ั้แ่ที่ข้าได้ไฉต๋าตงให้พ้นจากสถานการณ์น่าอึดอัดแม้ว่าข้าขอตัวกลับก่อน แต่อีกฝ่ายดึงดันพาข้าเที่ยวชมเมืองข้าลอบมองใบหน้าด้านข้างของเขาแม้สงบนิ่งแต่ข้ารับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายอ่อนโยนมากแค่ไหน
“เหม่ยหลินเ้าชอบหรือไม่”ต๋าตงเอ่ยเสียงนุ่มนวลพร้อมทั้งหันกลับมามองข้า เขาพาข้าล่องเรือพาดผ่านอาคารบ้านเรือนที่ประดับประดาอย่างสวยงามช่างน่าตื่นตาตื่นใจจริง ๆ
“ชอบมากเ้าค่ะนายท่าน”ข้าระบายยิ้มหวาน แล้วหันไปทอดสายตามองข้างทาง
“บอกแล้วว่าอย่างไรเรียกชื่อข้าเถอะนะเหม่ยหลิน” ต๋าตงปั้นหน้าบึ้งตึง เพียงชั่วครู่เท่านั้นเขาขยับมานั่งยังฝั่งข้า “ข้าคือต๋าตงของเ้าเพียงผู้เดียวนะเหม่ยหลิน”
แม้สิ่งที่ได้ยินสร้างความปั่นป่วนภายในใจแม้ข้าอยากเรียกชื่อเขาวันละหลาย ๆหน ทว่าข้าเป็เพียงแค่คนไม่มีสิทธิ์นั้น
“นายท่านอย่าทำข้าลำบากใจเลยหากในเวลางานการที่ข้าทำตามท่านร้องขอ ข้าย่อมทำได้ แต่ในยามนี้…”ข้าหันไปสบตาสีหมึกของอีกฝ่าย อยากให้เขารับรู้ถึงภายในจิตใจของข้า
“เ้าช่างดื้อดึงนัก”ไฉต๋าตงขมวดคิ้ว “ข้าสั่งให้เ้าเรียกชื่อข้าั้แ่เวลานี้จนตลอดไปเ้าเข้าใจหรือไม่”
ข้าไม่ตอบเพียงแค่มองฝ่ามือหนาของอีกฝ่ายที่เอื้อมมาประคองแก้มเราสบตากันแม้มีเสียงวิหคดังอยู่ไม่ไกล ข้าหลับตาพริ้มยกมือจับฝ่ามือเขากอบโกยความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมายังตัวข้า
เราล่องเรือชมวิวทิวทัศน์จนล่วงเลยเข้าสู่ยามซวีที่ดวงตะวันลาลับขอบฟ้าไปแล้วข้าลงจากรถม้าโดยมีไฉต๋าตงคอยประคอง ตอนที่ข้ากำลังจากลากับอีกฝ่ายจินเฟยเดินมายังพวกเราด้วยใบหน้าบึ้งตึง
รู้ได้ทันทีว่านางกำลังโมโหข้าต่อให้มีไฉต๋าตงอยู่ข้างกาย นางก็พร้อมที่จะสั่งลงโทษตามกฎหอนางโลมข้าระบายลมหายใจพลางหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแต่ต๋าตงกลับดึงข้าให้เข้าสู่อ้อมแขน แม้ไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดแต่ข้ายอมเอนซบยังอกแกร่งนั้น
“คารวะท่านแม่ทัพไฉ”จินเฟยคำนับคนข้างกายข้า นางมองพวกเราด้วยสายตาสงบนิ่ง แต่กลับยกยิ้มอย่างมาดร้าย
“วันนี้แม่นางเฟยคงไม่สามารถปรนนิบัติท่านได้เพราะนางฝ่าฝืนกฎหอนางโลม ข้าจำเป็ต้องลงโทษนางหวังว่าท่านที่ยึดมั่นในกฎระเบียบจะเข้าใจ”
จินเฟยกล่าวเช่นนั้นทั้งเพื่อกดดันไม่ให้ต๋าตงเข้าข้างข้าและเพื่อประกาศให้ข้ารู้ว่า หาได้มีผู้ใดคอยช่วยเหลือข้าตลอดเวลาไม่
“แม่นางจินคงไม่ลืมหรอกนะว่าข้านั้นซื้อตัวแม่นางเฟยหนึ่งปีเพราะฉะนั้นนางจึงควรปรนนิบัติข้าให้สมกับจำนวนเงิน ใช่หรือไม่?” ต๋าตงเอ่ยเขาบีบหัวไหล่ข้าแน่นเล็กน้อย ราวกับยืนยันว่าตัวเขาอยู่ข้างกายเสมอ
