“อ้าว นั่นมาพอดี”
ผมเดินผ่านพี่ไช้กำลังคุยกับผู้กำกับ กับกลุ่มคนอีกสองสามคน เมื่อเห็นผมพี่ไช้จึงได้ร้องะโเรียก
“ไอ้เติ้ล ๆ มานี่ก่อนสิ” ผมที่กำลังเดินไปหลังกอง ก็ต้องเปลี่ยนเป้าหมายกะทันหัน
“ครับพี่” แล้วรีบวิ่งเหยาะ ๆไปหาพี่เขา และเพิ่งเห็นว่ามีแม่สาวคู่กรณีร่วมอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
“คนนี้แหละครับพี่ ที่จะมาแทนโทนี่จา” มีฝรั่งด้วยเว้ย
“ดูยู สปีคอิงลิช” ฝรั่งหัวขาวหน้าตาเหมือนรีชาร์ด เกียร์ทักผม งงสิฝรั่งมาถามด้วยประโยคนี้ ถามทางหรือหาห้องน้ำหรือยังไง
“เยี่ย อะลิดเติ้ลบิด เซ่อ” ผมพูดสำเนียงไทย ๆ แม่สาวฟีบี้เคทคนนั้น เอามือกุมปากเป็เชิงหัวเราะเยาะ ก็คนมันไม่ค่อยได้ใช้นี่หว่า
“ไอ เคม เฮียร์ บีคอสซอฟ ยู ไอซอ ยู ออนยูทูป บะฟอร์ คัมทูไตแลนด์”
“เขาว่าอะไรนะพี่” ผมกระซิบถามพี่ไช้
“มึงก็แปลออกนี่หว่า”
“แล้วมันอะไรล่ะพี่จู่ ๆก็เรียกผมมา”
“เขาบอกว่าเขาสนใจมึง เขาเห็นมึงในยูทูปที่มีคนดูเป็ล้านนั่นแหละ เขามาหานักแสดงกังฟูคนเอเชีย เอาไปเล่นหนังฟร์อมใหญ่ที่ฮอลลีวูด” มันเป็เพราะว่าไอ้มอเตอร์ มันแอบเอาฉากซ้อมเล่นกันในสตู ไปโพสต์แล้วเป็ไวรัลดังอยู่่เวลาหนึ่งติดเทรนด์ไทยแลนด์ มันทำให้ไฟเตอร์สตาร์ของเรามีงาน มีผู้กำกับติดต่อขอใช้ทีมของเราเพราะวีดีโอสิบนาทีนั้น และพวกเราก็เริ่มลืมตาอ้าปากได้
ไม่คิดว่าการถ่ายเล่นๆ ในครั้งนั้นจะทำให้เรามาไกลถึงขนาดนี้ ...
“ฮอลลิวูดเลยเหรอพี่”
“ก็เออสิวะ บริษัทเราจะโกอินเตอร์แล้วละเว้ย” พี่ไช้สะกดอารมณ์ไว้แทบไม่อยู่ ยิ้มแก้มปริเชียว
“แต่พี่เขาอยากได้นักแสดงกังฟูทำไมไม่ไปหาจีนละพี่” พี่ใช้ยิงฟันใส่ผม ถ้าแกไม่เกรงใจฝรั่งก็เบิร์ดกะโหลกผมไปแล้ว
“เขามาหาเรา เอ็งยังจะโยนให้คนอื่นอีก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” แกกระซิบกระซาบแตะขาผมเบา ก่อนจะหันไปคุยกับฝรั่ง แต่การกระซิบกระซาบของเราคงไปเข้าหูของเธอเข้า
“คุณสตีเว่นไปมาหมดทุกที่แล้วล่ะค่ะ”
เธอคนนั้นพูดแทรกเข้ามา ให้ตายเถอะผมไม่อาจหยุดมองเธอได้จริง ๆ แม้จะมองกลาย ๆไม่กล้าสบตาก็เหอะ ไม่ได้เสน่หาเพราะความเ้าชู้หรอกนะ ก็เคยบอกแล้วใช่ไหมครับ ว่าเธอคือผู้หญิงในวัยเด็กของผมที่มองยังไงก็เหมือนกันยังกับแกะ
