ทุก ๆ ปีอาณาจักรรอสเพิลจะจัดงานเฉลิมฉลองเจ็ดวันเจ็ดคืนเพื่อต้อนรับการมาเยือนของฤดูหนาว โดยแต่ละนครจะมีประเพณีและการละเล่นแตกต่างกันออกไปตามสภาพของถิ่นที่ตั้ง เป็งานใหญ่ที่ชาวเมืองเฝ้ารอมาตลอดทั้งปี โดยเฉพาะปีนี้ที่มีความพิเศษกว่าปีอื่น เพราะมีการผนวกพิธีสมรสของอันนิกา เหมฤทัยที่ 1 กับท่านชายออสการ์ ฮาบาซ หลานชายของผู้แทนองค์จักรพรรดินีแห่งดินแดนหลวงเข้าไปด้วย สภาดินแดนฤดูหนาวจึงวางแผนงานกันอย่างขะมักเขม้นเพื่อให้งานรื่นเริงออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด
“แม้จะเพิ่มพิธีสมรสชวนให้รื่นเริงยิ่งขึ้น แต่เราเพิ่งขาดแรงงานจากชาวเมืองเืสีครามไปทั้งหมด สองสามวันมานี้ชาวเมืองที่เหลือก็ดูท่าไม่ค่อยอยากจัดงานเสียเท่าใด” ราชินีอิสเบลกล่าวต่อที่ประชุม
“หาใช่เพียงเท่านั้นไม่ขอรับ ข้าได้ข่าวมาจากหมู่บ้านเทือกเขาว่าเหล่าทหารกองโจรนอกป่าหมีหนาวกำลังรวมพลเตรียมปล้นสะดมชาวเมืองอีกเสียด้วย” บยอนเสริมในที่ประชุม
“ไยปีนี้พวกมันมาเร็วกว่าแต่ก่อน แต่ก็ช่างปะไร พวกมันไม่รอดั้แ่สิบก้าวแรกที่เหยียบเข้านครสโนววิ่ง ฟอร์สอยู่แล้ว” แฮร์รี่พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
“แต่ถ้าพวกมันมา่งานพิธีละก็… ไม่เป็ผลดีต่อเราแน่ ข้าว่าเราส่งทัพไฟไปช่วยผนึกกำลังนครสโนววิ่ง ฟอร์สแต่เนิ่น ๆ รับมือไว้ก่อนเสียจะดีกว่า” เอริกาเสนอความคิดเธอ
“ทำเช่นนี้แล้ว จะไม่เป็การจำกัดความรื่นเริงของชาวสโนววิ่ง ฟอร์สหรอกหรือ ทั้งนครเต็มไปด้วยกองกำลังทหาร ผู้ใดจะหาญกล้าออกมาเดินเล่น” กุสตาฟถามสวนเอริกา
“เพื่อความปลอดภัยของชาวเมือง ข้าเห็นด้วย อีกอย่างก็ให้มันเป็ที่จดจำไปเลยสิ ว่าเป็ปีที่แย่ที่สุดั้แ่มีมา” แฮร์รี่ง้างแขนออกบิดตัวทำท่าทางพร้อมออกรบ
“หยุดความคิดตื้นเขินนั้นของเ้าไปเถิด ข้ารู้ว่าเ้าอยากยืดเส้นยืดสายกับพวกทหารกองโจรกระจอกนั่น แต่พวกมันหามีค่าพอให้เราต้องใส่ใจไม่” เอริคต่อว่าเขา แต่แฮร์รี่แบมือยักไหล่ตอบ
“เราเสียลัตเดนและทองคำไปกับค่าเรือขนส่งหมดแล้วมหาศาล งานฉลองปีนี้ ถ้าวิธีไหนใช้งบประมาณน้อยที่สุดข้าจะเห็นด้วยกับแผนการนั้น” ออเรล่าเสริมความเห็นในฐานะผู้ดูแลคลังของวังฤดูหนาวบ้าง
“ปีนี้เป็พิธีสมรสของราชวงศ์ดินแดนหลวง ผู้แทนองค์จักรพรรดินีได้ส่งสินทรัพย์จัดงานและสมบัติล่วงหน้ามารอแล้ว รอสเพิลแทบหาต้องแตะท้องพระคลังไม่” ราชินีอิสเบลกล่าว
“เ้าเป็ถึงหัตถาคลังฤดูหนาว มิรู้เื่เลยหรือ” เอมิเลียน่าเย้ยหยันน้องสะใภ้
