คามิล่าอยู่บนรถยนต์สุดหรูซึ่งมันกำลังแล่นพาเธอไปยังที่หมาย เป็รถที่บอสสุดฮอตให้เธอเอามาใช้ในระหว่างการทำงาน หรืออีกนัยคือคอยควบคุมเพื่อให้เธออยู่ในสายตาตลอด เพราะคนขับรถคอยแต่จะจ้องผ่านกระจกหลังทุกสามวินาที ดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่บ้าง ก็คงไม่พ้นเอาไปรายงานเ้านาย
วันนี้คามิล่ามีนัดคุยกับคนสำคัญแทนบอส แต่ใจก็ยังคงครุ่นคิดแผนการตามสั่ง แม้จะผ่านมาเป็อาทิตย์แล้วเธอยังคิดไม่ได้สักแผน ดีที่่นี้บอสของเธอค่อนข้างยุ่งมากเลยไม่ค่อยได้เจอมากนัก แม้จะเป็เลขาส่วนตัวแต่ปกติแล้วข้างกายเขา จะมีการ์โลกับดาวิดคอยประกอบอยู่เสมอ การ์โลไม่ได้เป็บอดี้การ์ดอย่างเดียวแต่น่าจะเป็ ‘เลขาพิเศษ’ ที่คอยจัดการเื่ต่างๆ ให้เขา สามสี่วันมานี้เลยเลี่ยงการเผชิญหน้าทำให้เธอหายใจสะดวกขึ้น
แต่วันนี้คงไม่รอดแน่เพราะหลังจากเสร็จธุระแล้ว เธอต้องเข้าไปรายงานความคืบหน้า แต่ช่างมันก่อนเวลานี้คามิล่าต้องรวบรวมสมาธิโฟกัสกับงาน เพราะคนที่เธอนัดไว้ค่อนข้างสำคัญ เป็หนึ่งในนักธุรกิจตัวท้อปที่้าดีลงานกับเฟเดริโก้ ซึ่งเธอก็เคยเจอกับเขามาแล้วแต่ไม่ใช่ในฐานะตัวแทนเจรจา แวดวงธุรกิจน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า ดังนั้นธุรกิจใหญ่ๆ ในอิตาลีล้วนรู้จักและพึ่งพากันทั้งสิ้น
“ถึงแล้วครับ”
“อีกสามสิบนาทีค่อยวนมารับนะคะ”
คามิล่าแจ้งกับคนขับรถให้ทราบ เธอรู้ว่ามาพูดเื่อะไรและจะจัดการอย่างไร การพูดคุยที่ยืดเยื้อมีแต่จะเสียเวลาทั้งสองฝ่าย นักธุรกิจส่วนใหญ่เห็นเวลาเป็ของมีค่า ฉะนั้นเธอจึงเตรียมเื่ที่พูดเอาไว้อย่างชัดเจนและรวบรัดมากที่สุด คามิล่ามีประสบการณ์ในการเป็เลขา และฝีมือการทำงานของเธอก็ไม่เป็รองใคร
สาวสวยในชุดสุดเนี้ยบก้าวเท้าลงจากรถ พร้อมกับดึงแว่นสายตาออกเก็บพับใส่กระเป๋า ผมของเธอยังคงรวบตึงเป็หางม้าเหมือนทุกวัน รูปร่างสมส่วนอยู่ในชุดสูทแบบกางเกงที่ดูทะมัดทะแมง รองเท้าสั้นสูงแปดนิ้วทำให้เธอดูสวยสง่า สิ่งต่างไปจากเดิมเพียงเล็กน้อยคือวันนี้คามิล่าแต่งหน้ามาด้วย ภาพลักษณ์ของเลขาสะท้อนถึงความน่าเชื่อถือของเ้านาย เธอทำตัวเป็ยัยจืดก็แค่ต่อหน้าบอสสุดหล่อเท่านั้น
