"ท่านจ้าววิหาร.... งานแต่งวันนี้... าุโห้าพลันถามออกมา..
"ดำเนินต่อไป... หลี่น่าจ้าววิหาร พูดออกมาโดยที่สายตายังมองไปทิศทางที่ประมุขเงาจันทร์หายไป
หลังจากที่เหตุการณ์วุ้นวายจบลง พิธีแต่งงานก็เริ่มดำเนินการต่อไป ิเฉิงยามนี้ เขาไม่เคยกินเหล้ามาก่อน แต่เขาต้องกิน เพราะเป็ธรรมเนียมปฏิบัติ ตอนนี้ิเฉิงนั้นหน้าแดงก่ำ เพราะเมาแต่ก็ยังพอมีสติ ส่วนไป๋หลานนั้นตอนนี้นางไปรอิเฉิงที่ห้องแล้ว
ยามค่ำมาถึงก็ถึงตอนส่งตัวเข้าหอ ิเฉิงเดินสะเปะสะปะ เปิดประตูเข้ามา เดินหน้าสองถอยหลังสาม จากนั้นก็มาฟุบตัวลงที่โต๊ะ
ส่วนไป๋หลานตอนนี้นางนั่งอยู่ที่เตียงนอน รอให้ิเฉิงมาเปิดผ้าปิดหน้าของนางขึ้น ก็เป็อันเสร็จพิธี
"ศิษพี่ไป๋.... ิเฉิงลุกขึ้นแล้วพูด เขายังคงเรียกนางว่าศิษพี่ เขาเดินไปที่หน้าต่างแล้วเงียบไปสักพัก...
"ท่านกับข้าได้แต่งงานกันถือเป็โชคชะตาหรือไม่.... ิเฉิงถามออกมา แต่ไป๋หลานก็ยังเงียบอยู่อย่างนั้น
"ตัวข้านั้นเป็คนไม่มีพ่อมีแม่ อาศัยอยู่กับพี่สาวมาั้แ่เด็ก ข้าต้องดิ้นรนเข้าสู่เส้นทางมรรคคายุทธ์เพื่อที่จะไปช่วยนางจากความตายที่ใกล้จะถึง แต่แล้วพี่สาวก็มาทิ้งข้าไป นางทิ้งเพียงแค่กระดาษแผ่นเดียวไว้ ิเฉิงเล่าความหลังให้นางฟัง วันแต่งงานข้ากลับไม่มีญาติสักคน ศิษพี่ไป๋นั้นอยู่สูงแต่ต้องมาแต่งงานกับข้า ข้าเป็เพียงสถิตสิญญาณเท่านั้น ไม่สมควรกับท่านดังผู้คนว่า จริงๆนั้นแหละ พูดจบเขาก็เงียบไปอีก.... ไป๋หลานเพียงมองดูเขาเงียบๆ
"วันนี้ท่านคงจะอับอายขายขี้หน้าเพราะข้า ท่านสมควรที่จะเกลียดข้า
"ท่านเสียใจหรือไม่..... ิเฉิงหันหน้ามา...
"ิเฉิงท่านเมาแล้ว.. ไป๋หลานเรียกิเฉิงว่าท่าน...
"หลังเงียบไปสักพักิเฉิงก็เดินมาหยุดที่หน้าของนาง จากนั้นก็ยื่นมือไปเปิดผ้าคลุมหน้าของนางออก หลังจากที่ได้เห็นใบหน้าของนางเป็ครั้งแรก ิเฉิงก็ต้องตกไปอยู่ในภวัง ไป๋หลานภายใต้อาภรณ์สีแดง ใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วน ดวงตาของนางนั้นสวยใสราวกับดวงจันทร์ยามค่ำคืน ริมฝีปากสีแดง ใบหน้าเรียบเฉยไม่สามารถเดาอารมณ์ได้ เป็ความงามที่สามารถล้มเมืองได้ ถึงว่านางจึงได้ปิดบังใบหน้าตัวเองตลอดเวลาเช่นนี้
ิเฉิงตอนนี้กำลังตกอยู่ในมนต์เสน่ห์ของนางเข้าเต็มๆ หากความสวยของนางจะเป็รอง ก็เป็รองเพียง ซิ่วอิง อาจารย์ของิเฉิงเพียงเท่านั้น หลังจากตกตะลึงในความงดงามของนางไปหลายอึดใจ ิเฉิงจ้องสายตากับนาง จากนั้นิเฉิงก็พลักนางให้นอนลงไปกับเตียงเบาๆจากนั้นิเฉิงก็ไปคล่อมร่างของนางไว้แล้วพูด..
