แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าตรู่สลัวเบียดแทรกผ่านรอยต่อของผ้าม่านทึบแสงเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางของเพนท์เฮาส์ ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกเมื่อยขบปวดเมื่อยไปทั้งร่าง... ใช่สิ เมื่อคืนนี้โดนพายุรักของมาเฟียธงแดงจอมบงการโหมสาดกระหน่ำซัดจนเตียงสั่นะเืแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนตามที่คิดไว้จริง ๆ นั่นแหละ!
แต่ทว่า สิ่งแรกที่ฉันััได้กลับไม่ใช่ความว่างเปล่าหรือความเ็า แต่เป็ความเย็นวาบและน้ำหนักแ่เบาที่แตะต้องอยู่ตรงข้อมือขวาของฉัน ฉันกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับสายตาในความสลัว ก่อนจะลอบมองภาพตรงหน้าแล้วเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ
คิริน รัตนวิเชียร ในสภาพเปลือยท่อนบนเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างและมัดกล้ามหน้าท้องเรียงตัวสวยงามไร้ที่ติ กำลังนั่งพิงหัวเตียงนอนอยู่ข้างกายฉัน มือหนาใหญ่ของเขาจับประคองข้อมือขวาของฉันที่ปูดบวมช้ำขึ้นสีม่วงจาง ๆ อย่างแ่เบาและระมัดระวังเป็ที่สุด ปลายนิ้วเรียวยาวค่อย ๆ ลูบไล้แตะเนื้อเจลเย็นเยียบลดรอยฟกช้ำนวดคลึงลงบนผิวเนื้อช้ำของฉันอย่างนุ่มนวลและสม่ำเสมอ แววตาคมกริบที่มักจะฉายประกายดุดันเย่อหยิ่งยามนี้กลับจับจ้องข้อมือของฉันนิ่ง แฝงกระแสความห่วงใยและหวงแหนลึกซึ้งที่ซ่อนเร้นไว้ภายใต้แผงขนตาหนา
*โอ้โห... ภาพนี้มันลวงตากันชัด ๆ ค่ะคุณผู้ช๊ม! มาเฟียใจั์ที่เพิ่งซ้อมแฟนเก่าสารเลวของฉันจนกระดูกหักแตกละเอียดคาโกดังร้างเมื่อคืน ตอนนี้กลับมานั่งนวดเจลลดรอยช้ำบนข้อมือฉันอย่างทะนุถนอมยังกับจับแก้วเจียระไนราคาแพง... นี่คุณพระเอกธงแดงเขาเปลี่ยนโหมดเป็ธงเขียวพาสเทลชั่วคราวหรือเปล่าเนี่ย? แต่เอาเถอะ พอเห็นแววตาห่วงใยจริงจังแบบนั้นแล้ว หัวใจเ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะไปดื้อ ๆ ซะงั้น!* ฉันนอนนิ่งเกร็งสูดลมหายใจเข้าลึกแอบมองเขาในใจ
เมื่อคิรินรู้สึกตัวว่าคนใต้ร่างตื่นแล้ว แววตาคู่คมกริบพลันตวัดขึ้นสบตาตรง ๆ กับฉัน ทันใดนั้นกระแสความนิ่งขรึมและเ้ากี้เ้าการก็กลับมาทำหน้าที่ของมันทันที มือหนาวางข้อมือของฉันลงบนฟูกอย่างนุ่มนวล ก่อนจะโน้มตัวลงมาหาอย่างรวดเร็ว ปลายจมูกโด่งรั้นไซร้คลอเคลียแก้มใสชวนเสียวซ่าน ลิ้นร้อนตวัดเลียแตะเบา ๆ ตรงขอบปากของฉันจนฉันสะดุ้ง
"ตื่นแล้วเหรอตัวดื้อ?" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถามชิดใบหู
"อื้อ... คุณคิริน... เจ็บคอจังค่ะ" ฉันบ่นพึมพำพลางพยายามจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง "ฉันต้องไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงานแล้วนะคะ วันนี้มีประชุมสรุปตัวเลขแผนกบัญชี่เช้าด้วย เดี๋ยวสาย..."
