หนึ่งฝ่ามือพิชิตสวรรค์

ทั้งพิภพอสูรกลายเป็นโกลาหลทันทีหลังจากข่าวของมังกรสีทองขนาดมหึมาถูกเผยแพร่ออกไป ในขณะเดียวกันเผ่าพันธุ์อสูรส่วนใหญ่ก็ถึงขนาดยกย่องมังกรทองตนที่ถูกกล่าวถึงประดุจพระเจ้า เนื่องจากมังกรทองได้สังหารเหล่าอสูรนักโทษจนหมดสิ้น นี่ถือเป็นเรื่องมงคลที่สุดในพิภพอสูรเลยก็ว่าได้

การสังหารหมู่ครั้งนี้ทำให้เหล่าอสูรชั่วร้ายที่ยังมีระดับต่ำไม่กล้าแม้แต่จะเคลื่อนไหว ทั่วทั้งพิภพอสูรกลับมาสงบสุขในทันใด ส่วนตัวของผู้กระทำอย่างลั่วอู่หลินนั้นหาได้สนใจเรื่องเหล่านี้ไม่

ชายหนุ่มขึ้นไปนั่งบนหัวของตงฟางหลงในร่างจักรพรรดิมังกรน้ำแข็ง จากนั้นก็สั่งให้เปิดมิติและบินเข้าไปในทันที เพราะตอนนี้เขาคิดถึงครอบครัวเอามากๆและมันถึงเวลาที่เขาต้องกลับเสียทีหลังจากที่เที่ยวเล่นมานาน

"เห้อ หากกลับไปแล้วตาแก่พวกนั้นคิดจะกำจัดข้าอีกข้าควรทำอย่างไรดีนะ"ด้านในห้วงมิติลั่วอู่หลินที่นอนเล่นอยู่บนหัวของตงฟางหลงลองคิดเล่นๆ ถ้าหากเป็นเช่นนั้นเกรงว่าเขาคงต้องสังหารอีกฝ่ายอย่างแน่นอน ในกรณีที่ไม่มีใครห้ามล่ะนะ

"นี่ตงฟางหลง เห็นพวกไป๋หนี่บอกว่าภรรยาของเจ้าตั้งครรภ์แล้วเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?"อยู่ดีๆลั่วอู่หลินก็กล่าวถาม

ตงฟางหลงตอบว่า "ใช่ ขอรับ เหมยอินตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว และนางได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากเสวียนจีและนายหญิงทั้งหลาย"

"เห้อ เจ้านี่ขยันจริงๆเลยนะ พึ่งจะได้ภรรยามาไม่กี่เดือนเท่านั้นก็มีลูกซะแล้ว ดูตัวข้าสิช่างลำบากนักแค่จะมีลูกให้ภรรยาสักคนยังยากเอาเสียมากๆ ช่างน่าอนาถใจจริงๆ"ลั่วอู่หลินตัดพ้อออกมาเล็กน้อย ทำให้ตงฟางหลงไม่รู้จะกล่าวตอบชายหนุ่มในแนวทางไหน

เนื่องจากตัวเขาเองก็พึ่งได้เป็นพ่อเช่นกัน ดังนั้นความรู้และประสบการณ์เรื่องนี้จึงน้อยเอามากๆ

ทั้งตงฟางหลงและลั่วอู่หลินหาเรื่องพูดคุยสนทนากันได้สักพัก พวกเขาก็กลับมาถึงยังพิภพมนุษย์เสียที ซึ่งทั้งสองก็มาโผล่ยังตำแหน่งของแดนเซียนเขตใต้อันเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างพิภพอสูรและพิภพมนุษย์ที่ใหญ่ที่สุดในแดนเซียน

ลั่วอู่หลินให้ตงฟางหลงเดินทางต่อไปในทันทีเพื่อที่จะไปยังดินแดนสวรรค์ การเดินทางในครั้งนี้เป็นไฉ่เยว่เอ่อร์ที่บอกจุดเชื่อมต่อกับเขาเอาไว้

เมื่อเวลาผ่านไปสามวันลั่วอู่หลินและตงฟางหลงก็ออกจากมิติอีกครามาและหยุดลงที่ดินแดนสวรรค์ขั้นนอกเขตพื้นที่หิมะบ้าคลั่งอันเป็นสถานที่ตั้งของปราสาทน้ำแข็งของเทพจักรพรรดิเหมันต์เมื่อครั้งในอดีตกาลที่ผ่านมา

ไฉ่เยว่เอ่อร์ที่อยู่ในทะเลแห่งจิตใจนางก็ถึงกับมองปราสาทน้ำแข็งเบื้องหน้าอย่างไม่วางตาด้วยความคิดถึงจับใจ ลั่วอู่หลินบอกให้ตงฟางหลงบินลงที่หน้าประตูใหญ่จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปยังด้านในของปราสาททันที สถานที่แห่งนี้เงียบสงบราวกับไม่มีใครย่างกรายเข้ามา

