ผู้ร่วงหล่น

แจ๊คได้ยินเสียงตะโกนของหู่เสวียจึงหัวเราะขึ้นเล็กน้อย หู่เสวียเห็นท่าทางของแจ๊คจึงแสดงอาการโกรธขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อไป

เซียมซีประดิษฐ์ในมือแจ๊คได้มีช้อนหนึ่งตกลงมา หมายเลขนั้นคือหมายเลข 38 แจ๊คเกาหัวและมองไปทางเข้าจำนวนมากด้านหน้า

คราวนี้มีอีกปัญหาหนึ่งคือ เขาจะนับหนึ่งจากทางไหน ถ้าไม่เริ่มต้นที่หนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน

“หู่เสวีย ฉันให้เกียรติกับเธอที่เป็นคนรู้ใจกัน เธอจะนับหนึ่งจากทางไหน”

เมื่อได้ยินคำพูดของแจ๊ค หู่เสวียเกือบเข้าไปฆ่าแจ๊คด้วยความโกรธจากคำพูด เธอแค่นเสียงอย่างเยือกเย็นและไม่ได้ตอบกลับมา

แจ๊คหัวเราะขึ้นและส่ายหัวก่อนจะหลับตาและหมุนรอบตัวเอง 3 รอบก่อนจะเดินไปข้างหน้าโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองเดินไปทางไหนเพราะเขาปิดประสาทสัมผัสทั้งหมดของร่างกาย

หู่เสวียเห็นท่าทางของแจ๊คจึงพูดขึ้น

“ไหนนายบอกพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไง”

คำตอบของเธอไม่ได้รับตอบกลับมาเพราะแจ๊คได้ปิดประสาททั้งหมดของร่างกายไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ พอเดินมาได้ 50 ก้าวแจ๊คเปิดประสาทสัมผัสของร่างกายอีกครั้งหนึ่ง

“หู่เสวียเธอได้พูดอะไรไหม”

หู่เสวียไม่ได้พูดอะไรกลับมา แจ๊ครู้สึกเหมือนหู่เสวียจะพูดกับเขาตอนที่เขาปิดประสาทสัมผัสของร่างกายจึงเกาหัวอย่างสับสน

แจ๊คเลิกสนใจหู่เสวียก่อนจะระมัดระวังในการเดินทางต่อไป เขาไม่รู้ว่าข้างในนี้จะมีภูตผีหรือตัวอะไรอาศัยอยู่ แต่พวกมันต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ เพราะแค่ภูตผีก็เกือบจะทำให้แจ๊คตาย

เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงหยิบยุงสอดแนม 2 ตัวขึ้นมาในตอนนี้พลังจิตของแจ๊คยังอ่อนแอและยังไม่ชำนาญมากพอจึงแบ่งแยกจิตได้แค่ 2 ส่วนเท่านั้น

ถ้าแบ่งแยกจิตมากกว่านั้นจะทำให้แจ๊คสับสนมากกว่าเดิม หลังเชื่อมต่อกับยุงสอดแนมจึงได้ส่งพวกมันไปสำรวจทิศทาง ส่วนแจ๊คสร้างเกราะป้องกันหินล้อมรอบตัว

เพื่อความไม่ประมาทเพราะเขาแบ่งแยกจิตจึงไม่มีพลังจิตมาดูแลร่างกายของตนเอง หลังยุงสอดแนมบินเข้าไปสำรวจมากเท่าไร สีหน้าของแจ๊คยิ่งตกใจและขาวซีด

เพราะยิ่งเดินทางสำรวจมากเท่าไร ยิ่งมีทางแยกมากขึ้นเท่านั้นในตอนแรกทางแยกมี 2 ทางแจ๊คจึงส่งยุงสอดแนมแยกทางกันจึงไม่เป็นปัญหาเท่าไร

แต่ยิ่งสำรวจเรื่อย ๆ ยิ่งพบการแยกในตอนนี้แจ๊คนับทางแยกได้ 154 ทางจากทั้งหมด ในตอนนี้แจ๊คเสียใจที่ไม่ได้ฟังคำแนะนำของหู่เสวียและคิดเขาจะหันหลังกลับดีไหม

