รุ่งเช้าหลังจากที่ หลี่เฉิน เอาชนะ หลี่เฟิงได้ข่าวลือนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วตระกูลหลี่ราวกับไฟลามทุ่ง
ลานฝึกยุทธ์ของตระกูลที่ปกติเต็มไปด้วยเสียงฝึกซ้อม วันนี้กลับถูกแทนที่ด้วยเสียงกระซิบกระซาบของเหล่าศิษย์
"ได้ยินหรือไม่? หลี่เฉินเอาชนะหลี่เฟิงได้!"
"เป็ไปได้ยังไง!?หลี่เฟิงเป็ผูัฝึกยุทธ์ระดับหลอมปราณขั้นสามนะ!"
"ข้าไม่เชื่อหรอก! เมื่อวานขเาเห็นกับตาว่าหลี่เฉินยังเป็ขยะอยู่เลย!"
ไม่ใช่แค่ศิษย์ทั่วไป แม้แต่เหล่าผู้าุโของตระกูลเองก็เริ่มหันมาสนใจเื่นี้
"เด็กคนนั้น… ซ่อนพลังไว้หรือ?"
ที่เรือนพักของหลี่เฟิง เขานั่งกอดอกอย่างหงุดหงิด ร่างกายยังคงปวดระบมจากาแเมื่อคืน แต่นั่นไม่เจ็บเท่าความอับอายที่ต้องเผชิญ
”ข้าไม่ยอม! ไอ้ขยะนั่นต้องใช้วิธีสกปรกแน่!"
หลี่เฟิงกำหมัดแน่น ความโกรธพุ่งขึ้นมาไม่หยุด เขาเดินตรงไปหาหลี่ิ—พี่ชายของเขา ซึ่งเป็ศิษย์อัจฉริยะของตระกูล
"พี่ิ ข้า้าให้ท่านช่วยสั่งสอนมัน!"
หลี่ิกำลังนั่งอ่านตำรายุทธ์อยู่ เมื่อได้ยินน้องชายพูด เขาเหลือบตามองก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะ
"แพ้แค่ครั้งเดียวแล้วมาขอให้ข้าจัดการแทนรึ"
"ข้า…!" หลี่เฟิงกำหมัดแน่น "มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ! หลี่เฉินไม่มีทางแข็งแกร่งขนาดนั้น!"
หลี่ิปิดตำรา ดวงตาเป็ประกายคมกริบ
"หากมันแข็งแกร่งขึ้นจริง ข้าก็อยากจะเห็นด้วยตาตัวเอง…"
วันรุ่งขึ้น ท่ามกลางลานฝึกยุทธ์ของตระกูลหลี่ ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกัน
หลี่เฉินกำลังฝึกซ้อมกระบวนท่ากระบี่วายุคลัางอย่างสงบแต่ทันใดนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
"หลี่เฉิน! ข้ามีเื่อยากคุยกับเ้า”
หลี่เฉินหยุดเคลื่อนไหวแล้วหันไปมอง เห็นหลี่ิ ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน
บรรยากาศรอบลานฝึกเงียบสนิท ทุกคนรู้ดีว่าหลี่ิคือศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นเดียวกัน
พลังของเขาอยู่ระดับที่ หลอมปราณขั้นห้า ห่างจากหลี่เฟิงถึงสองขั้น!
"ข้าได้ยินมาว่าเ้าสามารถเอาชนะหลี่เฟิงได้ ข้าเลยอยากรู้ว่าเ้ามีความสามารถขนาดไหน"
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมา
"เ้ายอมรับคำท้าของข้าหรือไม่?"
บรรยากาศรอบลานฝึกเงียบสนิท ทุกคนรอคำตอบของหลี่เฉิน หากเป็เมื่อก่อนเขาคงหวาดกลัวจนต้องถอยหนี
แต่ตอนนี้…
หลี่เฉินยกดาบขึ้น ก่อนจะกล่าวอย่างหนักแน่น
"ข้ารับคำท้า