ผมมี APP จากดาวโลก

งานเลี้ยงฉลองหลังจบงานแสดงดนตรี(1)

         หลังจากที่ลุกออกจากเตียงนอนได้แล้ว สองพี่น้องก็ได้แยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัวซะใหม่ก่อนที่เพวิสลงจะไปรับของที่ชั้นล่างของโรงแรมก่อนจะมีพนักงานของโรงแรมตามเขาขึ้นมาบนห้องด้วยอีกคนพร้อมกับหุ่นยนต์เพราะจำนวนของที่สั่งมาไม่อาจยกขนเองได้หมดแน่ๆไม่ว่าจะเป็นกล้วยหอม แป้ง วัตถุดิบทำขนมอื่นๆ ไหนจะส่วนที่ทำน้ำจิ้มซีฟู้ดอีกเรียกได้ว่าต้องใช้บริการของโรงแรมได้คุ้มจริงๆ

         เก้าโมงเช้าได้เวลาที่ต้องเริ่มเปิดโรงงานเถื่อนแล้วใช่เพเนียสจะเรียกว่าโรงงานเถื่อน เพราะแรงงานมีกันแค่สองคนหุ่นยนต์อะไรก็ไม่มีให้ช่วยเลย เขากับพี่ชายเลยต้องทำเองทั้งหมดแล้วถ้าถามว่าถ้ารู้ว่าเหนื่อยแล้วทำไมต้องรับงานนี้ล่ะ หนึ่งเลยคือเงิน สองที่สำคัญไม่ต่างจากข้อแรกคือคอนเนคชั่น สามก็คือสร้างชื่อเสียงให้ตนเองและพี่ชายฟังดูแล้วมีแต่เหตุผลที่น่าสนใจใช่ไหมล่ะ ดังนั้นแล้วก็ไม่มีเหตุต้องปฏิเสธทั้งๆที่มีคนหยิบยื่นโอกาสมาให้แต่คิดๆไปแล้วน่าจะขออุปกรณ์ทำอาหารจากโรงแรมเพิ่มอีกสักชุดนะเนี่ยแต่ไม่เป็นไรหรอกทำเท่าที่มีก็ได้

“พี่ปอกกล้วยหอมไว้เลยนะ”เพเนียสสั่งงานพี่ชายทันทีเมื่อเริ่มงานครัว กล้วยหอมหลายสิบหวีถูกวางกองอยู่ตรงหน้าเพวิสแล้วตอนนี้ทำไมที่ร้านไม่มีบริการปอกกล้วยให้นะเขาจะได้ไม่ต้องมาทำขั้นตอนนี้

“เชื่อมือพี่ได้เลย”เพวิสพยักหน้ายักคิ้วรับน้องชายนิดหน่อยแล้วรีบเรียกถังขยะมาใกล้ตัวตรงที่เขานั่งอยู่แล้วเริ่มงานทันที งานไม่ยากก็แค่ปอกกล้วยแต่ไม่ยากหากแต่ว่าเยอะก็ถือว่าหนักมืออยู่เหมือนกันนะ ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะมีทักษะติดตัวเพิ่มอีกอย่างซะแล้วนั่นก็คือปอกเปลือกกล้วยเก่งนั่นเอง ดูซิว่าสถิติเร็วที่สุดจะเขาใช้ไปเวลากี่วินาที

“ส่วนเราเองก็ต้องเริ่มจาก” เพเนียสเองก็หันมาสนใจส่วนของตัวเองเช่นกันเนยถูกเทลงในโถผสม เขาเปิดเดินเครื่องตีให้เนยพอเป็นเนื้อเนียนพร้อมกับทยอยเทน้ำตาลลงไปด้วยตามไข่ไก่ตีต่อจนเนื้อเนียนเข้ากันดีก็ถึงคราวของกล้วยหอมที่ถูกบดผสมกับนมสดและวานิลลาไว้แล้วลงไปตามด้วยส่วนของแป้งสาลี ผงฟู และเบกกิ้งโซดา ตีเนื้อขนมจนได้ที่ก็ถูกนำมาตักใส่พิมพ์ขนมวันนี้เขาใช้เป็นพิมพ์ถ้วยแบบขอบหยักรองด้วยกระดาษอีกชั้นก่อนจะเทเนื้อขนมลงไป ตกแต่งหน้าด้วยอัลมอนด์สไลด์บ้างเม็ดมะม่วงหิมพานต์บ้าง หรือมะพร้าวอ่อนก็มีคละกันไปจากนั้นก็ถึงเวลาเอาเข้าเตาอบแล้ว ตั้งเวลาอบไว้ แล้วก็เปิดให้เครื่องทำงานของมันไปส่วนด้านเพเนียสและเพวิสก็ยังวนลูปทำแบบเดิมอยู่ ทั้งเริ่มผสมส่วนของขนมอีกรอบอีกรอบ แล้วก็อีกรอบ จนกว่าวัตถุดิบจะหมด หรือว่าครบจำนวนนั่นแหละ