"ใครสั่งให้คุณไปทำงาน?" คิรินเอ่ยขัดขึ้นทันควัน น้ำเสียงเข้มงวดและเ็า ปลายนิ้วหนาเชยคางมนของฉันให้เงยหน้าขึ้นสบตาตรง ๆ
"อ้าว... ก็ฉันเป็เลขาฯ ส่วนตัวของคุณนี่คะ ไม่ไปทำงานแล้วใครจะเตรียมเอกสารให้บอสล่ะ?" ฉันขมวดคิ้วประชด
"ลีโอจัดการได้ วันนี้ฉันสั่งงดงานคุณ... นอนอยู่บนเตียงนี้ห้ามขยับเขยื้อนไปไหนเด็ดขาด" คิรินเอ่ยปากสั่งการเสียงเรียบแต่เฉียบขาด บงการชีวิตกันหน้าตาเฉยตามสไตล์คุณบอสมาเฟียธงแดงจอมเผด็จการ
"ได้ยังไงกันคะ! ทำงานวันแรก ๆ ก็ขาดงานซะแล้ว พนักงานคนอื่นจะมองฉันยังไง... ปล่อยเลยค่ะ ฉันจะไปอาบน้ำ" ฉันโวยวายพยายามจะเบี่ยงตัวหลบัั แต่ทว่ามือหนากลับคว้าไหล่บางกดร่างของฉันนอนราบลงกับที่นอนหนานุ่มอีกครั้งทันทีอย่างไร้ทางสู้น้ำหนัก
"ฉันบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้... นี่คือ 'บทลงโทษ' ข้อหาทำตัวดื้อรั้นแอบตามฉันไปที่โกดังร้างเมื่อวานนี้เกลิตา" คิรินกดตัวทับกึ่งหนึ่ง ขาแกร่งแทรกเข้ากึ่งกลางบดเบียดขาเรียวของฉันให้ออกกว้างขึ้น แววตาของเขาร้อนแรงฉายประกายความ้าดิบที่พร้อมจะปะทุขยี้ร่างกายฉันอีกรอบ
*นั่นไง! บทลงโทษบ้าบออะไรกันล่ะคะ! โดนกักขังบริเวณชัด ๆ แถมเหตุผลยังบ้าอำนาจและเอาแต่ใจที่สุดในสามโลกเลยคุณผู้ช๊ม! นี่มันมาเฟียปากแข็งที่ไม่ยอมรับว่าห่วงฉันจนไม่ยากให้ออกไปไหนชัด ๆ... แต่สายตาของเขาที่จ้องมองร่างกายเปลือยเปล่าของฉันนี่มัน... ร้อนแรงจนขนอ่อนลุกซู่เลยแม่!* เสียงในหัวของฉันกรีดร้องฟุ้งซ่านเมื่อเห็นคิรินปลดเปลื้องผ้าห่มผืนหนาออก เผยให้เห็นเรือนร่างของฉันที่มีเพียงผิวเปลือยเปล่าประดับประดาด้วยรอยรักสีกุหลาบช้ำแดงจาง ๆ จากเมื่อคืนทั่วคอและอก
"คุณคิริน... อื้อ..."
ไม่ปล่อยโอกาสให้ฉันได้โต้แย้ง คิรินโน้มตัวลงมาบดจูบปิดปากฉันอย่างดุเดือดและเร่าร้อนทันที รสจูบยามเช้านี้เต็มไปด้วยความกระหายอยากอันหนักหน่วงที่สะสมมาตลอดคืน เรียวลิ้นอุ่นร้อนสอดแทรกบดขยี้กวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากของฉันอย่างเอาแต่ใจ สองมือหนาใหญ่ช้อนประคองบั้นท้ายบางยกขึ้นสูงจนสะโพกของฉันแอ่นโค้งรองรับสะโพกสอบของเขา ปลายนิ้วของเขาบีบเค้นเนื้อนุ่มหยุ่นจนขึ้นรอยมือเด่นชัด
ร่างกายของฉันสั่นเทาระคนเสียวซ่าน ความร้อนรุ่มแล่นริ้วจู่โจมหัวใจจนเต้นระรัว ปากบอกขัดขืนแต่สองมือบางกลับขยับยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งดึงรั้งเขาให้เข้ามาใกล้ชิดยิ่งขึ้นอย่างหลงลืมสติ คิรินครางต่ำในลำคออย่างพึงพอใจเมื่อเห็นร่างกายของฉันยอมจำนนตอบสนองัั ลิ้นร้อนของเขาผละจากปากเลื่อนลงมาโลมเลียปทุมถันอวบหยุ่น ดูดดึงปลายถันสีหวานจนยอดอกชูชันเป็ไตแข็งสู้ปลายลิ้นเปียกชื้น สองมือบางของฉันจิกเกร็งลงบนเส้นผมหนาของเขาด้วยความเสียวซ่านจับใจ
"คุณคิริน... ร้อน... อ๊ะ..." ฉันร้องครางเสียงเครือเมื่อปลายนิ้วร้อนขยับไล้ต่ำลงไปยังปากทางรักที่ตอดรัดแน่นเปียกชื้น น้ำหวานรักอุ่นชื้นเยิ้มชโลมกลีบเนื้อนุ่มนิ่มจนแฉะเปียก คิรินนวดเฟ้นจุดกระสันหนัก ๆ เน้นย้ำจนร่างกายบางสะดุ้งตัวโยนสะโพกบิดส่ายด้วยความทรมานปนเสียวซ่านถึงขีดสุด
"พร้อมแล้วนะเกล... ทนหน่อยนะ" คิรินกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหู แววตาดำมืดเปี่ยมด้วยความ้าดิบป่าเถื่อน
เขาประคองแก่นกายร้อนผ่าวที่ขยายตัวพองจนตึงปูดปนไปด้วยเส้นเืจ่อตรงรอยแยกปากทางรักที่เปียกชื้น คิรินขยับสะโพกสวมทับบดเบียดแทรกใส่ตัวตนใหญ่โตอุ่นร้อนเข้ามาในความคับแน่นร้อนผ่าวรวดเดียวจนสุดทางรัก!
