โอ๊ย!! วาฟิกซ์ นายนอนเขยิบไปหน่อยได้ไหม เตียงตั้งหกฟุต ยังจะมาแกล้งหลับอีก ฉันบ่นเขาเพราะวาฟิกซ์ เอาตัวพลิกมานอนเบียดฉันอีกฝั่ง แล้วเขาก็แกล้งทำเป็หลับ ตอนนี้ตัวฉันก็โดนเขากอดเข้าแล้ว ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดฉันแน่น เพี๊ยะ ! ฉันตีแขนเขาไปหนึ่งที เขาก็ไม่มีความรู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย
วาฟิกซ์: ยัยตัวแสบ ฉันหลับไปแล้วนะ เธอมาโวยวายอะไรเนี่ย
เชอรี่ : ก็นายนอนพลิกตัวมาเบียดฉันอ่ะ
วาฟิกซ์: แค่นี้เอง นอนได้แล้ว ฉันจะพยายามไม่นอนดิ้นแล้วกันนะ
เชอรี่ : ฉันเอาหมอนข้างขั้นกลางระหว่างเราสองคน นอนต่อได้
วาฟิกซ์: แค่โยนหมอนข้างออก ฉันก็พลิกตัวไปทำอะไรเธอก็ได้ เขาบ่นตอนที่เธอหลับไปแล้ว
---
9:00น.
วันนี้ผมตั้งใจตื่นมาทำข้าวต้มปลาให้เธอทาน อยู่ดีๆเธอก็มาถามผมว่า "อยากแต่งกับฉันไหม" เธอมาอารมณ์ไหนเนี่ย
เชอรี่ : นายตอบฉันสิ
วาฟิกซ์: เธอจะไม่รอให้ฉันป็นฝ่ายขอเธอแต่งงานก่อนเหรอ
เชอรี่ : นี่ไง ฉันช่วยนายฝึกการขอแต่งงานกับฉันอยู่ไง
วาฟิกซ์: เธอขอฉันแต่งงาน ไหนล่ะแหวน
เชอรี่ : นายก็เป็คนซื้อแหวนมาสวมให้ฉันไง
วาฟิกซ์: ไม่มีทางอ่ะ
เชอรี่ : แล้วนายจะซื้ออะไรฉัน
วาฟิกซ์: ซื้อเตียงใหม่ ขนาด 3.5 ฟุต เราจะได้นอนด้วยกันใกล้มากขึ้น จะได้ทำอะไรถนัด
เชอรี่ : กรี๊ดดด นายคิดแต่เื่พวกนี้อ่ะ
วาฟิกซ์: ฉันพูดจริง เธอเตรียมตัวได้เลย
เชอรี่ : ชิชิ ไปแปรงฟันดีกว่า
---
่นี้ผมรับงานน้อยลงครับ ผมกับยัยตัวแสบมีแพลนอยากไปเที่ยวทะเล แต่จะเป็ที่ไหนนั้นเธอ บอกว่าขอคิดดูก่อน ผมตามใจเธอครับ อยากไปไหนก็ไปตามนั้นแหละครับ ส่วนเื่งานของเธอ เธอยังทำงานเป็ผู้จัดการส่วนตัวของผมอยู่ครับ เพราะพี่นาตาลี ติดใจกับการทำงานกับรอณ
...
2 สัปดาห์ผ่านมา
ณ. ทะเล ทะเล
ในที่สุดฉันก็มาถึงทะเล แต่วาฟิกซ์ไม่ได้มานะ เขาติดงานกะทันหัน ฉันคงได้เจอเขาตอนดึกๆแหละ ตอนนี้ฉันนั่งเล่นอยู่บริเวณบ้านพัก ชมวิวทะเลสวยๆ ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย แล้วฉันก็ถ่ายรูปส่งให้วาฟิกซ์ ให้เขาอิจฉาเล่น หุหุ
---
วาฟิกซ์
ผมบอกให้เธอไปพร้อมผมคืนนี้ ยัยตัวแสบไม่ฟังผม เธอดันหนีผมไปเที่ยวก่อน ทำให้ผมต้องมาทำงานเหงาๆอยู่คนเดียวเนี่ย ยังดีนะครับมีพี่ตีตตี้มาด้วยยังพอคุยแก้เหงาไปก่อน หลังจากเดินแบบเสร็จแล้ว ผมขับรถไปหาเธอที่เกาะเสม็ด ซึ่งผมได้ซื้อแหวนไว้ให้เธอแล้ว เราจะใส่แหวนคู่กันแบบนี้ไปก่อน เพื่อเป็สัญญารักของเราสองคน
.
.
.
ณ.เกาะเสม็ด
วาฟิกซ์ : ไง ยัยตัวแสบ หนีงานมาพักผ่อนคนเดียว
เชอรี่ : เราตกลงกันไว้แล้ว หลังจากเที่ยวเสร็จฉันจะกลับไปทำงาน
วาฟิกซ์: ได้ คราวนี้ฉันไม่หักเงินเดือนเธอ
เชอรี่: หักเงินเดือนเลย ฉันไม่กลัวหรอก
วาฟิกซ์: ยื่นมือข้างซ้ายมาหน่อย
เชอรี่ : ยื่นมือแล้วทำไงต่อ
วาฟิกซ์: สวมแหวนให้เธอไง
เชอรี่: ว้าว แหวนสวยจัง นายซื้อให้ฉันจริงๆเหรอเนี่ย
วาฟิกซ์: จริงสิ ส่วนวงนี้เป็ของฉัน
เชอรี่ : ????มาๆฉันสวมแหวนให้นายเอง
วาฟิกซ์: ไหนล่ะ เธอบอกจะซื้ออะไรให้ฉัน
เชอรี่: ฮิฮิ แตน แต่น แต๊น ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ สีชมพู ฉันซื้อมาให้นายนอนกอด หมีตัวนี้จะนอนตรงกลางระหว่างเราสองคน
วาฟิกซ์ : เธอคิดว่าหมีจะช่วยเธอได้ว่างั้น
เชอรี่ : แน่นอน
วาฟิกซ์: ไหนๆมาแล้ว เราจัดกันซะหน่อยไหม
เชอรี่: กรี๊ดดด ในหัวนายมีแต่เื่นี้เหรอ
วาฟิกซ์ : ใช่ หึหึ คืนนี้ไม่รอดหรอกที่รัก
เชอรี่: ไม่จริงๆ
เชอรี่: ฉันว่าจะถามนายหลายทีแล้ว ตกลงนายอายุเท่าไหร่
วาฟิกซ์: 27 ปี
เชอรี่: ห๊ะ ฉันคิดว่านายอายุเท่าฉันซะอีก
วาฟิกซ์: เธอไม่ถามฉันเอง
เชอรี่: เราออกไปเดินเล่นกันไหมหรือนายจะพักผ่อนก่อน
วาฟิกซ์: ขอนอนพักซะหน่อย
เชอรี่: เฮ้ ฉันไม่นอน
วาฟิกซ์: ขอกอดหน่อยสิ คิดถึงจะแย่แล้ว
เชอรี่: ก็ได้ นายรีบๆหลับไปเลยนะ ฮ่าๆๆ