อีกอย่างคราวนี้เขาจะรอดจากคลื่นภูตผีอีกหรือไม่ เมื่อคิดเรื่องแบบนี้ทำให้เขาปวดหัวหนักกว่าเดิมอีก

“เวลาชีวิตของฉันยังเหลืออีกมากมาย”

แจ๊คเรียกยุงสอดแนมกลับมา เพราะมันไม่มีอันตรายอะไรระหว่างทางมาโจมตียุงสอดแนมหรือพวกมันไม่ได้สนใจ อันนี้แจ๊คไม่ทราบ

แต่มันถือว่าปลอดภัยระดับหนึ่ง หลังรอ 3 ชั่วโมง ยุงสอดแนมได้กลับมาหาแจ๊คเขาเก็บยุงสอดแนมก่อนออกเดินทางทันที

“หู่เสวียมีเรื่องเล่าอะไรไหม”

แจ๊ครู้สึกเบื่อจึงถามหู่เสวียว่ามีเรื่องอะไรที่เธออยากจะเล่าไหม ในเวลาแบบนี้เขาอาจจะใช้เวลาหาทองเต๋า 12 สีหลายสิบปีทีเดียวจะไม่ได้มีแผนที่ในเหมืองทองนี้

หู่เสวียพูดขึ้น

“นายลองค้นหาของในแหวนมิติ กระเป๋ามิติต่าง ๆ ที่นายขโมยมาจากคนที่ถูกนายฆ่า เผื่อมีอะไรที่นายสนใจ ฉันยังรู้สึกแปลกใจที่นายเก็บขยะทุกอย่างที่นายคิดว่ามันใช้งานได้ทั้งหมด”

“ฉันยังไม่มีลมปราณเปิดแหวนมิติได้หรือ”

“ได้ เปลี่ยนจากพลังลมปราณมากเป็นพลังชีวิตของนายแทนเพราะเจ้าของเดิมมันได้ตายไปหมดแล้ว”

อันนี้เป็นความรู้ใหม่ของแจ๊ค เขารู้ว่าต้องมีพลังลมปราณก่อนถึงจะเปิดแหวนมิติได้ แจ๊คจึงหยิบแหวนมิติ กระเป๋ามิติออกมาทั้งหมดจากชุดแห่งความว่างเปล่า

“ที่ฉันเก็บของที่ใช้งานได้ทั้งหมดมาเพราะว่าความจนมันน่ากลัวยังไง”

เมื่อแจ๊คพูดขึ้นความจน หู่เสวียเงียบไปสักพักหนึ่งเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่ แจ๊คไม่ได้สนใจอาการของหู่เสวียตอนนี้ความสนใจของเขามาอยู่ที่เหล่าของมิติตรงหน้า

แจ๊คหยิบกระเป๋ามิติอันหนึ่งขึ้นมาพร้อมปล่อยพลังชีวิตเข้าไป ด้านในกระเป๋ามิติของใครไม่รู้เพราะตายมานานมาก มีอาหารแห้ง ยารักษาโรค เหรียญเงิน และหนังสือเกี่ยวกับประเทศ

เมื่อเห็นของที่อยู่ด้านในจึงส่ายหัวด้วยความผิดหวังก่อนจะเทของที่อยู่ในกระเป๋ามิติทั้งหมดออกมากองตรงหน้าและหยิบแหวนมิติอีกอันหนึ่งขึ้นมา

คราวนี้ของในแหวนมิติดีหน่อย มันมีหนังสือเกี่ยวกับการฝึกฝน 2 เล่ม ยารักษาโรคที่หายาก ธนูมีออร่าสีเขียวอ่อน เหรียญทอง แผนที่ของอาณาจักร หนังสือบันทึก ตราประทับที่มีคำว่า ชิ

แจ๊คอาจจะลืมไปแล้วว่าแหวนมิตินี้เป็นของใครก่อนจะเทมารวมกันกับกองเดิมและหยิบกระเป๋าหรือแหวนมิติอันต่อ ๆ ไปเทรวมกันเป็นกองจนกลายเป็นสมบัติจำนวนมาก

ดวงตาของแจ๊คส่องประกาย เขาไม่เคยมีความรู้สึกที่ว่าอยากจะได้อะไรก็ต้องได้มา ถ้านับแต่เหรียญทองคงมีประมาณ 50,000เหรียญ อาจจะดูเหมือนน้อย

