ภายในโลกที่มืดมิดแห่งนี้ที่เขาได้เข้ามาอยู่เนื่องจากการต่อสู้ที่เขาพลาดท่าไปให้กับศัตรูตัวฉกาจก็มีผู้หญิงแปลกประหลาดที่มองไม่เห็นแม้แต่ร่างกายได้ยินแต่เสียงของเธอและเธอก็ยังเป็นต้นเหตุที่ทำให้ผมต้องเผชิญกับความเจ็บปวดราวกับฝันร้ายอยู่ในตอนนี้
หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาได้ไม่นานผู้หญิงคนนี้ก็ยื่นข้อเสนอให้เขากลายเป็นผู้สืบทอดของเธอในทันที ถ้าหากเขาไม่ยอมรับมันเขาก็จะถูกกระตุ้นสภาวะการขาดเลือดอย่างรุนแรงตามมาเรื่อยๆเธอพูดว่าหากเขาต้องการที่จะทำให้มันหายไปและดีขึ้นเขาต้องยอมรับที่จะเป็นผู้สืบทอดของเธอก่อน
ตอนนี้มันก็เริ่มขึ้นมาอีกแล้วสภาวะการขาดเลือดอันน่ากลัว
"อ๊ากกกก! อีกแล้ว นี่มันบ้าอะไรกัน"
เขาดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน ทั่วร่างกายของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยอักขระแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นจากนั้นมันก็เรืองแสงอ่อนๆออกมา ทำให้ร่างกายของเขาทุกส่วนเหมือนกับว่ามันจะพยายามที่จะระเบิดออกมาให้ได้และมันก็ใกล้ที่จะปะทุออกมาเต็มทีแล้ว ความเจ็บปวดเริ่มแสดงอาการออกมาแทบจะทำให้เขาหมดสติลงไปทุกขณะเพราะร่างกายของเขาเริ่มทนต่อไปไม่ไหว
"เฮ้อ แค่มาเป็นผู้สืบทอดของข้ามันจะยากนักรึยังไง ทั้งๆที่มีคนที่มีความสามารถมากกว่าเด็กน้อยอย่างเจ้าขอแค่ได้เป็นข้ารับใช้ของข้าก็ไม่มีแม้แต่โอกาสนั้น แล้วยังกล้าที่จะปล่อยข้อเสนอของข้าไปแบบนี้ดูท่าเจ้าไม่เรียกว่าปล่อยโอกาสทิ้งไปไม่ก็บ้ามากแน่ๆ"
"ทำไม…..ฉันต้องตอบรับคำที่แก…..อ๊ากกก…..พูดมาด้วย"
เขาไม่ทันจะได้พูดอะไรออกมามากนักสภาวะการขาดเลือดก็ถูกกระตุ้นขึ้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง
"ดีเหมือนกันข้ามีเวลาอีกมากเจ้าก็ทนทรมานไปแบบนั้นจนกว่าจะเปลี่ยนใจก็แล้วกัน โอ๊ะ! เกือบลืมไปเลยเจ้าคงไม่อยากให้เธอเสียใจไปมากกว่านี้หรอกนะ"
ผู้หญิงแปลกประหลาดก็ฉายภาพของหญิงสาวคนหนึ่งขึ้นมาให้เขาได้เห็นในตอนนี้ข้างนอกโลกที่ดำมืดแห่งนี้ เขาก็ได้เห็นหญิงสาวนั่งกุมมืออยู่ข้างๆเขาตลอดเวลาไม่ไปไหนจากนั้นก็มีหยาดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาอันงดงามของเธอแต่เวลาผ่านไปไม่นานมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับมันไม่ได้เกิดขึ้น เธอต้องพยายามทำตัวให้เข้มแข็งเพื่อรอให้เขากลับไป มันเป็นภาพที่เขาปวดใจเป็นอย่างมาก
ผู้หญิงที่ถูกเขาเรียกว่าผู้หญิงแปลกประหลาดก็พูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
"ดูเหมือนว่าพลังของข้าจะหลอมรวมเข้ากับเจ้าได้ดีกว่าที่คิดไว้อีกนะ น่าเสียดายจริงๆที่เจ้ายังใจแข็งอยู่ เจ้าไม่รู้จริงๆเหรอว่าหากข้าไม่มาเจ้าก็ต้องตายไปแล้วแน่ๆ"
มันก็จริงที่เขาใกล้จะถึงเวลาตายอยู่แค่เอื้อมแล้วและถ้าไม่ใช่เธอเข้ามาหยุดเอาไว้ก่อนเขาก็คงตายไปจริงๆ
เขายังใจแข็งเลือกที่จะอดทนต่อไปกับสภาวะขาดเลือดที่รุนแรงเขาไม่อยากเป็นผู้สืบทอดของใครทั้งนั้นเพราะเขาคิดว่าในชีวิตนี้ไม่มีใครที่จะมีพลังอำนาจมากพอจนทำให้เขาอยากสืบทอดได้หรอกทำไมเขาถึงได้มีความคิดแบบนี้นั่นก็เพราะตัวเขาก็มีความสามารถมากพอที่สามารถสยบทั้งผืนดินและผืนฟ้าได้อยู่แล้วเพราะฉะนั้นพลังสืบทอดจึงไม่จำเป็น
