ย้อนกลับมายุค 90 พร้อมพลังปลูกพืชวิญญาณ

บทที่ 14 ลูกชายของเธอน่ะ เ๽้าเล่ห์จริง ๆ

เถียนซือซือคิดไม่ตกว่าทำไมฟ่านซีซีถึงสอบข้ามชั้นสำเร็จได้ ทั้งที่ผลการเรียนของฟ่านซีซีก็ธรรมดา 

หรือเป็๲เพราะการกลับมาเกิดใหม่ของเธอ ทำให้โลกนี้เปลี่ยนไปด้วย ฟ่านซีซีถึงได้ฉลาดขึ้น?

เถียนซือซือจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทำให้เธอไม่ได้ตั้งใจเรียน จนโดนครูดุกลางห้องเรียนในตอนบ่าย

เธอทนทุกข์ทรมานจนเลิกเรียน แล้วรีบวิ่งไปที่ห้องพักของครูใหญ่อีกครั้ง เพื่อขอไปเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 6 

ครูใหญ่มองเธอด้วยแววตาแปลกใจ “เถียนซือซือ ตอนแรกไม่ใช่เธอเองหรอกเหรอที่ขอไปเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 1 ตอนนี้นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 6 คนเยอะแล้ว ย้ายไปย้ายมาไม่ได้หรอกนะ ตั้งใจเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 1 นั่นแหละ!”

“ครูใหญ่คะ คือหนูกับฟ่านซีซีเป็๲เพื่อนสนิทกัน หนูอยาก...”

เถียนซือซือยังพูดไม่ทันจบ ก็มีคนวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง

“ครูใหญ่ครับ คณะของคุณหลี่จากสำนักงานการศึกษามาถึงหน้าโรงเรียนแล้วครับ”

“ดีมาก ผมจะไปรับเดี๋ยวนี้”

ครูใหญ่มีธุระสำคัญต้องไปจัดการ จึงไม่ได้สนใจเถียนซือซืออีก แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เดินจากไปด้วยความหงุดหงิด

ระหว่างทางกลับบ้าน เถียนซือซือมองเห็นชื่อหมู่บ้าน ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ อยู่ไกล ๆ เธอจำได้ว่าตอนเที่ยงเห็นฟ่านจิ่นเฉิงออกมาจากที่นี่ หรือว่าบ้านเขาถูกเวนคืน เลยย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้านนี้?

ชาติก่อน ครอบครัวของฟ่านจิ่นเฉิงอาศัยอยู่ที่หมี่ตง พวกเขาไม่ได้มาเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายที่สาม

เฮ้อ ดูเหมือนทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

ขณะที่เถียนซือซือกำลังเศร้าหมอง หางตากลับเหลือบไปเห็นเงาคุ้นตา เป็๲ฟ่านจิ่นซิน น้องสาวของฟ่านจิ่นเฉิง

จริงสิ! ทำไมเธอถึงลืมฟ่านจิ่นซินไปได้นะ ฟ่านจิ่นซินเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 2 ตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ห้องไหน เธอจำได้ว่าฟ่านจิ่นซินไม่ชอบฟ่านซีซีเอามาก ๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เถียนซือซือจึงยิ้มแล้วร้องเรียก “จิ่นซิน!”

ฟ่านจิ่นซินได้ยินเสียงคนเรียก จึงหันกลับมามอง เมื่อเห็นว่าเป็๲เถียนซือซือที่เรียก เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสดงท่าทีไม่ใส่ใจ

เธอไม่ชอบฟ่านซีซี และก็ไม่ชอบเถียนซือซือเช่นกัน ในสายตาเธอ เถียนซือซือเป็๲แค่ดอกบัวขาว*[1] ดูเหมือนจะเป็๲เพื่อนกับฟ่านซีซี แต่แท้จริงแล้วเล็งพี่ชายของเธอต่างหาก

ว่าไปแล้ว ก็เพราะเถียนซือซือนี่แหละ ที่ทำให้เธอคิดมาตลอดว่าฟ่านซีซีเป็๲คนไม่มีสมอง ไม่คู่ควรกับความรักของพี่ชายเธอ

“จิ่นซิน ย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่แล้วเหรอ?” เถียนซือซือถามอย่างลองเชิง

ฟ่านจิ่นซินพูดอย่างเฉยเมย “ฟ่านซีซีบอกเธอเหรอ? ยัยนั่นว่างมากหรือไง ถึงได้ไปเที่ยวพูดเ๱ื่๵๹ของคนอื่น”

เถียนซือซือชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็ยิ้มออกมา เธอจับใจความได้จากคำพูดของฟ่านจิ่นซินแล้วว่า พวกเขาย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้าน ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ จริง ๆ ด้วย

“บ้านเธออยู่หลังไหนล่ะ? ไว้คราวหลังเรานัดกันไปเที่ยวเล่น”

ฟ่านจิ่นซินขมวดคิ้ว “ใครจะไปเที่ยวกับเธอ อย่ามายุ่งกับฉัน วันนี้อารมณ์ฉันไม่ดี” 

พอพูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไป

วันนี้อารมณ์เธอไม่ดีจริง ๆ เพราะฟ่านซีซีได้ข้ามชั้นเรียน แล้วยังได้เป็๲เพื่อนร่วมโต๊ะกับพี่ชายของเธออีก 

เธอคิดว่าวันนี้ฟ่านซีซีต้องภูมิใจมาก และต้องเอาเ๱ื่๵๹นี้ไปคุยโม้ที่บ้านอย่างแน่นอน เธออายุมากกว่าฟ่านซีซีตั้งหนึ่งปี แต่ยังต้องเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 2 อย่างว่านอนสอนง่าย นี่มันเป็๲การพิสูจน์กลาย ๆ ว่า เธอโง่กว่าฟ่านซีซีจริง ๆ 

ฟ่านจิ่นซินเดินจากไปแล้ว แต่เถียนซือซือยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้ขยับไปไหน

เธอมองไปยังบ้านในหมู่บ้าน ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ ที่ดูสง่างาม ในหัวก็ครุ่นคิดถึงเ๱ื่๵๹บางอย่าง

เธอจำได้ว่า ก่อนที่จะมีการสร้างสนามบินในหมี่ซี บ้านที่นี่ราคาถูกมาก แต่หลังจากนั้นราคาก็พุ่งสูงขึ้น ความเจริญรุ่งเรืองแซงหน้าหมี่ตงไปแล้ว

ถ้าตอนนี้ราคาบ้านในหมู่บ้าน ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ ถูกเหมือนผักกาด เธอสามารถให้พ่อแม่มาซื้อบ้านที่นี่ได้ไหมนะ ไปโรงเรียนก็สะดวก แถมยังอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับฟ่านจิ่นเฉิงอีก

คิดได้ดังนั้น เธอจึงรีบเดินตรงไปยังสำนักงานขาย

ตอนนี้ฟ่านซีซีอยู่ที่ร้าน และกำลังรายงานพ่อแม่ของเธอว่าเธอได้ข้ามชั้นไปเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 แถมยังได้เป็๲เพื่อนร่วมโต๊ะกับพี่จิ่นเฉิงอีกด้วย บังเอิญสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเถียนซือซือที่กำลังเข้าไปในสำนักงานขาย

ใบหน้าเล็ก ๆ ที่ตื่นเต้นของเธอพลันหม่นหมองลง

ผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้อยากจะมาซื้อบ้านที่ ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ เพื่อมาเป็๲เพื่อนบ้านกับพี่จิ่นเฉิงหรอกนะ!

ไม่ได้! ไม่ได้อย่างแน่นอน!

แค่เห็นหน้าผู้หญิงอย่างเถียนซือซือก็รำคาญแล้ว ห้ามให้เธอมาอยู่ใน ‘ไจ้สุ่ยอีฟาง’ เด็ดขาด

แต่ถ้าคนอื่นอยากจะซื้อบ้าน สำนักงานขายก็คงไม่ขายไม่ได้!

คิดได้ดังนั้น เธออดเป็๲กังวลไม่ได้!

เฉินเยว่อิงมองดูลูกสาวที่เปลี่ยนสีหน้าอย่างกะทันหันด้วยความสงสัย “เ๽้าเด็กนี่ เมื่อกี้ยังดีใจจะแย่ แต่ตอนนี้กลับทำหน้าบูดบึ้งเชียว ทำไมล่ะ ลูกกลัวจิ่นเฉิงจะคอยควบคุมลูกเหรอ?”

หลิ่วซิ่งฟางก็อดหัวเราะไม่ได้ “ที่พวกเธอได้เป็๲เพื่อนร่วมโต๊ะเดียวกัน ฉันแปลกใจจริง ๆ ดูเหมือนว่าซีซีของเราก็เป็๲อัจฉริยะน้อยเหมือนกันนะ ที่ผ่านมาเธอซ่อนความสามารถไว้แน่ ๆ”

ลูกชายบอกว่าซีซีสอบได้คะแนนเต็มหลายวิชา แถมคะแนนรวมไม่ต่างจากคะแนนปกติของเขาเท่าไหร่

โอ้โห เธอ๻๠ใ๽มากจริง ๆ!

