บทนำ
ชีวิตของน้ำชุบเดินทางไปอย่างรับเรียบเป็เวลายี่สิบสามปี ชีวิตของเธอไม่มีเื่หวือหวาอะไร ดำเนินไปตามวัยรุ่นปกติ และปีนี้เธอเรียนจบแล้วน้ำชุบได้ทราบข่าวจากบิดามารดา ว่าเธอจะต้องแต่งงานในปีนี้ ตามที่บิดามารดาของเธอได้ทำสัญญาเอาไว้กับเพื่อนสนิ ทเป็สัญญาที่เกิดขึ้นก่อนเธอจะเกิดเสียอีก ที่ผ่านมาน้ำชุบไม่เคยมีแฟนมาก่อน เพราะตั้งหน้าตั้งตากับการเรียนและอยู่ในสายตาของผู้ปกครองตลอด จะมีก็แต่เพื่อนสนิทในกลุ่มที่เป็เพื่อนกันจริงๆ เท่านั้น
“น้ำชุบเชื่อฟังพ่อกับแม่มาตลอด หวังว่าคราวนี้หนูก็คงไม่ขัดนะลูก แม่ก็อยากให้หนูเป็ฝั่งเป็ฝา เรียนจบแล้วก็อยากให้แต่งงาน พ่อแม่จะได้สบายใจมีหรือว่ามีคนคอยดูแลหนู”
“ค่ะแม่ ชุบไม่มีปัญหาเื่การแต่งงานค่ะ”
น้ำชุบนั้นตามใจบิดามารดามาโดยตลอด และการแต่งงานสำหรับเธอคิดว่าไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร เธอแต่งหรือไม่แต่งก็ได้ เธอเห็นครอบครัวเป็แบบอย่างที่ดี พ่อกับแม่รักกันมาก ดังนั้นเธอเลยคิดว่าสิ่งที่พ่อแม่เลือกให้นั้นดีที่สุดแล้ว เธอจะได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ไม่ต่างจากบิดามารดา
“งั้นก็ดีจ่ะ พรุ่งนี้ครอบครัวของเพื่อนแม่จะมาที่นี่ แต่งตัวให้สวยสวยเลยนะลูก”
“ค่ะแม่”
ที่จริงน้ำชุบก็ค่อนข้างตื่นเต้นที่จะได้เจอว่าที่สามี เธอรู้ว่าครอบครัวของว่าที่สามีในอนาคตนั้นสนิทกับแม่เธอมาก แต่เธอก็ไม่เคยเห็นคนที่จะมาแต่งงานกับเธอ เพราะปกติแล้วเขาอยู่ต่างประเทศ ครั้งนี้เขากลับมาเพื่อพูดคุยในเื่ของการแต่งงานโดยเฉพาะ หญิงสาวจึงตื่นเต้นมากเป็พิเศษ เพราะไม่รู้ว่าว่าที่เ้าบ่าวของเธอนั้นหน้าตาเป็อย่างไร แล้วเขาจะรังเกียจเธอหรือเปล่า น้ำชุบเป็คนที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองสักเท่าไหร่ แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเธอจะเพอร์เฟ็คมา
“พี่อันคะ เดี๋ยวไปช่วยชุบเลือกชุดหน่อยนะคะ”
น้ำชุบมีพี่เลี้ยงส่วนตัวที่เคยดูแลกันมาั้แ่เด็ก เพราะพ่อแม่ต้องทำธุรกิจบ่อยครั้ง เธอจึงอยู่กับพี่เลี้ยง พี่อันคอยดูแลเธอมานั่งก็แดั้แ่เด็ก และรู้ใจเธอเป็อย่างดี น้ำชุบจึงไว้ใจให้พี่เลี้ยงช่วยเลือกชุดใส่ในวันพรุ่งนี้ เพื่อต้อนรับการมาของว่าที่สามีและครอบครัว
“ได้เลยค่ะคุณหนู”
ทั้งสองคนเดินขึ้นไปด้าน บนพากันไปเลือกชุด ท่ามกลางความโล่งใจของบิดามารดา เพราะเป็สัญญาที่ทำเอาไว้ก่อนที่ทั้งสองครอบครัวจะมีลูก มารดาของน้ำชุบได้ทำสัญญากับเพื่อนสนิท ว่าถ้าลูกออกมาจะให้แต่งงานกัน แม่ของน้ำชุบค่อนข้างกังวลว่าลูกสาวจะยอมรับเงื่อนไขได้หรือไม่ แต่โชคดีที่ลูกสาวของเธอนั้น เป็คนหัวอ่อนว่าง่าย จึงคลายกังวลเพราะน้ำชุบไม่ขัดข้องที่จะแต่งงาน
ทางด้านน้ำชุบง่วนอยู่กับการเลือกเสื้อผ้า ปกติแล้วหญิงสาวเป็คนที่แต่งตัวไม่จัด เน้นแนวหวานๆ ส่วนใหญ่เสื้อผ้าจึงเป็แนวเดรสลายดอกไม้ หรือสีสันโทนน่ารักบ่งบอกว่าเธอเป็คนอ่อนหวาน หญิงสาวเลือกเดรสที่ดูเป็ทางการเล็กน้อย เน้นสีชมพูหวานตามสไตล์ของเธอ พลางคิดในใจว่าว่าที่คู่หมั้นจะเป็คนแบบไหน น้ำชุบไม่ได้มีสเปคว่าต้องเป็แบบนั้นหรือแบบนี้ เธอไม่เคยคิดถึงเื่นี้มาก่อน และไม่เคยมีแฟนด้วยจึงค่อนข้างตื่นเต้น รอคอยวันพรุ่งนี้อย่างใจจดใจจ่อ
ตลอดทั้งคืนน้ำชุบนอนกระสับกระส่าย เพราะความตื่นเต้นกว่าเธอจะหลับก็เกือบเช้า แต่ไม่ได้ทำให้ใบหน้าของเธอดูโทรม เพราะหญิงสาวยังคงดูสวยสดตามวัย น้ำชุบดูสวยหวานทั้งหน้าตาและกิริยามารยาท เช้านี้เธอลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันและเลือกใส่เดรสตัวที่เลือกไว้เมื่อคืนนี้ ไม่นานเธอก็พร้อมอยู่ใน่ที่สวยงามประดุจเ้าหญิงตัวน้อย พร้อมต้อนรับว่าที่เ้าบ่าวที่กำลังจะมาเยือนในเร็วเร็วนี้
“วันนี้ลูกแม่สวยมากเลย คงตื่นเต้นมากสินะ”
“ค่ะแม่” น้ำชุบเดินก็ไปกอดมารดาเอาไว้ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และการคาดหวังอดฝันไม่ได้ว่าว่าที่คู่หมั้นของเธอจะเป็แบบไหน
“วันนี้แค่มาทำความรู้จักกันก่อนนะลูก จะว่าไปก็นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอ ั้แ่ตอนเด็กๆ นู้นแหละ หนูคงจำพี่เขาไม่ได้ใช่ไหมลูก”
“ค่ะแม่ มันนานมากเลยค่ะ จำได้ว่าตอนเด็กๆ เคยไปเที่ยวเล่น แต่ก็จำอะไรไม่ค่อยได้ เพราะพี่เขาไปเรียนที่ต่างประเทศนานๆ จะกลับมาทีใช่ไหมค่ะแม่”
“ใช่แล้วจ้ะลูกรัก พี่ๆ อยู่ต่างประเทศแทบตลอด”
335