“ใช่แล้วนายเติ้ล” พี่ต้อง ผู้กำกับตอบเสริม
“แต่ไม่ต้องห่วงหรอก เขาหาสตั้นท์ไม่ได้หานักแสดง จะชาติไหน หน้าตายังไง ถ้าเก่งต่อสู้ก็ได้ทั้งนั้นแหละ” เธอชำเลืองผมด้วยหางตา ถึงว่าสิพี่ไช้ถึงได้กำชับนักกำชับหนา ห้ามนินทานักแสดงหรือผู้กำกับ โอกาสมาถึงตัวได้เสมอ แต่ถ้าเราไปก่อศัตรูไว้ บางทีโอกาสอาจจะหลุดลอยไปก็ได้ อย่างเช่นตอนนี้เป็ตัวอย่าว เพราะปากพล่อย ๆของตัวเองแท้ ๆ ที่ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าหมู่หรือจ่า
“หนูเจนนี่พาเขามาเยี่ยมกอง พอดีที่กองเรามีทีมสตั้นท์เบอร์ต้น ๆของไทยพี่เลยแนะนำให้เขารู้จัก” ได้ผัวรวยนี่เอง ผมคิดในใจ ไม่แหลกหรอกคนสวย ๆก็มักจะเลือกคนที่ดีที่สุดให้กับชีวิต ทรงนี้ทุกที
“โห ขอบคุณพี่ต้องมากครับที่สนับสนุน แหะ ๆ” ความจริงพี่ไช้ไม่ได้เจี๊ยมเตี้ยมแบบนี้หรอก ก็เฉพาะกับพวกพาร์ทเนอร์เพื่อของานเท่านั้นแหละ กับน้อง ๆนี่ยังด่ากราดยังกะทาสในเรือนเบี้ย
“เขาหาเราเจอได้ยังไงพี่” ผมสงสัยเลยถามพี่ต้อง
“เขาไม่เห็นเอ็งหรอก แต่เขาเห็นท่วงท่าที่เอ็งเป็สตั้นท์น่ะ เห็นเขาชมว่าหนังของพี่ฉากแอ็คชั่นดี พอพูดถึงฉากคัตเดียวจบ ต่อยคนั้แ่ชั้นหนึ่งขึ้นไปถึงขั้นหก พี่ถึงได้บอกเขาไงว่าไอ้สตั้นท์โพกหน้าคนนั้นน่ะเป็เอ็ง ไม่ใช่ธนาเทพ” ธนาเทพคือผู้ชายที่คนทั้งกองถ่ายรอมาครึ่งวันนั่นแหละครับ
“และเอ็งก็เป็คนคนเดียวกับที่ดังในยูทูปที่เขาเคยดูเหมือนกัน”
“วันนี้เขาจะมาดูเอ็งด้วย มีเท่าไหร่ใส่เต็มที่เลยนะเติ้ล โอกาสของเอ็งมาถึงแล้ว”พี่ต้องตบบ่า
“ได้ครับพี่ ขอบคุณครับ”
“เอ้อ มิสเตอร์สตีเวน เลส ลุ๊คอะราวน์ วิธมี ไอวิว เทคยู ทัวร์” พี่ต้องผายมืออาสาพามิสเตอร์สตีเว่นไปเดินทั่วกอง
“ซียู มิสเตอร์ไตเติ้ล” สวีเว่นพูดกับผม นาน ๆได้คุยกับฝรั่งที มันอึดอัดพิลึก
“เซอร์เยสเซอร์” ผมตอบแบบเซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน เคยดูในเน็ตฟลิกซ์ดูหนังมันมีประโยชน์อย่างนี้นี่เอง
“มึงก็พูดได้นี่หว่า ทำไมโชว์สกีลให้มากกว่านี้ละวะ เขาจะได้จ้างเรา”
“เขาหาสตั้นท์นะพี่ ไม่ได้หาล่าม”