         เค้กกล้วยหอมในส่วนของการผสมแป้งกับกล้วยรออบนั้นเสร็จไปในตอนบ่ายโมงจึงให้เพเนียสได้ปลีกตัวมาทำส่วนของน้ำจิ้มซีฟู้ดต่อ กระเทียม พริก ผักชีถูกปั่นรวมกัน ก่อนจะถูกผสมเข้ากับน้ำปรุงรสที่ทำไว้ระหว่าง น้ำตาล เกลือ น้ำมะนาวที่ปรุงชิมรสจนได้รสชาติที่น่าพอใจซึ่งกว่าจะเสร็จก็ใช้เวลาพอสมควรให้ได้ปริมาณที่เขาต้องการ ถึงจะเป็นแค่น้ำจิ้มแต่ว่าสำหรับ 600 ที่ก็ไม่ใช่น้อยๆนะ เขากะปริมาณไว้เผื่อๆกว่า 12 ลิตรเลยทีเดียว แต่นี่ก็ไม่รู้จะพอไหมนะแต่พวกเขาก็คงต้องกินอย่างอื่นบ้างแหละ คงไม่กินแต่กุ้งย่างอย่างเดียวหรอกน่า

“ไม่คิดว่าเราจะทำเองทั้งหมดได้แค่สองคนนะเนี่ย”เพวิสยืนพร้อมสองมือเท้าเองตัวเองมองดูผลงานที่เขาและน้องชายทำออกมาจนเสร็จเรียบร้อยดีแล้วน้ำจิ้มถูกแบ่งให้โหลขนาดสองลิตรได้ 6 โหลส่วนเค้กกล้วยหอมถูกจัดลงกล่องเรียงไว้มากมาย

“นั่นสิครับนี่ครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่ทำเองเยอะขนาดนี้” เพเนียสพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่ชายใช้แรงงานเขาแบบเต็มๆ ไม่มีหุ่นยนต์มาช่วยเลยแม้แต่น้อยเครื่องมือก็เป็นขนาดครัวเรือนต้องทำตั้งหลายรอบกว่าจะเสร็จเรียบร้อยทั้งหมดในเวลาที่กำหนดอีกด้วย

“ไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวต้องลงไปร่วมงานด้วย”

“โอเค”เพเนียสไม่ค้านแถมยังตอบรับทันที เนื้อตัวเขาตอนนี้ต้องการการชำระล้างมากจริงๆสงสัยต้องใช้บริการระบบอาบน้ำอัตโนมัติซะแล้ว เพราะตอนนี้ปวดเมื่อยไปหมดแม้แต่แรงจะอาบน้ำเขาก็ไม่อยากลงแรงเองให้สิ้นเปลืองพลังงาน

         นับว่างานเลี้ยงวันนี้เพเนียสไม่ต้องลอบแอบบ่นในใจแล้วว่าทำไมไม่จัดที่โรงแรมที่เขาพักเพราะวันนี้เป็นไปตามนั้นแล้วห้องโถงจัดงานของโรงแรมขนาดใหญ่ถูกจองไว้สำหรับจัดงานเลี้ยง เพวิสแจ้งทางโรงแรมให้ขึ้นมารับอาหารที่เขาและน้องชายทำเอาไปจัดเรียงไว้ในห้องโถงแล้วก่อนที่งานเลี้ยงจะเริ่มและตอนนี้ 19.30 น.เขาและน้องชายก็เดินเข้างานด้วยชุดสุภาพแต่ไม่ได้เป็นทางการจนเกินไปตอนนี้ผู้ร่วมงานก็เริ่มมากันเกินครึ่งแล้ว ส่วนใหญ่ที่มาก่อนตามมารยาทก็จะเป็นทีมงานส่วนศิลปินนักร้องก็มาตรงเวลาหรือหลังเวลาเริ่มงานสักเล็กน้อย

