ร่างของฉันแทบพัง ฉันเดินลงมาพร้อมกับสีหน้าเหนื่อยล้า และขอป้าตาลกลับไปนอน
“แล้วคุณใหญ่เป็ไงบ้าง”
“ปกติค่ะ ป้าตาลขนมมไปนอนก่อนนะ”
“อืมมๆ ขนมเป็อะไรนะ ทำไมดูเหนื่อยๆ”ฉันได้ยินป้าตาลพูดเบาๆ แต่ก็ไม่ได้อยากพูดอะไรเยอะ เพราะถ้าป้าของฉันรู้อาจจะช๊อคได้
5 ชั่วโมงผ่านไป
ฉันตื่นขึ้นมา ก็รีบไปตรงไปยังห้องครัวของฉันทันที ฉันที่เห็นป้าตาลและทุกคนที่กำลังทำอาหารก็รีบเข้าไปช่วย
“ขนม.....เอาอันนี้ไปวางที่โต๊ะเร็ว เห็นคุณใหญ่ท่านบ่นหิวมาก”ไม่หิวได้ไงก็เล่นซะฉันเกือบเดินไปไหนไม่รอด แถมตัวเองก็ชอบเอาแต่ใจ จะให้ฉันนอนด้วยกับเขา แต่ถึงทำอย่างนั้นมีหวังฉันโดนป้าตาลตีแน่ๆ แถมทุกคนต้องช๊อคแน่ๆ
“ค่ะ”ฉันรีบยกถาดอาหารมา ระหว่างนั้นก็เจอกับ พี่วินพอดี พี่วินเองก็รีบเข้ามาช่วยฉันประคองถาดอาหารทันที
“เป็อะไรไอ่ตัวเล็ก ทำไมหน้าตาดูเหนื่อยๆ”พี่วินกับฉันสนิทกันมาก เขาชอบช่วยงานฉันอยู่บ่อยๆ แถมชอบซื้อขนมมาฝาก แต่เอาจริงๆที่ฉันสนิทกับพี่วินเพราะพี่วินเป็รุ่นพี่ที่มหาลัยฉัน ถึงแม้เขาจะจบมานานแต่เขาก็ชอบแวะไปที่มหาลัยบ่อยๆ มันเลยทำให้ฉันสนิทกับเขาไปด้วย
“ขอบคุณค่ะพี่วิน...”
“หึ วิน!!!!ไปหยิบเอกสารให้หน่อยบนห้อง”สายตาของเขาเป็อะไรไป ทำไมถึงดูดุขนาดนั้น
“ครับคุณใหญ่”พี่วินรีบเดินเข้าไปหยิบเอกสารบนห้องทันที
“คะ?”ฉันเห็นเขามองฉันด้วยสายตาที่แทบจะกินเืกินเนื้อ เป็อะไรไปนะ ปกติเขาไม่เคยมองฉันด้วยสายตาแบบนี้เลยสักครั้ง
“พี่วิน!!!!!”เขาพูดพร้อมกับกระแทกเสียง นั้นมันทำให้ฉันสงสัยมากกว่าเดิม
“คุณใหญ่เป็อะไรหรือเปล่าคะ?”
“ไม่!!! เอาข้าวไปให้ฉัน้าด้วย!!!!”เขาพูดจบก็ทำสีหน้าไม่พอใจและเดินขึ้นห้องไปทันที
“เป็อะไรของเขาเนี่ยยย....”ฉันรีบเดินหยิบถาดอาหารเข้าไปในห้องครัวนั้นมันทำให้ป้าตาล ใ
“อ้าววว!!!!”