"ข้ารู้ว่าที่ท่านยอมแต่งงานกับข้าเป็เพราะ ท่านขัดความ้าของอาจารย์ท่านไม่ได้..... ใช่หรือไม่.??
"เช่นนั้น..สิ่งที่ข้ากำลังจะทำอยู่ตอนนี้... ท่านจะยินยอมหรือไม่ ... พูดจบิเฉิงก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หวังจะจูบริมฝีปากสีแดงสด อันน่าหลงไหลของนาง แต่ทว่าพอิเฉิงใกล้จะได้จูบนาง นางกลับเบี่ยงหน้าหลบ
"ิเฉิง....ท่านเมาแล้วไปพักก่อนเถอะ.. นางเอียงหน้าหลบแล้วพูด
ิเฉิงที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้โมโห เขากลับเปลี่ยนเป้าหมายแทน ิเฉิงจับมือของนางกางออกแล้วขึงไว้ แล้วพุ้งไปพรมจูบที่ต้นคอของนางแทน ิเฉิงจูบอยู่อย่างนั้นอยู่หลายอึดใจ และพยายามจะมาจูบปากของนางอีกครั้ง แต่นางก็ยังคงเบี่ยงหน้าหลบ ิเฉิงเอื้อมมือไปปลดอาภรณ์ด้านนอกของนางออก มือของเขาล้วงเข้าไปจับเนินหน้าอกที่ได้สัดส่วนของนางแล้วครึงไปมา แต่นางก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ิเฉิงพยายามจะจูบปากของนางให้ได้อีกครั้ง แต่นางก็ยังคงเบี่ยงหน้าหลบ
นางยอมให้ตนจูบที่ต้นคอ ยอมให้ถอดอาภรณ์นอก ยอมให้ิเฉิงครึงเล่นหน้าอก แต่ทำไมนางไม่ยอมให้ตนได้จูบปาก ิเฉิงเริ่มขมวดคิ้ว นางที่เงียบมาตลอดพลันพูดขึ้น
" ท่านก็รู้ว่าข้ายอมก็เพราะความ้าของอาจารย์.... " นางพูดเสียงเรียบ
ความจริงด้วยพลังยุทธ์ที่เหนือกว่าของนาง นางสามารถะเิพลังแล้วชัดิเฉิงให้กระเด็นออกไป แต่นางกลับปล่อยให้ิเฉิงกระทำอยู่อย่างนั้น
ิเฉิงที่ได้ยินเช่นนั้น ก็ส่างเมาทันที เขาลุกออกจากตัวนาง แล้วพูดขึ้น..
"ท่านพักผ่อนเถอะ ข้าจะออกไปสูดอากาศข้างนอก... พูดจบิเฉิงก็ค่อยเดินออกไป
"ท่านพี่......นางกล่าวเสียงเรียบและเบา ไป๋หลานเรียกิเฉิงว่าท่านพี่... ิเฉิงที่กำลังจะก้าวเดินออกจากประตูพลันหยุดชะงัก
วันนี้นางพึ่งได้เห็นิเฉิงพูดเยอะและเสียอาการสุขุมเป็ครั้งแรก ที่จริงตอนที่ิเฉิงออกหน้าแบกรับศักดิ์ศรีของนางไว้ นางก็มีใจให้ิเฉิงไปแล้ว2ส่วน
แต่เพียงแค่สองส่วนไม่ได้หมายความว่านางจะรักและยินยอมมอบกายให้ิเฉิง....
"ท่านวางใจเถอะ... ตราบใดที่ท่านไม่เต็มใจข้าจะไม่แตะต้องท่าน... ิเฉิงกลับมาเยือกเย็นเช่นเดิม
" วันนี้เพราะข้าเมาก็เลยเสียมารยาทกับท่าน... ข้าต้องขออภัยแล้ว
"แต่ยังไงเราก็ขึ้นชื่อว่าสามีภรรยา วันข้างหน้าข้าจะลบคำดูถูกในวันนี้ และจะทำให้ท่านมีความ้าเป็ของตัวเอง มิใช่ทำเพื่อความ้าของคนอื่น นั้นคือวันข้างหน้า ข้าจะทำให้ท่านรักข้าและยินยอมข้าอย่างแน่นอน .... ิเฉิงตอนนี้กลับมาเ็าอีกครั้งแล้วเดินออกจากห้องไป
ไป๋หลานที่ได้ยินเช่นนั้นก็สายตาสั่นไหวทันที จากนั้นนางก็สวมใส่อาภร์ท่อนบนที่เปลือยเปล่า แล้วหลับไป....
