ณ บ้านผู้นำหมู่ป่าเงาั
“ เพ่ยเซียง เ้าไปดูสิว่าผู้าุโเก้ามันมั่วทำอะไรอยู่แค่เด็กคนเดียวทำไมยังจับมันไม่ได้อีก ” เฟยิไม่พอใจเป็อย่างมาก
ฟิ้วว เงาหนึ่งสายหายไปจากบ้านผู้นำ
เฟยิเดินครุ่นคิดอย่างวิตก “ นี้มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้นกันแน่น ผู้าุโเก้าขาดการติดต่อไปหนึ่งวันเต็มๆแล้ว ”
ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เรียกประชุมเหล่าผู้าุโทุกคนเดียวนี้
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงผู้าุโมาครบยกเว้นผู้าุโเก้า
ผู้าุโหนึ่งรู้สึกผิดสังเกต “ เ้าเก้ามันหายไปไหน ป่านนี้ยังไม่มา ”
“ เมื่อคืนมีคนฝ่าฝืนคำสั่งหลบหนีออกจากหมู่บ้าน ข้าให้มันออกไปตามป่านนี้มันยังไม่ส่งข่าวมาเลย ” เฟยิเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้ากังวล “ มันเป็ใคร ” ผู้าุโสามเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ “เฟยซุน” เฟยิจ้องมองไปยังผู้าุโทุกคนเดียวสีหน้าเคร่งเครียด
“เฟยซุนหรอ ไอเด็กเหลือขอนั้น ให้ข้าไปจับมันมาลงโทษเอง” ผู้าุโหกเอ่ยอย่างมั่นใจ
ขออนุญาตรายงานข่าวด่วน เพ่ยเซียงเดินข้ามาให้ห้อง “ ห่างจากหมู่บ้านประมาณยี่สิบลี้ ข้าพบเศษขี้เถ้าน่าจะเป็ขี้เถ้าจากร่างกายมนุษย์แต่ไม่อาจบ่งชี้ได้ว่าเป็ผู้ใด ใกล้ๆเศษขี้เถ้านั้นประมาณหนึ่งลี้ข้าพบถ้ำแห่งหนึ่งข้าลองเข้าไปด้านใน ภายในนั้นอัดแน่นไปด้วยปราณประหลาดที่มีแต่ความชั่วร้าย แต่ข้าไม่แน่นใจมากนัก เลยจะมาเชิญท่านผู้นำหมู่บ้านและผู้าุโไปตรวจสอบด้วยตัวเอง”
“ นำทางไป ” เฟยิที่คล้ายจะให้ความสนใจกับเื่นี้
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
“ ทางนี้ ตามข้ามา ” เพ่ยเซียงนำทางไปไม่กี่อึกใจพวกมันก็ถึงถ้ำ
“ ถ้ำนี้ลึกลับนัก ยากที่คนทั่วไปจะพบเห็น ” ผู้าุโหนึ่งเอ่ยอยากประหลาดใจ
“ ผู้าุโหนึ่งเ้าคิดว่าเื่นี้เกี่ยวกับเฟยซุนหรือไม่ ” เฟยิกล่าวอย่างสงสัย
ผู้าุโหนึ่งทำสีหน้าอย่างครุ่นคิด “ ข้าคิดว่าไม่ วันประลอง มันไม่เศษเสี้ยวของปราณชนิดนี้เลยข้าคิดว่าไม่น่าเกี่ยวกับมัน ”
“ แต่งานประลอง่ท้ายกับเทียนยี่ ช่วยที่มันะเิพลังปราณข้าคิดว่าพลังปราณมันพิสดารยิ่งนัก ” ผู้าุโสองให้ความเห็นเพิ่มเติม
ผู้าุโหนึ่งหลับตาพยักหน้าลงช้าๆ “เป็ดั่งที่ท่านว่า ข้าก็คิดว่าเื่มันนี้แปลกๆ”
ผู้าุโสี่เห็นว่าตอนนี้เหล่าอยู่าุโกล่าวถึงเฟยซุนมากเกินไปมันหลับตาทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนเอ่ยออกมา “ เป็ไปได้ไหม การที่ผู้าุโเก้าหายตัวไปอาจเพราะมันกำจัดเฟยซุนทิ้งไปแล้ว และล่วงรู้ความลับบางอย่าง มันคิดฉกฉวยไว้คนเดียวจึงหลบหนีไป ”
