ฉาก: ไดโอจีนิสและขงจื๊อมองหน้ากันหลังจากที่ได้ยินคำพูดของอายา พวกเขาเห็นความเ็ปที่ซ่อนอยู่ในสายตาของเธอ และในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะรับหญิงสาวจากโลกอนาคตผู้นี้มาเป็ศิษย์
หน้า 1
ขงจื๊อเดินเข้าไปหาอายาและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ในเมื่อเ้า้าที่จะเข้าใจความจริงด้วยหัวใจ… เช่นนั้นจงเรียนรู้ที่จะเข้าใจในสิ่งที่พวกเราจะสอน”
ขงจื๊อ: “จากนี้ไปเ้าจะอยู่กับเรา… และเ้าจะเรียนรู้จากธรรมชาติ”
อายารู้สึกประหลาดใจเป็อย่างมาก เธอคาดหวังว่าพวกเขาจะสอนหลักปรัชญาที่ซับซ้อน หรือให้เธออ่านตำราโบราณ แต่คำตอบของขงจื๊อกลับเรียบง่ายเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ
อายา: “เรียนรู้จากธรรมชาติ? แต่ข้ามีความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เหนือกว่าพวกท่าน”
ทันใดนั้น ไดโอจีนิสก็ยกเท้าขึ้นเตะถังไม้ที่เขานั่งอยู่จนล้มลง แล้วหันมาพูดกับอายาด้วยน้ำเสียงที่เสียดสี
ไดโอจีนิส: “ปัญญาของเ้ามันอยู่ในสมอง! แต่มันไม่สามารถทำให้เ้าอยู่รอดได้ในโลกที่ไร้สิ่งอำนวยความสะดวก! จงไปหาปลาในลำธารมาให้พวกเรากิน!”
คำสั่งของไดโอจีนิสทำให้อายารู้สึกหงุดหงิด เธอเป็นักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่นักล่าสัตว์ เธอมองไปที่ลำธารที่ไหลเอื่อยและคิดคำนวณอย่างรวดเร็วถึงความเป็ไปได้ที่จะจับปลาด้วยมือเปล่า แต่ในขณะนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงของขงจื๊อ
ขงจื๊อ: “จงใช้ปัญญาในการทำความเข้าใจ… ไม่ใช่ในการควบคุม”
อายาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอตัดสินใจที่จะทำตามคำสั่งของพวกเขา เธอเดินลงไปที่ลำธารและสังเกตการณ์อย่างถี่ถ้วน เธอไม่ได้สนใจที่ตัวปลา แต่เธอมองไปที่กระแสน้ำ อุณหภูมิของน้ำ และแสงอาทิตย์ที่ส่องกระทบลงไป
ในที่สุด...เธอก็เข้าใจในสิ่งที่พวกเขา้าจะสอน เธอไม่ได้ใช้กำลัง แต่เธอใช้วิธีสร้างกับดักปลาอย่างง่าย ๆ โดยใช้กิ่งไม้และหิน เมื่อเธอวางกับดักเสร็จ เธอก็กลับมานั่งรออย่างเงียบ ๆ ข้างลำธาร
เมื่อกลับไป อายาก็ได้พบว่าทั้งขงจื๊อและไดโอจีนิสกำลังรอเธออยู่ พวกเขามองดูเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง อายารู้สึกถึงความกดดัน เธอจะทำได้หรือไม่? และนี่คือบทเรียนแรกที่เธอจะต้องเผชิญหน้าในโลกใบใหม่นี้