คามิล่าก้าวเท้าอย่างมาดมั่นเข้าไปในตึก ‘ราลีโอน’ ซึ่งเป็ทั้งชื่อตึกและนามสกุลของนักธุรกิจชื่อดัง เป็อีกตระกูลที่มีอิทธิพลในประเทศอิตาลี ทำธุรกิจหลากหลายประเภทและหนึ่งในธุรกิจพวกนั้นก็มีงานสีเทาอยู่ด้วย โรแบร์โต ราลีโอน ้าทำธุรกิจกับเฟเดริกโก้หมายมั่นปั้นมือว่าบอสหนุ่มของเธอ จะเป็สะพานเหล็กอย่างดีให้ธุรกิจของเขาเติบโตในวงการคาสิโนได้
เมื่อขึ้นมาถึงชั้นบนสุดซึ่งเป็ชั้นของผู้บริหาร คามิล่าแจ้งความประสงค์และแจ้งเวลานัดหมายให้กับเลขาหน้าห้องทราบ และต่อมาเธอก็เข้ามาอยู่ในห้องของนักธุรกิจตัวท้อปของวงการ
“สวัสดีค่ะ ดิชั้นคามิล่าเป็เลขาของคุณเฟเดริโก้ค่ะ” เธอกล่าวแนะนำตัวอีกครั้งแม้จะรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามทราบอยู่แล้วก็ตาม
“สวัสดีครับ ต้องขออภัยที่ผมต้องเชิญคุณมาคุยที่นี่”
“ไม่เป็ไรค่ะ เข้าเื่เลยนะคะ คุณเฟเดริโก้ได้อ่านข้อเสนออย่างละเอียดแล้ว และได้ตอบกลับเอาไว้ในเอกสารชุดนี้ค่ะ” คามิล่าบอกพร้อมกับยื่นซองเอกสารให้เขา
เธอได้อ่านตรวจทานรายละเอียดในเอกสารอย่างครบถ้วน ก่อนจะมั่นใจว่าไม่มีจุดใดที่จะก่อให้เกิดปัญหาหรือความไม่ชัดเจน นักธุรกิจหนุ่มเปิดอ่านเอกสารอย่างจริงจัง เมื่ออ่านไปเรื่อยๆ รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
“ไม่ตกลง?” ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม
“ดิฉันคิดว่าของเสนอของทางคุณอาจจะยังไม่ตรงกับวิสัยทัศน์ของบอสค่ะ ในกรณีนี้ดิฉันขอแนะนำให้ร่างแผนโครงการใหม่ หรือถ้าคุณโรแบร์โตลองคิดทบทวนอีกครั้ง เห็นว่าได้ไม่คุ้มเสียอยากเปลี่ยนใจก็ได้ค่ะ” คามิล่าเสนอคำแนะนำให้เขาลองพิจารณาดู
ซึ่งเธอไม่รู้รายละเอียดมากนักเกี่ยวกับแผนงานในครั้งนี้ แต่จากประสบการณ์ในอดีตทำให้เธอรู้ว่า ข้อเสนอของโรแบร์โตมักจะมีปัญหา ครั้งก่อนเธอจำได้ว่าเขาก็เคยเสนอแผนงานร่วมธุรกิจกับครอบครัวของเธอ แต่ข้อเสนอนั้นไม่ค่อยยุติธรรมสักเท่าไหร่
“ช่วยนัดคุณเฟเดริโก้ให้ผมหน่อยได้ไหม?” ถ้าการเสนอแผนการผ่านกระดาษไม่เป็ผล เขาก็อยากคุยกับเฟเดริโก้เป็การส่วนตัว แน่นอนว่าเขาคาดหวังกับโครงการนี้มากทีเดียว
“ดิฉันไม่รับปาก แต่จะแจ้งให้บอสทราบนะคะ ว่าคุณ้าเข้าพบ” เธอไม่อาจคาดเดาใจของเฟเดริโก้ได้ ฉะนั้นจึงต้องทำอะไรเป็ขั้นเป็ตอน
“ขอบคุณมากครับ”
“ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวนะคะ”
