Ragnarok Academy League

ตอนที่ 7
เด็กไร้คลาสที่พุ่งเข้าสนามรบ

สายลมพัดกระแทกใบหน้าของเรนอย่างรุนแรง ขณะที่ร่างของเขาพุ่งผ่านสนามรบด้วยความเร็วที่แม้แต่ตัวเองยังไม่คุ้นชิน
เงาสีดำไหลวนรอบแขนซ้ายช้าๆ ราวกับกำลังตอบสนองต่ออารมณ์ของเขาโดยตรง

Mutant Ogre กำลังพุ่งเข้าหาเด็กสาวจาก Payon Academy ด้วยแรงสังหารมหาศาล

ระยะห่างเหลือไม่ถึงสิบเมตรแล้ว

เด็กสาวกัดฟันแน่น พยายามดึงสายธนูอีกครั้ง แต่แขนของเธอสั่นจนแทบเล็งไม่ได้

แรงกดดันจากมอนสเตอร์ระดับนั้น ไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนทั่วไปจะรับมือได้

ทันใดนั้น—

เงาหนึ่งก็พุ่งเข้ามาตัดหน้าระหว่างเธอกับ Mutant Ogre

ตู้ม!

เสียงปะทะดังสนั่น

พื้นดินแตกร้าวกระจายทันทีจากแรงกระแทกของกรงเล็บยักษ์

เด็กสาวเบิกตากว้าง ขณะมองร่างของเรนที่กำลังยืนรับการโจมตีอยู่ตรงหน้า

แขนซ้ายของเขาถูกเงาสีดำปกคลุมเกือบทั้งหมด
ดวงตาสีเทานิ่งสงบผิดปกติ ขณะที่ฝ่าเท้าทั้งสองจมลงไปในพื้นดินจากแรงมหาศาล

Mutant Ogre คำรามลั่นด้วยความโกรธ

เรนกัดฟันแน่น

แม้พลังของ Void จะช่วยเสริมร่างกายเขา
แต่ความต่างด้านพละกำลังยังสูงเกินไป

กระดูกแขนเริ่มส่งเสียงลั่นเบาๆ จากแรงกดดัน

[อย่ารับตรงๆ]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นทันที

[ใช้พลังมันไหลผ่านร่าง]

เรนหรี่ตาลง ก่อนหมุนตัวเบี่ยงแรงกรงเล็บไปด้านข้างในวินาทีสุดท้าย

ตู้ม!

กรงเล็บยักษ์ฟาดลงพื้นแทนจนเกิดหลุมขนาดใหญ่

เรนรีบคว้าแขนเด็กสาวทันที

“ถอยไปด้านหลัง”

เด็กสาวชะงักไปเล็กน้อย

“ดะ…เดี๋ยวก่อน นายคือ…”

“รีบไป”

น้ำเสียงของเรนเย็นนิ่งจนเธอไม่กล้าถามต่อ

เด็กสาวรีบถอยออกไปทันที ขณะที่เรนหันกลับมามอง Mutant Ogre อีกครั้ง

Hunter รอบด้านเริ่มมองเขาด้วยสายตาตกตะลึง

“เด็กนั่น…”
“รับการโจมตีของ Mutant ได้?”
“เป็นนักเรียน Academy ไหนกันแน่”

แม้แต่ลูคัสยังหรี่ตามองเรนเงียบๆ

เขาจำได้ทันที

เด็กคนนี้คือคนที่ถูกประกาศว่า “Unknown Class” ในสนามสอบช่วงเช้า

แต่พลังตรงหน้าตอนนี้—

ไม่ใช่ระดับของคนไร้คลาสแน่นอน

Mutant Ogre เริ่มคำรามต่ำอีกครั้ง ขณะคริสตัลสีดำกลางอกส่องแสงรุนแรงกว่าเดิม

แรงกดดันรอบตัวมันเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

“มันกำลังคลั่ง!”
Hunter คนหนึ่งตะโกน

ลูคัสรีบลุกขึ้นพร้อมยกหอกอีกครั้ง

“ทุกคนออกห่าง!”