         เค้กกล้วยหอมถูกจัดเรียงขึ้นด้วยรูปทรงพีระมิดขนาดใหญ่สวยงามบนโต๊ะที่ตั้งอยู่ตรงโซนอาหารด้านหนึ่งของห้องโถงโดดเด่นจนใครที่เข้างานมาใหม่จะต้องเดินเข้ามามองใกล้ๆอย่างสงสัยใคร่รู้อยากจะยื่นมือออกไปหยิบมาชิมดูสักชิ้นแต่ก็ต้องยั้งมือไปอย่างลำบาก ดูเหมือนคนคิดรูปแบบการจัดจะฉลาดอยู่ไม่น้อยเพราะเรียงซะพวกเขาไม่กล้าเสี่ยงหยิบออกมาเลยเพราะเกรงว่าขนมที่เรียงไว้จะพังทลายลงมาได้แต่มองและสูดกลิ่นแล้วเดินออกห่างอย่างจำใจไปดูอีกด้านที่กลิ่นของมันกำลังเรียกหามากๆดีกว่าจุดนั้นมีพนักงานของโรงแรมกำลังเร่งมือทำงานอยู่หน้าเตาอย่างขันแข็งเรียงกันกว่าสิบคนได้และนอกจากพนักงานโรงแรมที่กำลังย่างกุ้งอยู่ตอนนี้แล้ว ยังมีคนอีกเป็นสิบที่กำลังมุงอยู่รอบๆเตาไฟย่างกุ้งคนพวกนี้กำลังทำอะไรกันนะหรอ กำลังรอกุ้งสุกอยู่นะสิ แค่กลิ่นน้ำจิ้มซีฟู้ดที่โชยออกมาก็เรียกน้ำลายสอได้แล้วไหนจะกุ้งตัวสีส้มมากมายนี้อีก ไม่คิดว่างานเลี้ยงของงานวันนี้จะหรูหราขนาดนี้นึกดีใจจริงๆที่ได้ทำงานกับกลุ่มผู้ดูแลกลุ่มนี้ และนึกดีใจไปกว่านั้นก็คือพวกเขาติดต่อเพวิสมาร่วมงานด้วยทำให้หลายๆคนได้รับผลพลอยได้ไปด้วยทั้งอาหารปรุงประกอบ ขนม ไหนจะวันนี้ที่ก็มีมาอีกมากมาย เรียกได้ว่าไม่อิ่มแต่ก็ทั่วถึงทุกคนแน่ๆจำนวนที่สั่งไปกับเพวิสถึง 600 ที่ นั่นก็คือจำนวนที่เกินจริงด้วยซ้ำเพราะจำนวนเบ็ดเสร็จผู้ที่ร่วมงานวันนี้ไม่เกิน 350 คนแน่ๆแต่ที่สั่งมาเยอะกว่านี้ก็เพราะเกรงว่าจะไม่เพียงพอนั่นเอง

“ดูท่าอาหารของน้องเพเนียสวันนี้จะได้รับความสนใจมากเลยนะ” เมจินักร้องเดี่ยวที่มีโอกาสได้รู้จักกับสองพี่น้องว่าขึ้นหลังจากมองดูผู้คนกลุ่มหนึ่งให้ความสนใจกับอาหารวันนี้

