ชีวิตครั้งใหม่

หลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว อัคคีก็เดินไปที่โต๊ะเพื่ออ่านหนังก่อนต่อเพราะเขามีเป้าหมายที่ล่อตาล่อใจยิ่งอย่าง AI

         ผ่านไป 1 ชั่วโมง อัคคีได้ปิดหนังสือลง แล้วรีบเปิดภารกิจขึ้นมาดู

         [ภารกิจ : อ่านหนังสือเตรียมสอบ(เสร็จสิ้น)]

         [รางวัล : AI ][ รับรางวัล ]

         เมื่ออัคคีเห็นว่าเสร็จแล้วจึงกดรับรางวัลทันที ตหลังจากที่กดรับรางวัลไปก็มีเสียงดังออกมาจากภายในหัวของเขา

          [สวัสค่ะบอส  กรุณาตั้งชื่อให้ฉันด้วยค่ะ]

           "เห้ยยย!  ผีหลอกก!แม่จ๋าช่วยลูกด้วยย"อัคคีโวยวายออกมาอย่างสั่นๆหลังจากที่อยู่ๆมีเสียงผู้หญิงดังขึ้นมา

           [ฉันเป็๞ AI ค่ะไม่ใช่ผี]

           'ห่ะAI งั้นหรอ นึกว่าโดนผีหลอกชะละ เห้อ'อัคคีถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เป็๞ AI 

          [กรุณาตั้งชื่อด้วยค่ะบอส]

          'ชื่อหรอ? เสียงผู้หญิงก็ต้องตั้งชื่อผู้หญิง  เอาไรดีละคิดไม่ออกเลย'อัคคีที่นั่งอยู่บนเตียงเอามาลูบคางเบาๆ จนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงอัคคีก็พูดออกมาว่า

          "เอาเป็๞แมวเหมี๊ยวไหม?"อัคคีพูดออกมาเล่นๆอย่างติดตลก

          [บอสควรเปลี่ยนชื่อ เนื่องจากการตั้งชื่อของบอสห่วยแตก! ]

           "อึก!.."อัคคีลอบกลืนน้ำลายหลังจากโดนว่าตรงๆ

           'ว๊อท!!  AI บ้านไหนมันว่าเ๯้านายตัวเองว่ะ?' เวลาผ่านมาแล้วกว่า 2 ชม. อัคคีก็เสนอชื่อแล้วชื่อเล่า แต่ก็ไม่วายถูกปฏิเสธเรื่อยมาเพราะเชนต์ในการตั้งชื่อของอัคคีนั่นไม่ห่วยแตกก็ไร้สาระ

            "ลิ้นปลา"

            "หอยทอด"

            "เห็ดปลวก"

            "เล็บขบ"

             .

             .

             .

            "ไวท์"

             [การตั้งชื่อเสร็จสิ้น]

              "เห้อได้สักที ไม่คิดว่าการตั้งชื่อสำหรับฉันมันจะยากเย็นมากขนาดนี้ แล้วไวท์ เธอทำไรได้บ้างละ"อัคคีบ่นออกเนื่องจากเกิดความเหนื่อยล้าทางจิตใจและเริ่มปวดหัวจากกรใช้ความคิดอย่างยาวนาน และพลางถามความสามารถของ AI ไปด้วย

               [ฉันสามารถทำได้ทุกอย่างเกี่ยวข้องกับโลกของอินเทอร์เน็ตและบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์]

              "แล้วเธอเขียนโปรแกรมได้ไหม"

              [ ได้ค่ะ ถ้าบอสมีคำสั่งที่ชัดเจน ]

              อัคคีพยักหน้าให้กับคำตอบของไวท์แล้วทำฟน้าครุ้นคิด

               "เที่ยงคืนกว่าแล้ว ไว้สอบเสร็จค่อยคิดละกันว่าจะเอาไงต่อ ฝันดีนะไวท์"อัคคีพูดออกมาพลางคิดหาวิธีใหม่ๆหลายๆทางที่จะสามารถสร้างรากฐานใหม่ให้กับความครัวของเขาได้ แล้วจึงค่อยๆนอนหลับไป

              [ฝันดีค่ะบอส]

---

           ณ บ้านอัคคี เวลา 6.00 น.

           กริ๊งงง! กริ๊งงง! กริ๊งงง!

           เสียงนาฬกาปลุกดังขึ้น อัคคีก็รีบลุกไปล้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที เพื่อเตรียมออกไปวิ่ง 

            "วันนี้วิ่งที่ท้ายหมูบ้านละกัน"

            .

            .

            อัคคีวิ่งเสร็จและกลับมาถึงบ้านเกือบ 7.00 น.  ทำให้อัคคีรีบขึ้นห้องอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แล้วรีบลงมาทานอาหารกับครอบครัว ระหว่างกินอาหารอยู่นั้นอรภาก็พูดออกมาว่า

             "วันนี้แม่กลับอาจจะดึกนะ พอดีมีประชุมประจำเดือนของบริษัทน่ะ"

              "อ่าว ปกติแม่ไม่ต้องประชุมนี่ครับ"

              "พอดีบอสใหญ่เขาอยากให้ครั้งนี้เข้าร่วมทุกคนนะ ส่วนอาหารเย็นไห้วารีเป็๲คนทำให้กินก็แล้วกัน"