แต่ค่าเงินในดวงดาวนี้ 1เหรียญทองสามารถซื้อข้าวธรรมดาจากชาวนาและมาเก็บกินได้ถึง 2 ปี ถ้าซื้อที่ดินจากเมืองระดับต่ำ 1 เหรียญทองอาจจะได้บ้านระดับกลาง ๆ

ถ้าอยากได้บ้านในเมืองหลวงและพื้นที่ดี ๆ ราคาอยู่ที่ 5,000 ถึง 10,000 เหรียญทอง เหรียญทองที่ส่องประกายระยิบระยับจนแจ๊คอยากจะกระโดดลงไปกอดเหรียญทองพวกนี้

เหรียญเงินอีก 800,000 เหรียญ ทองแดงอีก 1,600,000 เหรียญ เพชรและพลอยอีก แต่อาจจะไม่เยอะเท่ากับเหรียญทอง พวกยารักษาโรคหรือบางยามีสรรพคุณที่ดีกว่านี้

แจ๊คไม่เคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับยาจึงไม่ค่อยมีความรู้พวกนี้มากนัก สิ่งที่ทำให้แจ๊ครู้สึกดีใจคือหนังสือหลายร้อยเล่ม มีวิชาการฝึกฝนดาบ หมัด หอก ธนู แส้ พิษ อยู่อย่างละเล่ม 2 เล่ม

หนังสือเกี่ยวกับผู้กล้า ตำนาน เรื่องเล่า สถานที่ต้องห้าม อาณาจักรต่าง ๆ ผู้คนสำคัญมากมายและหนังสือเกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุน้อยมาก มีแค่เล่มเดียวคือการสร้างยาขับถ่าย

เมื่ออ่านชื่อนี้เกือบจะทำให้แจ๊คกระอักเลือด หนังสือเล่นแร่แปรธาตุมันหายากขนาดไหนกัน แต่อย่างน้อยที่สุดในตอนนี้เขาก็จะไม่ต้องเบื่อในการเดินทาง

แจ๊คเก็บสมบัติทั้งหมดลงในชุดแห่งความว่างเปล่า ส่วนแหวนมิติและกระเป๋ามิติทิ้งมันลงพื้นหินอย่างโหดร้ายเพราะมันหมดประโยชน์สำหรับเขาแล้ว

หนังสือเล่มแรกที่แจ๊คหยิบขึ้นมาคือ หนังสือเกี่ยวกับเล่นแร่แปรธาตุ การสร้างยาขับถ่าย เนื้อหาภายในไม่ได้สลับซับซ้อนเหมือนกับหนังสือเกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุในสมาคมต้นไม้ 3 ยอด

หลังอ่านเนื้อหาภายในหนังสือจบลงรอบหนึ่ง ทำให้แจ๊คขมวดคิ้วและอ่านอีกรอบหนึ่งก่อนจะตกอยู่ในความคิดอันซับซ้อนของเขา

แม้ว่าแจ๊คจะอยู่ในสภาพแบบนี้ แต่เขาไม่เคยลดการป้องกันลงกลับกัน แจ๊คขยายคลื่นพลังเสียงไปถึง 5 เมตร

เนื้อหาในหนังสือการสร้างยาขับถ่ายนั้นไม่ได้มีอะไรมาก แต่มันมีข้อความหนึ่งที่ทำให้แจ๊คตกอยู่ในอาการแบบนี้คือการชำระสร้างสิ่งสกปรกทุกอย่างในลำไส้และทำให้ลำไส้ทำงานได้อย่างแข็งแกร่ง

ข้อความแบบนี้ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะมองข้ามไป แต่แจ๊คไม่คิดจะมองข้ามเพราะการที่ทำให้อวัยวะภายในอย่างลำไส้สะอาดและแข็งแกร่งได้

ยานี้มันต้องแข็งแกร่งมาก ๆ ถ้ามาสร้างมาในอีกรูปแบบหนึ่ง สิ่งที่แจ๊คคิดคือถ้าเขาสามารถสร้างยาที่ชำระล้างอวัยวะภายในทั้งหมดให้สะอาดและแข็งแกร่งขึ้น

