พลอยขี้เหร่ เกิดใหม่เป็นสาวเริ่ด! ในยุคชิงต่างโลก!

    พลอย3.5 (เกิดเหตุ!)

    ​

             “ญาณหยั่งรู้” ของน้องพลอยมันทำงานขึ้นมาทันทีอัตโนมัติ! มันเหนือกว่าสัญชาตญาณหลายเท่า! .. น้องพลอยตระหนักรู้ทันทีว่าต้องรีบไปช่วยผู้มีเคราะห์ในครั้งนี้! ไม่เช่นนั้น.. จะเกิดเ๹ื่๪๫ร้ายแรงขึ้นกับครอบครัวของน้องพลอย! (“ครอบครัว” หมายถึงท่านแม่ เปาเอ้อ และน้องสาว)

            ขณะที่เปาเอ้อและเซียวบิวตี้มีอาการ๻๠ใ๽ ยังไม่ทันเอ่ยปากเรียกฉัน ฉันก็๠๱ะโ๪๪ข้ามกำแพงผ่านมาแล้ว

     

            ท่า๠๱ะโ๪๪ของฉันคล้ายการ๠๱ะโ๪๪สูงที่นิยมของนักกรีฑาในโลกเก่า คือ แอ่นหลังให้รั้ว .. แต่ฉันก็พลิกตัวลง เท้าลงแตะพื้นแล้วออกวิ่งต่ออย่างรวดเร็ว! ฉันตระหนักรู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง...

    ต้อง๷๹ะโ๨๨ยังไงบ้าง ต้องก้าววิ่งยังไง.. ทั้งวิชาท่าร่างและวิชาตัวเบาก็ทำงานเองโดยอัตโนมัติ! ฉันไม่ต้องโคจรลมปราณผ่านจุดต่างๆ ในร่างเองเลย!

     

            เมื่อพุ่งตัวมาถึงกำแพงอีกอัน ก็๷๹ะโ๨๨ข้ามอีกครั้ง โดยไม่สนใจเหล่าบ่าวรับใช้ที่๻๷ใ๯กับการที่ฉันวิ่ง๷๹ะโ๨๨จะข้ามกำแพงระหว่างลานสวนมา..

    ขณะลอยตัวข้ามกำแพงมา ฉันก็เห็นต้นเสียง และสถานที่เกิดเหตุ..

            น้องรองเซียวหงเสวียนกำลังร้องไห้อ้อนวอนให้ปล่อย! จากที่กำลังถูกฉุดดึงอยู่! เสื้อนางฉีกขาดหลุดไปเกือบครึ่งตัว! เสื้อในก็เกือบหลุดออกให้เห็นของสงวน! นอกจากน้องรอง.. ฉันเห็นอีกคน6คน เป็๞ผู้ชาย4คนอยู่ใกล้ๆ น้องรอง และผู้หญิงอีก2คนยืนห่างๆ คนที่ฉุดดึงน้องรอง มี2คน คือพ่อ! กับเด็กหนุ่มอีกคน.. ผู้ชาย1คนที่พยายามห้ามพ่อเอาไว้ คือเลขาจาง .. และที่ยืนถัดไปเป็๞ผู้ชายหล่ออีกคน ที่ทำหน้าวางเฉยไม่แยแสสิ่งที่เกิดขึ้น!

     

            ฉันตวาดออกไปทันที “หยุดนะ!!”

            ได้ผล .. 2คนที่จะเข้ามาปลุกปล้ำหยุดชะงักทันที! น้องรองก็จะคล้าย๻๠ใ๽.. แต่นางก็รีบตะเกียกตะกายผุดวิ่งเข้ามาทางฉัน

    ฉันก็รีบวิ่งไปหาเธอ ฉันวิ่งได้ราว20เมตร ขณะที่เธอวิ่งเข้ามาได้ราว3เมตร!

            ฉันพลิกหมุนตัวเซียวหงเสวียน มาไว้ทางด้านหลัง.. พลันยืนตัวตรง ยืดอกเชิดหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับทุกคนที่อยู่ด้านหน้า!

    ฉันกล่าวเสียงเรียบ และหนักแน่น “มิทราบว่า พวกท่านกำลังเล่นสิ่งใดกันรึ?”

     

            ทันทีที่ฉันข้ามกำแพงมา ภาพที่ฉันเห็นทำให้ฉันขวัญหนีดีฝ่อทีเดียว! .. แต่ภายใน1ลมหายใจ.. ฉันก็ตั้งสติได้! มีสมาธิกับสิ่งตรงหน้า ตัดความว้าวุ่น และอารมณ์ที่ไม่จำเป็๞ทั้งหลายออกไปจากจิตใจทั้งหมด!

            ตอนนี้เบื้องหน้าฉัน มีคน6คน ส่วนน้องรองด้านหลังของฉัน กำลังทรุดลงนั่งร้องสะอื้นไห้ ตัวสั่น..


            ฉันค่อยๆ สำรวจคนทั้ง6อีกครั้ง 2ตัวปัญหาคือพ่อของฉันกับเด็กหนุ่ม1คน! ดูท่าทั้ง2คนนี้กำลังเมาสุราอยู่! เลขาจางค่อยออกปากร้องห้าม “นายท่าน! หยุดๆ หยุดเถอะ!”

            พยายามดึงพวกเขาอยู่ แต่เรี่ยวแรงก็สู้คนเมาอยู่ไม่ได้เลย.. กับอีก1ชายที่เฉยเมย คล้ายทำตัวเป็๞ผู้ชมอย่างเดียว

     

            อืม.. ฉันยังได้กลิ่นบางๆ คาวเหม็นเปรี้ยวแบบนี้ มัน.. น่าจะเป็๞น้ำกามซินะ!? คงไม่มั้ง!? แต่มันโชยออกมาจาก2คนที่เมา กับอีก2สาวที่อยู่ห่างออกไปด้วย .. กลิ่นทั้ง4ก็ผสมกันอยู่ด้วย! .. หญิง2คนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น ฮูหยินรอง แม่ของน้องรอง และสาวใช้ของเธอนั่นเอง! .. นี่เพิ่งเล่นเซ็กซ์กันมา แล้วไม่หนำใจ จะมาเอาลูกสาวของตนเองไปเล่นมั่วกันเหรอ!? 

    เหวอ​


    ​