หลังจากที่พวกคินตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ทุกคนรู้สึกสดชื่นและเต็มไปด้วยพลังงาน พร้อมที่จะเริ่มต้นวันใหม่ที่พระราชวังอันงดงาม พวกเขาแต่งตัวเรียบร้อยและเดินไปยังห้องรับประทานอาหารเช้าที่พระราชินีฟีเลียรออยู่
เมื่อพวกคินนั่งลงที่โต๊ะอาหารเช้า ภาพของห้องอาหารที่ตกแต่งด้วยลวดลายอันละเอียดและโทนสีอบอุ่นทำให้บรรยากาศรู้สึกสบาย พระราชินีฟีเลียยิ้มให้พวกเขาและกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ข้าหวังว่าพวกเ้าทั้งหลายได้พักผ่อนอย่างดีและพร้อมที่จะเริ่มต้นวันใหม่อย่างสดใส”
“ขอบคุณพระองค์” คินตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง “เรานอนหลับสบายมาก และรู้สึกตื่นเต้นที่จะเริ่มต้นวันนี้”
พระราชินีฟีเลียยิ้มและถามต่อไป “วันนี้พวกเ้ามีแผนอะไรหรือเปล่า? เ้าอยากไปที่ไหนหรือทำกิจกรรมใดบ้าง?”
คินคิดสักครู่แล้วตอบด้วยความตื่นเต้น “เราอยากไปเดินเที่ยวที่ตลาดของเมืองเพื่อัับรรยากาศและวัฒนธรรมของที่นี่”
พระราชินีฟีเลียพยักหน้าและตอบด้วยความยินดี “นั่นเป็ความคิดที่ดี ข้าจะให้เหรียญทองบางส่วนแก่พวกเ้าเพื่อใช้จ่ายในการเที่ยวชมตลาด”
ฟีเลียหันไปที่เซลิน่าและกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “เซลิน่า เ้าสามารถพาพวกเขาไปที่ตลาดและแนะนำสิ่งที่น่าสนใจให้พวกเขาได้ไหม?”
เซลิน่าพยักหน้าและยิ้มอย่างเต็มใจ “แน่นอน ข้าจะพาพวกเขาไปที่ตลาดและแนะนำสถานที่น่าสนใจต่างๆ ให้”
พระราชินีฟีเลียสั่งให้กำนัลนำเหรียญทองที่สวยงามและประดับด้วยรายละเอียดละเอียดมามอบให้พวกคิน “นี่คือเหรียญทองที่จะช่วยให้เ้าสามารถซื้อสิ่งของหรือของฝากที่พวกเ้าสนใจได้”
พวกคินรับเหรียญทองด้วยความขอบคุณและยิ้มให้กับพระราชินีฟีเลีย “ขอบคุณมากสำหรับความเอื้อเฟื้อของท่าน” คินกล่าว
บรรยากาศในห้องอาหารเช้าถูกเติมเต็มด้วยกลิ่นหอมของขนมปังอบใหม่และกาแฟที่สดชื่น ขนมเค้กและผลไม้สดถูกจัดวางอย่างสวยงามบนโต๊ะ และทุกคนพูดคุยและหัวเราะกันอย่างมีความสุข ขณะที่พระราชินีฟีเลียและพวกคินสนทนากัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็มิตร ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางไปยังตลาดเพื่อสำรวจเมืองและัักับวัฒนธรรมท้องถิ่น
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เซลิน่าได้พาพวกคินออกจากพระราชวัง พวกเขาเดินไปยังทางออกของพระราชวังที่ตกแต่งด้วยสวนที่เขียวขจีและร่มรื่น บรรยากาศของพื้นที่ภายนอกเต็มไปด้วยความสดชื่นจากต้นไม้และดอกไม้ที่ปลูกเรียงรายอย่างสวยงาม
เซลิน่าพาพวกคินเดินออกจากบริเวณพระราชวัง ผ่านพื้นที่ที่ตกแต่งด้วยสวนดอกไม้และต้นไม้สูงใหญ่ ชาวเอล์ฟที่เดินไปมาหรือทำกิจกรรมต่างๆ ดูยุ่งอยู่กับการทำงานของพวกเขา
