10
ตอนที่ 10 ลูกเ้าชอบทำตัวแปลกๆ?
แม้บุคคลนี้ไม่้าเปิดเผยตัวตนก็จริง แต่เท่าที่เหลิงหยุนเจียวเฝ้าสังเกตเสื้อผ้าอาภรณ์กับลักษณะการพูดจาของเขาแล้ว ดูยังไงก็น่าจะเป็คนมีชาติตระกูลสูงส่ง
“เดี๋ยวก่อน”
โม่เฉินหยวนกล่าวแทรกจังหวะกะทันหัน เหลือบสายตามองรายการสองบรรทัดที่อยู่ท้ายล่างสุดของใบสั่งยา แล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า
“แล้วรายการด้านล่างทั้งสองคืออะไรอย่างนั้นรึ?”
เหลิงหยุนเจียวคลี่ยิ้มบางและกล่าวขึ้นอย่างสบายๆว่า
“เป็รายการสมุนไพรสำหรับตัวข้าเอง ในเมื่อท่านก็ต้องไปหาซื้อสมุนไพรอยู่แล้ว เช่นนั้นก็ฝากหาของข้าไปพร้อมกันด้วยเลย”
โม่เฉินหยวนหันศีรษะขวับมองย้อนกลับในทันใด ตัดสลับไปมาระหว่างใบหน้าของนางกับรายการโอสถทั้งสี่อย่าง ไม่ว่าจะเป็สมุนไพรชนิดใดที่อยู่ในใบสั่งยานี้ ล้วนแล้วแต่เป็ของหายากทั้งสิ้นเลยมิใช่รึ!?
หญิงสาวนางนี้มิได้จงใจเอาเปรียบกันกระมัง?
“สมุนไพรบางชนิดที่เ้า้าหายากมาก ข้าเองก็ไม่มีผลึกิญญาเช่นกัน แล้วไฉนไม่ให้ข้ายืมก่อนเล่า?”
“อย่างไรเสีย ตอนนี้ชีวิตของข้าก็ขึ้นอยู่กับเ้าอยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลว่าข้าจะแอบหนีไปไหน”
ได้ยินแบบนั้น เหลิงหยุนเจียวก็นั่งลงข้างอีกฝ่ายพร้อมยกเท้าขึ้นไขว่ห้างอย่างผ่อนคลาย เอนศีรษะชำเลืองหาโม่เฉินหยวนเล็กน้อย นางเลิกคิ้วถามขึ้นว่า
“ดูท่านพูดเข้าสิ เห็นข้ามีผลึกิญญามากมายเช่นนั้นรึ?”
“เ้าไม่มี แต่ตระกูลเหลิงมี”
โม่เฉินหยวนกล่าวตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ
“....”
เหลิงหยุนเจียวครุ่นนึกถึงทรัพย์สินเงินทองของตระกูลเหลิงขึ้นมาทันที แต่นางก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า เ้าหมอนี่จะกำลังจับจ้องทรัพย์สินของตระกูลเหลิงอยู่ด้วย
แต่ช่างเถิด ก่อนที่จะล้างบางตระกูลเหลิง เ้าหมอนี่ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง!
ม่านตาดำอันเ็าของเหลิงหยุนเจียวหดเล็กลงส่วนหนึ่ง นางเริ่มหันกลับมาครุ่นวิเคราะห์เกี่ยวกับพิษในกายของโม่เฉินหยวนอีกครั้งอย่างจริงจัง เพราะเ้าสิ่งนั้นมันค่อนข้างแปลกมากจริงๆ
ส่วนโม่เฉินหยวนเองก็ค่อนข้างระมัดระวังนางมากยิ่งขึ้น เขาจึงไม่เป็ฝ่ายริเริ่มเอ่ยปากอะไรอีกในขณะนี้ เพื่อป้องกันมิให้ก่อเกิดปัญหาที่ไม่จำเป็ขึ้นมา
“แม่จ๋า”
เสียงน่ารักนุ่มนิ่มของเหลิงเจียวเหนียงดังขึ้นจากด้านนอก เ้าตัวน้อยกำลังถือถาดที่มีชามโจ๊กข้นสามใบวางไว้อยู่ เดินตรงเข้ามาปรากฏตัวอยู่นอกประตู เมื่อเหลิงหยุนเจียวเคลื่อนสายตาสบมอง แข้งขาน้อยๆของเขาก็แอบสั่นเทา
แลเห็นว่าเด็กชายตัวน้อยกำลังจะก้าวเท้าย่างเข้ามา เหลิงหยุนเจียวก็รู้สึกเป็กังวลขึ้นทันที กลัวว่าอีกฝ่ายจะเผลอสะดุดธรณีประตูล้มลง
