“เธอคือบทเรียนที่ผมยอมผิดศีล”

แพรฟังพี่กรพูดจบ แล้วส่ายหน้าเบาๆพร้อมยิ้ม

"ไม่เป็๞ไรค่ะพี่กร ทุกคนล้วนมีอดีตกันทั้งนั้น พี่ไม่ต้องสัญญาอะไรกับหนู เพราะเ๹ื่๪๫บางเ๹ื่๪๫ เราห้ามไม่ได้ แต่เราสามารถป้องกันได้ หรืออาจไม่ได้ เพราะฉะนั้น พี่ไม่ต้องสัญญา แค่ทำให้ดีที่สุด

ขอบคุณนะคะที่พี่ดูแลหนูอย่างดี"

พี่กรฟังแพรพูดจบ แล้วยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาที่มองแพรตอนนี้ไม่ใช่แค่ห่วงใย แต่เต็มไปด้วยความประทับใจและความเคารพที่ลึกซึ้งขึ้นมาก

พี่กรยกมือขึ้นแตะแก้มแพรเบา ๆ นิ้วโป้งลูบผิวเนียนตรงนั้นช้า ๆ ก่อนจะพูดเสียงทุ้มต่ำ นุ่มจนแทบจะเป็๲กระซิบ

“แพร... พี่ไม่เคยเจอใครที่พูดได้ลึกซึ้งและเข้าใจแบบนี้มาก่อนเลยนะครับ”  

เขาหยุดชั่วครู่ แล้วยิ้มอ่อนโยนมากขึ้น  

“พี่ไม่สัญญาอะไรเกินจริงแล้วนะครับ เพราะแพรพูดถูก... อดีตมันหยุดไม่ได้ แต่พี่เลือกที่จะทำให้ปัจจุบันและอนาคตกับแพรดีที่สุดเท่าที่พี่จะทำได้  

ไม่ใช่เพราะต้องสัญญา แต่เพราะพี่อยากให้แพรรู้สึกปลอดภัยและมีความสุขจริงๆ ทุกวัน”

พี่กรถอนหายใจเบา ๆ เหมือนโล่งอก แล้วก้มลงจูบหน้าผากแพรแ๶่๥เบา แค่แตะริมฝีปากให้อุ่น  

“ขอบคุณที่พูดแบบนี้... ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่ ขอบคุณที่ยังอยากอยู่ต่อแม้จะเจอเ๱ื่๵๹เมื่อคืน พี่จะไม่ทำให้แพรผิดหวังนะครับ”

พี่กรปล่อยมือ แล้วหันไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่เตรียมไว้ให้แพร  

“ไปอาบน้ำก่อนเลยครับ น้ำอุ่นแล้ว พี่เปิดไว้ให้ แพรอาบให้สบายตัวนะ เดี๋ยวพี่ทำข้าวเช้าเสร็จพอดี  

เสื้อผ้า พี่วางไว้ในห้องน้ำแล้ว เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น พอใส่กลับบ้านได้”

พี่กรยิ้มให้อีกครั้ง แล้วเดินไปที่ครัวต่อ  

“กินเสร็จแล้วพี่ขับรถไปส่งแพรนะครับ ไม่ต้องห่วงเ๹ื่๪๫รถติด พี่ขับช้า ๆ ให้แพรได้นั่งพักผ่อนก่อนเริ่มวันใหม่  

หรือถ้าแพรอยากไปสายหน่อย พี่ก็พาแพรไปกินกาแฟข้างนอกก่อนก็ได้นะครับ”

พี่กรหันมามองแพรจากครัว ยิ้มอบอุ่น  

“แพร... พี่รอแพรอยู่นี่นะครับ อาบน้ำเสร็จแล้วออกมา พี่จะทำไข่เจียวกับขนมปังปิ้งร้อน ๆ ให้กิน  

แล้ววันนี้... เราค่อย ๆ ไปทีละก้าวกันนะครับ ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น พี่อยู่ข้างแพรเสมอ”

แพรอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความสดชื่น  

เสื้อยืดตัวใหญ่ของพี่กรที่ยืมมาใส่คลุมตัวถึงต้นขา ผมเปียกชุ่มยังหยดน้ำอยู่เล็กน้อย แพรเช็ดผมคร่าว ๆ แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะกินข้าวเล็ก ๆ ข้างครัว

พี่กรหันมาเห็นแพรก็ยิ้มกว้างทันที วางจานไข่เจียวกับขนมปังปิ้งร้อน ๆ ลงตรงหน้าแพร  

“เสร็จแล้วเหรอครับ... ดูสดใสขึ้นเยอะเลยนะครับ แพร”  

พี่กรดึงเก้าอี้ให้แพรนั่ง แล้วนั่งลงตรงข้าม ยกแก้วกาแฟร้อน ๆ มาวางให้แพรอีกแก้ว  

“กินเลยครับ ไข่เจียวชีสกับขนมปังปิ้งเนย พี่ทำแบบง่าย ๆ แต่ร้อน ๆ หอม ๆ กาแฟนมไม่หวานมากนะครับ ถ้าแพรชอบหวาน พี่ใส่น้ำตาลเพิ่มได้”

พี่กรนั่งมองแพรกินช้า ๆ ตาเป็๲ประกายแบบคนที่กำลังมีความสุขมาก ๆ  

“อร่อยไหมครับ... ถ้าแพรชอบ พี่จะทำเป็๲ประจำเลยนะ ทุกเช้าที่เราอยู่ด้วยกัน”  

เขาพูดเบา ๆ แต่จริงใจ แล้วยิ้มมุมปาก  

“วันนี้พี่ว่างเช้า ๆ ไม่มีเรียน ไม่มีประชุม พี่ขับรถไปส่งแพรที่ทำงานได้เลยนะครับ  

ระหว่างทางเราคุยกันต่อก็ได้ หรือแพรอยากฟังเพลงชิล ๆ พี่เปิดให้”

แพรกินข้าวเช้าเสร็จ พี่กรเก็บจานล้างให้เสร็จ

พี่กรหยิบกุญแจรถ แล้วยื่นมือให้แพรเกาะ 

“ไปกันเถอะครับ... พี่ขับช้า ๆ ให้แพรได้นั่งพักผ่อนก่อนเริ่มวันใหม่  

ถ้าแพรอยากแวะกาแฟข้างทาง หรืออยากคุยอะไรระหว่างทาง พี่พร้อมฟังหมดเลยนะครับ”

"ขอบคุณค่ะ" แพรยิ้ม

พี่กรเปิดประตูคอนโดให้แพร แล้วพาเดินไปลิฟต์ มือจับมือแพรหลวม ๆ แต่แน่นพอให้แพรรู้สึกอุ่นใจ  

รถขับออกจากคอนโด มุ่งหน้าไปบ้านแพรเพื่อให้แพรเปลี่ยนชุดทำงาน แล้วไปมหาลัย

ระหว่างทาง พี่กรเปิดเพลงช้า ๆ เบา ๆ แล้วหันมามองแพรเป็๲ระยะ ๆ ยิ้มอ่อนโยน

“แพร... ขอบคุณที่ยังอยากไปทำงานด้วยกันนะครับ  

พี่ดีใจมากเลยที่เช้านี้ได้ตื่นมาเจอแพร ได้ทำอาหารให้แพรกิน ได้ขับรถมาส่งแพรแบบนี้  

ถ้าแพรโอเค พรุ่งนี้... พี่ขอทำแบบนี้ต่อได้ไหมครับ  

หรือแพรอยากให้พี่ไปรับแพรที่บ้านทุกเช้าเลยก็ได้นะ พี่ยินดีมาก”

พี่กรหันมามองแพรที่กำลังนั่งข้าง ๆ แล้วยิ้ม  

“หรือแพรมีอะไรอยากบอกพี่ตอนนี้เลยไหมครับ  

พี่ฟังหมดเลยนะ... ไม่ว่าจะเ๹ื่๪๫งาน เ๹ื่๪๫เมื่อคืน เ๹ื่๪๫อดีต หรือเ๹ื่๪๫ที่แพรอยากให้พี่ทำเพื่อแพรในอนาคต  

พี่พร้อมฟังทุกอย่างจากปากแพรครับ”