หลังจากกลับมาถึงถ้ำหลังม่านน้ำตก เฟิงหลงก็ไม่ได้รีรอแม้แต่วินาทีเดียว เขารู้ดีว่า "หญ้าคืนิญญาเจ็ดดาว" นั้นเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันมหาศาล แต่ก็ไม่อาจคงสภาพอยู่ได้นานนักหลังจากถูกเก็บเกี่ยว เขาจึงเริ่มกระบวนการรักษาที่แท้จริงทันที
เขานำหญ้าิญญามาบดขยี้อย่างเบามือจนกลายเป็ของเหลวสีเงินระยิบระยับ ก่อนจะค่อยๆ ป้อนมันให้บิดาของเขาอย่างช้าๆ พลังชีวิตอันบริสุทธิ์ได้แผ่ซ่านเข้าไปในร่างของเฟิงเจิ้นทันที ซ่อมแซมเส้นชีพจรที่ถูกทำลายและฟื้นฟูอวัยวะภายในที่ถูกพิษกัดกร่อนอย่างช้าๆ ใบหน้าของเฟิงเจิ้นที่เคยซีดขาวเริ่มมีสีเืฝาดปรากฏขึ้นอีกครั้ง และลมหายใจของเขาก็หนักแน่นและมั่นคงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"ดีขึ้นมาก... ดีขึ้นมากแล้ว..." เฟิงเจิ้นพึมพำออกมาหลังจากที่พลังชีวิตสายใหม่ได้ไหลเวียนไปทั่วร่าง
เฟิงหลงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็เพียงการรักษาที่ปลายเหตุเท่านั้น ตราบใดที่ "พิษสลายปราณ" ยังคงฝังรากลึกอยู่ พลังชีวิตที่ฟื้นฟูขึ้นมาก็จะถูกกัดกินไปอย่างช้าๆ อยู่ดี
"ท่านพ่อ นี่เป็เพียงการเริ่มต้นเท่านั้น" เฟิงหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่น "ส่วนประกอบที่สำคัญที่สุด... 'แก่นโลหิตอสูรเพลิง'... ยังคงรอเราอยู่"
จากความรู้ที่เขาได้รับมา "แก่นโลหิตอสูรเพลิง" คือผลึกพลังงานที่ก่อตัวขึ้นในสถานที่ที่มีพลังงานธาตุไฟรุนแรงและบริสุทธิ์ที่สุดเท่านั้น มันมีคุณสมบัติในการเผาผลาญพิษทุกชนิดให้มอดไหม้ และยังสามารถใช้เสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกายและพลังปราณได้อีกด้วย... มันคือของวิเศษที่ยอดฝีมือทุกคนต่างใฝ่ฝันถึง
หลังจากที่แน่ใจว่าบิดาของเขาปลอดภัยและอาการทรงตัวแล้ว เฟิงหลงก็เตรียมตัวออกเดินทางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้... เป้าหมายของเขานั้นอันตรายและลึกลับยิ่งกว่าเดิม
เขาเดินทางลึกเข้าไปในหุบเขาโอสถเป็เวลาสองวันเต็ม ผ่านป่าทึบและลำธาริญญา จนกระทั่งบรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนแปลงไป อากาศที่เคยเย็นสบายและชุ่มชื้นเริ่มร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ ต้นไม้สีเขียวขจีเริ่มบางตาลง ถูกแทนที่ด้วยโขดหินสีดำแดงที่ดูราวกับเพิ่งจะเย็นตัวลงจากการปะทุของูเาไฟ กลิ่นกำมะถันจางๆ ลอยมาตามลม... ที่นี่คือ "เขตูเาไฟ" ของหุบเขาโอสถ สถานที่ที่อันตรายที่สุดและร่ำรวยที่สุดในเวลาเดียวกัน
จิตััของเฟิงหลงแผ่ขยายออกไป เขาััได้ถึงไอพลังธาตุไฟที่รุนแรงและป่าเถื่อนซึ่งแผ่ออกมาจากถ้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่อยู่บนไหล่เขา
'ต้องเป็ที่นั่นแน่!'
เขาเคลื่อนที่ไปยังเป้าหมายอย่างระมัดระวังที่สุด เขาใช้ "หลอมเงา" หลอมรวมร่างของตนเองเข้ากับเงาของโขดหิน ย่องเข้าไปใกล้ปากถ้ำอย่างเงียบเชียบ
ทันทีที่เข้าใกล้ เขาก็ััได้ถึงไอพลังสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง... สายหนึ่งคือพลังงานธาตุไฟที่ร้อนแรงและบริสุทธิ์ราวกับดวงตะวัน... นั่นคือ "แก่นโลหิตอสูรเพลิง" อย่างไม่ต้องสงสัย! แต่ไอพลังอีกสายหนึ่ง... กลับเย็นเยียบ, ดุร้าย, และเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันที่รุนแรงจนทำให้แม้แต่เฟิงหลงยังต้องรู้สึกหนาวเยือกไปถึงสันหลัง!