อาจจะทำให้เขาแข็งแกร่งและมีพละกำลัง ความเร็ว ความแม่นยำ ความยืดหยุ่นสูงได้คงจะน่ากลัวมากอีกอย่างหนึ่งสิ่งสกปรกที่มาจากโลกเก่าของเขา

มันไม่สามารถชำระล้างได้ทั้งหมดแม้ว่าจะฝึกฝน ทำลายร่างกายมา 2 รอบด้วยกัน มลพิษ ไวรัส อากาศ อาหาร เชื้อโรคต่าง ๆ มันเยอะมากจนทำให้แจ๊คไม่สามารถฝึกฝนร่างกายของตนเองได้

ตอนมาถึงโลกใหม่ในตอนแรก ๆ แจ๊ครู้ตัวเองดีว่าสิ่งสกปรกภายในร่างกายของเขามันเยอะเกินไป แม้แต่ตอนที่อยู่ในแก่นโลก การทำลายและสร้างใหม่ของร่างกายยังไม่สามารถชำระล้างได้

เพราะมันติดอยู่ในเซลล์ร่างกาย อวัยวะภายใน กระดูก เส้นเลือด กล้ามเนื้อต่าง ๆ จนเกือบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ถึงแจ๊คจะสามารถฟื้นฟูร่างกายกลับมาเหมือนเดิมได้

แต่สิ่งสกปรกก็ยังติดตามเขามาได้อยู่ดี เขาจึงไม่มีทางเลือกแต่ใครจะไปคิดว่ายาขับถ่ายจะมีสรรพคุณแบบนี้ ทำให้แจ๊คคิดว่าจะสร้างยาที่สามารถชำระล้างร่างกายทั้งหมดให้ได้

เมื่อจะคิดว่าจะสร้างยาชำระล้างร่างกายทั้งหมด ต้องคิดว่ามันต้องใช้วัตถุดิบอะไรบาง นำตัวอะไรมาผสมกัน คุณสมบัติต้องไม่ขัดแย้งกัน จนเกิดความเสียหายหรืออะไรต่าง ๆ นานา

ระหว่างที่แจ๊คคิดเขาได้เดินต่อไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดพักจนเวลาผ่านไปหลายเดือน แจ๊คได้สติขึ้นมาก่อนพบกับประตูเลือดล้างบาปอีกรอบหนึ่ง

แจ๊คตกตะลึงเป็นอย่างมากก่อนจะถามหู่เสวียไป

“หู่เสวียฉันเดินมากี่วัน”

“กี่วันหรอ ต้องใช้ว่ากี่เดือน นายเดินมา 11 เดือนแล้ว”

“อะไรนะ 11 เดือน”

“ใช่”

แจ๊คไม่คิดว่า เขาจะคิดถึงสูตรยาได้นานขนาดนี้และสูตรยายังไม่เสร็จสมบูรณ์เพราะความรู้เรื่องสมุนไพร วงแหวน เครื่องมือและคุณสมบัติยังอ่อนมาก

แจ๊คหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะเลิกคิดหาวิธีการสร้างยาในตอนนี้ต้องหาทองเต๋า 12 สีก่อน แจ๊คได้เก็บเลือดมีชีวิตเข้าสู่หัวใจทั้งหมด ทำจิตใจให้ว่างเปล่าก่อนจะเปิดประตูเลือดล้างบาปอีกครั้งหนึ่ง

เหมือนกับคราวก่อนประตูเลือดล้างบาปเรืองแสงก่อนจะหายไปเพราะสัมผัสถึงเลือดและบาปในความคิดแจ๊คไม่ได้ แจ๊คเข้าไปภายในอย่างสบายก่อนจะพบกับข้อความว่า

“ห้องวิจัยภูตผี”

ตัวอักษรและป้ายเขียนที่เก่าจนจะพุพัง แจ๊คแปลกใจกับชื่อห้องวิจัยภูตผีเขาไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาในเหมืองทองแห่งนี้ได้อีก อีกอย่างหนึ่งเขาไม่ได้ยินเสียงร้องของภูตผี

ระหว่างที่แจ๊คสับสน เขาได้เสียงของตกและคนพูดอย่างตกใจ

“แกเป็นใครกัน”

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................