"งั้นข้าจะเล่าให้ท่านฟังละกัน เมื่อในครั้งอดีตพวกเราเหล่าเรเทน่าและพวกอิกทอยด์ส ออกค้นหาสำรวจแหล่งดวงดาวไปทั่วจักรวาลจนมาเจอเข้ากับดาวดวงหนึ่งโดยบังเอิญที่ตอนนี้มีชื่อว่าโลก ตอนนั้นความอุดมสมบูรณ์ของดาวนี้เหมาะสมกับพวกเราทั้งสองเผ่าเป็อย่างมากและสิ่งมีชีวิตที่นั้นก็มีแต่พวกไร้ซึ่งปัญญา แต่พอนานวันเข้ากับปรากฏสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับพวกเราขึ้นมารู้สึกว่าจะเกิดการวิวัฒนาการ ซึ่งตอนนั้นทำให้พวกเราตื่นเต้นกันมากที่พบเห็นการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนดวงดาวนั้น แต่พวกเราไม่ได้รู้ถึงสาเหตุการวิวัฒนาการนั้นเลย ถ้าตอนนั้นพวกเราเอ๊ะใจสักหน่อยว่าการวิวัฒนาการที่มันเกิดขึ้นนั้นเป็ฝีมือของพวกนิกดิสและพวกเกย่าที่แอบเข้ามาโดยที่พวกเราไม่รู้ตัวละก็พวกข้าทั้งสองเผ่าคงเป็เ้าผู้ปกครองของดาวดวงนี้ไปแล้วละ จนในที่สุดสิ่งมีชีวิตที่ทรงปัญญากลุ่มแรกก็ปรากฏตัวขึ้นได้ชื่อว่ามนุษย์ พวกเราแฝงตัวในกลุ่มพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยมายาวนานหลายศตวรรษ คำสอน ความรู้ต่างๆของพวกเขาต่างเป็พวกเราเผยแผ่ออกไปทีละนิดทีละนิดเช่นเดียวกับพวกนิกดิสและเกย่าเ้าพวกนั้นก็ได้ทำเหมือนพวกเรา พวกเราทั้งสี่เผ่าต่างสร้างอำนาจขึ้นมาคานซึ่งกันและกันเอาไว้ผ่านทางบรรดาชนพื้นเมืองของดาวโลก แต่เมื่อนานวันเข้าความอดทนของแต่ละฝ่ายเริ่มหมดลงจึงทำให้เกิดการสู้รบอยู่บ่อยครั้งแต่เมื่อยิ่งนานวันไป สติปัญญาของพวกชนพื้นเมืองดาวโลกกลับพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนพวกเราไม่อาจสั่งการใดๆได้อีก แต่ความขัดแย้งที่พวกเราเคยปลูกฝังเอาไว้ยังคงอยู่ กลับกลายเป็ว่าเ้าพวกนั้นเกิดการต่อสู้กันเองด้วยเหตุผลที่ต่างยกขึ้นมาอ้างเพื่อความชอบธรรมของตนเอง ไม่ว่าจะเป็เชื้อชาติ ศาสนา แต่ที่ไหนได้ก็แค่แก่งแย่งกันขึ้นเป็ใหญ่เท่านั้นเอง พวกเราเห็นเช่นนั้นก็เริ่มวางแผนปั่นหัวให้แตกแยกกันเพิ่มขึ้นไปอีกแต่แผนที่ว่ากลับโดนเ้าพวกนิกดิสและเกย่าทำลายลงอีกครั้ง พวกนั้นเริ่มเปิดเผยตัวตนของพวกเราออกไปทีละนิดๆจนกลายเป็ข่าวลืออย่างกว้างขวางในหมู่มนุษย์โลก แต่พวกเราและพวกอิกทรอยด์ก็พยายามจะลบข่าวลือออกไปจนทำให้พวกมนุษย์ไขว้เขว แบ่งออกเป็พวกเชื่อและไม่เชื่อและพวกเขาจึงเริ่มสำรวจอวกาศั้แ่นั้น พร้อมดึงเอาทรัพยากรณ์ต่างๆในโลกออกมาใช้อย่างบ้าคลั่งเพื่อสนองความ้า พวกข้าเห็นว่าอีกไม่นานดาวดวงนี้คงตายพวกเราจึงอพยพออกไปและไม่สนใจมันอีก แต่เมื่อไม่นานมานี้พวกข้าสังเกตุเห็นอาการและการอพยพของพวกอิกดิสที่มุ่งตรงมาที่นี้ก็เริ่มทำให้พวกข้าอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่บนดาวโลกดวงนั้น ข้าจึงขอมากับท่านไงท่านออก้า"
ออก้านิ่งฟังอยู่นานก็เอ่ยขึ้น
"จากที่เ้าเล่ามางั้นที่ดาวโลกที่ว่านั้นก็ไม่ได้เป็เครือแก่หน่วยผู้พิทักษ์ไหนเลยละสิใช่ใหม่?"
ดวงตาของออก้าเป็ประกายเมื่อเอ่ยออกมา
"ไม่มีหรอกที่นั้นอยู่ไกลเกินไปหน่วยผู้พิทักษ์เองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำมั้งว่ามีดาวที่ชื่อว่าโลกที่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีเลยงั้นก็เป็โอกาศของข้าละข้าจะเอาดาวนั้นมาเป็ที่กบดานของข้าชะเลยทีนี้ละเ้าพวกบ้านั้นหาข้าให้ตายก็หาไม่เจอ"
ออก้าหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง กองยานที่เคยมีนับร้อยของเขาต้องเสียหายไปอย่างใหญ่หลวงจากการตามล่าของหน่วยผู้พิทักษ์จนตอนนี้เหลือเพียงยี่สิบลำเท่านั้นเอง
"จะว่าไปเ้าพวกมนุษย์นี้ก็ไม่ได้ฉลาดไปสักเท่าไหร่เลยนิดันส่งจดหมายเชื้อเชิญความตายไปหาชะงั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
เมื่อชาวเรเทน่าที่อยู่ข้างๆเขาได้ยินเช่นนั้นส่วนลึกในจิตใจก็เริ่มไม่สบายใจขึ้นมา ถึงยังไงพวกมนุษย์ที่ว่าก็ถือว่าเป็ลูกหลานทางหนึ่งของเขาเช่นกันเพราะความผูกพันที่มีมาเมื่อครั้งอดีตที่ผ่านมา