“ถ้างั้นจะให้ข้าปล่อยนางไปงั้นหรือท่านคิดว่าผู้อื่นเมื่อเห็นแม่นางเฟยทำผิดกฎแต่ไม่ได้รับโทษพวกเขาจะยังยำเกรงในระเบียบของข้าหรือไม่” จินเฟยยกยิ้มร้ายนางหยิบไม้ที่ถูกเหลาจนบางมาถือไว้ “อย่างน้อยก็ต้องให้ข้าได้โบยนางเสียก่อนแล้วท่านจะให้นางปรนนิบัติเช่นไรก็เื่ของท่าน”
“หึ”ไฉต๋าตงส่งเสียงในลำคอ เขาหันไปทางนายทหารผู้หนึ่งที่ยืนไม่ไกล“เ้าไปรายงานใต้เท้าหวังที่ศาลต้าหลี่เื่ความผิดของนางบอกกับใต้เท้าว่าแม่นางจินหลอกลวงลูกค้า โดยอ้างนามของแม่นางเฟย”
“ท่าน!”จินเฟยหน้าถอดสี นางกลืนน้ำลายแล้วชำเลืองมาทางข้า “นางเป็แค่หญิงคณิกา!…”
“เหม่ยหลินของข้าเ้าช่วยข้าอาบน้ำได้หรือไม่ ในแคว้นนี้ไม่มีใครรู้ใจข้าเท่าเ้าอีกแล้ว”ไฉต๋าตงหันมาระบายยิ้มหวาน ข้ามองรอยยิ้มแสนสวยนั่นพลันชำเลืองมองทางจินเฟยที่ยืนกำหมัดแน่น
ต่อให้วันพรุ่งนี้ข้าต้องโดนโทษโบยเป็พันครั้งหรือต้องโดนฟาดด้วยแส้หางกระเบน ขอแค่ได้เห็นรอยยิ้มอันอ่อนโยนนี้ ข้าย่อมยินดี
“เ้าค่ะนายท่าน…ไม่สิต๋าตง” ข้าเอ่ยนามอีกฝ่ายเสียงแ่แต่เพียงเท่านั้นสามารถสร้างแววตาสุกสว่างจากเขาได้
ไฉต๋าตงประคองข้าไปยังหอนอนเดินผ่านจินเฟยที่เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ ข้าสบตากับนางเพียงชั่วครู่ก่อนเอนศีรษะซบยังต้นแขนแกร่งของชายผู้เป็ที่รัก
พวกเราขึ้นมายังห้องของข้าหลังจากที่ข้าออกคำสั่งกับอาหลันให้ยกอ่างน้ำร้อนมา และเมื่อปิดประตูลงข้าหมุนตัวไปมองไฉต๋าตงที่นั่งมองมาทางข้าอยู่ก่อนแล้ว เราสบตากันเพียงชั่วครู่เพราะเป็ข้าที่ย่างเท้าเข้าไปใกล้ แล้วคล้องแขนยังต้นคอเขาและนั่งลงบนตักแกร่ง แม้ใบหน้าต๋าตงจะเรียบนิ่งแต่ภายในใจเขากลับเต้นระรัว
“ท่านอยากให้ข้าอาบด้วยท่าใดดีเ้าคะ”ข้ากระซิบข้างใบหูอีกฝ่าย เป่าลมร้อนยังซอกคอหนา
“จะเ้าไม่ต้องอาบให้ข้าหรอก” เขาเอ่ยเสียงสั่นพยายามไม่จับจ้องมายังข้าที่เริ่มปลดชุดตัวเอง
ไม่ทันที่ข้าถอดชุดจนเปลือยเปล่าเสียงเรียกจากอาหลันดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ต๋าตงพ่นลมหายใจเสียงดังพลางถอดชุดมาคลุมให้เขาสั่งให้ข้านั่งอยู่กับที่พลางจัดแจงให้คนรับใช้นำน้ำอุ่นโรยด้วยกลีบบุปผาเข้ามาไฉต๋าตงช่างเหมาะกับเป็ฟูจวินอันดับหนึ่งจริง ๆ
“เ้ามาอาบเสียสิ”ไฉต๋าตงเอ่ย เขาผายมือมายังอ่างน้ำไม้ที่ไอลอยคละคลุ้ง
ข้าเดินนวยนายไปทางอีกฝ่าย พลางถอดชุดออกทีละส่วนจนท้ายที่สุดเมื่อยืนใกล้เขา ร่างกายของข้าก็เปลือยเปล่าเสียแล้วไฉต๋าตงกลืนน้ำลายดังอึก ข้ายกยิ้มพึงพอใจและไม่ปล่อยให้เขาหันหน้าหนี
“ต๋าตงมาอาบด้วยกันกับข้าสิ”สิ้นคำพูด ข้าเดินเข้าไปในอ่างน้ำ แล้วดึงอีกฝ่ายให้ลงมาด้วยกัน
สีหน้าเขาตื่นตระหนกช่างน่ารักน่าชังเสียนี่กระไร ข้าลูบใบหน้าคมเข้มแสนหล่อเหลาใช้ร่างกายเบียดเบียนอีกฝ่ายจนััได้ถึงความแข็งแกร่งชายชาตรี
“ขะข้าจะปล่อยให้เ้าอาบและ...”