ในขณะที่ผู้าุโสี่เอ่ยปากออกมาเฟยิและผู้าุโทุกคนหันมามองผู้าุโสี่อย่างพินิจ “ ข้อสันนิฐานนี้เป็ไปได้เ้าเก้ามันเป็คนโลภมากอยู่แล้ว ” ผู้าุโแปดกล่าว ทุกคนพยักหน้าเชิงเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด
เฟยิเดินมาจากข้างหลัง หลังจากมันจมอยู่ในห้วงความคิดพักใหญ่ “ จากข้อมูลทั้งหมด ข้าสรุปได้สองอย่าง อย่างที่หนึ่งผู้าุโเก้ากำจัดเฟยซุนได้และฉกฉวยสิ่งของไว้คนเดียว อย่างที่สองมีใครบางคนมาช่วยเฟยซุนหลบหนีและฆ่าผู้าุโเก้าตายขี้เถ้านี้ต้องเป็ของใครสักคน ” เฟยิเอ่ยอย่างจริงจัง
“ ข้าคิดว่าถ้าเป็อย่างข้อสองที่ผู้นำหมู่บ้านได้กล่าวไปหลังจากนี้เฟยซุนมันต้องสมัครเข้าสำนักที่ใดสักที่แน่น ”
แผ่นหลังผู้าุโสี่ตอนนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเบื้องหน้าพยายามกดอารมณ์ตื่นตระหนกอย่างสุดกำลัง
“ เป็ไปได้ เพ่ยเซียง สั่งสายลับแต่ละสำนักสืบเื่นี้อย่างลับๆ ” เฟยิเอ่ยเสร็จทั้งหมดมุ่งหน้ากลับหมู่บ้าน
ณ ป่าทึบระหว่างทางไปสำนักัดำสามเศียร
ระหว่างหลบหนีซุนได้ทำตามคำที่ผู้าุโสี่แนะนำ มันตัดผมสั้นฟูๆ หาซื้อเสื้อผ้าใหม่สีขาวอมฟ้าประหนึ่งมันเป็คุณชายจากตระกูลใหญ่
“ ไอคนขายหมั่นโถ่มันหลอกข้าแน่นเลยมันบอกให้ข้าตรงไปอย่างเดียวก็ถึง ถึงกับผีเ้าสิ ไอบ้าเอ้ย ข้าไม่น่าจะเชื่อมันเลย
นี้เหลือเวลาอีกครึ่งวันสำนักัดำสามเศียรก็ปิดรับสมัครทดสอบแล้ว ” ซุนเดินบ่นอย่างหัวเสียอยู่กลางป่าทึบคนเดียว
ขณะที่ซุนกำลังหันหลังกับเจอชายเก็บของป่าเดินผ่านมา
“ โอ้ววว พี่ชายๆรู้ไหมว่าทางไปสำนักัดำสามเศียรไปทางไหน คนขายหมั่นโถวหน้าโรงเตี๊ยมหมู่บ้านข้างหน้านี้บอกมาข้าให้ตรงมาเรื่อยๆก็ถึงละ” ซุนเอ่ยอย่างรอความหวัง
ชายเก็บของป่ามองมาที่มัน “ เอ่อ น้องชาย ข้าว่าเ้าน่าจะหลงทิศนะถ้าเ้ามาจากโรงเตี๊ยมข้างหน้า เ้าต้องมุ่งไปทางเหนือ ตรงไปก็ถึงที่สำนักัดำสามเศียรแล้วแต่ที่เ้ากำลังเดินอยู่นี้มันคือทิศใต้นะ ” หลังจากได้ยินคำกล่าวของชายคนนั้น มันหน้าขาวซีด ชายเก็บของป่าทำหน้าใ รีบเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าหยิบหมั่นโถวหนึ่งลูกยื่นซุน“ เ้ารีบกินหมั่นโถวนี้เร็ว ข้าว่าเ้าคงหิวแน่นเลย ดูใบหน้าเ้าซีดเซียวเชียว” เฟยซุนกำลังใจลอยคิดหาวิธีไปให้ทันสมัครทดสอบที่สำนักัดำมันยื่นมือไปรับหมั่นโถวจากชายเก็บของป่าภายในไม่กี่อึกใจมันกลับมาตั้งสติได้พลันมันมองไปที่มือของมันถือหมั่นโถวหนึ่งลูกมันเงยหน้ามองชายเก็บของป่าอย่างเลิ่กลั่ก “เอ่ออ พี่ชายข้าไม่ได้หิวจนจะเป็ลมข้าแค่กังวลจะไปสมัครทดสอบที่สำนักัดำสามเศียรไม่ทัน ถ้าพระอาทิตย์ตกดินมันก็หมดเวลาให้สมัครแล้ว ” มันเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าที่ผิดหวัง
