ภารกิจพลิกชีวิตไอดอล

บทที่ 47 พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส (2)

ผมสูดหายใจและเปิดแผ่นกระดาษในมือออกดู เนื้อเพลงของเขาค่อนข้างคล้ายกับเนื้อเพลงของรยูคยองฮวา ผมคิดว่ามีบางส่วนทับซ้อนกันด้วยซ้ำ

[คุณทำร้ายผมอีกครั้ง]

[ผมถูกผลักไสออกไปห่างไกลอีกครั้ง]

[แต่ผมยอมแพ้ไม่ได้]

[ผมยังคงเอาแต่วนเวียนอยู่ข้างกายคุณ ♪]

นี่มันเป็นเพลงเกี่ยวกับความรักที่ไม่หวังผลตอบแทนหรือไง? ไม่เห็นจะเข้ากับธีมเพลงที่มีเนื้อหาของความเป็นผู้ชายใจแกร่งหัวใจเด็ดเดี่ยวเลยสักนิด

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีเนื้อเพลงบางส่วนที่ไม่เตะตาผม แต่ก็ยังมีเนื้อเพลงบางส่วนที่ใช้ประโยชน์ได้เหมือนกัน อีกอย่าง สิ่งที่ไม่เข้าตาผม มันอาจจะเข้าตาคนอื่นก็ได้

"ขอผมดูหน่อยได้ไหมครับ?"

"ได้สิ"

เมื่อผมเอาเนื้อเพลงที่ซนซองวอนเขียนให้นาซอนอูดู เขาก็หยุดชะงัก แล้วก็มีสีหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาทันที

"มีอะไร"

ผมตกใจจนก้าวถอยหลังเพราะเห็นว่าอยู่ดี ๆ นาซอนอูก็พุ่งเข้ามาตั้งใจจะแย่งสมุดจดไปจากมือผม

"นายทำอะไรของนายเนี่ย!"

"เอาเนื้อเพลงที่ผมเขียนกลับมาเลยนะ!"

"ทำไมล่ะ!"

ผมรีบวิ่งหนีและเปิดสมุดจดที่เขาให้มาก่อนหน้านี้ออกดู เพื่อที่จะพบว่าเนื้อเพลง...

หืม...

ผมจะเลือกใช้คำพูดที่ปกป้องสิทธิมนุษยชนของนาซอนอูก็แล้วกัน เอาเป็นว่าเขาไม่มีพรสวรรค์ในการเขียนเนื้อเพลงสักเท่าไหร่

"ไม่เห็นเป็นไรเลย เอาไปประกอบกับเนื้อเพลงของคนอื่นก็ดูดีแล้ว"

ผมรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปเนื้อเพลงในสมุดจดเอาไว้ด้วยความใจดำอำมหิต

"เนื้อเพลงแบบนั้นเอาไปร้องไม่ได้หรอกครับ!"

ทำไมล่ะ? ผมว่ามันก็ฟังดูน่ารักดีอยู่นะ ผมถึงกับมั่นใจด้วยซ้ำว่าแฟนเพลงน่าจะคาดหวังอะไรแบบนี้อยู่แล้ว

ผมควรจะเก็บเนื้อเพลงฉบับนี้เอาไว้

นาซอนอูจะไม่ใช้มันได้ยังไง?

"แต่นายสบายใจเถอะ คนอย่างนายเหมาะที่จะเป็นไอดอลมากกว่าจะเป็นนักกวีหรือนักแต่งเพลงอยู่แล้ว"

นาซอนอูยังคงบ่นไม่เลิกที่ผมเลือกใช้เนื้อเพลงฉบับแรกของเขา แต่นั่นก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

ผมไม่สนใจนาซอนอูอีกต่อไปและเดินไปนั่งที่โต๊ะอีกครั้งเพื่อเล่นไฟล์เพลงที่โอเยจุนแก้ไขมาแล้ว