               "ไหนงั้นอ่ะ ให้พี่ทำกินเองสิ"วารีแย้งออกมาทันทีที่ได้ยินแม่บอก

               "พี่ของลูกทำอาหารได้ที่ไหนกันละ เดี่ยวหมดเงินซื้อของใช้ใหม่ยกครัวกันพอดี ฮ่าๆ"อรภาพูดไปหัวเราะไป

               "โถ่วว  แม่ก็พูดเกินไป"

               "หรือไม่จริง"

               "...." อัคคีหยุดเถียงทันทีแล้วกินข้าวต่อ

               หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง แม่ก็มาส่งอัคคีและวารี "ตั้งใจสอบให้ดีด้วยนะ สู้ๆ" พูดจบก็ขับรถออกไปทันทีโดยไม่รอคำตอบจากสองพี่น้อง พอแม่ไปวารีก็ขอตัวแยกออกไปหาเพื่อนทันที

               ความจริงอรภาไม่ต้องมาส่งลูกของเธอก็ได้เพราะบ้านกับโรงเรียนห่างกันไม่มากเดินแค่10นาทีก็ถึงแล้ว

              โรงเรียนที่อัคคีเรียนอยู่นั้นเป็๲โรงเรียนรัฐบาลขนาดกลาง มีนักเรียนเพียง 700 กว่าคนเท่านั้น

               'กลับมาอีกครั้งแล้วสินะ'อัคคีพัมพำเมื่อเห็นโงเรียนแห่งนี้อีกครั่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในโรงเรียน

---

         ณ ศาลาข้างเสาธง

           "เห้ย อัคคีมาพอดีเลย มานี่ๆ"เสียงของวินดังขึ้นมาในขณะที่กำลังโบกมือเรียกอยู่ในศาลา ภายในศาลายังมีอีกสองคน คนหนึ่งหน้าตาดีออกไปทางฝรั่ง ตัวสูงขาว แต่เป็๲คนไทยแท้ชื่อว่าไมค์ ส่วนอีกคนก็ดูดีไม่แพ้กัน ชื่อว่าหิน 

            ทั้งสามคนเป็๲เพื่อนสนิทของอัคคีภายในโรงเรียนนี้ และทั้งสามคนนี้ไม่เคยรังเกียจเขาที่ยากจนและคอยช่วยเหลือเขาตลอด 

           "เป็๲ไงกันบ้างว่ะ อ่านหนังสือกันบ้างยัง"อัคคีถามทันทีหลังจากนั่งลงในศาลา

            "อ่านทำไมว่ะ เล่นเกมสิเล่นเกม ที่เรียนก็มีแค่ไม่ติด 0 ติด ร ก็ชิวๆแล้ว"หินพูดออกมาทันที

            "เออ..แล้วแต่พวกมึงละกัน"อัคคีพูดอย่างจนใจกับเพื่อน ความจริงเขาสามารถทำข้อสอบได้โดยไม่ต้องอ่าน แต่เนื่องด้วยภารกิจ เขาจึงจำเป็๲ต้องอ่าน 

             จากนั้นทั้งสี่คนก็คุยเล่นกันอยู่สักพักจนถึงเวลาเข้าแถวและเข้าห้องสอบตามลำดับ 

              ภายในห้องสอบหลังจากเริ่มการสอบมาครึ่งชั่วโมงอัคคีก็บ่นอยู่ในใจ 'ง่าย ง่ายชิบหาย' เนื่องจากข้อสอบทุกข้อในวิชาแรกถูกเขาทำเสร็จแล้ว แต่อาจารย์ไม่ให้ออกจากห้องก่อนเวลา ทำให้อัคคีได้แต่นั่งรอเวลาต่อไป 

               "เห้อ ถ้ามีภารกิจสอบด้วยคงดีแท้ๆ"อัคคีบ่นออกมาเบาๆก่อนที่จะนอนฟุบโต๊ะลงไป

             จนสอบ๰่๥๹เช้าเสร็จทั้งสี่คนก็เดินไปหาข้าวกินกันที่โรงอาหาร

----

             "แกๆ กลุ่มพี่วินมากันแล้ว ดูสิๆ"นักเรียนหญิงรุ่นน้องพูดออกมาในกลุ่มเพื่อนทันทีที่เห็นกลุ่มอัคคีเดินมา

           "หล่อเหมือนเคย ทำไมถึงหล่อขนาดนี้น่ะ"

           "แต่ก็น่าเสียดายจัง ถ้าสอบเสร็จก็จะไม่เห็นพวกพี่เขาอีกแล้ว"

           "นั่นสิ ยังไม่อยากให้พวกพี่เขาจบเลยอ่ะ"

          "ทำไงได้ละ  แต่ฉันอยากเป็๲แฟนได้เป็๲แฟนเขาจัง"

          "ฉันก็อยาก"

          "ฉันด้วย"

          และไม่ใช่แค่รุ่นน้องกลุ่มนี้กลุ่มเดียว ผู้หญิงอีกหลายกลุ่มก็คิดเหมือนกัน 

----

           "มากินข้าวที่ไรก็มีแต่คนมองตลอดเลยเห้อ!"ไมค์บ่นอุบอิบออกมา

           "ยังไม่ชินอีกหรอว่ะ ไปๆกินข้าว"วินพูดออกมาแล้วยืดอกขึ้นพร้อมเดินนำไป

           จากนั้นทั้งสามก็เดินตามหินไปภายในโรงอาหาร...