“ ฮ่าๆ น้องชายข้าว่าเ้ามันตลกดีนะ เอางี้ ถ้าเ้าเดินเท้าธรรมดาจากนี้ถึงสำนักัดำสามเศียรจะใช้เวลาทั้งวันเต็มๆแต่ถ้าเ้ารีบวิ่งไปั้แ่ตอนนี้น่าจะทัน กำลังไปสมัครทดสอบที่สำนักัดำสามเศียรใช่ไหมแสดงว่าเ้าใช้ปราณได้ เ้าใช้ปราณผสานการวิ่งของเ้าไปสิ วิ่งตรงผ่านหมู่บ้านข้างหน้าทะลุไปอีกฝั่งแล้วก็ตรงต่อไปเ้าน่าจะไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตกดินแน่นนอน ” ชายเก็บของป่ามองซุนอย่างเอ็นดู
“ ขอบคุณมากพี่ชายที่ชี้แนะ ข้าขอหมั่นโถวลูกนี้นะพี่ชาย ” มันยิ้มให้พี่ชายเก็บของป่า ก่อนหันหลังกลับมุ่งสู่ทิศเหนือเต็มกำลัง
ผ่านไปสี่ชั่วโมงถึงทางเข้าสำนักัดำสามเศียร
สภาพของซุนตอนนี้ทั่วร่างเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เสื้อสีขาวอมฟ้าเปียกปอนแนบเนื้อเห็นเนื้อในของมัน พลันทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหญ้าหายใจพะงาบอย่างรุ่นแรง หน้าทางเข้าสำนักอย่างไม่สนใจใคร ชายหญิงเดินผ่านมันไปหันมองมันอย่างตัวประหลาดยามหญิงสาวจ้องมองมันพลันใกันเป็พัลวันเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว
“ อีกประมาณครึ่งชั่วโมงสำนักัดำสามเศียรจะปิดรับสมัคร ” เ้าหน้าที่รับสมัครประกาศเสียงดังกึกก้อง
ยามซุนได้ยินเสียงประกาศมันเด้งตัวขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็วมันฝืนย่างกายไปด้วยความเมือยล้าสะสมจากการวิ่งโดยใช้ปราณต่อเนื่องสี่ชั่วโมงมันนอนพักไปได้ยี่สิบนาทีมันต้องลุกขึ้นฝืนยืนพาตัวเองเข้าไปจุดลงทะเบียนยามมันเดินทุกคนหลีกทางให้มันเดินด้วยท่าทีรังเกียจ ทว่าภายในใจมันคิดเข้าข้างตัวอย่างสุดกู่ คนอื่นอาจคิดว่ามันมาจากตระกูลใหญ่มันเดินทำหน้ากรุ้มกริ่ม ทว่าความจริงที่ปรากฏผู้คนหลบให้มันเดินอย่างสะดวกเพราะว่าตัวมันเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อ
มันเดินไปตรงโต๊ะรับสมัครการทดสอบ“ ข้ามาสมัครทดสอบเป็ศิษย์หน้าใหม่ ” คณะกรรมการมองใบหน้ามันไล่จากหัวลงสู่เท้าพลันเอ่ยชื่อ“ เ้าไหวแน่นนะ ที่นี้ไม่ใช่ที่เด็กเล่น ” กรรมการเอ่ยอย่างจริงจัง “ ข้ามั่นใจข้ามีความสามารถพอ วันนี้ข้าวิ่งมาเลยเหนื่อยข้าจึงมีสภาพแบบนี้ ” กรรมการมองแววตาซุนอีกครั้งพลันถามชื่อ “ เ้าชื่ออะไร ” มันกำลังจากเอ่ยชื่อมันออกไป ทว่ามันนึกถึงคำผู้าุโสี่ให้มันปลอมตัวละทิ้งชื่อเดิม “ ข้าชื่อฮุ่ยซุน”