♬!♪~♩♪

เสียงร้องของซนซองวอนถูกตัดออกไป ดังนั้นเวลาที่ผมร้องเนื้อเพลงออกไปประกอบกับทำนอง ถึงผมจะร้องไม่เพราะ แต่อย่างน้อยก็ยังสัมผัสได้ถึงทิศทางที่ชัดเจนกว่า

ความรู้สึกเก่า ๆ ถูกถอดออกไป เพลง ๆ นี้ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นเพลงในกระแสนิยมรุ่นใหม่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ตามหลักการวิเคราะห์ของผม ผมคิดว่ามันดีพอที่จะเป็นเพลงฮิตของวงบอยกรุ๊ปได้ไม่ยากเลย

เมื่อมีไฟล์เพลงต้นฉบับที่มีคุณภาพถึงขนาดนี้ มันก็คุ้มค่าที่ผมจะไปจ้างนักแต่งเพลงมาขัดเกลาเนื้อร้องให้เรา

เพียงเท่านี้ก็พอแล้วที่จะทำให้ผมมีความมั่นใจมากขึ้น

ถ้าพวกเราไปอัดเสียงในสตูดิโอเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ ผมก็แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะได้ฟังว่าเพลง ๆ นี้จะออกมาเป็นอย่างไร

"ให้ตายเถอะ...พี่เยจุนโคตรเก่งเลย..."

นาซอนอูก็คงคิดแบบเดียวกับผม สีหน้าของเขายิ่งเศร้าหมองมากขึ้น

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นอีกแล้ว?"

เจ้าหมอนี่จะผิดหวังอะไรนักหนา? เมื่อผมถามออกไป นาซอนอูก็ตอบโดยไม่ยอมสบตาผม

"ทุกคนมีความสามารถกันหมดเลย มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น...ที่ไม่มีประโยชน์"

ไม่มีประโยชน์อะไรกันเล่า ผมยกมือขวาของตัวเองขึ้นหยิกแก้มของนาซอนอู

"โอ๊ย ๆ ๆ ๆ ผมเจ็บนะครับ!"

นาซอนอูพยายามดิ้นรนหลบหนีผม แต่ก็หนีไม่พ้นอยู่ดี

"ความสามารถของนายคือการอยู่บนเวทีไงล่ะ ดังนั้น รีบพยายามลดน้ำหนักให้ได้มากที่สุด ก่อนที่พวกเราจะต้องไปถ่ายเอ็มวี"

ส่วนสำคัญที่สุดของนาซอนอูต่อวงของเราก็คือใบหน้าของเขานี่แหละ

แต่จะให้ผมบอกว่าเขามีดีแค่หน้าตาอย่างเดียวมันก็คงยังไงอยู่ ผมก็เลยไม่ได้พูดออกไป

นาซอนอูพยักหน้า ทำปากเบะเหมือนจะร้องไห้อีกครั้ง

"อย่ามาร้องไห้ให้ฉันเห็นเด็ดขาดเลยนะ เวลาเดียวที่นายจะร้องไห้ได้ ก็คือตอนที่วงเราชนะอันดับ 1 ในรายการเพลงเท่านั้น"

นาซอนอูพยักหน้าด้วยความแข็งขันอีกครั้ง

"เยี่ยม ดีมาก"

ผมไม่เหลือเวลาที่จะมาใช้ปลอบโยนเขาอีกแล้ว หลังจากลูบหัวเขาเบา ๆ ผมก็เดินกลับมานั่งหน้าแล็ปท็อปของตัวเอง

ตอนนี้ถึงเวลาใส่เนื้อเพลงเข้าไปในทำนองที่ได้มาแล้ว

เมื่อเอาเนื้อเพลงส่วนที่รยูคยองฮวาเขียนทิ้งไว้ก่อนนอนมารวมกับเนื้อเพลงในส่วนของโอเยจุนเช่นเดียวกับซนซองวอน แค่นี้ผมก็ได้อะไรเยอะแล้ว