ใน่เช้านี้ ชาวบ้านที่มีรูปร่างเพรียวและใบหน้าสง่างามสวมใส่ชุดทำจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ผ้าลินินและหนังที่มีลวดลายสวยงาม พวกเขากำลังทำงานในสวน ปลูกดอกไม้ หรือเตรียมอาหารสดสำหรับตลาด บรรยากาศเต็มไปด้วยความสงบและการทำงานอย่างขยันขันแข็ง
เสียงพูดคุยของชาวบ้านผสมผสานกับเสียงนกร้องและเสียงน้ำไหลจากน้ำตกเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ทั่วบริเวณ ทำให้รู้สึกถึงความสดชื่นและอบอุ่น
“เช้านี้ดอกไม้ในสวนสวยมากเลย” ชาวบ้านหญิงคนหนึ่งพูดกับเพื่อนของเธอขณะกำลังรดน้ำต้นไม้ “ดูเหมือนว่าฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้”
“ใช่ค่ะ ฉันเห็นดอกไม้หลากหลายสีออกดอกเต็มไปหมด” เพื่อนของเธอตอบ “งานที่เราทำมานั้นเริ่มให้ผลดีแล้ว”
“สัปดาห์นี้เรามีแผนจะไปจับปลาในทะเลสาบกัน” ชาวบ้านหญิงอีกคนเสนอขณะเดินผ่าน “น้ำในทะเลสาบเริ่มเย็นแล้ว เป็เวลาที่เหมาะสำหรับการตกปลา”
“ดีเลย! เราต้องเตรียมอุปกรณ์และไปกันเป็กลุ่ม” อีกคนหนึ่งตอบด้วยความตื่นเต้น “การทำอาหารกลางแจ้งจะสนุกมาก”
“วันนี้เรามีลูกค้าหลายคนที่แวะมาที่ร้านของเรา” แม่ค้าขนมพูดกับแม่ค้าผลไม้ขณะจัดเรียงสินค้า “ดูเหมือนว่าคุณภาพของสินค้าเราจะดึงดูดลูกค้าได้ดี”
“หวังว่าจะเป็เช่นนั้นนะ” แม่ค้าผลไม้ตอบพร้อมยิ้ม “เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อให้บริการลูกค้าได้ดี”
“ดูเหมือนว่าเมืองนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา” คินพูดพร้อมมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ
“ใช่เลย เมืองเอล์ฟมีบรรยากาศที่สงบและเป็มิตร” เซลิน่าตอบ “พวกเขามีวิถีชีวิตที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติและมีความสุขในสิ่งที่ทำ”
พวกเขาเดินต่อไปสู่ตลาด ขณะที่บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยการทำงานและการสนทนาของชาวบ้าน ซึ่งทำให้รู้สึกถึงความเป็กันเองและความสดใสของเมือง
เมื่อพวกคินเข้าไปในตลาด บรรยากาศของที่นี่เต็มไปด้วยความคึกคักและชีวิตชีวา ชาวเอล์ฟที่มาที่ตลาดั้แ่เช้าๆ กำลังยุ่งอยู่กับการขายของและการต่อรองราคา เสียงเรียกลูกค้า เสียงพูดคุยของพ่อค้าแม่ค้า และเสียงเดินไปมาของผู้คนผสมผสานกันอย่างมีชีวิตชีวา
แผงขายของเรียงรายไปตามถนน มีทั้งแผงขายผักสด ผลไม้หลากหลายชนิด และอาหารท้องถิ่นที่หอมกรุ่น ทำให้กลิ่นหอมของอาหารลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ขณะที่ชาวบ้านกำลังเดินเลือกซื้อของหรือเพลิดเพลินกับอาหารริมทาง
“ผลไม้สดใหม่! รับสตรอว์เบอร์รีและบลูเบอร์รีจากสวนของเรา!” เสียงแม่ค้าผลไม้ดังขึ้นอย่างเต็มเสียง
“ขนมอบของเราอร่อยและสดใหม่” แม่ค้าขนมพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง “ลองชิมคุกกี้และเค้กของเราได้เลยค่ะ”