“อาจจะเพราะไม่ได้กินบ่อยๆมั้งครับ”เพเนียสว่าขึ้นอย่างเป็นกลางไม่กล้ารับเอาความชอบแต่ก็ไม่ได้ดูถูกตนเองจนเกินไปตอนนี้เริ่มงานมาได้ครู่หนึ่งแล้วเขาและพี่ชายก็ได้มานั่งร่วมโต๊ะกับกลุ่มที่ไปเลี้ยงฉลองเล็กๆกันวันนั้นด้วยมีเมจิ เบรย์เดน เพเนียส เพวิส แล้วก็ผู้จัดการผู้ช่วยของนักร้องทั้งสองคนตอนนี้บนโต๊ะมีแค่เครื่องดื่มที่หุ่นยนต์บริกรเคลื่อนที่มาบริการพร้อมกับอาหารสังเคราะห์เล็กๆน้อยๆในถาดตรงกลางโต๊ะอีกหลากรส พวกเขายังไม่ได้ร่วมวงไปต่อแถวกินอาหารปรุงประกอบแต่อย่างใดเห็นว่านอกจากที่เพเนียสทำมาแล้ว ยังมีอาหารปรุงประกอบอีกอย่างที่ทางผู้จัดงานวันนี้ใจดีจ้างเชฟทำมาเสิร์ฟด้วยแต่ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไร ต้องรอดูว่ามันคือเมนูอะไร แต่ได้ยินแว่วๆว่ามาจากร้านดังระดับดวงดาวต้องอร่อยมากแน่ๆ

“อาจจะเป็นเพราะกลิ่นก็ได้นะที่ทำให้พวกเขาควบคุมตัวเองไม่อยู่”เบรย์เดนว่าขึ้น ถึงจะมีระบบกำจัดกลิ่นควันอย่างดีเยี่ยมแต่ถึงอย่างใดในห้องนี้ทั้งห้องก็ยังถือว่าเป็นระบบเดียวกันไม่ได้มีที่กั้นแยกห้องเช่นนั้นแล้วกลิ่นหอมๆก็ต้องโชยไปทั่วอยู่แล้ว ไหนจะคนที่ได้กุ้งย่างแล้วจะเดินร่อนไปทางนั้นทางนี่เพื่อกลับไปนั่งที่ตัวเองอีกล่ะกลิ่นมันก็ต้องตามไปด้วยอยู่แล้ว ใครๆเห็นก็อยากจะกินตามบ้างเป็นธรรมดา

“ใช่แล้วค่ะกลิ่นหอมมาก นี่พี่ว่าจะไปต่อแถวรอเหมือนกัน ดูท่าถ้าใช้บริการหุ่นยนต์มาเสิร์ฟให้คงอีกนาน”ผู้จัดการของเมจิว่าขึ้น จริงๆพวกเขาไม่จำเป็นต้องไปยืนรอก็ได้สั่งกับหุ่นยนต์เอาก็ได้ เพียงแต่ว่านั่นอาจจะไม่ทันใจอีกหลายๆคน เลยเลือกจะยืนรอพร้อมสูดกลิ่นอาหารหอมๆหน้าเตาดีกว่าแบบว่า ได้อรรถรสกว่าก็น่าจะได้

“ว่าแต่ว่าน้องเพเนียสไม่มีขนมอย่างอื่นพิเศษๆ มาให้กับคนพิเศษๆอย่างพวกพี่บ้างหรอครับ”เมจิยังคงถามอาหารอย่างอื่นจากคนรู้จักรุ่นน้อง จริงๆขนมผิงเขายังกินไม่หมดเลยเพราะถูกจำกัดให้กินแค่วันละห่อขนมก็ชิ้นเล็กๆเอง จะไปพอเคลือบลำไส้ได้ยังไง

“ไม่มีเลยครับที่ทำมานั่นก็คือทั้งวันแล้ว เกือบไม่ทันแน่ะ” เพเนียสส่ายหน้าตอบ

“ว้าเสียดายจัง เมื่อวานหอมใหญ่ทอดรูปดอกไม้ก็น่ากินนะ” เมจิว่าอย่างตัดพ้อแต่ยังมิวายเอ่ยไปถึงของกิน

“อาได้ดูผมสตรีมเมื่อวานด้วยสินะครับเนี่ย” เพเนียสว่าอย่างเขินๆเขาเองก็ยังมีอาการเขินอยู่เลยเมื่อมีโอกาสได้เปิดดูไฟล์คลิปการสตรีมย้อนหลัง

“ไม่เห็นโดเนทเลยดูจริงไหมเนี่ย” เพวิสว่าออกมาอย่างจับผิดแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร

“โดเนทเถอะคนเยอะขนาดนั้นนายจะดูทันได้ยังไงนี่มาดูประวัติการโดเนทของฉันเลยดีกว่าจะเห็นชัดๆไปเลย” เมจิไม่ว่าแค่ปากเขาถึงขนาดยกข้อมือขึ้นมาเตรียมเปิดให้ดูเป็นหลักฐาน ช่วยไม่ได้นี่การแจ้งเตือนโดเนทของเขาถูกเตะโด่งทันทีไม่ได้อยู่ถึงหนึ่งวินาทีด้วยซ้ำก็ดูจำนวนผู้ชมสิ โอกาสที่จะโดเนทในเวลาเดียวกันมาสูงมากๆ

“อาไม่ต้องหรอกครับ ยังไงก็ขอบคุณที่สนับสนุนผมนะครับ” เพเนียสรีบห้ามเอาไว้เสียก่อนก่อนที่จะไม่ได้พูดเรื่องอะไรที่เป็นเรื่องเป็นราวไม่มากกว่านี้

“เห็นแก่น้องเพเนียสหรอกนะ”เมจิว่าอย่างไม่ถือสา แต่ก็ยังทำหน้าตาหมั่นไส้ใส่เพวิสอีกเล็กน้อยสงสัยการชวนไปดื่มจะทำให้ความสัมพันธ์ฉันมิตรก้าวหน้าขึ้น ก้าวหน้าแบบที่เริ่มไม่ชอบหน้ากันล่ะนะที่เพวิสมีท่าทีไม่ชอบใจอีกฝ่ายเพราะว่าเมจิเกือบจะอ้วกใส่เขานั่นแหละก็เลยทำให้เขาโวยวายใส่อีกคนยกใหญ่แต่ก็แค่เกือบล่ะนะเพราะเพวิสรับเรียกถังขยะมารองปากอีกคนได้ทัน แล้วก็เป็นแค่การเคืองกันเล็กๆด้วยไม่ได้มีอาการโมโหอะไรใหญ่โต ยังพอเป็นเพื่อนกันต่อได้

“น้องเพเนียส”

“อ้าวน้องเพเนียสอยู่นี่เอง”

“เพเนียสอาหารอร่อยมากเลย”

“น้องเพเนียสมาถ่ายรูปกับพี่สาวหน่อย”

“น้องเพเนียสหอมใหญ่รูปดอกไม้น่ากินมาก”

“น้องเพเนียสวันนี้อาหารที่ทำมาอร่อยมาก”ยังไม่ทันที่คนร่วมโต๊ะจะได้พูดคุยอะไรไม่มากกว่านี้เหล่านักร้องหลายคนที่รู้จักกับเพเนียสบ้างแล้ว จากที่โดนตกด้วยอาหารก็เข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเองเรียกเขาไปถ่ายรูปด้วยบ้าง ทั้งเป็นคู่ หรือไม่ก็เป็นกลุ่ม พร้อมกับมือที่ถือจานอาหารไว้ด้วยคนนั้นก็เรียก โต๊ะนั้นก็ดึงแขนไปหาถือได้ว่าวันนี้เพเนียสเป็นที่ต้องการของสังคมมากจริงๆ

“สงสัยน้องนายจะดังกว่าแล้วล่ะนะ”เมจิที่นั่งมองอยู่ว่าขึ้นเบาๆ ซึ่งเพวิสก็ไม่ได้น้อยอกน้อยใจอะไรกับคำที่อีกคนพูดหากแต่ถึงกลับพยักหน้าเห็นด้วยมากๆเลยทีเดียว นักร้องมีมายมายในสังคมเซเรนิออสแต่ว่าสตรีมเมอร์อาหารที่ถึงแม้จะเริ่มจากคนที่ไม่มีใครรู้จักเลยแต่ก็ใช้เวลาแค่เดือนเดียวคนก็รู้จักมากเป็นร้อยล้านขนาดนี้ ในอนาคตอันใกล้นี้คงเป็นเขาเองซะละมั้งที่จะเป็นผู้จัดการและผู้ช่วยส่วนตัวของน้องชาย

