ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 49 : คนตายกลับมา

สายลมกลางคืนพัดผ่านแนวรบ

หลินรุ่ยกำจดหมายในมือแน่น

ชื่อที่อยู่ด้านล่างยังคงเด่นชัด

เฉินอวี่

คนที่ควรตายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน

คนที่เคยดำรงตำแหน่ง

ผู้ช่วยบันทึกพิเศษ

—

หลัวชิงไม่อยู่แล้ว

เฉินมู่ก็แยกกำลังออกไป

ตอนนี้เหลือเพียงหลินรุ่ยกับกองกำลังแนวหน้า

แต่ข่าวในมือกลับสำคัญยิ่งกว่าสงครามที่กำลังจะเริ่ม

—

“คนส่งจดหมายอยู่ไหน”

หลินรุ่ยถาม

ทหารม้าบาดเจ็บชี้ไปด้านหลัง

“ตายแล้ว”

“โดนธนูระหว่างทาง”

เงียบ

—

หลินรุ่ยเปิดจดหมายอีกครั้ง

ข้างในมีแผนที่เล็ก ๆ

พร้อมข้อความสั้น

กองทัพหลักศัตรูอยู่ทางเหนือ

กองทัพที่เจ้าเห็น เป็นเพียงเหยื่อล่อ

ถ้าอยากชนะ อย่าไปรบตามที่พวกมันต้องการ

ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม

ไม่มีลายเซ็นอื่น

—

ระบบเด้งขึ้น

วิเคราะห์ข้อมูล

ความน่าเชื่อถือ

71%

คำเตือน

ข้อมูลไม่สมบูรณ์

—

ถ้าเชื่อ

อาจรอด

ถ้าไม่เชื่อ

อาจแพ้

—

ทันใดนั้น

เสียงแตรศึกดังขึ้นจากแนวหน้า

ตูมมมม!!

ทหารทั้งค่ายสะดุ้ง

ศัตรูมาแล้ว

เร็วกว่าคาด

—

บนเนินเขาไกลออกไป

คบเพลิงนับพันสว่างขึ้นพร้อมกัน

ราวกับดาวตกลงสู่พื้นดิน

กองทัพศัตรูเคลื่อนพล

สุดสายตา

—

แม่ทัพแนวหน้าหลายคนเริ่มแตกตื่น

“จำนวนมากเกินไป!”

“อย่างน้อยห้าหมื่น!”

“เรามีแค่สองหมื่น!”

—

แต่หลินรุ่ยกลับไม่มองศัตรู

เขามองพื้นดิน

มองแนวการเคลื่อนพล

มองฝุ่นที่ลอยขึ้น

แล้วค่อย ๆ ขมวดคิ้ว

—

“แปลก”

นายกองคนหนึ่งถาม

“อะไรแปลก”

หลินรุ่ยชี้ไปทางทิศเหนือ

“ฝุ่น”

ทุกคนหันไปดู

ไม่มีอะไร

แต่ระบบของหลินรุ่ยกำลังวิเคราะห์

—

ตรวจพบฝุ่นจำนวนมาก

ระยะห่าง 30 ลี้

ทิศเหนือ

ขนาดกำลังพลโดยประมาณ

40,000 - 60,000

—

หัวใจหลินรุ่ยกระตุก

จดหมาย...

เป็นความจริง

—

ศัตรูแบ่งกองทัพ

ด้านหน้าเป็นเหยื่อล่อ

ด้านหลังคือของจริง

—

ถ้าแนวรบทั้งหมดเข้าปะทะตอนนี้

เมื่อกำลังหลักศัตรูโผล่มา

กองทัพชายแดนจะถูกตีขนาบทันที

—

หลินรุ่ยตะโกน

“ส่งสารด่วน!”

“ทุกแนวหยุดรุก!”

“ถอยเข้าสู่แนวรับชั้นสอง!”

แม่ทัพหลายคนตกใจ

“เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!”

“ศัตรูอยู่ตรงหน้า!”

—

หลินรุ่ยโยนจดหมายลงโต๊ะ

“ของจริงยังไม่มา!”

เงียบ

—

ไม่มีใครเชื่อ

จนกระทั่งหนึ่งชั่วยามต่อมา

ทหารลาดตระเวนควบม้ากลับมา

หน้าซีดเผือด

“รายงาน!!”

“พบกองทัพขนาดใหญ่ทางเหนือ!”

“อย่างน้อยห้าหมื่นคน!”

ทั้งค่ายเงียบสนิท

—

ทุกคนมองหลินรุ่ยราวกับเห็นผี

เขารู้ได้อย่างไร

—

แต่หลินรุ่ยไม่ได้สนใจ

ในหัวเขามีคำถามเดียว

ถ้าคนส่งข่าวคือเฉินอวี่จริง

แปลว่าอะไร

—

แปลว่า

คนผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่

หรือไม่ก็...

มีคนกำลังสวมชื่อของเขา

—

ขณะเดียวกัน

ห่างออกไปหลายร้อยลี้

ภายในเมืองอู๋เหอ

หลัวชิงนำกำลังลับเข้ามาถึงชานเมือง

เขามองเมืองเล็กเงียบสงบตรงหน้า

แล้วหัวเราะ

“นี่หรือเมืองลับ”

—

แต่ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ประตูเมือง

ระบบสื่อสารฉุกเฉินที่เชื่อมกับหลินรุ่ยเด้งขึ้น

ตรวจพบพื้นที่ปิดผนึก

ตรวจพบพลังงานไม่ทราบชนิด

พบโครงสร้างใต้ดินขนาดใหญ่

ระดับภัยคุกคาม

สูงสุด

—

ลึกลงไปใต้เมือง

ชายสวมหน้ากากสีดำกำลังนั่งอยู่ในห้องลับ

เบื้องหน้าเขาคือแผนที่สงครามทั้งหมด

รวมถึงตำแหน่งของหลินรุ่ย

—

ชายคนนั้นยิ้ม

ก่อนเอ่ยเบา ๆ

“ในที่สุด...”

“เจ้าก็มาถึงขั้นนี้แล้ว”

ข้างตัวเขา

มีป้ายชื่อเก่าและซีดจางวางอยู่

บนป้ายเขียนว่า

เฉินอวี่

ตอนที่ 49 จบ

ตอนต่อไป : ตอนที่ 50 คนตายกลับมา (ความจริงของเฉินอวี่ และความลับใต้เมืองอู๋เหอเริ่มเปิดเผย)