จนในที่สุดวันเวลาก็ผ่านมาถึงเจ็ดวันทุกวินาทีความเจ็บปวดจะถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดถ้าหากมันมีความสามารถที่ทำให้ถึงตายเขาคงตายไปไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นหลายแสนรอบแล้ว แต่ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถที่จะทนเห็นหญิงสาวในภาพฉายนั่นที่ผู้หญิงแปลกประหลาดฉายให้เขาดูไม่หยุด ร่ำไห้ไปมากกว่านี้อีกแล้ว
"ฉันตกลงรับข้อเสนอของแก ฉันจะเป็นผู้สืบทอดของแก เพราะในตอนนี้ตัวฉันเองก็ยังตายไม่ได้รวมถึงการมองดูเธอโศกเศร้าไปมากกว่านี้ไม่ได้และยังต้องการพลังที่มากพอที่จะไปสังหารเจ้าพวกน่ารังเกียจนั่นให้หมดไป"
เขากัดฟันพูดออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ฮ่า ฮ่า ในที่สุดเจ้าก็ยอมรับมันสักทีไม่ต้องห่วงไม่ใช่แค่เจ้าจะได้รับสืบทอดพลังของข้าเพียงอย่างเดียวแต่เจ้าจะได้สืบสายเลือดของข้าไปด้วย ต่อไปนี้เจ้าจะไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแต่เป็นแวมไพร์”
แวมไพร์! ผีดูดเลือดในตำนานนั่นนะเหรอ เธอคงไม่ได้ล้อมเขาเล่นใช่ไหม?
“ถ้าจะคิดว่าสิ่งที่ข้าได้พูดไปเป็นเรื่องหลอกลวงเจ้าให้ตายใจละก็คิดผิดแล้วละเพราะว่าข้าเป็นแวมไพร์และเจ้าก็คือผู้สืบทอดของข้าและก็นับว่าเป็นลูกของข้าด้วย”
หลังจากที่ผู้หญิงแปลกประหลาดได้เงียบไปสักพักวงเวทย์ขนาดเท่าตัวของเขาก็ปรากฏขึ้นมาก่อนที่อักขระสีแดงเข้มมากมายจะไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา ปรับเปลี่ยนทุกส่วนในร่างกายของเขาด้วยอักขระสีแดงพวกนั้นผ่านไปสิบนาทีอักขระพวกนั้นก็หยุดไปพร้อมกับรูปลักษณ์ใหม่ของเขา สีผมที่มีสีขาว ดวงตาสีแดงดุจปีศาจร้าย ร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นราวกับตัวประหลาด ประสาทสัมผัสเปลี่ยนไปคนละเรื่องกับตัวเขาก่อนหน้านี้
“ดีมากต่อจากนี้ก็ถึงเวลาตั้งชื่อให้เจ้า นั่นสินะ ชื่อแวมไพร์ของเจ้าจะมีชื่อว่า โนอาห์ อาราเซีย ไอเซนต์”
เมื่อผู้หญิงแปลกประหลาดตั้งชื่อให้เขาเสร็จร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยรัศมีพลังงานสีแดงรายล้อมรอบตัวก่อนที่มันจะลุกโชนดั่งเปลวเพลิงจากนั้นร่างกายของเขาก็เริ่มร้อนขึ้นพลังงานสีแดงกับพลังงานสีดำก็ถือกำเนิดขึ้นมันหมุนเวียนไปทั่วร่างกายของเขาพร้อมกับหลอมรวมเข้าไปกลายเป็นหนึ่งเดียวกันผ่านไปกว่าสามสิบนาทีพลังทั้งหมดก็สลายหายไป
“ในเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะส่งเจ้ากลับไปถ้าหากเรียกแบบคนแปลกหน้ากันไปเรื่อยๆมันคงไม่ดีถ้าอย่างนั้นเรียกข้าว่า ออโรร่า ก็แล้วกัน ไว้พบกันใหม่ในตอนที่เจ้ามีพลังในระดับราชาจิตวิญญาณอย่าได้ตายไปก่อนซะละ”
จากนี้ไปเขาจะต้องละทิ้งชื่อเก่าของเขาไปแล้วใช้ชื่อใหม่นั่นก็คือ โนอาห์ อาราเซีย ไอเซนต์ และเขาก็ต้องใช้ชีวิตในแบบที่ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแต่กลายเป็นแวมไพร์หรือก็คือผีดูดเลือดในตำนานที่เล่าขานกันมาอย่างช้านาน
.
.
.
2K