แต่ขณะที่กำลังจะปริปากกล่าว เหลิงเจียวเหนียงก็ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาภายในห้องแล้ว
“ข้าเพิ่งทำโจ๊กจากในครัวมาให้ขอรับ คิดว่าแม่จ๋าคงหิวไม่น้อยจึงยกมาให้ ส่วนของลุงขี้เหร่เองก็มีเช่นกัน”
เหลิงเจียวเหนียงเดินตรงสู่ตัวห้อง กลิ่นหอมกรุ่นของโจ๊กก็ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ
ทั้งหมดล้วนมาจากส่วนผสมธรรมดาทั่วไป แต่เด็กน้อยในวัยเพียงแค่สี่ขวบกลับสามารถปรุงออกมาให้ได้กลิ่นหอมถึงเพียงนี้
เหลิงหยุนเจียวยกมือทาบศีรษะอีกคราวด้วยความลำบากใจไม่น้อย เมื่อได้ย้อนรอยกลับมามองภาพความทรงจำเก่าๆที่สืบทอดมาจากเ้าของร่างเดิม
ยิ่งได้รู้สึกถึงความเฉยเมยและโเี้ที่เ้าของเดิมปฏิบัติต่อเด็กชายตัวน้อยคนนี้ เหลิงหยุนเจียวก็รู้สึกทุกข์ทรมานใจขึ้นมาอย่างอดมิได้
“แม่จ๋า โจ๊กกำลังร้อน รีบกินเถิดขอรับ”
สำหรับเด็กน้อยเช่นนี้ โดยทั่วไปยังคงไม่รู้ประสีประสาใดๆ แต่เหลิงเจียวเหนียงกลับรู้จักปรนนิบัติเอาใจผู้ใหญ่ สิ่งนี้แสดงให้เห็นแล้วว่า ที่ผ่านมา มือและเท้าน้อยๆของเด็กคนนี้คงถูกเฆี่ยนตีมามากเท่าไหร่แล้ว
นางยกมือขึ้นลูบไล้พวงแก้มสีขาวบริสุทธิ์ของเหลิงเจียวเหนียงอย่างแ่เบา ความรู้สึกสมเพชในตัวตนเดิมเพิ่มพูนเป็ทวีเท่า
“....”
เหลิงหยุนเจียวเม้มริมฝีปากไว้แน่น เปล่งเสียงแ่อ่อนพร้อมฝืนยิ้มกล่าวว่า
“ขอบใจเ้ามากเลยที่ทำให้ เ้าหนู เ้าเองก็ควรรีบกินเช่นกัน จะได้ไปนอนพักผ่อนไวๆ”
ดวงตากลมใสของเหลิงเจียวเหนียงจับจ้องเหลิงหยุนเจียวด้วยความงุนงง พวงแก้มสองข้างแปรเปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่ออ่อนโดยไม่ทันรู้ตัว มุมปากของเขาคลี่ยิ้มออกมาโดยมิอาจควบคุม เผยให้เห็นลักยิ้มน้อยๆปรากฏขึ้น
“แม่จ๋าเองก็รีบกิน จะได้ไปพักผ่อนเช่นกัน”
โม่เฉินหยวนยิ้มขอบคุณพร้อมรับโจ๊กชามนั้นมาไว้ในมือ ขณะที่เหลิงเจียวเหนียงกำลังสนทนากับผู้เป็แม่ สีหน้าของเขาก็ผันเปลี่ยนไปเล็กน้อย ั์ตาดำคู่ลึกลับขยับขยายขึ้น จ้องสังเกตเด็กชายตัวน้อยอย่างลับๆ
เขายังคงปิดปากเงียบไม่เอ่ยถามอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งเหลิงเจียวเหนียงกินอิ่มและขอตัวไปพักผ่อนบนเตียงด้านใน
“เ้ามิทันสังเกตเลยรึว่า ลูกชายของเ้าชอบทำตัวแปลกๆ?”
“แปลก? อย่างไรรึ?”
เหลิงหยุนเจียวแสร้งเอ่ยถามออกไปราวกับไม่รู้เื่รู้ราวใดๆ ทว่าความเป็จริงแล้ว นางนี่แหละที่รู้ดีกว่าใครๆ
ในอดีต เ้าของเดิมมักทำร้ายทุบตีเหลิงเจียวเหนียงสารพัดราวกับว่าเขาเป็กระสอบทรายระบายอารมณ์ เด็กชายคนนี้ไม่เคยได้กินอิ่มนอนหลับ สุขภาพยังไม่สู้ดี ส่งผลให้มีสรีระรูปร่างผอมแห้งกว่าเด็กทั่วไปในวัยเดียวกัน
9K