เสียงพูดคุยของลูกค้าและผู้ขายผสมผสานกับเสียงเพลงพื้นเมืองที่บรรเลงอยู่ในฉากหลัง ทำให้บรรยากาศของตลาดดูมีชีวิตชีวาและน่าสนใจ
“โอ้ ดูสิ! ขนมปังที่นั่นดูอร่อยมาก” ธีร์พูดพลางชี้ไปที่ร้านขนม
“จริงค่ะ!” พิมพ์ตอบด้วยรอยยิ้ม “เราควรลองชิมขนมที่นี่บ้าง”
ขณะที่พวกคินเดินไปตามตลาด เซลิน่าชี้ไปยังร้านค้าและแผงขายที่น่าสนใจ
“ที่นี่มีสินค้าและผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายมาก” เซลิน่ากล่าว “มีทั้งขนมสด ผลไม้ ผัก และสินค้าทำจากไม้ที่ทำด้วยมือ หากพวกเ้าสนใจอะไรเป็พิเศษ หรืออยากัักับวัฒนธรรมท้องถิ่นมากขึ้น ก็ลองเดินสำรวจได้เลย”
“ดูเหมือนว่ามีหลายสิ่งที่น่าสนใจในที่นี่” คินพูดพร้อมกับมองไปรอบๆ “และดูเหมือนว่าคนที่นี่จะมีความสุขมากกับสิ่งที่ทำ”
“ใช่แล้วตลาดที่นี่เป็หัวใจสำคัญของเมือง” เซลิน่าตอบ “มันไม่ใช่แค่สถานที่ซื้อขาย แต่ยังเป็ที่ที่ชาวบ้านมาพบปะ พูดคุย และแบ่งปันชีวิตประจำวัน”
พวกเขาเดินไปตามแผงขายสินค้าต่างๆ และได้พบกับการค้าขายที่เต็มไปด้วยความสดใสและพลังงานจากชาวเอล์ฟ ทุกการพูดคุย การเจรจาต่อรอง และการเลือกซื้อสินค้าส่งเสียงความสุขและความเป็มิตรออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
เมื่อพวกคินเดินเที่ยวในตลาดของเมืองเอล์ฟ พวกเขาพบเห็นไอเทมน่าสนใจมากมายที่เรียงรายอยู่ตามร้านค้าและแผงขายของ ตลาดมีบรรยากาศคึกคักและเต็มไปด้วยความหลากหลายของสินค้าทั้งในด้านการค้าและศิลปะ ช่างทำของแต่ละคนแสดงความสามารถในการสร้างสรรค์และการตกแต่งที่ยอดเยี่ยม
เมื่อพวกคินเดินไปตามถนนตลาด พวกเขาพบเห็นสินค้าน่าสนใจมากมายที่ตั้งอยู่ในร้านค้าและแผงขายของ แต่ละร้านมีของที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและเต็มไปด้วยการตกแต่งที่สวยงาม
“ดูสินค้าต่างๆ เหล่านี้สิ” ธีร์พูดด้วยความตื่นเต้น “มันมีของที่ดูน่าสนใจมากมาย”
มินท์เห็นสร้อยคอแห่งการทำนายและกล่าวว่า “สร้อยคอนั้นน่าสนใจมากเลย คงมีความสามารถในการช่วยทำนายเหตุการณ์”
ก้องหยุดที่ร้านขายอุปกรณ์เวทมนตร์และกล่าวว่า “ไม้กายสิทธิ์นี้ดูน่าทึ่งมาก น่าจะช่วยในการใช้เวทมนตร์ได้ดี”
พิมพ์มองไปที่น้ำยาบำรุงพลังและกล่าวว่า “น้ำยานี้อาจเป็สิ่งที่เราต้องมีสำหรับการฟื้นฟูพลัง”
นนท์มองไปที่กระเป๋าสะกดมิติและพูดว่า “กระเป๋านั้นดูมีประโยชน์มากสำหรับการเก็บของ”
เซลิน่าบินรอบๆ ตลาดและกล่าวว่า “ถ้าเ้าสนใจไอเทมไหนก็สามารถขอให้ข้าช่วยต่อรองราคาได้”
พวกคินเดินเที่ยวไปตามตลาดที่คึกคัก โดยมองหาไอเทมที่น่าสนใจจนกระทั่งหยุดที่ร้านหนึ่งที่มีชุดคุมพรางตัวสีดำวางโชว์อยู่ ชุดนี้มีลักษณะคล้ายเสื้อคลุมที่ทำจากวัสดุเบาและยืดหยุ่น คินยืนมองชุดคุมพรางตัวสีดำด้วยความสนใจ
คินหันไปถามคนขาย “ชุดนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?”