"พี่สาวเยว่เอ่อร์ ท่านน่าจะชำนาญพื้นที่ได้โปรดแนะนำข้าได้หรือไม่"

ไฉ่เยว่เอ่อร์แย้มยิ้ม "ได้ พี่สาวจะแนะนำให้"

จากนั้นลั่วอู่หลินก็เดินไปจนทั่วปราสาทน้ำแข็งภายใต้การแนะนำของไฉ่เยว่เอ่อร์ ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่ามันไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ ลั่วอู่หลินเก็บของทั้งหมดของเทพจักรพรรดิเหมันต์เอาไว้ ทว่าเขากลับพบเจอสิ่งของสองอย่างที่ทำให้เขาถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก สิ่งๆนี้คล้ายกับผนึกแก้วสองชิ้น หนึ่งมีสีขาวบริสุทธิ์ ส่วนอีกชิ้นมีสีแดงโลหิต

"นี่คือผลึกวิญญาณ!"

ลั่วอู่หลินยกยิ้มอุทานออกมา ในใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยิ่ง เมื่อเขาใช้จิตสำนึกแห่งพระเจ้าตรวจสอบก็ปรากฏว่านี่คือผลึกวิญญาณของเทพจักรพรรดิเหมันต์และเจ้าหญิงมารอย่างไม่ต้องสงสัย

"พี่สาวไฉ่เยว่เอ่อร์บอกว่าในอดีตก่อนที่ทั้งสองคนจะตาย พวกเขาใช้ดวงจิตอสูรเทวะกับเสี้ยววิญญาณของตนเองในการสร้างเส้นลมปราณเหมันต์สนทยาขึ้นมา ดูเหมือนว่าหลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นพวกเขาจะไม่ได้หวนคืนสู่วัฎสงสารแต่กลับกลายเป็นผลึกวิญญาณสองชิ้นนี้"

"หุหุ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ข้าจะได้ตอบแทนบุญคุณพวกท่านได้ง่ายๆหน่อย"ลั่วอู่หลินกล่าวขึ้นมาแววตาฉายแววตื่นเต้นดีใจ

"น้องชายเจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่า....."ไฉ่เยว่เอ่อร์กล่าวออกมาน้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นเดียวกัน

ลั่วอู่หลินยิ้มรับ"เป็นอย่างที่คิดนั่นแหละ รอข้าไปรีดไถ่วัตถุดิบจากเฟยหรงให้ได้ก่อน ด้วยลมปราณหยินหยางของข้าๆสามารถคืนชีพให้พวกเขาได้เช่นเดียวกัน"

คำตอบของลั่วอู่หลิน ทำให้ไฉ่่เยว่เอ่อร์น้ำตาไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เทพจักรพรรดิเหมันต์เปรียบดังบิดาของนาง ในขณะเดียวกันเจ้าหญิงมารก็เปรียบเสมือนมารดา เมื่อลั่วอู่หลินบอกว่าสามารถคืนชีวิตให้กับทั้งสองได้เช่นนี้นางจะไม่ดีใจได้อย่างไร

ลั่วอู่หลินที่เห็นน้ำตาแห่งความตื้นตันของหญิงงามก็พลันเข้าสู่ทะเลแห่งจิตใจเพื่อซับน้ำตาให้ ไฉ่เยว่เอ่อร์เมื่อเห็นชายหนุ่มเข้ามาหาก็กระโดดกอดลั่วอู่หลินในทันทีด้วยความดีใจ ลั่วปิงปิงที่อยู่ด้านหลังถึงกับแสร้งทำปิดตาราวกับไม่รู้ไม่เห็นอะไร แต่นางกลับแอบดูแล้วหัวเราะคิกคักออกมา

ท่านแม่ของนางรุกใส่ท่านพ่อแล้ว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่นางได้เห็นภาพแบบนี้ ซึ่งมันทำให้เด็กสาวดีใจเป็นอย่างมาก และไม่อยากเข้าไปแทรกกลางเสียเท่าไร

"ปิงปิง มานี่สิลูก"ไฉ่เยว่เอ่อร์หันมากวักมือเรียก เด็กน้อยที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งมาหาท่านพ่อท่านแม่ของนางในทันใด จากนั้นภาพแห่งครอบครัวที่แสนอบอุ่นก็ปรากฏขึ้นมาใจกลางทะเลแห่งจิตใจ

ลั่วอู่หลินใช้เวลาอยู่กับไฉ่เยว่เอ่อร์และเล่นกับลั่วปิงปิงอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจกลับสู่ร่างจริง เก็บผลึกวิญญาณของผู้มีพระคุณทั้งสองเข้าหอคอยมหาสมบัติ และบอกให้ตงฟางหลงเตรียมการสำหรับการเดินทางเป้าหมายของเขาคือดินแดนสวรรค์ทิศทักษิณอันเป็นสถานที่ตั้งแห่งตระกูลราชามังกรอัสนีบาต