ทันใดนั้น—

Mutant Ogre ก็พุ่งเข้าใส่เรนตรงๆ

พื้นดินระเบิดตามเส้นทางที่มันเคลื่อนที่ ขณะที่กรงเล็บขนาดใหญ่ฟาดลงมาด้วยความเร็วมหาศาล

เรนสูดหายใจลึก

โลกตรงหน้าช้าลงอีกครั้ง

เขามองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์อย่างชัดเจน
แม้แต่จังหวะการไหลของพลังในคริสตัลสีดำกลางอก

[ตอนนี้]

[โจมตีตรงแกนกลาง]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้น

เรนพุ่งเข้าไปด้านในระยะโจมตีทันที ก่อนใช้มีดสั้นแทงเข้าใส่คริสตัลสีดำเต็มแรง

ฉัวะ!

เสียงแตกร้าวดังขึ้นอีกครั้ง

Mutant Ogre ส่งเสียงคำรามรุนแรงจนพื้นดินสั่นสะเทือน

แต่คราวนี้—

เงาสีดำจำนวนมหาศาลกลับไหลออกจากแขนของเรนเข้าไปในคริสตัลโดยตรง

เรนเบิกตาทันที

เพราะเขารู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลกำลังทะลักเข้าสู่ร่างกายของตัวเอง

ร้อน

หนัก

และเต็มไปด้วยความโกรธบ้าคลั่ง

ภาพบางอย่างเริ่มวาบผ่านหัวของเขาอย่างรวดเร็ว

ห้องทดลองสีดำ
มอนสเตอร์จำนวนมาก
มนุษย์ในชุดคลุมกำลังฝังคริสตัลลงในร่างสิ่งมีชีวิต

ก่อนทุกอย่างจะเต็มไปด้วยเลือด

เรนชะงักไปเสี้ยววินาที

ทันใดนั้น—

Mutant Ogre ก็เหวี่ยงหมัดใส่เขาเต็มแรง

ตู้ม!

ร่างของเรนกระเด็นไปไกลหลายเมตร ก่อนกลิ้งกระแทกพื้นอย่างแรง

เลือดไหลลงจากมุมปากทันที

“เรน!”
ชายแก่ตะโกนออกมาเป็นครั้งแรก

เรนไอออกมาเบาๆ ขณะพยายามลุกขึ้น

ทั่วร่างเจ็บราวกับกระดูกแตกหลายส่วน

แต่ในเวลาเดียวกัน—

เขากลับรู้สึกว่า “พลัง” บางอย่างกำลังตื่นขึ้นในตัวเอง

วงแหวนสีดำบนหลังมือเริ่มส่องแสงชัดขึ้นกว่าเดิม

[Absorption Rate :
12%]

เสียงเย็นเยียบดังขึ้นในหัว

เรนหรี่ตาลงทันที

แม้จะยังไม่เข้าใจความหมายทั้งหมด
แต่เขารู้ได้ทันทีว่า Void Rune กำลัง “เติบโต” จากการดูดพลังของมอนสเตอร์

ขณะเดียวกัน

Mutant Ogre ก็เริ่มเสียการควบคุม

คริสตัลสีดำกลางอกแตกออกบางส่วน ขณะที่พลังสีแดงรอบตัวมันเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ลูคัสมองภาพนั้นด้วยสีหน้าจริงจัง

“…คริสตัลเสียสมดุล”

เขากำหอกแน่นขึ้นทันที

ในที่สุด เขาก็มองเห็นจุดอ่อนของมันแล้ว

แต่ก่อนที่ใครจะได้ลงมือ—

Gate สีแดงด้านหลังก็เริ่มสั่นอีกครั้ง

ครืนนนน…

เสียงต่ำหนักดังขึ้นจากด้านในรอยแยก

สีหน้าของ Void Rune เปลี่ยนไปทันที

[ไม่ดีแล้ว]

[มีอีกตัวกำลังออกมา]