“คุณได้รับทักษะการสร้างอาวุธระดับชำนาญ เพิ่มขึ้นเป็ 51”
“คุณได้รับทักษะการสร้างอาวุธระดับชำนาญ เพิ่มขึ้นเป็ 52”
“คุณได้รับทักษะการสร้างอาวุธระดับชำนาญ เพิ่มขึ้นเป็ 53”
“คุณได้รับทักษะการสร้างอาวุธระดับชำนาญ เพิ่มขึ้นเป็ 54”
“อ้าว!! ท่อนไม้หมดซะล่ะ 1 ท่อนทำได้ 9ดอก อืม ได้ 900 อัน ซินะ ดีจริงๆ ได้ลูกธนูด้วย ได้ทักษะด้วยพอเป็ระดับชำนาญเราก็สามารถได้ดีขึ้น แรงขึ้น ทำรูปแบบอื่นๆได้อีกตั้งหากยิงทีดียวได้นกหลายตัวเลย ฮ่าๆๆ โอยย..กี่โมงแล้วนะ”
“ก๊อกๆๆเคนจิตื่นหรือยัง เช้าแล้วนะ มากินข้าวเตรียมออกเดินทางได้แล้ว เคนจิ!”
“ห่ะ!!! เช้า!! นี้เราทำมาทั้งคืนเลยหรอเนี้ยทำไมค่าความเหนื่อยแทบไม่ลดเลยล่ะ หรือเป็เพราะอาหารของมาสเตอร์"
" รู้แล้วๆเดียวตามลงไป”
รุ่งเช้ามาเยือนพร้อมกับอาหารมื้อเช้าของมาสเตอร์ ทั้ง 2 คนก็เริ่มคุยกันถึงแผนการล่าบอสกระต่ายกวาง
“นี้เคนจิ นายเคยเจอบอสกระต่ายกวางมาก่อนหรือเปล่า?”
“เคยสิ แต่ไม่ได้สู้นะเจอวันที่จอมปีศาจสูกับันั้นแหละ เห็นแวบๆ เพราะฉันกำลังปลิวตามลมอยู่”เคนจิโกหกเนียนๆ
“งั้นแปลว่าพวกเราไม่รู้เลยซิว่ามันโจมตีแบบไหน”
“นายไม่ได้อ่านคู่มือบอสหรอ”
“ไม่อ่ะ หมดก่อนซื้อไม่ทันที่ประเทศฉันหมดั้แ่วางแผงแล้ว นายซื้อทันหรอ”
“อืม เอ๊ะ!! นายคนต่างประเทศหรอฉันอยู่ประเทศไทย นายล่ะ”
“อุบอิบ ไว้ก่อนนะ บอกมาหน่อยซิเื่บอสน่ะ”
“ก็ได้ เล่นตัวจริงๆ บอสกระต่ายกวางมีลักษณะการโจมตี 3 อย่าง คือ พุ่งชน ตบ กัด แค่นี้แหละ เออ แล้วถ้าเราได้กินเนื้อมันจะได้ทักษะ ก้าวพริบตาด้วยนะ”
“โห! สุดยอดเลยงั้นเรารีบกินรีบออกเดินทางกันเถอะ”
“อืมพอออกไปของแวะซื้อหน้ากากปกปิดหน้าก่อนนะ”
“เอ้!! นายนี้เื่มากจังเอาเถอะแล้วแต่นาย พ่อคนความลับเยอะ”
ขณะที่สองคนคุยกัน ก็มีโต๊ะข้างๆแอบฟังอยู่ พอกินอาหารกันเสร็จทั้งสองคนก็ออกจากโรงแรมทันทีเคนจิแวะซื้อหน้ากากปกปิดใบหน้าและผ้าคลุมสีแดงมาสวมใส่ ขณะที่กำลังจะออกจากเมืองก็มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาทัก ไม่ใช่ใครเธอคือ ยูริ นั้นเอง
“สวัสดีค่ะ เมื่อสักครู่ในโรงแรมได้ยินคุณทั้ง 2 คน จะไปล่าบอสกระต่ายกวางกันหรอค่ะ ท่าไม่ว่าอะไรขอไปด้วยคนได้หรือเปล่าจะได้เก็บ Lv. ด้วย พอดีเมื่อวานเปลี่ยนอาชีพไม่ทัน คนเยอะมากเลย รบกวนด้วยนะค่ะ”
ยูริก้มหน้าขอร้องบวกกับหน้าแดงด้วยความเขินอายมาคัสเหลือบมองเคนจิ ซึ่งเคนจิก็พยักหน้าเบาๆ
“ว่าไงเคนจิ ตกลงหรือเปล่า?”
