รองประธานของฉันเป็นสายลับ

“โอ๊ะ!! ใจกล้าไม่เบานี่หว่าคุณหมอ... ฉันจะทำยังไงกับแกดีนะ ดันสัญญาว่าจะไม่ฆ่าให้ตายเสียด้วย เห็นอย่างนี้ฉันก็เป็นคนที่รักษาสัญญาเสมอนะคุณหมอ” อาร์ททำท่าทางคิดอย่างสงสัย และบ่นออกมาให้กับกฤษณ์ฟัง และจู่ๆอาร์ทก็ยิ้มออกมาก่อนจะพูดขึ้น“จริงซิ ถ้าแกขอร้องฉันก็ไม่แน่หรอกนะ... ฉันอาจจะยอมทำตัวดีๆกับริสาก็ได้ แต่คนอย่างแกน่ะเหรอ จะยอมเสียศักดิ์ศรีขอร้องฉัน แกเป็นหมอที่มีทิฐิสูงไม่ใช่เหรอ... ถ้าขอร้องฉันจะยอมช่วยสักครั้งก็ได้นะ” กฤษณ์ที่ได้ยินก็ทำการถุยน้ำลายใส่หน้าของอาร์ทอย่างแม่นยำ ลูกน้องของอาร์ทเองก็พุ่งเข้ามาเพื่อที่จะสั่งสอนหมอคนนี้เสียหน่อย แต่อาร์ทก็ยกมือขึ้นมาห้ามเอาไว้ก่อน“แกนับว่าใจกล้าไม่เบา... ในเมื่อฉันให้โอกาสแกขอร้องแล้ว แกกลับมาทำอย่างนี้ก็อย่าหวังเลย ฉันจะไม่ปล่อยให้แกตาย แล้วแน่นอนว่าฉันจะถ่ายคลิปให้นายดู ว่าฉันทำอะไรกับเธอบ้าง แม้ว่านายจะไม่อยากดูมากแค่ไหน แต่แกก็ต้องดูมัน ฮ่าๆๆๆ..และถ้าฉันเบื่อเธอแล้ว ฉันจะปล่อยให้ลูกน้องจัดการเธออีกทีหนึ่ง แน่นอนว่าแกจะได้เห็นมันทุกอย่าง ทุกท่วงท่า” อาร์ทเข้าไปใกล้ๆกับกฤษณ์ ก่อนเอ่ยออกมาเสียงดังมันเต็มไปด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด กฤษณ์ที่คิดภาพตามมันทำให้น้ำตาของเขาไหลออกมา ทำไมโลกนี้มันถึงได้โหดร้ายขนาดนี้กัน และชายคนนี้ทำไมถึงได้ชั่วร้ายขนาดนี้“ทำไม!! แกทำมันไปทำไม... ริสาเองก็มีหัวใจนะ ถ้าแกอยากจะโกรธก็มาลงที่ฉันคนนี้ อย่าเอาไปลงกับผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไม่มีทางสู้ซิ... แก!!... แกจะทำอะไรกับฉันก็ได้ ฉันยอมแล้ว” กฤษณ์กล่าวออกมาพร้อมกับเสียงที่เศร้าๆ และปนไปด้วยความโกรธ อาร์ทที่ได้ยินก็เลื่อนตัวออกมานั่งยังเก้าอี้ของเขา และพูดขึ้น“หึ จะโกรธหรือเสียใจก็เลือกเอาสักอย่างซิ ทำตัวอย่างนี้มันน่าเบื่อจะตายไป... แกเองก็ไม่ต่างอะไรกับฉันหรอก ฉันจะบอกความเป็นจริงอะไรบางอย่างให้แกได้รู้ตัวเอง...” อาร์ทพูด และจ้องมองไปยังดวงตาของกฤษณ์“แกน่ะไม่ได้โกรธหรือเสียใจจริงๆหรอก ที่ฉันจะทำอะไรยัยริสา.... แกไม่ได้รักเธอจริงๆหรอกใช่ไหม... แกแค่เกาะแกะเธอเพื่อทรัพย์สินไม่ใช่หรือยังไง.. แกต้องการเป็นเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนั้นด้วยการแต่งงานกับริสา ที่เป็นลูกสาวคนเดียวของโรงพยาบาลที่พ่อเธอเป็นเจ้าของอยู่เพียงเท่านั้นไม่ใช่หรือยังไง…” อาร์ทกล่าวออกมาเรื่อยๆ ในขณะที่กฤษณ์ก็ตะโกนออกมาปฏิเสธ ‘ไม่’ หรือไม่ก็พูด ‘ฉันรักเธอ’ อะไรประมาณนี้ตลอดเวลา“แกมันก็แค่หวังในทรัพย์สินของครอบครัวเธอ แกไม่ได้รักเธอจริงๆ แล้วแกจะไปสนใจทำไมล่ะจริงไหม” อาร์ทยังคงพูดทำร้ายจิตใจของกฤษณ์ไปเรื่อยๆ แต่ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ประตูก็เปิดออกมา มันทำให้อาร์ทหันออกไปทางนั้น และแน่นอนว่ามันทำให้เขาตกใจเล็กน้อย“ท่านรองประธานคะ... ฉันเจอหนูแอบตามพวกเรามาค่ะ” เอมี่โยนตัวของแอมไปทางข้างหน้า แน่นอนว่ามันทำให้ทุกๆคนที่รู้จักเธอตกใจเป็นอย่างมาก มันก็รวมถึงตัวของหมอกฤษณ์ และริสาที่นั่งดูอยู่ภายในห้องกระจก แต่เพื่อไม่ทำให้แผนแตกอาร์ทก็ได้แต่ทำเป็นไม่รู้จักเธอ“เป็นหนูที่สวยใช้ได้เลยนี่นา..... อย่างนั้นเหรอเธอเป็นพนักงานของบริษัทเรา งั้นก็คงง่ายที่จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีปัญหา… เอมี่เอาตัวเธอแยกออกไปขังไว้ก่อน ฉันจะใช้เวลากับเธอหลังจากนี้ ฮ่าๆ” อาร์ทมองไปยังแอม และทำเป็นไม่รู้จัก ผู้ช่วยปาร์คที่ได้ยินเจ้านายของตัวเองพูดออกมาอย่างนั้นก็เข้าใจในความหมาย เขาเดินเข้ามากระซิบข้างๆหูของอาร์ททำเนียนๆไป แต่สำหรับแอมแล้ว เธอไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมนายอาร์ทถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเธอ เธออยากจะถามออกมาแต่ด้วยความตกใจ และอึ้งกับหลายๆเรื่องมันกับทำให้เธออยู่ในสภาวะช็อกพูดไม่ออกเลยสักคำ แอมถูกเอมี่คุมตัวไปยังอีกห้องหนึ่งทันทีที่ได้รับคำสั่ง“น้องแอมไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้.. แกปล่อยเธอไปซะ... ทำไมแกถึงชั่วร้ายได้ขนาดนี้ ริสายังไม่พอนี่ยัง...” กฤษณ์พูดออกมาด้วยความโกรธ ตอนนี้เขาไม่ได้โกรธอาร์ทแต่เขากำลังโกรธตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ อาร์ทยิ้มก่อนจะพูดต่อ“ฉันถึงบอกไง ว่าแกก็ไม่ได้ต่างอะไรจากฉัน... จริงๆแกรักผู้หญิงคนนั้นซินะ ดูจากสายตาแก มันก็บอกอะไรได้หลายอย่าง... ส่วนริสาแกก็แค่หลอกลวงเธอ แกนี่โลภใช้ได้เลย ฮ่าๆๆ” อาร์ทพูดอย่างนั้น แต่มันก็ไม่ได้มีเสียงอะไรดังออกมาจากปากของกฤษณ์เลยแม้แต่คำเดียว กฤษณ์เอาแต่จ้องไปยังอาร์ทด้วยสายตาอาฆาตแค้น“ทำไม.. ที่มองอย่างนั้น ที่ฉันพูดคงจะจริงล่ะซิท่า... ทำไม มันแทงใจดำอย่างนั้นเหรอ ฮ่าๆ” อาร์ทหัวเราะออกมา กฤษณ์ทำได้แต่มอง ภายในใจของเขาตอนนี้มันเสียศูนย์ไปหมด หากเขาเดาไม่ผิดแอมน่าจะตามพวกเขามาด้วยความเป็นห่วงทั้งเขาทั้งริสา แต่ตอนนี้เขากลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง มันยิ่งตอกย้ำความจริงว่าเขาผิดพลาดจริงๆในวันนี้ เขาตัดสินใจผิดพลาดจริงๆ ถ้าเขาเลือกที่จะทำอย่างอื่นมันก็คงจะดีกว่านี้ “ฆ่าฉันเถอะ!!... แล้วปล่อยริสากับแอมไป... ฉันขอร้อง แลกด้วยชีวิตของฉัน!!” กฤษณ์กล่าวออกมาด้วยความสิ้นหวัง เขาได้แต่เงยหน้ามองไปยังหลังคาของโกดังยอมรับในโชคชะตาที่กำลังจะเกิดขึ้น อาร์ทที่ได้ยินก็รู้สึกว่ามันผิดแผนเล็กน้อย แต่เหมือนว่าอาร์ทจะนึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้“ฉันถึงได้บอกไงว่าแกนะโลภมาก... เอาอย่างนี้เป็นไง หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชีวิต ชีวิตของแกแลกได้คนเดียว.. แกจะเลือกให้ใครล่ะที่ใช้ชีวิตที่เหลือของแกต่ออย่างมีความสุข โดยที่ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งเลย... เอายังไงดีน้าาา ฮ่าๆ น่าลุ้นดีจังว่าไหม” อาร์ทถามออกมา และมันทำให้กฤษณ์จากที่ปลงจากเรื่องทุกสิ่งอย่างต้องมาคิดหนักอีกครั้ง“แกมัน!!...” กฤษณ์คิดหนักแต่เขาก็ไม่ได้ลังเลใดๆเลย ที่จะตอบคำถามของอาร์ท “แอม พี่ขอโทษ แต่พี่รักริสามากจริงๆ ...