“ไม่ใช่เพราะเ๱ื่๵๹นี้หรอกค่ะ หนูแค่เห็นคนที่น่ารำคาญคนหนึ่ง เดี๋ยวหนูจะชี้ให้ทุกคนดู ต่อไปถ้าทุกคนเห็นคนคนนี้ต้องระวังให้ดีนะคะ อย่าไปทำหน้าดี ๆ กับเธอ” ฟานซีซีพูดอย่างจริงจัง

หลิ่วซิ่งฟางและเฉินเยว่อิงมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็น และพูดขึ้นมาพร้อมกันว่า “เธอยังมีคนที่เธอไม่ชอบด้วยเหรอ?”

ฟ่านซีซีพยักหน้าอย่างจริงจัง “ค่ะ คนคนนั้นชื่อเถียนซือซือ เธอแกล้งเป็๲เพื่อนหนูเพื่อจะได้เข้าใกล้พี่จิ่นเฉิง ตอนที่หนูไม่ทันระวัง เธอก็แอบเขียนจดหมายรักให้พี่จิ่นเฉิง แถมยังเคยเลียนแบบลายมือหนูเขียนจดหมายฟ้องครู แต่กลับไปบอกเพื่อนว่าหนูเป็๲คนทำ เธอยังเลียนแบบลายมือหนูเขียนจดหมายรักให้เพื่อนผู้ชาย ทำให้หนูถูกเข้าใจผิด”

“คราวนี้เธอยังแอบไปสอบเลื่อนชั้นที่ห้องครูใหญ่ ไปอยู่ห้องเดียวกับพี่จิ่นเฉิง โชคดีที่พี่จิ่นเฉิงย้ายมาอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 6 กับหนู...”

ถ้าเป็๲เมื่อก่อน เธอคงไม่มีทางพูดเ๱ื่๵๹พวกนี้กับผู้ปกครอง แต่คราวนี้เธอคิดว่าต้องให้พวกเขาเป็๲พวกเดียวกับเธอ ร่วมเกลียดชัง ปกป้องพี่จิ่นเฉิง และรักษาความรักของเธอไว้

เมื่อได้ฟังที่ลูกสาวเล่า เฉินเยว่อิงก็รู้สึกมึนงง เธอรู้จักเด็กผู้หญิงชื่อเถียนซือซือคนนี้!

ส่วนหลิ่วซิ่งฟางก็ได้แต่นิ่งอึ้ง ถึงแม้เธอจะรู้มาตลอดว่ามีเด็กผู้หญิงหลายคนชอบลูกชายของเธอ แต่เธอไม่รู้ว่าเด็กสมัยนี้จะซับซ้อนขนาดนี้

ฝ่ายฟ่านจิ่นเฉิงที่ช่วยฟ่านซีซีไปเก็บกระเป๋าหนังสือ เมื่อได้ยินแบบนั้นก็คว้าแขนเธอเอาไว้

“เทอมที่แล้ว ไอ้หนุ่มถงเจีย๮๬ิ๹บอกว่าเธอเขียนจดหมายรักให้เขานี่...”

ฟ่านซีซีรีบโบกมือปฏิเสธทันที “ไม่ ๆ ฉันไม่ได้เขียน ฉันไม่เคยเขียนจดหมายรักให้ใคร จะไปเขียนให้คนอื่นได้ยังไง”

ฟ่านจิ่นเฉิงเม้มริมฝีปาก “แล้วเมื่อไรจะเขียนให้ฉันสักฉบับล่ะ?”

“หา?” ฟ่านซีซีทำหน้างง ใครกันจะมาขอจดหมายรักจากผู้หญิงต่อหน้าผู้ปกครองแบบนี้

หลิ่วซิ่งฟางตีหน้าผากลูกชายตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ “เ๽้าเด็กบ้า กลับไปทำกับข้าวไป” 

เธอเห็นชัดอยู่แล้วว่าฟ่านซีซียังเป็๲เด็กสาวใสซื่อ ลูกชายของเธอเองต่างหากที่คอยหว่านล้อมฟ่านซีซีไปเรื่อย ลูกชายของเธอน่ะ เ๽้าเล่ห์จริง ๆ 

[1] ดอกบัวขาว (白莲花) เป็๞คำแสลงของจีน ใช้เปรียบเปรยผู้หญิงที่ภายนอกดูใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนดอกบัว แต่แท้จริงแล้วมีพฤติกรรมมัวหมอง คิดฟุ้งแต่เ๹ื่๪๫ไม่ดีไม่งาม