มันคือไอพลังของสัตว์อสูร... สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว! แข็งแกร่งกว่าอสูรจิ้งจอกเนตรหยกหลายเท่าตัว! พลังของมันน่าจะอยู่ในระดับ ปราณปฐีขั้นที่เจ็ดเป็อย่างน้อย!
เฟิงหลงลอบกลืนน้ำลาย... นี่คือการต่อสู้ที่เขาไม่อาจเอาชนะได้ด้วยพลังซึ่งๆ หน้าอย่างแน่นอน!
เขาค่อยๆ คลานเข้าไปในถ้ำอย่างเงียบกริบราวกับิญญา ภายในถ้ำนั้นกว้างใหญ่และร้อนระอุราวกับเตาหลอมนรก ที่ใจกลางถ้ำมีแท่นหินธรรมชาติขนาดใหญ่ตั้งอยู่ และบนแท่นหินนั้น... มีผลึกสีแดงฉานราวกับโลหิตที่กำลังเต้นตุบๆ ราวกับมีหัวใจส่องประกายแสงร้อนแรงออกมา...
"แก่นโลหิตอสูรเพลิง"!
แต่สิ่งที่ทำให้เฟิงหลงต้องหยุดหายใจก็คือ... ร่างที่ขดตัวอยู่รอบแท่นหินนั้น...
มันคือเสือดาว! เสือดาวขนาดมหึมาที่ร่างกายใหญ่โตราวกับราชสีห์ ขนของมันเป็สีดำทมิฬราวกับรัตติกาล... แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือลายเส้นสีม่วงที่พาดผ่านอยู่ทั่วร่างของมัน... ลายเส้นเ่าั้ไม่ได้เป็เพียงสี... แต่มันคือสายฟ้าสีม่วงที่กำลังสปาร์คและส่งเสียงเปรี๊ยะๆ อยู่ตลอดเวลา! ดวงตาของมันปิดสนิท แต่ลมหายใจที่สม่ำเสมอและหนักแน่นนั้นบ่งบอกว่ามันแค่กำลังหลับใหล... นี่คือ "อสูรเสือดาวเงาอัสนีบาต!" สัตว์อสูรในตำนานที่ว่ากันว่าสืบเชื้อสายมาจากอสูรสายฟ้าา!
เฟิงหลงรู้สึกถึงเหงื่อเย็นๆ ที่ไหลซึมออกมาจากหน้าผาก... แต่แล้วสายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ใต้ท้องของอสูรเสือดาว... มันคือไข่! ไข่สีดำสนิทที่มีลายเส้นสีม่วงพาดผ่านเช่นเดียวกัน... และมันกำลังเต้นตุบๆ อย่างแ่เบา...
'มัน...มันเพิ่งจะวางไข่!' เฟิงหลงคิดในใจอย่างตื่นเต้น 'นั่นคือเหตุผลที่มันหลับใหลอยู่! การวางไข่ได้สูบพลังงานของมันไปเกือบทั้งหมด! นี่คือโอกาสเดียวของข้า!'
แต่เขาจะทำอย่างไร? การเข้าไปหยิบแก่นโลหิตซึ่งๆ หน้าจะต้องปลุกมันตื่นอย่างแน่นอน และต่อให้มันอ่อนแอ... พลังที่เหลืออยู่ก็ยังคงสามารถฉีกร่างเขาเป็ชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย
เขาต้องวางแผน... แผนการที่ต้องเดิมพันด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง!
เขาค่อยๆ ถอยกลับออกมาจากถ้ำอย่างเงียบเชียบ... ก่อนจะใช้ "มายาอสูร" เคลื่อนที่ไปยังอีกฟากหนึ่งของูเา เขารวบรวมพลังทั้งหมดไปที่ปลายนิ้ว... สร้าง "เข็มพิฆาติญญา" ที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เขาเคยสร้างมา... และดีดมันออกไป!
เป้าหมายของเขาไม่ใช่ตัวอสูรเสือดาว... แต่เป็เพดานถ้ำที่อยู่ห่างจากรังของมันออกไป!
ชิ้ง!
เข็มสีดำพุ่งเข้าปะทะกับเพดานถ้ำ...
โครม!