“ฉันไม่มีปัญหาหรอกนะ แต่เรา Lv.10 แล้วค่าประสบการณ์จะแบ่งไปให้เธอหรือเปล่านี้สิ”
“แบ่งค่ะ ถ้า Lv. ไม่หากกันเกิน 10สามารถแบ่งได้ค่ะ แต่พวกคุณ Lv.10 ทำไมไม่เปลี่ยนอาชีพล่ะค่ะ”
“พวกเราไม่รีบหรอกว่าจะไปล่าบอสกระต่ายก่อน เห็นว่าได้ทักษะด้วยนะ อีกอย่างได้ Exp สะสมด้วย พ้อยพิเศษอีก และที่สำคัญบอสประจำแมพเริ่มต้นทั้งทีไม่ล่าก่อนได้ไง จริงไหมเคนจิ”
“อืม มาสร้างปาร์ตี้แล้วออกเดินทางกันเถอะ”
ทั้ง 3คนจึงตั้งปาร์ตี้แล้วออกเดินทางทันที ในระหว่างทางก็จัดการพวกกระต่ายกวางไปเลยๆจนเริ่มเข้าเขตป่าตะวันออก ซึ่งกระพบ นักรบกระต่าย โจรกระต่าย และนักธนูกระต่ายทำให้ Exp ของยูริขึ้นมาถึง Lv.7 ไม่นานทั้ง 3คนก็พบรองบอสอัศวินกระต่าย ทั้ง 3 คนใช้เวลาไปพักใหญ่ก็สามารถจัดการได้ แต่ก็เสีย HPไปเยอะพอสมควร แล้วยูริก็ Lv.8 ทั้ง 3คนก็มาพักเพิ่ม HP กันก่อนเดินทาง
“ดีใจจังที่ได้เดินทางกับพวกคุณ Lv. ขึ้นไวมากๆเลยแต่ก็แปลกใจนะค่ะ ทำไมขึ้นไวจัง ไวกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย”
“นั้นซิ! Exp สะสมของฉันด้วยได้มาหมื่นกว่าแล้วเนี้ย เคนจินายล่ะ”
“อืม คงเป็เพราะ....ไม่มีอะไรหรอก”
เคนจิเกือบหลุดปากพูดออกไปแต่เขาก็ดึงสติทัน แต่ก็ไม่พ้นสายตาของอีก 2 คน ทั้ง 2 เริ่มจ้องเคนจิเหมือนขู่อะไรบ้างอย่าง
“เออ!! ฉันบอกได้ พอดีฉันซื้อการ์ด X2มาใส่น่ะ พอออกจากเกม เวลาของการ์ดก็หมดพอดี โอเคนะ เลิกจ้องฉันได้แล้วเพื่อเป็การขอโทษเดี่ยวฉันทำอาหารให้กินแล้วกัน”
“ก็แค่นั้นแหละทำเป็ปิดเป็ความลับไปได้ ของแพงเลยนะนั้นแก ไม่รอเปลี่ยนอาชีพก่อนว่ะค่อยใช้พอเปลี่ยนอาชีพแล้ว Lv. ขึ้นยากนะเฟ้ย ว่าแต่แกทำอาหารเป็ด้วยหรอว่ะ ฉันทำทีไร ดำ กินไม่ได้ทุกทีเลยเลิกแหละไม่เอาเลย ซื้อกินดีกว่า ทักษะขึ้นยากชิพ”
ไม่นานเคนจิก็เตรียมเนื้อกระต่ายกวางที่ได้มา เตรียมทำอาหารทันที ในขณะที่เคนจิทำทั้ง 2ก็มองอย่างตั้งใจ เมื่อเริ่มย่างเนื้อกระต่ายกวางกลิ่นหอมก็อบอวลไปทั่ว จนทั้ง 2เริ่มน้ำลายไหลอย่างลืมตัว เอย่างเสร็จก็ส่งให้ทั้ง 2 คนทันที ยูริกับมาคัสก็เริ่มกินทันที รสชาตของมันทำให้มาคัสกินอย่างมูมมามส่วนยูริก็เช่นกันเธอเก็บอาการไม่อยู่จนต้องหันหลังให้ทั้ง 2คนแล้วกินอย่างเต็มที่ แต่มันก็ไม่พ้นสายตาของทั้ง 2 คนที่เหล่มองเธอและหัวเราะกันเบาๆ