ณ ลานฝึก ิเฉิงตอนนี้กำลังยืนนิ่ง ไม่มีใครรู้ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าของเขานั้นเรียบเฉย
"วันนี้เ้ารู้ความผิดหรือไม่... เสียงของ ซิ่วอิง ในห้วงดวงจิตถามขึ้น....
" อาจารย์ ศิษรู้..ิเฉิงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ
" กล่าวมา.. ผิดอะไรบ้าง... นางเสียงแข็งขึ้นมาทันที
" วันนี้ศิษเสียอาการสุขุมและเยือกเย็น ทำให้อาจารย์ผิดหวัง
" หึ.. รู้แล้วก็ดี... เ้าต้องเป็ปีศาจเท่านั้น ข้าไม่อนุญาติให้เ้ามีความรู้สึก เข้าใจไหม... พูดจบนางก็เงียบไป
วันรุ่งขึ้น.. ิเฉิงก็ยังนั่งอยู่ที่ลาน ไป๋หลานที่เดินมาก็ต้องหยุดชะงัก เพราะเมื่อคืนนี้ หลังจากิเฉิงเดินออกจากห้องไปเขาก็ไม่กลับเข้ามาอีก ที่แท้เขานั่งอยู่นี่ทั้งคืน หลังจากที่แต่งงานแล้วนางก็ยังคงแต่งกายเหมือนเดิม ปกปิดใบหน้าของตนไว้ นางเดินไปหาิเฉิง.... จากนั้นก็พูดขึ้น
"ท่านอยู่ที่นี่ทั้งคืน...??
ิเฉิงยังคงนั่งหลับตาไม่ตอบนาง
"อาจารย์ส่งข่าวมาบอก ว่าตอนนี้อาจารย์ได้แต่งตั้งให้ท่านเข้าเป็ศิษย์สายในแล้ว ท่านต้องไปทำภารกิจของวิหาร ท่านรู้เื่ของภารกิจของวิหารหรือไม่....นางถาม แต่ทว่าิเฉิงก็ยังคงนั่งหลับตาไม่ตอบนาง
"ภารกิจของวิหารนั้นแบ่งออกเป็ ต่ำ กลาง สูง ศิษของวิหารทุกคนจะต้องไปทำภารกิจ เพื่อแลกคะแนน แล้วนำคะแนนมาแลกของบ่มเพาะ นางอธิบายให้ิเฉิงฟัง แต่ิเฉิงยังคงเงียบ
"ข้า้าเตาหลอมยา..... ในที่สุดิเฉิงก็พูดออกมา แต่เขาไม่ได้พูดเกี่ยวกับเื่ ภารกิจอะไรนั้นเลย
นางมองิเฉิงอย่างแปลกใจ งั้นตามข้ามา... ิเฉิงลืมตาแล้วลุกขึ้นเดินตามหลังของนางไป เดินมาได้สักก็ถึง คลังของวิหาร
"นี่คือคลังของวิหาร ในนั้นมีเคล็ดวิชาลมปราณและอื่นๆอีกมากมาย มีทั้งอาวุทเตาหลอมและสมุนไพรมากมาย ทั้งหมดในคลังนี้ต้องใช้คะแนนจากการทำภารกิจเพื่อแลกมา ข้าจึงได้บอกให้ท่านไปทำภารกิจ.. แต่ว่าวิหารไท่ชิง ไม่ปรากฏศิษที่มีพร์ด้านหลอมยามาหลายปีแล้ว หรือว่าท่านมีความสามารถนี้??
ิเฉิงยังคงไม่พูดอะไร หลังจากฟังที่นางพูดิเฉิงก็หันหลังกลับกำลังจะเดินจากไป
"เอาคะแนนของข้าไปก่อน.. วันข้างหน้าท่านค่อยไปทำภารกิจแล้วเอาคะแนนมาแลกสิ่งที่้า
"ไม่จำเป็...ิเฉิงตอบนางเสียงแข็ง ไป๋หลานไม่ได้พูดหรือเซ้าซี้อะไร เพียงเงียบไปหลังจากถูกิเฉิงพูดตัดบท
จากนั้นิเฉิงก็เดินจากไป แล้วมุ้งหน้าไปที่ศูนรวมของวิหาร ภายในศูนรวมของวิหารนั้นกว้างขวาง ตรงจุดกลางคือกระดานที่เอาไว้ติดภารกิจ เพื่อให้ศิษของวิหารได้เลือกภารกิจไปทำ
"เห้ยๆ นั้นมันไอ่เด็กเส้นนี่หน่า..