คนขายยิ้มและตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ “ชุดนี้ราคา 15000 เหรียญทองครับ เป็ของดีและมีคุณสมบัติพิเศษชุดคุมพรางตัวสีดำ (คาส A) - ชุดคุมพรางตัวสีดำมีลักษณะคล้ายเสื้อคลุมที่ทำจากวัสดุเบาและยืดหยุ่น พื้นผิวของชุดมีการทอด้วยเส้นใยเวทมนตร์ที่ช่วยในการพรางตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมป้องกันการตรวจจับทางเวทมนตร์”
คินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าราคานี้ค่อนข้างสูง ดังนั้นเขาจึงหันไปมองเซลิน่า
เซลิน่าที่สังเกตเห็นท่าทีของคินก็ยิ้มอย่างเป็มิตร “ให้ข้าลองต่อรองราคาดูเถอะ” เธอบินไปหาคนขายด้วยท่าทางที่มั่นใจและเป็กันเอง
“สวัสดี” เซลิน่าพูดกับคนขาย “ชุดคุมพรางตัวนี้ดูน่าสนใจมาก แต่ราคานี้อาจจะสูงไปหน่อยสำหรับเรา มีส่วนลดหรือข้อเสนอพิเศษที่สามารถให้ได้ไหม?”
คนขายคิดสักครู่ก่อนตอบ “สำหรับลูกค้าที่ยิ้มแย้มและดูมีความสนใจเช่นท่าน ข้าสามารถลดราคาให้ได้ แต่ไม่สามารถลดมากเกินไป ราคาที่ดีที่สุดที่ข้าสามารถเสนอได้คือ 14000 เหรียญทอง”
เซลิน่ายิ้มและกล่าว “นั่นดีขึ้นมาก แต่ถ้าท่านสามารถลดลงอีกสักหน่อย เราจะซื้อเลย ตอนนี้เรามีงบประมาณจำกัด”
คนขายพิจารณาและตกลง “โอเค หากท่านสามารถตัดสินใจซื้อทันที ข้าจะลดราคาให้เหลือ 13500 เหรียญทอง”
เซลิน่าหันไปที่คินและยิ้ม “ดูเหมือนว่าพวกเราจะได้ข้อเสนอที่ดีแล้วครับ”
คินพยักหน้าและยิ้มตอบ “ตกลงครับ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ”
เซลิน่าชำระเงินให้คนขายและคินรับชุดคุมพรางตัวสีดำมา ถือมันอย่างระมัดระวัง ขอบคุณเซลิน่าสำหรับการช่วยต่อรอง
“ขอบคุณมากครับ เซลิน่า” คินพูดด้วยความจริงใจ
“ยินดีเสมอ” เซลิน่าตอบพร้อมกับยิ้ม “ตอนนี้พวกเรามีเวลาที่จะสำรวจตลาดต่อไปและดูไอเทมอื่นๆ ที่น่าสนใจ”
พวกคินเดินออกจากร้านและดำเนินการสำรวจตลาดต่อไป โดยแต่ละคนต่างมีความตื่นเต้นกับสิ่งที่ตลาดนี้สามารถมอบให้กับพวกเขา