แต่ก่อนที่ผมจะเรียบเรียงเนื้อเพลงฉบับร่างแรกให้สำเร็จ ผมควรจะนำบรรยากาศของเนื้อเพลงไปเทียบดูกับเพลงฮิตเพลงอื่น ๆ เสียก่อน

เมื่อผมกดเข้าไปดูในชาร์ตเพลง ผมก็เห็นว่าวงโฟลวส์ยังคงยึดครองอันดับ 1 อย่างเหนียวแน่น ทั้ง ๆ ที่พวกเขาคัมแบ็คได้ 3 สัปดาห์แล้ว

ผมกดปุ่มเล่นเพลงด้วยสีหน้าผิดหวัง

[Spark ร้อนแรงยิ่งกว่าเก่า]

[ปลดปล่อยความร้อนทั้งหมดออกมา Burn it!]

[Hey there ราวกับว่าฤดูร้อนนี้มีแค่คุณกับผม ♪]

มีเนื้อเพลงภาษาอังกฤษทุกท่อน เพลงอื่น ๆ ก็เหมือนกันหมด

หรือเพราะว่าทำนองเพลงมันเหมาะกับการใช้เนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาเกาหลีนะ?

เมื่อผมกดดูปกซิงเกิลหลังจากเพลงเล่นจบ รอยยิ้มของชายหนุ่มคนหนึ่งบนหน้าปกก็สะดุดตาผมทันที

"คังยูกอนก็คือหมอนี่สินะ?"

เมื่อมองดูวงโฟลวส์แล้ว ผมก็มั่นใจว่าวงของตัวเองดีกว่าพวกเขาหลายเท่า ผมหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนจะนำเนื้อเพลงจากเพื่อนร่วมวงมาจัดสรรปันส่วนตามองค์ประกอบของทำนองเพลง

หลังจากนั้น...

หลังจากได้พักหายใจหายคอกันแล้ว ผมก็เดินไปเคาะประตูเพื่อบอกโอเยจุนว่าครบชั่วโมงแล้ว

โอเยจุนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจสุดขีด แต่แล้วเขาก็กลับมาตั้งสติได้อีกครั้ง

"ฉันส่งคอนเซปต์ของเพลงนี้ไปในแชตส่วนตัวของนายแล้ว ยังไงช่วยเปิดดูก่อนไปสตูดิโอหน่อยแล้วกัน"

"ได้ครับ เดี๋ยวผมเปิดดูในโทรศัพท์ระหว่างทางเอาก็ได้"

โอเยจุนยังคงงัวเงียอยู่ แต่เขาก็เตรียมตัวที่จะออกไปข้างนอกแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมออกไปส่งโอเยจุนเดินทางไปที่สตูดิโอ หลังจากนั้นผมก็กลับมาเตรียมอาหารเช้าและอาหารกลางวัน

"ผมไปออกกำลังกายก่อนนะครับ!"

เมื่อเทียบกับครั้งแรกที่ผมเจอหน้าเขา นาซอนอูในตอนนี้มีร่างกายผอมลงมากกว่าเก่าหลายเท่า เขาพูดกับผมอย่างร่าเริงก่อนจะเดินออกไปจากหอพัก

ผมจะรอดพ้นวิกฤตการณ์ครั้งนี้ไปได้อย่างไร?

หนทางข้างหน้ายังยากลำบาก แต่นี่ก็ไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งหมดหวังเหมือนกัน

ถ้าผมทำตามสิ่งที่ค่ายเพลงสั่งมาเหมือนก่อนหน้านี้ ผมก็คงไม่มีทางตรวจสอบดูได้เลยว่าเพื่อนร่วมวงแต่ละคนมีความสามารถอะไรบ้าง

สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหารจะดีกว่า

ตอนนี้เหมือนพวกเราปีนอยู่บนขอบเหว พวกเราต้องพยายามทุกวิถีทางในการแสดงความสามารถออกมาให้ทุกคนรู้จักวงไคลแมกซ์ให้ได้ 

ในขณะนี้ ยังมีเรื่องราวไม่คาดฝันอีกมากมายรอคอยพวกเราอยู่ข้างหน้า