ถังจื่อฉีพูดขึ้นมาอีกครั้งราวกับกำลังไขข้อสงสัยให้ถังอวี่
“พี่จิ้นิ พรุ่งนี้พี่ก็จะแต่งงานกับพี่ชายผมแล้ว พวกเรายังทำแบบนี้จะดีเหรอ” น้ำเสียงของถังจื่อฉีสะอึกสะอื้นขณะพูดขึ้นมา
ถังอวี่รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง ความสัมพันธ์ของตนและถังจื่อฉีย่ำแย่มาตลอด เมื่อตนแต่งงานไปก็อยู่ที่ตระกูลถังต่อไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะดีใจแค่ไหนที่ไม่ได้เห็นหน้าตน เขาจะร้องไห้งั้นเหรอ อีกอย่างพวกเขายังทำแบบนี้แล้วมันเป็แบบไหนล่ะ
แต่ว่า...
พี่จิ้นิ...ทำไมชื่อถึงได้คุ้นขนาดนี้ อ๋อ! จริงสิ คู่หมั้นเขาก็ชื่อโจวจิ้นิ! อีกคนคือคู่หมั้นของเขางั้นเหรอ
คู่หมั้นมาที่ตระกูลถัง แต่ไม่มาหาเขา กลับมาหาน้องชายของเขาทำไมกัน
ถังอวี่ผลักประตูเข้าไปโดยไม่คิดสักนิด พร้อมเปิดไฟในขณะเดียวกัน
การกระทำของเขาทำให้สองคนบนเตียงใจึงรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเอง แม้การเคลื่อนไหวของพวกเขาจะรวดเร็ว แต่ว่าถังอวี่ยังคงเห็นจุดที่ไม่ควรเปิดเผยเ่าั้อยู่ดี
ทั้งสองคนเปลือยกายนอนอยู่ด้วยกันบนเตียง ถังอวี่พูดไม่ออก น้องชายของเขาสนิทสนมกับโจวจิ้นิยิ่งกว่าเขาที่เป็คู่หมั้นเสียอีก ถึงขนาดนอนบนเตียงเดียวกันแล้ว
“เป็ผู้ชายเหมือนกัน จะปิดทำไม”
โจวจิ้นิเห็นถังอวี่เข้ามา ภายในดวงตาที่ระแวดระวังฉายความประหลาดใจแวบผ่าน
แต่ถังจื่อฉีมองเห็นความประหลาดใจนั้นแล้ว เขาหรี่ตาลง ดวงตาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ
“นายเป็ใคร ทำไมถึงเข้ามาในห้องของเสี่ยวฉี คนใช้อย่างพวกนายไม่มีกฎระเบียบแบบนี้กันหมดหรือไง” โจวจิ้นิประหลาดใจก็ส่วนประหลาดใจ แต่ว่าด้วยฐานะของเขาเดิมทีก็ไม่ควรมาปรากฏตัวที่ห้องของถังจื่อฉี ตอนนี้...ดวงตาของโจวจิ้นิปรากฏแผนการบางอย่างแวบหนึ่ง
ถังอวี่เลิกคิ้ว “กฎระเบียบเหรอ ผมอยู่ในตระกูลถังก็ไม่จำเป็ต้องทำตามกฎจริงๆ นั่นแหละ”
คำพูดของถังอวี่เปิดเผยข้อมูลอยู่ไม่น้อย ในใจของโจวจิ้นิเริ่มเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
ดังคาด ถังอวี่พูดขึ้นมาอีก “ฉันว่านะถังจื่อฉี ในเมื่อนายชอบคู่หมั้นของฉันขนาดนี้ พูดมาตรงๆ ก็ได้นี่นา พี่ชายอย่างฉันก็ไม่ใช่คนขี้เหนียว ทำไมต้องทำเื่หลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ด้วย”
โจวจิ้นิตาเป็ประกาย คนคนนี้คือคนที่ตนต้องแต่งงานด้วยงั้นเหรอ
การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของโจวจิ้นิไม่สามารถรอดพ้นสายตาของถังจื่อฉีไปได้ แม้ทุกอย่างนี้ล้วนเป็สิ่งที่ตนเองวางแผนไว้ แต่เห็นโจวจิ้นิเป็แบบนี้เขาก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง ถึงขั้นเคียดแค้น
“พี่...ผม...ผมกับพี่จิ้นิรักกันด้วยใจจริง แต่ว่าพี่ก็รู้ คุณแม่ไม่เห็นด้วย...” ท่าทางน่าสงสารทำให้โจวจิ้นิที่ถูกรูปลักษณ์ของถังอวี่ดึงดูดไว้เมื่อครู่กลับมามีสติอีกครั้ง
นั่นสิ! ตอนนี้เื่ของตนกับถังจื่อฉีถูกเปิดเผยแล้ว! ความคิดมากมายแวบเข้ามาในหัวของโจวจิ้นิอย่างรวดเร็ว
ตำแหน่งของเขาในกองทัพสมควรได้เลื่อนขั้นแล้ว แต่ถ้าหากเกิดข่าวไม่ดีแพร่สะพัดออกไป...ก็คงทำได้แค่เสียสละคู่หมั้นคนสวยนี้ เมื่อเขามีตำแหน่งสูงๆ แล้ว อยากได้อะไรก็ได้ทั้งนั้น
คิดได้ดังนั้น โจวจิ้นิก็มองไปยังถังอวี่ด้วยแววตาสังหาร
บางทีสายตาของอีกฝ่ายอาจชัดเจนเกินไป ถังอวี่ขมวดคิ้วพร้อมถอยหลังหนึ่งก้าว “พวกนายจะทำอะไร”
ใช่แล้ว...พวกนาย
ไม่ใช่แค่โจวจิ้นิ ขนาดถังจื่อฉีที่เดิมทีแกล้งทำตัวน่าสงสารก็ลงจากเตียง เดินไปทางถังอวี่ด้วยใบหน้าโเี้
ลมจากฝ่ามือพัดผ่านข้างหูของถังอวี่ เกิดเสียงดังปังหนึ่งที ประตูถูกปิดลง ถังอวี่มองไปที่คนทั้งสองอย่างระแวดระวัง
จากสมรรถภาพทางร่างกายของเขา ยังไงก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้เลย นับประสาอะไรกับคนสองคน แต่ไม่ลองสู้สุดกำลังสักตั้งต่างหากถึงจะหมดโอกาสจริงๆ!
ไม่นานทั้งสามคนก็เกิดการปะทะกันขึ้น ไม่ผิดจากที่คาด ถังอวี่ตกเป็ฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว โจวจิ้นิเห็นแบบนี้ก็ยิ่งไม่พอใจเข้าไปอีก คู่ชีวิตของเขาจะอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้!
โจวจิ้นิยิ่งต่อสู้แรงก็ยิ่งหนักขึ้น ถังอวี่ขวางรับจนสะบักสะบอม เขามัวแต่รับมือกับโจวจิ้นิ ลืมถังจื่อฉีไปสนิท กระทั่งมีดยาวเล่มหนึ่งแทงมาจากด้านหลังของตนเองจนทะลุหัวใจ
พลังชีวิตกำลังเหือดหาย เืในปากพุ่งออกมาราวน้ำพุ แม้จะพูดจาไม่ชัดเจน ก็ไม่สามารถหยุดให้ถังอวี่พูดได้
เขาจ้องไปที่ถังจื่อฉีอย่างเคียดแค้น ดวงตาแดงก่ำ “ทำไมกัน” ทำไมถึงเกลียดเขาขนาดนี้ เกลียดถึงขนาดต้องฆ่าเขาเลยเหรอ
ถังจื่อฉีเผยรอยยิ้มชั่วร้ายและเอ่ยว่า “ทำไมน่ะเหรอ ลูกนอกสมรสไร้ค่าอย่างแกมีสิทธิ์อะไรมาทุกอย่างที่ควรเป็ของฉัน ฉันต่างหากที่เป็สายเืแท้จริงของตระกูลถัง! ตำแหน่งคุณชายใหญ่ของตระกูลถัง ทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลถัง...”
ถังอวี่ไม่ได้ยินแล้วว่าถังจื่อฉีพูดอะไรต่อจากนั้น...
เพราะถังอวี่...ตายแล้ว
2K