“เคนจิ นายย่างเนื้อได้อร่อยโคตรเลยว่ะอร่อยกว่าที่โรงแรมอีก วันหลังเอาอีกนะ”
“จะทำได้ขนาดนี้ต้องทำแล้วทำเล่าไม่ต่ำกว่า 100 ครั้งเลยนะค่ะ กว่าทักษะจะได้มาคุณเคนจิคงขยันน่าดูเลย แล้วทำไมต้องใส่หน้ากากล่ะค่ะ”
“(เราทำครั้งเดียวก็ขึ้นแล้วอ่ะเป็เพราะแหวนจริงๆแน่ๆ)” เคนจิสบถในใจ
“อ้อ ครับที่ใส่หน้ากากผมว่ามันดูลึกลับดีน่ะครับ”
ความจริงแล้วคือกลัวบอสกระต่ายกวางจำหน้าได้ทั้ง 3 คนกินอิ่มก็ออกเดินทางต่อทันที แล้วไม่ลืมจะจัดการเหล่ากระต่ายกวางที่พบเจอแล้วที่สำคัญ เมื่อยูริกับมาคัสได้เนื้อกระต่ายมา ทั้ง 2 จะมอบให้เคนจิ เพื่อเป็อาหารในมื้อต่อไปเคนจิรับมาพร้อมยิ้มแห้งๆ เหมือนตัวเองเป็พ่อครัวไปแล้วแต่ก็ไม่พูดอะไรเพราะเป็การฝึกทักษะทำอาหารไปในตัว
เวลาผ่านไปจนมาถึงยามเย็นแล้วทั้ง 3 คนก็เจอบอสกระต่ายกวางกำลังนอนหลับอยู่ พวกเขาเริ่มวางแผนกันทันที
“เดียวฉันจะยิงธนูเข้าไปก่อนแล้วพวกนายก็จู่โจมเลยนะ”
“โอเคนายยิงธนูได้ด้วยหรอเคนจิ”
“อืมฉันฝึกหลายๆอย่างน่ะ ยูริเตรียมตัวนะ”
“ค่ะคุณเคนจิสุดยอดเลยนะค่ะ”
เคนจิง้างธนูขึ้นทันทีสบถใจอย่าให้กระต่ายกวางตายในดอกเดียว ลูกธนูพุ่งแหวกลม เสียบเข้าที่ขาหลังบอสกระต่ายกวางอย่างจัง “คริติคอล เยี่ยม” เคนจิสบถในใจ อีก 2คนพุ่งเข้าโจมตีทันที
“พวกเ้าบังอาจลอบทำร้ายข้าอ้ากกก!!” บอสกระต่ายกวางร้องด้วยความเจ็บและโกธร
“ทักษะดาบ!! ตวัดฟัน!ฉับ!” มาคัสใช่ทักษะดาบ
“ทักษะมีด! แทงศูนย์กลาง!! คริติคอล” ยูริใช่ทักษะมีด
“อ๊ากกก!!! เคลื่อนที่พริบตา ตบ พุ่งชน”บอสกระต่ายกวางก็ตอบโต้กลับเช่นกัน
เคนจิสนับสนุนยิงธนูจากด้านนอกทุกดอกเข้าเป้าหมด เมื่อ HP ของใครลดเหลือน้อยก็จะให้ออกมาเติมHP ก่อนแล้วค่อยกลับเข้าไป ทั้ง 3 คนต่อสู้เข้าขากันได้ดีแล้วเมื่อมองดูบอสกระต่ายกวางก็สังเกตได้ว่า มันกำลังจะตายในอีกไม่ช้า
“เ้าพวกบ้ารอดูท่าไม้ตายของข้าเถอะ!!!”