“ข้าก็ทราบอยู่หรอกท่านธารฤทัยที่ 2 แต่ข้าแค่อยากแจ้งให้ทราบว่าพึงประสงค์ในวิธีการที่ไม่สิ้นเปลืองมากกว่า ได้มาเยอะก็หาเห็นจำเป็ต้องใช้ไม่เพคะ” ออเรล่าทำหน้ายั่วยวนกวนประสาทกลับใส่เอมิเลียน่า
“เอาละ อย่างไรเสียเราก็ต้องจัดการให้ดีทั้งเื่งานเทศกาล พิธีสมรส และการคุ้มกันการปล้นชิงจากพวกทหารกองโจร ข้อสำคัญปีนี้ เรามีคนจากดินแดนหลวงมาร่วมด้วย จงอย่าให้เสียชื่อวังดินแดนฤดูหนาว” อิสเบลตัดบทพากลับเข้าประเด็น
“ท่านแฮร์รี่กับท่านเอริคข้าให้เวลาเจ็ดวันในการจัดการกองทัพและปิดช่องทางเทือกเขาที่พวกทหารกองโจรอาจบุกเข้ามาปล้นชิงทรัพย์ชาวเมืองได้” เอริกาเริ่มวางแผนงานทันที
“ข้าทำงานผู้เดียวได้ หาจำเป็ต้องใช้คนอ่านหนังสือมาช่วยไม่” แฮร์รี่รีบปฏิเสธการร่วมงานกับเอริค
“ท่านต้องพึ่งพาผู้ชำนาญแผนที่ วางอคติท่านลงซะ” เอริกามองหน้าแฮร์รี่ด้วยความหงุดหงิด เขาไม่โต้ตอบอะไร แต่เปิดจุกไวน์แล้วกระดกเพื่อแก้เซ็งแทน
“ส่วนท่านสกุณา ข้าอยากให้ท่านสืบต่อเนื่องเกี่ยวกับแผนการบุกของพวกทหารกองโจร พร้อมส่งข่าวไปยังนครต่าง ๆ ถึงการเตรียมพร้อมในการจัดงานพิธีและจำกัดปริมาณกองพลที่เข้าร่วมได้”
“ขอรับ ท่านธารฤทัยที่ 1”
“สำหรับท่านอาร์เทมิสและท่านกุสตาฟ ช่วยจัดการเื่พิธีสมรสของเหมฤทัยที่ 1” เอริกาส่งสายตาไปหาสองคนนั้นก่อนที่จะหันมามองหน้าน้องสาว “ส่วนเ้า เอมิเลียน่า งานเฉลิมฉลองทั้งหมดให้เ้าเป็ผู้ดูแล ทางข้าจะเตรียมการต้อนรับผู้แทนองค์และคู่สมรสของเหมฤทัยที่ 1 เอง”
“เพคะ ข้า วาเลนติน และอีมิลจะช่วยกันดูแลเื่การจัดงานเอง” เอมิเลียน่าตอบรับอย่างเต็มใจ
เมื่อการประชุมสภาจบลง ทุกคนต่างทยอยลุกเดินออกไป อาร์เทมิสเดินตามหลังราชินีอิสเบลไปติด ๆ เพื่อคอยรับใช้ดูแล เอริกาเตรียมตัวจะลุกขึ้นเดินออกตามไปบ้าง
“ท่านพี่ ได้โปรดอยู่ก่อน” เอมิเลียน่ารั้งมือเธอไว้ “ข้ามีเื่อยากคุยด้วย”
“เื่อะไรหรือ” เอริกาถามด้วยความใส่ใจ
“เื่การประกาศอิสระ…” เอมิเลียน่าพูดยังไม่ทันจบเอริกาก็เริ่มแสดงอาการไม่เห็นด้วยทันที
“ข้าเคยบอกเ้าแล้วว่ามันหาเป็ไปได้ไม่ เ้าจะทำให้เรากับจักรวรรดิผิดใจกันเสียเปล่า” เอริกาปฏิเสธเสียงแข็งไม่รับฟัง
“แต่ชาวฤดูหนาวเรามีอิสระในการใช้ชีวิต แตกต่างจากดินแดนอื่นในจักรวรรดินัก พวกเขาหาเคยมีอัตลักษณ์ของความอิสรภาพและภราดรภาพเช่นเราไม่ ที่สำคัญ ข้าอยากพิชิตดินแดนเหนือหลังป่าหมีหนาวให้พวกทหารกองโจรยอมอยู่ใต้อาณัติเรา และราชินีของเราจะยิ่งใหญ่ไปมากกว่านี้อีกหลายเท่า” เอมิเลียน่าแจ้งความประสงค์ของเธอที่มีต่อบ้านเมืองด้วยความจริงจังไม่ยอมแพ้