"อ๊ะ!... อ๊าาา... คุณคิริน!" ฉันแหงนหน้าขึ้นร้องเสียงหลง น้ำตาคลอเบ้า ััความแน่นขึงและตึงแน่นภายในหลุมเสียวที่บดเบียดทะลวงจุดลึกสุดจนอึดอัดแน่นพุง
"ซี๊ดดด... เกล... คับแน่นชะมัด... อ่าห์" คิรินครางซีดเสียงสั่นสะท้านสะกดกลั้นอารมณ์ดิบ เขาหยุดค้างตัวตนร้อนระอุไว้ชั่วครู่เพื่อให้ร่างกายของฉันปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นลำเอ็นร้อนเข้าใส่ร่องรักตอดรัดขมิบถี่รัวอย่างดุดัน รวดเร็ว และหนักหน่วงกว่าเมื่อคืนนี้หลายเท่านัก!
*บ้าจริง! แรงสะโพกยามเช้าของมาเฟียคนนี้มันเอาเื่เกินไปแล้วค่ะคุณผู้ช๊ม! สะโพกเขากระแทกกระทั้นซอยถี่เน้นย้ำเข้าใส่หลุมเสียวอย่างรุนแรงปานจะบดขยี้ฉันให้แหลกคาเตียงหนานี่เลยทีเดียว เสียงเนื้อกายนุ่มสลบกระทบเนื้อสะโพกหนาดังสะท้อนปึก ๆ ผสมผสานเสียงเตียงสั่นและเสียงครางระเส่าของฉันปนเสียงครางแหบพร่าสะใจของเขา... ร่างกายฉันมันสั่นคลอนโยกคลอนไปตามแรงขับดันป่าเถื่อนของเขาราวกับเรือน้อยที่กำลังเผชิญพายุกลางทะเลทรายร้อนระอุ!* สติของฉันปลิวหายไปกับสายลมแห่งราคะ โลกทั้งใบเบลอพร่า มีเพียงััร้อนผ่าวที่เชื่อมโยงเราสองคนไว้ด้วยกัน
คิรินซอยสะโพกสอบถี่ยิบรัวเร็ว ย้ำสอดใส่แก่นกายั์เข้าลึกถึงจุดเสียวซ่านกระตุ้นจนภายในร่องรักของฉันตอดรัดกระตุกบีบรัดตัวตนร้อนผ่าวของเขาแ่าขึ้นเรื่อย ๆ คิรินมองดูภาพสาวน้อยใต้ร่างที่หัวสั่นหัวคลอน ใบหน้าสวยหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่านสะท้านรวง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็บ้าคลั่งคลั่งรักยิ่งกว่าเดิม เขาโน้มตัวลงกอดรัดร่างกายบางแน่น แผ่นอกกว้างแนบชิดบดเบียดเต้าทรวงอวบหยุ่นนุ่ม ละเลียดริมฝีปากขบเม้มซอกคอขาวที่มีรอยรักเดิมอย่างรุนแรง จงใจขยี้และกัดฝากรอยรักใหม่สีกุหลาบช้ำแดงระเรื่อประทับลงบนผิวเนื้อนิ่มั้แ่ล่างติ่งหูลาดมาจนถึงไหปลาร้าและเนินอกอิ่ม
"อ๊าาา!... เจ็บ... คุณคิริน... อย่ากัด... อ๊าาา" ฉันร้องเสียงหวานสะอึกสะอื้น ส่ายหน้าไปมาบนฟูกนอนหนานุ่มด้วยความปั่นป่วนเสียวเสียวซ่านที่โหมกระแทกไม่หยุดหย่อน
"ฉันจะตีตราคุณไว้เกล... ให้ทุกคนจำใส่หัวไว้ว่าคุณห้ามใครหน้าไหนแตะต้อง..." คิรินคำรามเสียงดิบ ซอยสะโพกเน้นสะใจถี่ยิบถี่กระชั้นเข้าใส่หลุมเสียวบีบรัดกระตุกรัวในจังหวะสุดท้าย
"กรี๊ดดด... ฮึก... คุณคิริน... อ๊าาา!" ฉันเกร็งตัวขมิบรัดแน่นปลดปล่อยหยาดน้ำรักเปียกชุ่มล้นชะล้างตัวตนของเขา ร่างกายกระตุกเกร็งจนแทบหยุดหายใจสมสุขสมเสร็จสมไปก่อนอย่างรวดเร็ว