"อย่าไปยุ้งกับมันเลย เห็นได้ชัดว่าจ้าววิหารหนุนหลังมัน
"ข้าก็ว่าอย่างนั้น
"เพียงอาศัยฝีมืออย่างมันนะหรือจะได้เป็ศิษสายใน..
ศิษวิหารไท่ชิงต่างก็พากันนินทาิเฉิง พวกเขาต่างก็ส่งสายตารังเกลียดมาทางิเฉิง จะไม่ให้พวกมันรังเกลียดได้ไง ิเฉิงเข้าวิหารมาได้เพียงไม่กี่วันก็ได้ตกแต่งกับศิษผู้สืบทอดของจ้าววิหาร แถมยังได้เป็ศิษสายใน พวกศิษวิหารไท่ชิง ต่างก็พากันถอยออกห่างจากิเฉิง ไม่มีใครอยากคบหาเขา
ิเฉิงเดินมาที่กระดานแล้วหยิบภารกิจมาอันหนึ่ง เป็ภารกิจระดับสูง ผู้คนที่มองดูต่างก็พากันใ เพราะน้อยคนนักที่จะเลือกภารกิจระดับสูง
ซึ่งภารกิจระดับสูงนั้นยากมาก ส่วนมากจะเป็การต่อสู้กับสัตว์อสูร ระดับยอดยุทธขึ้นไป แต่ิเฉิงก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาหยิบมาแล้วเดินไปหาผู้คุมภารกิจ
"เ้าหนุ่มเ้าเป็เด็กใหม่สินะ แน่ใจว่าจะเลือกภารกิจนี้.... ชายแก่ที่คุมภารกิจถามขึ้น
"อื่ม.. ิเฉิงตอบ
"เ้าจะทำภารกิจนี้คนเดียวหรือทำเป็กลุ่ม.....
"คนเดียว..... ผู้คุมเมื่อได้ยินก็เงียบไปสักพักแล้วกล่าว
"นี้คือป้ายภารกิจรับไป... หากทำสำเร็จเ้าจะได้หนึ่งหมื่นคะแนน จากนั้นชายแก่ก็ประทับตราแล้วยื่นป้านภารกิจให้ิเฉิง
ผู้คนที่ยืนดูต่างก็พากันใ เพราะภารกิจระดับสูงนั้นส่วนมาก พวกเขาจะทำกันเป็กลุ่ม แต่ิเฉิงกลับจะทำคนเดียว ภารกิจที่ิเฉิงรับมาคือ วัวปีศาจระดับยอดยุทขั้นต้น ที่ออกทำร้ายผู้คนในเมืองแห่งหนึ่ง
หลังจากได้ภารกิจ ิเฉิงก็เดินออกไปจากวิหาร เพื่อไปทำภารกิจ เขาเปิดดูแผนที่ แล้วก็มุ่งหน้าไปทิศใต้ทันที เดินมาได้สักพักเขาก็ต้องหยุดชะงัก เพราะรู้สึกว่ามีคนกำลังเดินตามมาเขาหยุดลงแล้วพูดขึ้น
" ออกมา.... ิเฉิงกล่าวเสียงเย็น จากนั้นไป๋หลานก็เดินออกมา แล้วมาหยุดข้างๆิเฉิง
" ท่านตามข้ามาทำไม..... นางไม่ได้ตอบเพียงแต่ยื่นเตาหลอมมาให้ิเฉิงเท่านั้น ิเฉิงที่เห็นเช่นนั้นก็ต้องขมวดคิว เพราะเตาที่เขาเห็นตอนนี้คือเตาัระดับสูงสุด นางต้องใช้คะแนนมากมายแน่ๆ เพื่อแลกมา
"ข้าบอกท่านแล้วว่าไม่จำเป็... เหตุใดท่านยังดื้อดึง ิเฉิงพูดเสียงเรียบ
"เช่นนั้นหากท่านไม่้า.. ข้าก็จะทำลายมันทิ้งเสียในเมื่อท่านไม่รับน้ำใจนี้จากข้า พูดจบนางก็ปล่อยพลังออกมาหวังจะทำลายเตาหลอม
ิเฉิงที่เห็นว่านางจะทำลายจริงๆก็พลัน พุ้งไปจับที่มือของนางไว้ จากนั้นเขาก็หยิบเตาหลอมจากมือของนางมา
"งั้นข้าจะติดคะแนน ท่านไว้ก่อน วันหน้าข้าจะคืนให้ พูดจบิเฉิงก็เดินหน้าตามทางต่อ
1K
![ทะลุมิติมาเป็นท่านลอร์ด แต่ขอโทษที... ผมมีระบบสร้างฐาน [RTS] ระดับแชมป์โลก!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1783420841_83693545.webp)