“บรรพบุรุษของพวกเรา พวกเขาเป็สหายที่ช่วยพิชิตอาณาจักรทั้งเจ็ดแห่งนี้ การที่เ้าจะไปพิชิตดินแดนอื่นโดยลำพังเ้าจะมีชีวิตรอดถึงชัยชนะนั้นหรือไม่ ข้าเกรงว่าเ้าคงจะโดนบั่นคอจากคนในจักรวรรดิเสียก่อน” เอริกาเตือนสติน้องของเธอ
“แต่ข้าเชื่อมั่นในฝีมือการนำทัพของท่านพี่ ข้าขอเพียงแค่ให้ท่านลองเจรจากับผู้แทนองค์จักรพรรดินีดู ไมตรีระหว่างเอคแทรนด์และคาเบโย่เรามีมานมนานนับร้อยปี มิมีเื่ร้ายใดหรอก”
“ไว้เ้าเป็ราชินีฤดูหนาวค่อยไปเจรจาเองแล้วกัน” เอริกาพูดประชดน้องสาว เตรียมเดินจากออกไป
“ท่านพี่ก็รู้ว่าข้าไม่มีวันนั้น บัลลังก์ฤดูหนาวเป็ของท่านพี่ และจะเป็ของอันนิกาในภายหน้า ข้าทำได้เพียงช่วยเหลือสนับสนุนความ้าของราชินีเท่านั้น แต่ใจข้าก็อยากเห็นเอคแทรนด์ของเรายิ่งใหญ่เหมือนที่คาเบโย่เป็เช่นกัน” เอมิเลียน่ายังคงยืนยันชัดเจนในสิ่งที่้า
เอริกาได้แต่มองหน้าน้องสาว ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เลยทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ
“ฮื้มม เรากำลังจะจัดพิธีเฉลิมฉลองเอมิเลียน่า ข้าอยากให้เ้าใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีทุ่มเทไปกับงานนี้ รวมถึงงานสมรสปรองดองของหลานสาวเ้าด้วย เื่ที่พูดมาวันนี้ตัดมันทิ้งไปซะ อย่าให้มันมารบกวนหน้าที่ของเ้า” เอริกาพูดอย่างคนใจเย็นพลางจัดตกแต่งเสื้อผ้าน้องสาวให้ดูเนี้ยบกว่าเดิมก่อนใช้มือขึ้นไปจับแก้มนางเบา ๆ ย้ำเตือนสติแล้วเดินออกไป
เอมิเลียน่าอ่อนแรงนั่งลงอย่างผิดหวังอีกครั้ง อย่างไรเสีย แม้ความทะเยอทะยานของเธอจะโดนปฏิเสธจากพี่สาวหัวอนุรักษนิยมอยู่เสมอทุกครั้งที่มีการพูดคุย แต่เธอก็ไม่เคยยอมแพ้ต่อความ้าเ่าั้เลยสักครั้ง
จารึกหอสมุดผู้เปิดภิภพ
เทศกาลหิมะแรก การจัดงานเฉลิมฉลองเจ็ดวันเจ็ดคืนมิใช่เพียงเพื่อความรื่นเริง แต่เป็กุศโลบายทางการเมืองเพื่อ กระตุ้นเศรษฐกิจ ใน่ที่อากาศเลวร้ายที่สุด และเป็การแสดงแสนยานุภาพของราชวงศ์ว่า แผ่นดินนี้ยังคงมั่งคั่งและปลอดภัยพอที่จะจัดงานรื่นเริงได้
636
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
![[Fic Kimetsu no yaiba] ใช้ชีวิตแบบอสูร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569490082_79501807.webp)