“เฮ้ย!! พวกเราระวัง เคนจิมันมีท่าไม้ตายด้วยหรอว่ะ”
“ไม่รู้ดิ!! ในคู่มือไม่ได้บอกตั้งรับเร็วระวังตัวด้วยทุกคน”
“ค่ะเตรียมยาไว้ด้วยนะค่ะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามี แรงขนาดไหนก็ไม่รู้ด้วย”
บอสกระต่ายกวางคำรามลั่นทั้ง 3คนเตรียมยาเพิ่มเืในมือและถอยมาตั้งรับสุดกำลังผ่านไปไม่นานบอสกระต่ายกวางก็ะโออกมา“เคลื่อนที่พริบตา วิ้งงงง!!!” บอสกระต่ายกวางหายไปจากจุดที่อยู่ ทั้ง 3 คนก็มองรอบๆเพราะอาจถูกแอบโจมตี
“ลาก่อนเ้าพวกโง่ ฮ่าๆๆ”
“เฮ้ย!! โดนมันหลอกแล้ว โธ่เว้ยยย!!” มาคัสร้องออกมา
“นั้นสิค่ะว่าแล้วไม่เคยได้ยินเลย เื่ท่าไม้ตายของมัน”
“เชื่อคู่มือก็ดีแล้วเราโดนบัฟง่ายๆเลย เอาไงดีล่ะ”
“กลับซิโห้ยยย!! เสียดาย”
“งั้นพวกนายล่วงหน้าไปก่อนนะฉันไปเก็บฟืนแปปนึง ได้มาทำอาหารกินกัน”
“อืมมาไวๆล่ะ”
ในขณะนั้นเองบอสกระต่ายกวางก็มาหยุดหนีกลางเนินเหลือบมองรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครก็นั้งพักลง
“แหะๆๆรอดแล้วเรา เ้าพวกนั้นโง่จริงๆ ฮ่าๆๆ”
ในเวลานั้นเองก็มีคนเดินออกมาจากพุ่มป่า บอสกระต่ายกวางก็จ้องมองอย่างตาหลับตาเหลือกเขาคนนั้นค่อยๆ ถอดหน้ากากออกจากใบหน้า แล้วดึกคาตานะ ออกมาจากช่องมิติ
“เป็เ้า!!เ้าที่ทำให้เกิดภัยพิบัติครั้งนั้น”
“ใช่!! เป็ข้าเอง เคลื่อนที่พริบตา!!”
เคนจิหายไปต่อหน้าต่อตาบอสกระต่ายกวางทันทีมาโผ่ลอีกทีก็หลังบอสกระต่ายกวาง “ฉับ!!!” คาตานะฟันผ่านร่างมันทันที ทำให้มันเืไหลออกไม่หยุด
“เ้าไม่ตายทันทีหรอกนะแต่ก็ต้องตายอยู่ดีเพราะเืแกไหลไม่หยุด อย่างน้อยฉันจะได้มีเวลากลับไปหาพวกเพื่อนๆด้วยลาก่อน”
เคนจิเดินจากไปแล้วกลับมาพบพวกเพื่อนๆในปาร์ตี้ เคนจิหอบฟืนสำหรับก่อกองไฟมาหอบใหญ่ทำท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เคนจินายไปนานจัง”
“โทษทีพอดีเก็บเผื่อหน่อยน่ะนะ”
“ติ้ง!!ปาร์ตี้ของท่านปราบบอสกระต่ายกวางสำเร็จ ได้รับ Exp คนละ1,000 แต้ม ไม่สามรถอัพ Lv.ได้จนกว่าท่านจะเปลี่ยนอาชีพ แต้มที่เหลือจะมอบให้หลังจากเปลี่ยนอาชีพได้รับเขากระต่ายกวางขั้นสูง 3 ชิ้น ได้รับเนื้อกระต่ายกวางชั้นสูง 3 ชิ้น ได้รับหนังกระต่ายกวางชั้นสูง3 ชิ้น ได้รับเหรียญทอง คนละ 100 เหรียญได้รับพ้อย คนละ 10 แต้ม”
เคนจิสวมหน้ากาก
1K