“ก็นั่นแหละ เราต้องแสดงให้เขาเห็นว่าเรามืออาชีพ ถ้าสตั้นท์พูดภาษาบ้านเขาได้เวลาสื่อสารบอกบทมันก็ง่ายไม่ใช่เหรอวะ”
“เออก็ใช่นะพี่”
“มึงนี่น๊า เออแล้วเมื่อกี้จะไปไหน” พี่ไช้ถาม
“ไปหาต่ายนะพี่”
“อ่อ งั้นก็ไปสิ แต่รีบ ๆหน่อยนะเดี๋ยวพอพระเอกมาก็เริ่มเลย ซ้อมบทให้พระเอกพอเข้าใจก็พอ จากนั้นก็คิวเรา ตอนนี้พี่ต้องว่างเลยพาฝรั่งเที่ยว คงหวังอยากโกอินเตอร์ด้วยละมั้ง”
“ฝรั่งสตีเว่นนี่เขามาจากไหนล่ะพี่”
“ทีมเดียวกับเจสันไง บริษัทแมกม่าเคยได้ยินเหรอเปล่า ดังระดับโลกเลยนะ จาพนมติดถ่ายหนังอยู่ เขาอยากได้แบบจาพนม เลยมาหาถึงไทย เอ็งนี่โชคดีมากเลยนะอย่าให้พลาดล่ะ”
“หูย ... ขนลุกวะพี่”
“แต่เอ็งไม่ต้องฝันไกลเหมือนรุ่นพี่ เขาหาสตั้นท์ เป็สแตนด์อินส่วนนักแสดงเขาเอานักร้องเกาหลีแสดงเป็ตัวเอก เขาถึงได้หาสตั้นท์อย่างมึงไง”
“แค่นี้ก็ดีแล้วพี่ ถ้าเราได้โกอินเตอร์มันก็เป็โปรไฟล์ให้กับบริษัทเราไม่ใช่เหรอ”
“นั่นแหละที่้าไอ้น้อง เราจะโตไปด้วยกัน” นักปั้นมือทองกำหมัดไว้แน่น เป็ท่าไฟท์ติ้งในตำนาน
“เอ้ยพี่ไปก่อน ต้องตามเชลียร์หน่อย เผื่อเขาขาดเหลืออะไร” แล้วพี่ไช้ก็เร่งเดินตามกองทัวร์ไปอย่างคนเป็งาน แกเหมาะที่จะเป็นักขายมืออาชีพจริง ๆพวกนี้ผมไม่ค่อยถนัดนัก ถนัดแต่เอาแรงอย่างเดียว
“ไปทางไหนละวะ” ผมทวนความจำว่าไอ้หลอบอก ว่าต่ายอยู่หลังกอง แต่หลังกองนี่มันไม่ใช่แคบ ๆนะ ส่วนใหญ่จะเป็ป่าละเมาะเตี้ย ๆ มีไม้ใหญ่บ้างประปราย ที่นี่เป็โรงงานไม้ร้าง เหมาะสำหรับฉากลักพาตัว และต่อสู้แนวลักพาตัวอะไรเทือกนั้น
“กล้ามาหาเราที่น่ากลัวอย่างนี้นะเหรอ ในป่าเนี่ยนะ” สำหรับผมไม่น่ากลัวหรอก แต่ถ้าเป็ผู้หญิงตัวคนเดียวเดินเข้ามาก็กระไรอยู่ ที่นี่เป็โรงไม้เก่าเย็น ๆ มีสลิงและกองลังตั้งวางเอาไว้เป็เซฟตี้ ทีมงานทั้งหมดพักกอง และส่วนหนึ่งก็กำลังง่วนอยู่กับบิ้วฉากใหม่ที่หน้ากอง ด้านหลังจึงไม่ค่อยมีคน
“ไม่น่าอยู่แถวนี้มั้ง” ผมคิด
ถ้าหากว่าเธอมาง้อผมจริง ๆ ผมจะทำยังไง จะกลับไปคบกับเธอเหมือนเดิมได้ไหม แต่ว่ามันชัดเจนอยู่แล้วว่าเธอไม่ได้รักผมเหมือนเดิม และพฤติกรรมของเธอที่เฮียกวงเล่า มันยังคาใจผมอยู่ ถ้าเกิดมันเป็เื่จริงผมจะรับได้ไหม
บอกเลิกเมื่อวาน แล้วมาหาวันนี้ เพื่อ ...
57K