“ร้องเพลงเป็นงานอดิเรกสินะนายน่ะ”เบรย์เดนถามออกมาเพราะดูเหมือนเส้นทางของสองพี่น้องที่ไม่ต้องมีสังกัดหรือค่ายที่มีชื่อเสียงให้พักพิงก็สามารถมีชื่อเสียงขึ้นมาได้ด้วยตัวเองขนาดนี้ต่อไปคงเห็นสองคนนี้ทำอะไรออกมาอีกมากมายแน่ๆ

“ก็คงงั้นแหละมั้ง”เพวิสก็ไม่ค้านคำถามนี้อีกเช่นกัน เพราะนึกไปถึงที่บ้านแล้วเขายังต้องรับผิดชอบในอีกหลายๆอย่างอยู่เช่นกันวันนี้เขาก็พึ่งตกลงกับที่บ้านแล้วสั่งซื้ออุปกรณ์เครื่องจักรต่างๆไปเองกำหนดให้มาส่งก็วันที่เขากับน้องชายกลับไปถึงบ้านนั่นแหละ เรื่องร้องเพลงก็ให้เป็นอดิเรกไปก่อนไหนจะเรื่องเรียนอีก กลับไปนี่ก็ต้องเร่งอ่านหนังสือดูคลิปสอนย้อนหลังแล้ว

“น่าอิจฉาจังปกติบริษัทสินค้าต้องจ่ายเครดิตเงินตั้งเยอะให้พรีเซนเตอร์นักร้องนักแสดงแต่นี่ดูสิน้องเพเนียสกลับถูกดึงตัวไปเอง แล้วคนพวกนั้นก็เต็มใจช่วยขายของให้ฟรีๆ แต่ก็แค่ที่ทำได้โดยไม่ผิดสัญญากับทางบริษัทล่ะนะ”เมจิว่าขึ้นอีก ซึ่งทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยในข้อนี้มากๆจะมีสินค้าสักกี่อย่างที่มีหลายๆคนจะทำตัวเป็นอาสาสมัครช่วยรีวิวให้ฟรีๆโดยไม่คิดว่าแรงโอ้ไม่สิ คิดค่าจ้างอยู่โดยเป็นอาหารสักมื้อสองมื้อก็ว่าไป

“เป็นไอดอลของพวกไอดอลอีกทีสินะคะ”ผู้จัดการของเมจิว่าออกมาหลังจากที่กลับมาจากไปต่อแถวรับจานกุ้งย่างตัวสีส้มหอมๆมาแล้วยากนะที่จะให้คนในวงการที่มีความมั่นใจในตัวเองและก็มีผู้ติดตามมากมาสนใจน่ะแต่ก็นั่นแหละ เรื่องอาหารใช่ว่าจะมีบริษัทเทรนให้เสียเมื่อไหร่ ส่วนโรงเรียนสอนทำอาหารก็มีน้อยนิดค่าเรียนก็แสนแพง แถมต้องมีทั้งเงินทั้งเส้นสายอีกด้วยถึงจะได้เข้าเรียนแต่จบออกมาทำเป็นแค่กี่อย่างกัน ส่วนใหญ่ก็มีที่ถนัดคนละอย่างสองอย่างเท่านั้นแหละ

         ด้านเพเนียสก็ทำหน้าที่เป็นบุคคลสาธารณะก็พูดคุยตอบคำถาม ถูกขอขนมและเป็นแบบให้เข้ามาถ่ายรูปอีกยกใหญ่ก่อนจะถูกปล่อยตัวกลับมานั่งพักได้ ตอนนี้ความวุ่นวายจากคนในงานเริ่มหายไปแล้วได้ยินว่าคนสำคัญของงานอย่างผู้จัดการและนักลงทุนผู้สนับสนุนได้มาถึงแล้วถึงพวกเขาจะดื่มกินไปก่อนแล้วโดยไม่ต้องรอให้ใครมาตัดริบบิ้นก่อนแต่ก็ต้องมีมารยาทบ้าง

“มาๆน้องเพเนียสนั่งพักสักหน่อยพบปะประชาชนก็เหนื่อยแบบนี้แหละ” เพเนียสที่นั่งลงบนเก้าอี้ตัวข้างกันก็ถูกเมจิก็รีบบริการยัดแก้วน้ำใส่มือเขาทันที