ก้อนหินขนาดมหึมาหลายก้อนร่วงหล่นลงมาที่ปากถ้ำอีกฝั่งหนึ่ง!
"กร๊าซซซซซซ!"
อสูรเสือดาวเงาอัสนีบาตสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความใและโกรธจัด! สัญชาตญาณความเป็แม่ทำให้มันคำรามลั่นและพุ่งไปยังทิศทางของเสียงดังเพื่อตรวจสอบภัยคุกคามทันที!
และในชั่ววินาทีนั้นเอง... คือโอกาสทองของเฟิงหลง!
เขาใช้ "มายาอสูร" ผสานกับ "หลอมเงา" พุ่งเข้าไปในถ้ำราวกับสายฟ้าฟาด! เขาไม่ได้สนใจแก่นโลหิตอสูรเพลิงในตอนแรก... แต่เป้าหมายของเขาคือ ไข่ใบนั้น!
เขารวบไข่สีดำที่ยังคงอุ่นๆ และเต้นตุบๆ อยู่ในมือ... และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เขาก็คว้าเอาแก่นโลหิตอสูรเพลิงที่อยู่ข้างๆ มาด้วย!
อสูรเสือดาวที่ไปถึงปากถ้ำอีกฝั่งและไม่พบสิ่งใดผิดปกติ หันกลับมาและเห็นภาพที่ทำให้ดวงิญญาของมันแทบแตกสลาย!
"กร๊าซซซซซซซซซซซซ!"
มันคำรามลั่นด้วยความโกรธแค้นและเ็ปอย่างสุดแสน! สายฟ้าสีม่วงะเิออกจากร่างของมันอย่างบ้าคลั่ง! มันพุ่งกลับมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าตอนแรกนับสิบเท่า!
"แย่แล้ว!"
เฟิงหลงรู้ดีว่าเขาไม่สามารถหนีได้ทันแน่! แต่เขาไม่มีทางยอมคืนสมบัติที่เพิ่งได้มา!
เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่บ้าบิ่นที่สุด... เขากรีดเืของตนเอง... และหยดมันลงไปบนไข่ในมือ!
ซู่!
เือสูรของเขาซึมซาบเข้าไปในเปลือกไข่ในทันที! แสงสีม่วงและดำพลันสว่างวาบขึ้นมา!
อสูรเสือดาวที่กำลังจะพุ่งเข้ามาขย้ำเขาให้แหลก ชะงักไปในทันที! มันััได้ถึงกลิ่นอาย... กลิ่นอายของ "เผ่าพันธุ์เดียวกัน"... กลิ่นอายของ "อสูรา" ที่มาจากเืของเฟิงหลงและไอพลังที่แผ่ออกมาจากไข่!
มันหยุดยืนนิ่ง... จ้องมองเฟิงหลงและไข่ในมือของเขาด้วยแววตาที่สับสน... ความดุร้ายเมื่อครู่ค่อยๆ ลดลง... ถูกแทนที่ด้วยความลังเลและความผูกพันที่อธิบายไม่ได้...
เฟิงหลงเองก็ตกตะลึงกับการตอบสนองนั้น... แต่เขาก็ฉวยโอกาสนี้ไว้!
เขาไม่ได้หนี... แต่กลับค่อยๆ วางไข่ลงบนพื้นอย่างนุ่มนวล... และค่อยๆ ถอยหลังออกมาอย่างช้าๆ...
อสูรเสือดาวมองหน้าเขา... สลับกับมองไข่ของมัน... ก่อนที่มันจะค่อยๆ เดินเข้าไปและใช้จมูกดุนไข่ใบนั้นอย่างแ่เบา... มันไม่ได้โจมตีเขา...
เฟิงหลงเข้าใจได้ในทันที... การทำพันธสัญญาด้วยเือสูร... ได้เปลี่ยนเขาจาก "ศัตรู" ให้กลายเป็ "ครอบครัว" ในสายตาของมันแล้ว!
เขาโค้งคำนับให้แก่อสูรในตำนานเบื้องหน้าเล็กน้อย... ก่อนจะหันหลังและจากไปพร้อมกับแก่นโลหิตอสูรเพลิง... และ "โชคชะตา" ที่เขาไม่ได้คาดคิด
การผจญภัยในหุบเขาโอสถครั้งนี้... เขาได้มามากกว่าที่เขาคาดหวังไว้... เขาได้ทั้งความหวังในการรักษาบิดา... และบางที... อาจจะได้พันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดในอนาคต
934
![My Yellow Boy [pre-order! วันนี้-8 ส.ค.]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1595502106_10531313.webp)