"ซี๊ดดด... เกล... พร้อมกัน!" คิรินคำรามเสียงก้องสะกดอารมณ์ดิบ ซัดสะโพกกระแทกเน้นย้ำรุนแรงลึกสุดกระเส่าสามสี่ที ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนะเิทะลักเข้าสู่ความคับแน่นเปียกชุ่มร้อนผ่าวลึกล้ำจนเอ่อล้นทะลักไหลนองเต็มง่ามขาขาวบาง
คิรินนอนคว่ำหน้าทับร่างของฉันพลางพ่นลมหายใจระบายความล้าช้า ๆ ก่อนจะถอดถอนแก่นกายอุ่นร้อนที่อ่อนตัวลงออกมา ดึงตัวฉันเข้ามากอดกุมซุกอกอุ่นร้อนอย่างแสนรัก แสนหวงแหน ฉันนอนหอบหายใจโรยริน กอดแผ่นหลังกว้างของมาเฟียธงแดงจอมบงการเอาไว้แน่น ท่ามกลางเสียงนกยามเช้าร้องแว่วมานอกหน้าต่าง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป หลังจากที่ฉันเริ่มฟื้นตัวจากพายุรักยามเช้าและฝืนลุกเดินเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย พอเดินออกมายืนส่องกระจกเงาบานใหญ่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ภาพสะท้อนในกระจกก็ทำเอาฉันตาค้าง อ้าปากค้างจนขากรรไกรแทบหลุดค้างคาโต๊ะ!
*คุณพระช่วย! นี่มันรอยกัดรอยดูดสีกุหลาบแดงช้ำเข้มเป็จ้ำ ๆ ทั่วทั้งลำคอ ไหปลาร้า และลามมาเนินอกเด่นชัดจนหน้าซีดเลยค่ะคุณผู้ช๊ม! รอยกัดรอยแดงพวกนี้มันสูงเด่นชัดมาก เสื้อเชิ้ตคอปกของออฟฟิศไม่มีทางปิดมิดแน่นอน ต่อให้แต่งหน้าลงรองพื้นหน้าเตอะขนาดไหนก็ปิดไม่มิดเลยแม่!*
"คุณคิริน!" ฉันรีบหันขวับไปแว้ดใส่ชายหนุ่มที่นอนสวมเพียงกางเกงสแล็กเดินยิ้มมุมปากพราวเสน่ห์ก้าวเดินตามเข้ามาสบตากับฉันในห้องน้ำ "ดูรอยนี่สิคะ! มันเด่นชัดขนาดนี้แล้วฉันจะไปทำงานได้ยังไง?! คนทั้งบริษัทคงรู้กันหมดแน่ว่าเราทำอะไรกันมาน่ะ!"
คิรินมองดูผลงานของตัวเองบนผิวขาวผ่องของฉันด้วยสายตาเ้าเล่ห์พึงพอใจ แววตาคมกริบฉายแววหยิ่งยะโส ดิบเถื่อนตามลักษณะมาเฟียจอมบงการ เขาเดินเข้ามายืนซ้อนหลัง กางแขนกอดเอวบางของฉันไว้ ดึงรั้งแผ่นหลังบางให้แนบชิดแผ่นอกกว้างพลางใช้นิ้วมือหนาลูบคลำรอยรักแดงช้ำตรงซอกคอแ่เบาอย่างแสนรัก
"นั่นแหละคือสิ่งที่ฉัน้า... เกลิตา" คิรินกระซิบมุมปาก น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงประกายดุดันเย้ยหยันสังคม "ให้พวกหน้าไหนในบริษัทเห็นและจดจำใส่สมองไว้... ว่าคุณคือผู้หญิงของฉัน เป็ของเล่นของคิรินคนเดียวชั่วนิรันดร์ ห้ามผู้ชายหน้าไหนเข้ามาเสนอหน้าทักทายหรือยิ้มแย้มให้คุณอีกเด็ดขาด!"
ฉันได้แต่ยืนเบิกตากว้างจ้องสบตาเ้าเล่ห์และดิบเถื่อนขี้หวงธงแดงระดับพรีเมียมของเขาผ่านกระจกเงาด้วยอาการอึ้งทึ่งปนหวาดเสียว... เอาแล้วไงเกล... คราวนี้เตรียมตัวโดนซุบซิบนินทาทั้งบริษัทได้เลย ยัยเกลเอ๊ย!
5K