ฉันขอเลือกให้ชีวิตของฉันกับริสา” กฤษณ์กล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่จริงๆจังq“คาดไม่ถึงจริงๆเลยแหะ... ฉันนึกว่าแกจะเลือกเด็กสาวคนนั้นเสียอีก แกจะลองคิดใหม่ดูไหม ยังไงแกก็ไม่ได้รักริสาอยู่แล้ว แกแค่หวังสมบัติไม่ใช่หรือยังไงกัน... ถ้าฉันเพิ่มเงื่อนไขเข้าไปล่ะ ...ถ้าแกเลือกหญิงอีกคน ฉันจะโอนเงินเข้าบัญชีของนาย 10 ล้านบาท และยังให้แกได้ใช้ชีวิตร่วมกับหญิงคนนั้นด้วยเป็นไง” กฤษณ์ที่ได้ยินก็จ้องมองไปยังอาร์ทก่อนจะเอ่ยถาม“แล้วแกจะทำอะไรกับริสา ถ้าฉันเลือกน้องแอม….” อาร์ทที่เห็นว่ากฤษณ์กำลังสนใจข้อเสนอของเขาก็ยิ้มออกมาก่อนเขาจะเอ่ยตอบกลับไป“แน่นอนว่าแกจะไม่ได้เจอกับริสาอีก และฉันก็เป็นคนที่รักษาคำพูดด้วยซิ หลังจากที่ฉันสนุกกับเธอแล้ว ...ฉันจะฆ่าเธอด้วยมือของตัวเองเลย” อาร์ทกล่าว“สำหรับแก.. ชีวิตของคนอื่นคงเป็นเพียงแค่ของเล่นซินะ... แล้วถ้าฉันเลือกริสาล่ะ แกจะทำยังไง” กฤษณ์ถาม ตอนนี้บรรยากาศมันช่างตึงเครียดจริงๆ และไม่มีใครรู้ว่ามันจะจบอย่างไร อาร์ทก็คิดอยู่ถ้านายกฤษณ์คนนี้เห็นแก่ตัวจริงๆ เขาก็ไม่เหมาะสมที่จะรับใช้สหประชาชาติ หรือคู่ควรกับใครทั้งนั้น และเขาอาจจะลงมือฆ่าชายนี้จริงๆ ถ้ากฤษณ์เลือกแอมผู้หญิงของเขา“ก็เหมือนกับริสานั้นแหละ.. ฉันก็เล่นๆกับเธอก่อนจะฆ่าทิ้ง” อาร์ทตอบเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ ท่าทางของเขาชิวๆ ที่พูดเรื่องฆ่าออกมาได้อย่างไม่รู้สึกอะไร กฤษณ์ที่มองก็รู้ว่าอาร์ทนั้นพูดความจริง“ถึงจะรู้สึกผิดกับแอม... แต่ฉันขอเลือกให้ริสาได้ใช้ชีวิตของฉัน” กฤษณ์กล่าว“แกแน่ใจนะ...ว่าจะเลือกทางนี้จริงๆ” อาร์ทถามออกมาเป็นครั้งสุดท้าย แต่สายตาของกฤษณ์กลับไม่เปลี่ยนแปลงเลย อาร์ทยิ้มให้กับกฤษณ์ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “ฉันน่ะ ใจดีนะ... ฉันจะให้แกได้เห็นคนที่แกรักเป็นครั้งสุดท้ายเป็นยังไง” อาร์ทพูดก่อนที่ประตูจะเปิดออกเป็นริสาที่ยืนน้ำตาซึม ทั้งกฤษณ์ และริสาได้แต่มองตากัน ดวงตาของทั้งคู่นั้นมีน้ำตาที่ไหลออกมา มันเป็นน้ำตาที่แสนเศร้า ก่อนที่ริสาจะวิ่งเข้ามากอดกับกฤษณ์ เธอร้องไห้ออกมาหนักมาก เธอดีใจมากกว่าเศร้าที่ชายคนที่เธอรักนั้น ยอมสละทุกอย่างเพื่อที่จะรักกับเธอ ส่วนกฤษณ์เองก็ดีใจเช่นกันที่ยังได้อยู่ในอ้อมกอดของหญิงผู้เป็นที่รักในครั้งสุดท้ายของชีวิต“หวังว่าแกจะทำตามที่แกได้สัญญากับฉันนะ” กฤษณ์พูดกับอาร์ทเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหลบตาลงยอมรับความจริง หากชีวิตของเขาสามารถป้องปกความรักที่เขามีให้กับริสาได้ เขาก็ยอม แต่อาร์ทก็หัวเราะออกมาก็จะเอ่ย“ฮ่าๆๆๆ ... อะไรกัน แกจะให้ฉันดูแลยัยริสาเนี้ยนะ แกก็ดูแลกันเองเถอะ” ก่อนที่เขาจะโบกมือให้กับลูกน้องของเขาไปแก้มัดกับกฤษณ์ ท่ามกลางความสับสนของกฤษณ์ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“ยินดีด้วยที่นายผ่านการทดสอบ...”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25

นิยายแนะนำ

รองประธานของฉันเป็นสายลับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้