คำพูดแสนน่ารักของเขาข้ายังไม่อยากได้ยินข้าจัดการปิดปากอีกฝ่ายด้วยริมฝีปากอวบอิ่มดูดดึงแล้วสอดลิ้นเข้าไปหยอกเย้าอย่างนึกครั้นใจ ในตอนที่ข้ากำลังผละออกไฉต๋าตงรวบร่างข้าเข้าใกล้ เขามอบจูบรสหวานให้แก่ข้าอีกครั้งแล้วใช้ฝ่ามือหยาบกร้านนวดเคล้าคลึงทรวงอก
“อ่า~” ข้าส่งเสียงครวญครางเมื่อได้เป็อิสระจากจุมพิตแสนนุ่มนวลถึงกระนั้นฝ่ามือของเขาก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม
“เ้าชอบให้ข้านวดใช่หรือไม่”ไฉต๋าตงกระซิบข้างใบหู สิ้นคำเขาขบติ่งหูเบา ๆแล้วสูดดมกลิ่นกายจากซอกคอ
“ข้าชอบทุกการััจากท่าน”ข้าตอบเสียงหวาน ลูบใบหน้าอีกฝ่ายลากไล้จนถึงแก่นกายอันแข็งคัดผ่านเนื้อผ้าสีเข้ม
ฝ่ามือเล็กของข้านั้นช่างซุกซนยิ่งข้าสอดมือเข้าไปภายใต้ร่มผ้าใช้ปลายนิ้วััพร้อมลูบไล้จนอีกฝ่ายเองก็เริ่มส่งเสียงร้อง
เสียงของพวกเราประสานกันเป็หนึ่งเดียวเมื่อเขาใช้อีกฝ่ามือถูวนยังกลีบดอกไม้ ข้าเสียวกระสันจนแทบบิดตัวเป็เกลียวยิ่งเมื่ออีกฝ่ายสอดนิ้วเข้าไปภายในร่างกายข้าแทบขยับสะโพกตัวเองให้สอดรับััจากเขา
“ไฉต๋าตง~” ข้าส่งเสียงพลางคล้องคออีกฝ่ายเพื่อยึดเหนี่ยวไม่ให้ร่างกายตัวเองหล่นไหล
“เ้าชอบใช่หรือไม่ข้าศึกษาจากในตำรา เขาว่าการทำแบบนี้ช่วยให้สตรีรู้สึกดี” เขาเอ่ยเสียงหวานเร่งเร้านิ้วมือยาวให้เข้าเร็วมากขึ้น
“อ๊า!” ข้าสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ไหวเสียแล้วยิ่งเมื่อเขาทั้งนวดคลึงยอดปทุมถัน ซุกใบหน้ายังซอกคอข้ายิ่งรู้สึกเหมือนพวกเรากำลังเป็หนึ่งเดียว
“ข้ารักเ้า”ไฉต๋าตงกระซิบเสียงหวาน ในครานี้ข้าไร้สติเกินกว่าจะใส่ใจจนแม้แต่แก่นกายของอีกฝ่ายข้าก็ลืมเลือนไปเสียแล้ว
“ไฉต๋าตง!~” ข้าแทบสิ้นสติจนกระทั่งน้ำหวานรินไหลอาบนิ้วมือเขา แม้มีสายน้ำคอยโลมเลีย ลบเลือนหยาดน้ำหวานแต่ข้ารู้ว่าตัวเองได้ถึงฝั่งฝันแล้ว
ร่างกายของข้ากระตุกเบาๆเขายังคงใช้ฝ่ามือปลอบประโลมให้ข้ารู้สึกดี ข้าเอนซบยังอกแกร่งวางฝ่ามือเล็กเพื่อััถึงเสียงหัวใจ ทั้ง ๆที่ดวงใจเขาเต้นแรงเพียงนี้แต่เขากลับไม่บังคับขู่เข็ญข้าแม้แต่น้อย
“ข้าก็รักท่าน”ข้าเอ่ยเสียงแ่เบา แล้วโน้มใบหน้าอีกฝ่ายมาจุมพิต
หวังว่าคำรักของสองเราจะคงอยู่ตราบนานจนแก่เฒ่าแม้ว่าวันใดวันหนึ่งข้าอาจหายไป แต่ทั้งร่างกายและจิตใจนี้เป็ของไฉต๋าตงเพียงผู้เดียว
6K