คณะกรรมการทำหน้าตาเลิ่กลั่กพลันมองมันอย่างละเอียดอีกครั้ง พวกมันค่อยๆเอ่ยอย่างช้าๆอีกครั้ง “ เ้า ชื่อ อะ ไร นะ ” เฟยซุนขมวดคิ้วมันไม่อาจเข้าใจเห็นการณ์ทั้งหมดมันเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าใบหน้าเรียบเฉยอีกครั้ง “ ฮุ่ยซุน ” คณะกรรมการแตกตื่นเอ่ยอย่างร้อนรนรีบไปแจ้งหัวหน้าคณะกรรมการเกี่ยวกับชายคนผู้นี้ คณะกรรมการะโมาล้อมรอบเฟยซุนไว้ ก่อยเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ “เ้ารอตรงนี้ก่อน” เฟยซุนใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคิดทบทวนเหตุการณ์อย่างถี่ถ้วนหรือว่าลูกสาวของท่านผู้าุโสี่จะเป็คนสำคัญของสำนักัดำสามเศียร ผู้คนโดยรอบมองเฟยซุนดั่งราวอาชญากรทำความผิดร้ายแรง มันรู้สึกได้จากรังสีความเกลียดชั่งจากผู้คนโดยรอบ
ผ่านไปสิบห้านาที
กลิ่นหอมของบุปผาลอยกระจายไปทั่วลานรับสมัคร กระชากสติเหล่าผู้คนที่อยู่รอบๆหลุดล่องลอยสลายความเกลียดชั่งไปจดหมดสิ้น เหล่าคณะกรรมการประสานเสียงอย่างพร้อมเพียง“ คารวะผู้าุโ ” สิ้นเสียงของคณะกรรมผู้คนโดยรอบกลับมามีสติแจ่มชัดอีกครั้ง
ไหนใครชื่อ“ ฮุ่ยซุน ” จงก้าวออกมา ทว่ามันวมันไม่ได้สนใจเพราะมันลืมตัวว่าใช้ชื่อเป็ชื่อปลอมอยู่ มันยังคงสูดกลิ่นหอมดังฟุดฟิด แต่ทุกสายตาตอนนี้กำลังจ้องมองมาที่มัน ทำให้ฮุ่ยเหมยเหมือนเข้าใจได้ทันทีว่าชายคนนี้คือ ฮุ่ยซุน ทันทีทุกสายตาจ้องมองมันอย่างเลิ่กลั่กมันได้สติมีคนเรียกมันอยู่พลันเอ่ยออกไปอย่างเร่งรีบ “ ข้าเอง ข้าเอง ” ฮุ่ยเหมยจ้องมองไปที่เฟยซุนอย่างจับผิด เฟยซุนหันหน้าไปพบหญิงสาวหน้าตาคุ้นเคยพลันเอ่ยออกไปอย่างไม่คิด“ พี่ฮุ่ยเหมย ” ฮุ่ยเหมยมองเฟยซุนอย่างประหลาดใจ “ เ้ารู้จักข้า ” ฮุ่ยเหมยยังคงแคลบแคลงกับคำพูดของมัน ทว่าฮุ่ยเหมยพูดขึ้นยังไม่ถึงเสี้ยววิปราณพิสดารสองส่วนโถมทับเฟยซุนอย่างไร้ปราณีก่อนจ้องด้วยสายตามันเ็าก่อนถามอีกครั้งอย่างช้า “ เ้า ชื่อ อะ ไร ” เฟยซุนไม่อาจรับแรงกดดันปราณได้ เข่าสองข้างกระแทกลงกับพื้นอย่างไร้แรงฝืน
ทว่ามือมันฝืนล้วงเข้าไปในเสื้อหยิบปิ่นปักผมสีขาวขึ้นมาหนึ่งคู่ยืนไปให้ฮุ่ยเหมยยามฮุ่ยเหมยเห็นปิ่นนั้นปราณที่กดดันจนมันต้องคุกเข่าสลายหายไปทันทีมันยื่นมือไปรับปิ่นอันนั้นขึ้นมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วนพลังเอ่ยกับคณะกรรมการรับสมัคร “ ลงชื่อสมัครให้มันด้วย ” ฮุ่ยเหมยจ้องมองเฟยซุยพร้อมเอ่ย “เ้ามากับข้า ” ฮุ่ยเหมาจับคอเสื้อเฟยซุนะโหายไปจากลานประลองทิ้งผู้คนยื่นโง่งมนับหลายพันคน
“ อีกสิบนาทีหมดเวลารับสมัคร ” เสียงคณะกรรมการดังขึ้นเรียกสติของผู้คนที่ลานรับสมัครกลับมาอีกครั้ง
“ เ้าอย่าลืมลงชื่อ ฮุ่ยซุนละ ” คณะกรรมการคุยกันอย่างลับๆ
“ เมื่อกี้ เ้าว่าไอบ้านั้นเป็อะไรกับผู้าุโเหมยกันแน่น” ผู้รับสมัครคนหนึ่งเอ่ย “ ดูจากการกระทำของผู้าุโเหมยแล้วน่าจะเป็แค่ญาติห่างๆมั้ง ” เสียงซุบซิบนินทาอยู่รอบๆลานรับสมัคร
สิ้นสุดการรับสมัครการเข้าทดสอบศิษย์ใหม่ของสำนักัดำสามเศียร
4K
