ตอนที่ 11 : กงล้อแห่งโชคชะตาหมุนเวียน
เสียงกระบี่กระทบกันก้องกังวานไปทั่วสนามประลอง วัง์ที่เคยสงบเงียบถูกแทนที่ด้วยเสียงฝึกซ้อมของเหล่าเทพา ออร่าสีทองแผ่กระจายจากร่างของทหารเทพที่กำลังฝึกยุทธอย่างหนัก
ในลานกว้างใจกลางเมือง์ กองทัพเทพที่ได้รับเลือกจากองค์มหาเทพให้เตรียมพร้อมสำหรับศึกใหญ่ได้มารวมตัวกัน ทุกนายล้วนเป็นักรบฝีมือฉกาจที่ผ่านศึกมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็รู้ดีว่าาครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหนๆ
หลงเทียนยืนอยู่ด้านหน้ากองทัพ สายตาของเขามองเหล่าทหารเทพที่ยืนเรียงรายตรงหน้าอย่างแน่วแน่
"าครั้งนี้ เราไม่ได้สู้เพื่อเกียรติยศ หรือเพื่อชัยชนะของ์เท่านั้น"
เสียงของเขาดังกังวานไปทั่วลานฝึกซ้อม
"เรากำลังต่อสู้เพื่อปกป้องความสงบสุขของทุกมิติ หากเราพ่ายแพ้ ความมืดจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ผู้คนจะต้องจมอยู่ในหายนะชั่วกัปชั่วกัลป์"
เหล่าทหารเทพกำหมัดแน่น พลังแห่งศรัทธาแผ่ซ่านออกมาจากร่างของพวกเขา ทุกคนรู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสู้จนถึงที่สุด
"เ้าคิดว่าพวกเราจะมีโอกาสชนะหรือไม่?" เทพาุโที่ยืนอยู่ด้านหลังหลงเทียนเอ่ยถามเบาๆ
หลงเทียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงมั่นคง
"ข้าไม่อาจบอกได้ว่าเราจะชนะหรือไม่ แต่ข้ารู้ว่าเราต้องสู้ให้สุดกำลัง"
---
[ด้านจอมมารแห่งเงามืด]
ในห้องโถงสีดำสนิท เปลวเพลิงสีม่วงลุกโชติ่รอบแท่นพิธี เทียนหลงยืนอยู่ตรงกลาง ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังแท่นบูชาโบราณที่สลักด้วยอักขระโบราณ
"ถึงเวลาแล้ว"
เสียงของเขาเย็นเยียบ ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนกลางวงแหวนเวท เงามืดรอบกายเริ่มปั่นป่วนราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังคำราม
"จงปลุกพลังที่หลับใหล จงทำให้ข้ากลายเป็หนึ่งเดียวกับความมืด"
ทันใดนั้น วงแหวนเวทก็เปล่งแสงสีดำออกมาอย่างรุนแรง พลังมหาศาลพวยพุ่งออกมา พื้นดินสั่นะเืราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย
เสียงกรีดร้องของิญญาดังขึ้นรอบบริเวณ เงามืดพุ่งเข้าไปรวมตัวกับร่างของเทียนหลง พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
"หึหึ... ฮ่าฮ่าฮ่า!"
เสียงหัวเราะของเขาดังก้องไปทั่วทั้งห้องโถง ตอนนี้เขาไม่ใช่เพียงแค่จอมมาร แต่เป็ตัวตนที่อยู่เหนือความมืดทั้งปวง
"หลงเทียน... อีกไม่นานเ้าจะได้ลิ้มรสความ絶望อย่างแท้จริง"
---
[คืนก่อนศึกใหญ่]
หลงเทียนยืนอยู่บนยอดหอคอย มองออกไปยังดวงจันทร์สีเงินที่ลอยอยู่กลางฟ้า สายลมเย็นพัดผ่านเส้นผมของเขา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง
เขารู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับเทียนหลงครั้งนี้อาจเป็ครั้งสุดท้าย
"ท่านกังวลอยู่หรือ?"
เสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลัง ลี่ซิน เทพธิดาผู้เป็หัวหน้าหน่วยรักษาความสงบแห่ง์ยืนอยู่ตรงนั้น นางจ้องมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน
"ข้าไม่ได้กังวลเื่ตัวข้าเอง แต่ข้ากังวลว่า์จะสามารถต้านทานความมืดได้นานแค่ไหน"
"หากเป็เ้าล่ะก็... เ้าจะสามารถหยุดเขาได้" ลี่ซินเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มบางๆ
"ข้าอยากจะเชื่อเช่นนั้น"
หลงเทียนถอนหายใจยาวก่อนจะหลับตาลง เขาไม่แน่ใจเลยว่าเขาจะสามารถหยุดเทียนหลงได้จริงๆ หรือไม่
แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ต้องลอง
---
[รุ่งสาง – จุดเริ่มต้นของา]
เมื่อแสงแรกของรุ่งอรุณฉายลงมาบนดินแดน์ กองทัพของทั้งสองฝ่ายก็ได้เคลื่อนตัวเข้าสู่สนามรบ
ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มเมฆสีดำ สายฟ้าแลบไปทั่วท้องนภา กองทัพของสมาคมลับแห่งเงามืดแผ่พลังมืดออกมาจนแม้แต่อากาศก็รู้สึกหนักอึ้ง
ด้านหน้าของกองทัพศัตรู เทียนหลงยืนอยู่ เขาสวมชุดเกราะสีดำสนิท ดวงตาสีโลหิตของเขาสะท้อนถึงพลังอันไร้ขีดจำกัด
"หลงเทียน" เทียนหลงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเหยียดหยาม "ข้าหวังว่าเ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"
"เทียนหลง... ข้าจะหยุดเ้าให้ได้"
"หึ... เช่นนั้นก็ลองดูสิ!"
เสียงคำรามของทั้งสองฝ่ายดังขึ้นพร้อมกัน าที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นแล้ว!