“อาขอบคุณครับ” เพเนียสรับไมตรีและแก้วน้ำที่อีกฝ่ายยื่นให้มาดื่มเข้าไปอึกใหญ่ก่อนจะวางแก้วน้ำลงตรงหน้าพบปะประชาชนที่อีกฝ่ายแซวเขา ก็ทำเอาเหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ยต้องพัฒนาตัวเองอีกสักหน่อยแล้วล่ะนะ

“อ่ะนั่นๆพวกเขามาแล้ว” เลขาของเมจิว่าพร้อมทั้งพยักพเยิดหน้าไปยังด้านหนึ่งของงานที่กันที่ไว้ให้สำหรับพวกเขาโดยเฉพาะกลุ่มนั้นมีอยู่เกือบสิบคนเลยทีเดียว

“ในนั้นสองคนเรารู้จักอยู่แล้วคือคุณดันเต้แล้วก็คุณเอ็มม่าส่วนที่เหลือคือผู้สนับสนุนหรือนักลงทุน เริ่มจากคนฝั่งซ้ายคือ....” ผู้จัดการของเบรย์เดนรับหน้าที่แนะนำบุคคลสำหรับให้แก่เพื่อนร่วมโต๊ะเขาได้รู้จักอย่างใจเย็นจริงๆแล้วจะบอกว่าแนะนำเพื่อนร่วมโต๊ะทุกคนก็ไม่ถูกซะทีเดียวเพราะดูเหมือนคนที่ไม่รู้จักก็น่าจะมีอยู่จริงๆแค่สองคนพี่น้องเท่านั้นส่วนคนอื่นก็น่าจะรู้จักอยู่บ้างแล้วแต่เขาก็ยังใจดีแนะนำให้รู้จักทีละคนๆว่าชื่ออะไร มาจากบริษัทอะไรและยังไขข้อข้องใจอีกด้วยว่าแต่ละบริษัทนั้นๆ ทำเกี่ยวกับอะไร หรือมีสินค้าอะไรบ้างคล้ายๆกับเป็นการบรีฟงานสั้นๆให้พอได้รู้บุคคลสำคัญของวันนี้ต่อไปจะได้ทำตัวถูกถ้าหากมีโอกาสได้เจอกับพวกเขา

“สวัสดีค่ะพรีย่าเองนะคะ วันนี้พรีย่าได้รับเกียรติมาเป็นพิธีกรของงานเลี้ยงวันนี้” หลังจากที่บุคคลสำคัญเข้างานมาไม่นาน พรีย่านักร้องสาวชื่อดังหนึ่งในนักร้องที่ได้ขึ้นแสดงบนเวทีวันที่17เธอถูกขอร้องและว่าจ้างงานให้ขึ้นมาเป็นพิธีกรเพิ่มสีสันให้แก่งานเลี้ยงวันนี้

“ก่อนอื่นเลยพรีย่าและศิลปินทุกคนต่างก็ดีใจค่ะที่ผลตอบรับจากการแสดงของเราออกมาดีเป็นไปตามที่คาดหวังงานจะสำเร็จไม่ได้เลยถ้าขาดทุกๆฝ่าย ขอบคุณจริงๆค่ะ อาเรื่องนั้นเอาไว้ขอบคุณกันทีหลังดีกว่าค่ะตอนนี้เรามาโฟกัสกับงานเลี้ยงตอนนี้ดีกว่าค่ะดูเหมือนผู้ใหญ่ใจดีของเราจะใจดีจริงๆค่ะ วันนี้เราได้กินดื่มกันอย่างเต็มที่เลย”พรีย่าเริ่มพูดยาว แต่น้ำเสียงของเธอที่ใช้ไม่ได้ดูน่าเบื่อเลยตรงกันข้ามกันเลยมันน่าฟังและยังหยุดหลายๆคนที่กำลังกินให้หยุดลงก่อนอย่างให้เกียรติฟังผู้พูด

“พรีย่าอยากจะถามอีกครั้งงานวันนี้ดีไหมคะ”

“ดี!!”

“อร่อยไหม”

“อร่อย!!!”