คามิล่าก้มลงดูนาฬิกาที่ข้อมือเห็นว่าใกล้จะสามสิบนาทีตามที่คิดไว้เป๊ะ หลังจบเื่งานก็ต้องมาคิดเื่ส่วนตัวต่อ ซึ่งเธอคิดว่าเป็งานที่หนักกว่างานประจำเสียอีก เกิดมาไม่เคยมีแฟนเลยสักคน แม้เธอจะสวย เก่ง แต่ที่ผ่านมาเธอเองก็ทุ่มเทให้กับงานของครอบครัวมาตลอด จนไม่ได้สนใจอยากจะคบหาใครเป็แฟน
และอีกส่วนหนึ่งก็เป็เพราะ ‘เขา’ บอสเ้าเสน่ห์ที่เธอแอบชอบมานาน มันเป็ความรู้สึกแบบที่แอบปลื้ม แอบชอบใครสักคนโดยที่ไม่ได้คิดไกลไปถึงขั้นพัฒนาความสัมพันธ์ แต่พอมาได้ใกล้ชิดก็ทำตัวไม่ถูกเขาหล่อมาก และอันตรายมากด้วย
เมื่อกลับมาถึงออฟฟิศเธอก็รีบชะเง้อเข้าไปในห้อง เห็นว่าเขายังไม่มาก็โล่งใจยังพอมีเวลาในการเผชิญหน้ากันอยู่ ตอนนี้หญิงสาวหยิบแว่นตาขึ้นมาใส่เรียบร้อยแล้ว คามิล่าสูดหายใจลึกๆ ลองซ้อมบทกับตัวเองแบบที่ทำเป็ประจำ หากคนอื่นมองอยู่ก็คงคิดว่าเธอพูดคนเดียว และแน่ล่ะเ้านายที่เธอมองไม่เห็น แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ได้อยู่ในห้องเสียหน่อย เขามองเห็นเธอั้แ่เดินเข้ามาแล้ว และตอนนี้ก็เห็นหญิงสาวพูดคนเดียว ทำท่าทางประหลาดเดี๋ยวก็เคาะหัวตัวเองบ้าง ส่ายหัวไปมาบ้าง พฤติกรรมเ่าั้ดึงความสนใจได้ไม่น้อยเลย
“ไง”
เขาทักสั้นๆ แต่ทำเอาเธอสะดุ้งสุดตัว ก็จะอะไรซะอีกคามิล่าไม่ได้รู้ตัวเลยว่าเ้านายหนุ่มมายืนจ้องมอง แถมเปิดหน้าต่างออกมาทักทายเธออีกแหน่ะ ตอนแรกเดร็คว่าจะทำเป็ไม่สนใจ แต่ท่าทางของเธอพิลึกจนเรียกความสนใจจากเขาได้อยู่หมัด เขาคิดว่าเธอกำลังซ้อมบทอะไรสักอย่างอยู่
“เอ่อ คุณอยู่ในห้องตลอดเลยเหรอคะ?” เธอถามย้ำให้แน่ใจทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็แบบนั้น เพราะเธอไม่เห็นแม้แต่เงาเขาเดินผ่านเขาไป
“ใช่ นั่นเธอกำลังอะไร”
“เปล่านี่คะ” คามิล่าปฏิเสธน่าตาเฉย แม้รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่เชื่อ ก็เล่นมาั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ น่าจะเห็นท่าทางประหลาดของเธอเข้าเต็มๆ
“น่าผิดหวัง ฉันคิดว่าเธอกำลังซักซ้อมหน้าที่พิเศษเสียอีก” หน้าตาเขาไม่ได้บ่งบอกว่าเสียดายสักนิด รอยยิ้มเหย้ยหยันชัดเจนอยู่ที่มุมปากซะขนาดนั้น
“ใครจะไปทำแบบนั้นกันคะ!”
ก็เธอยังไงล่ะ!