหรือไม่
จนท้ายที่สุดเขาก็ไม่อาจทานทนได้อีกต่อไป ใบหน้าของเขาแดงก่ำร้อนผ่าวกว่าปกติ เส้นเืตรงขมับปูดขึ้นราวกับตัวหนอน มันบ่งบอกว่าเขากำลังมาถึงขีดสุดใน่สุดท้าย
“ข้าไม่ไหวแล้ว...” ฐานฟ้าบีบบั้นท้ายของดรุณไว้แน่น จากนั้นจึงกระแทกเข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตัวของเขาก็กระตุกเกร็งเป็จังหวะ พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักข้นคลั่กเข้าไปจนล้นเอ่อออกมา ดรุณเองก็เช่นกัน นางกระตุกกายถี่อยู่หลายครั้ง ช่องสวาทของนางที่บีบรัดเป็จังหวะ มันยิ่งช่วยกระตุ้นให้ท่อนเนื้อของฐานฟ้าพ่นน้ำรักออกมามากกว่าเดิม
สามเดือนมานี้เขาเก็บงำมันเอาไว้โดยไม่ได้ปลดปล่อยออกมา กลิ่นของมันช่างคาวอย่างเหลือล้น ทั้งสีของมันก็ข้นขาวดุจสีนมวัว ความร้อนที่มันปล่อยออกมาส่งผลให้สาวน้อยที่ตัวกระตุกร้อนท้องวูบวาบ
ดรุณกอดรัดฐานฟ้าเอาไว้แน่น ร่างของนางสั่นเกร็งอยู่นานหลายอึดใจ จากนั้นจึงฟุบตัวลงนอนซบอีกฝ่ายอย่างไร้เรี่ยวแรง ส่วนปากของทั้งสองยังคงดูดดื่มแลกเปลี่ยนน้ำหวานกันไปมาอยู่เช่นนั้น
พรึบ! ไม่นานนักหลังจากสุขสมอารมณ์หมายไร้ซึ่งคำพูดใด ๆ จู่ ๆ ดรุณสาวงามก็ทำสิ่งที่ฐานฟ้าไม่คาดคิด นางเอื้อมมือออกไปด้านหลัง แล้วสอดควักเอาน้ำรักส่วนล่างที่กำลังไหลย้อยออกมาให้ฐานฟ้าได้ลองชิม
‘หืม! นางกำลังแก้แค้นข้า?’ ฐานฟ้าคิดได้เพียงแค่นี้ เป็เพราะก่อนหน้านี้เขาให้นางกลืนกินน้ำลายของตน ท่าทางหยาบคายของเขาก็สมควรให้นางแก้แค้นอยู่หรอก ดังนั้นเขาจึงยินยอมกินมันเข้าไปอย่างไม่ลังเลใด ๆ
แม้ว่าจุดสูงสุดของพวกเขาจะพึ่งจบลงไปได้ไม่นาน ทว่าการต่อรอบสองนั้นก็เป็สิ่งที่ฐานฟ้ามักทำเป็ประจำ
การได้ชิมน้ำคาวหวานที่ผสมผสานกันเช่นนี้ ก็เหมือนเป็การบอกเป็นัยว่านาง้าต่อรอบสอง ในฐานะที่เขามีประสบการณ์โชกโชนมาก่อนในอดีตจึงไม่ลังเลใด ๆ ทั้งสิ้น
ในขณะที่เขากำลังตวัดลิ้นลิ้มเลียน้ำหวานในมือของนางอยู่นั้น ทันใดนั้นดรุณก็เอาน้ำพวกนั้นละเลงเข้าไปที่ใบหน้าของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“นี่เ้า...” ฐานฟ้าขมวดคิ้วแน่น เขาเริ่มรู้สึกแปลก ๆ กับการกระทำของนาง ทว่ายังไม่ทันที่ฐานฟ้าจะเอ่ยปากไถ่ถามอะไร สาวงามที่ขึ้นคร่อมตัวเขาอยู่ก็ครอบปากของนางพร้อมทั้งใช้ลิ้นตวัดไปทั่วอย่างช่ำชอง
อึก! อึก! น้ำคาวหวานในปากไหลผ่านลำคอลงสู่ช่องท้องของเขาเกือบทั้งหมด ยามนี้เองที่ฐานฟ้าเริ่มรู้สึกว่าร่างกายของเขาเริ่มแข็งชา สติที่เคยมีก็เริ่มมึนงง เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ใช่อย่างที่คิดเขารีบเอามือลูบไปที่ใบหน้าของตนเพื่อเอาน้ำเมือกพวกนั้นมาดมแล้วพิจารณาสีของมันผ่านแสงจันทร์
“นี่ นี่มัน...” ดวงตาของฐานฟ้าเบิกกว้าง เขาใและโกรธจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่
เขารู้ได้ทันทีว่าในน้ำเมือกพวกนี้มีกลิ่นของเืปะปนอยู่ด้วย ทว่าก่อนที่ฐานฟ้าจะะโร้องขอความช่วยเหลือจากศิษย์รักที่อยู่ด้านนอก เขากลับโดนยาสลบของอีกฝ่ายโปะเข้าไปที่ใบหน้าอย่างจัง
“เ้า... เ้าเป็ใครกันแน่!” เสียงอู้อี้แ่เบาดังลอดออกจากฝ่ามือเล็ก ๆ ของนาง ฐานฟ้าพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลือดิ้นขัดขืนอย่างสุดตัวก่อนที่เขาจะค่อย ๆ สลบและหมดสติไป...