“ว้าวเสียงดังฟังชัดแบบนี้ผู้ใหญ่ใจดีของเราก็อาจจะใจขึ้นอีกก็เป็นได้ค่ะ แต่เพื่อจะได้ฉลองอย่างเต็มที่พรีย่าขอเชิญคุณดันเต้ขึ้นมากล่าวเปิดงานเลี้ยงของวันนี้อย่างเป็นทางการดีกว่าค่ะก่อนที่จะกินอาหารหมดก่อน”

“ฮ่าๆๆๆ”

“สวัสดีครับทุกๆคนที่เกี่ยวข้องกับงานแสดง ไม่ว่าจะเป็นเหล่าศิลปิน นักร้องทีมงานเบื้องหลังทุกๆคน” ดันเต้ชายวัยทำงานที่ถูกเชิญขึ้นมาบนเวทีเอ่ยขึ้นพร้อมมองกวาดสายตาไปทั่วงานยิ้มๆผลสรุปคร่าวๆอย่างไม่เป็นทางการที่ออกมามันทำให้วันนี้ทั้งวันของเขาแจ่มใสมากทีเดียวล่ะ

“อย่างที่ทุกคนทราบกันดีนะครับงานนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าหากขาด....” และชั่วโมงเลกเชอร์ของดันเต้ก็เริ่มขึ้นเขาเริ่มแนะนำและขอบคุณนักลงทุนผู้สนับสนุนงานทีละคนๆพร้อมสรุปผลคร่าวๆให้ทุกคนในงานได้รับทราบและร่วมยินดีก่อนที่พรีย่าจะยื่นแก้วแชมเปญให้ดันเต้ได้ชูขึ้นนำทุกคนในงานได้ร่วมกันเฉลิมฉลองอย่างรื่นเริงพร้อมด้วยพลุโฮโลแกรมที่ถูกฉายขึ้นบนเพดานห้องจัดงานเลี้ยงให้ได้ตื่นตากันอีกเล็กๆน้อยๆจากนั้นดันเต้ถึงได้เอ่ยประโยคสุดท้ายว่า ดื่มกินกันให้เต็มที่หวังว่าจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกครั้ง พร้อมเสียงเฮกันคับห้องจัดงานและมหกรรมการกินก็เริ่มขึ้นอีกครั้งพนักงานย่างกุ้งก็ถูกกดดันอีกครั้งด้วยสายตาของคนอีกหลายสิบที่กำลังยืนรอให้พวกเขาย่างกุ้งให้เสร็จเร็วๆกุ้งตัวส้มที่เสิร์ฟมาพร้อมกับน้ำจิ้มซีฟู้ดถ้วยเล็กตอนนี้มีอยู่ทุกโต๊ะของพวกเขาทุกคนแล้ว ถึงแม้จะต้องลำบากแกะกุ้งอีกสักหน่อยแต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการกินของอร่อยแต่อย่างใดยิ่งเหล่านักร้องศิลปินหลายสิบคนมีผู้จัดการผู้ช่วยอยู่ ยิ่งดีเข้าไปใหญ่เพียงนั่งรอก็มีคนแกะกุ้งมาวางใส่จากให้เขาและเธอได้ใช้ส้อมจิ้มกินกับน้ำจิ้มแบบสวยๆหล่อๆแล้ว น้ำจิ้มนี่มันอร่อยจังคนทำอาหารทำแค่นี้มาก็ทำให้คนชอบได้แล้วช่างเข้าไปอยู่ในใจผู้คนได้ง่ายจริงๆแต่หน้าที่ที่ว่าผู้จัดการแกะกุ้งให้คุณนักร้องได้กินสบายๆนั่นมันต่างจากสองพี่น้องที่กำลังสลับหน้าที่กันอยู่เพราะนักร้องอย่างเพวิสกำลังแกะกุ้งให้คุณน้องชายพ่วงตำแหน่งผู้จัดการกินยังไงล่ะเพวิสและเพเนียสถูกเสียงบ่นแซวไปตามๆกัน ว่าอยากเป็นเพเนียสบ้างมีพี่ชายใจดีเอาใจใส่แบบนี้ หรือว่าอยากเป็นเพวิสบ้างล่ะที่ได้กินอาหารอร่อยๆมือน้องชายจะให้แกะกุ้งเรียงกันเป็นภูเขาลูกย่อมก็ได้ ถ้าหากได้กินอาหารของเพเนียสอีกเยอะๆ