“ก็คุณใหญ่บอกว่าให้เอาขึ้นไปให้เขาบนห้อง”ฉันพูดขึ้น
“โอเคเดียวป้าเอาขึ้นไปให้เอง”
“ค่ะ”ฉันที่กำลังนั่งกินผลไม้และไถ่โทรศัพท์ไม่ถึง5นาที ป้าตาลก็เดินลงมา
“ขนมแกไปทำอะไรให้คุณใหญ่ไม่สบายใจหรือเปล่า”
“คะ?”ฉันกำลังงง กับส่งที่ป้าตาลพูด ฉันไม่ได้ทำอะไรคุณใหญ่เลยด้วยซ้ำ
“คุณใหญ่เรียกหาแกนะ บอกมีเื่จะคุย”
ก๊อกๆ ฉันรีบเดินไปเคาะประตูห้องคุณใหญ่
“เข้ามา!!!!”ดูน้ำเสียงที่พูดทำเอาน่ากลัวไม่หาย
“ค่ะ”
เขากำลังนั่งมองฉันด้วยสายตาที่ทำให้ฉันแอบกลัวเขาสุดๆ และที่สำคัญตอนนี้เขาไม่ได้ใส่เสื้อ
“คะ..คุณใหญ่มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ”
“หึ ถ้าฉันไม่มีเื่ฉันจะตามเธอมาหาไม่ได้เหรอขนม!!!!”ฉันทะไรผิดนะ มันยิ่งทำให้ฉันคิดไม่ตก ว่าทำอะไรผิดไป
“ปะเปล่าค่ะ”
“ตอนนี้เธอกับฉันเป็ผัวเมียกันแล้วนะ!!!!”
“หะ!!!!!”
“คิดว่าเื่เมื่อเช้า ฉันเมาหรือไง ฉันตั้งใจ!!!!”
“คุณใหญ่.....”
“ฉันจะรับผิดชอบเธอ แต่งงานกับฉันซะ!!!!”
“เอออ....”
“เอออ...อะไร มันไม่ใช่ประโยคคำถาม แต่มันคือโยคบังคับ!!!!”
“ค่ะ ขนมจะแต่งงานกับคุณใหญ่”
“พี่เสือ...”เขาพูดเสียงเบาแต่ถึงยังไง มันก็ทำให้ฉันได้ยินสิ่งที่เขาพูดขึ้นมา
“คะ.......”
“????”
“ขนมจะแต่งงานกับพี่เสือค่ะ”ฉันพูดพร้อมกับยิ้มตาสระอิให้กับคนตรงหน้ามันเลยทำให้เขาเผลอยิ้มและแก้มทั้งสองข้างแดงออกมา
“พี่เสืออออ พี่เสือของน้องขนมมม”ฉันพูดพร้อมกับเดินเข้าไปควงแขนของคุณใหญ่
“????”ฉันทำคนตรงหน้าเสียอาการอย่างจัง
ฟึ่บบบบ!!!!อยู่เขาก็คว้าฉันนั่งลงบนตักของเขา
“????”ตอนนี้กลับเป็ฉันเองที่หน้าแดงไม่เลิก
“ตอนนี้เราเป็สามี ภรรยากันแล้วนะ พี่รักหนูนะคะ”
“พี่เสือออ.....”
“แล้วหนูรักพี่มั้ยคะ”โอ้ยยย อกอีแป้นจะแตกเจอลูกอ้อนของคุณใหญ่เข้าไป ว่าแต่นี่เสือหรือแมวค่ะ
“หนูรักพี่เสือที่สุดเลยค่ะ”
“แต่พี่ต้องคิดบัญชีกับหนูก่อนนะครับ”อยู่ๆก็เปลี่ยนโหมดขึ้นมาอย่างนั้น
“เื่อะไรคะ”
“สนิทกับวินมากเหรอ”
“ค่ะ ก็พี่วินน่ารักนิคะ ค่อยช่วยเหลือขนมอยู่ตลอด”
“เหอะ นี่กล้าชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉันเหรออ!!!!!”
“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คือขนมหมายถึง พี่เขานิสัยดี”
“เหอะ.....”
“นี่อย่าบอกนะคะว่าหึงพี่วิน”
“ปะเปล่าซะหน่อย”ตอนนี้รู้เหตุผลแล้วว่าทำไมถึงดูโกรธฉันถึงขั้นไม่ยอมทานอะไรเลย
“โอ๋ๆ อย่างอนเลยค่ะ ยังไงในใจขนมก็มีแต่พี่เสือมาตลอดอยู่แล้ว รู้มั้ยขนมไม่เคยมองใครเลยนะคะ นอกจากพี่เสือ”
“พี่ก็เหมือนกัน......”หะอะไรนะ อะไรเหมือนๆนะ ทฉันได้ยินไม่ชัดเท่าไหร่
“อะไรนะคะ”
“ฉันบอกว่าเธอต้องง้อฉัน!!!”
“พี่เสือออคะ หายงอนน้า ถ้าหายงอนขนมจะ.....”
“จะอะไรเหรอ”
“ขนมจะกินเสือน้อยไงคะ”