ตอนที่ยี่สิบแปด The Barbarian ยอดคนแดนเถื่อน
ผมไม่ต้องใช้ Instinct สัญชาตญาณก็รู้ได้ว่า คุณเวเนียร์น่าจะมีเวทย์จับโกหกดังนั้นผมคิดว่าการโกหกไม่ใช่เื่ที่ดี
“ข้าคือคนเถื่อนที่เคยเดินทางมาพอสมควรเท่านั้น”
ผมกล่าวตอบตามตรง
“ข้าเคยพ่ายแพ้และชนะมานับครั้งไม่ถ้วนจึงทำให้ข้าพอรู้เื่ราวต่างๆมาบ้าง”
คุณเวเนียร์จ้องมองผมดวยดวงตาที่เปล่งแสงสีทองและดูน่าสยองกว่าเดิมเมื่อดวงตาของเขามีเืไหลออกมา
คุณเวเนียร์ร่างกายเปล่งแสงสีทองอีกครั้งก่อนที่เืที่ดวงตาจะหายไป
“เทพเ้าของเ้าท่าจะรักเ้ามากจริงๆนะ”
คุณเวเนียร์กล่าวอย่างครุ่นคิดทำท่าไม่สนใจอาการาเ็เืไหลออกจากตาเมื่อสักครู่ของตนเอง
แต่ผมค่อนข้างจะนับถือคุณเวเนียร์มากกว่าเดิม
คนที่โดนครอมโมโหใส่แล้วยังยืนอยู่ได้นี่คุณเวเนียร์ไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆด้วย
โอ้นี่โดนครอมทำร้ายอีกคนหรือนี่?
คนที่ไปจ้องอะไรที่เกี่ยวกับครอมน่ะจะโดนทำร้ายกลับมาทั้งนั้นล่ะ
แม้แต่สาวกครอมยังไม่เว้นอย่าว่าแต่คนอื่น
แม้แต่คุณเวเนียร์เก่งแค่ไหนก็เถอะ
ไปหาเื่เทพเ้าก็คงเกินความสามารถของคนที่ยังมีร่างกายเป็มนุษย์ไปเสียหน่อย
ผมเลยไม่คิดจะแซวคุณเวเนียร์ในการที่เขาได้รับาเ็เพราะต่อให้เป็ผม หากไปแอบดูครอมด้วย วิชาพยากรณ์ Divination
ครอมคงส่งสายฟ้าฟาดมาใส่หัวผมเหมือนกันนั่นล่ะอาจจะรุนแรงกว่าด้วยซ้ำ
“ข้าเตือนท่านแล้วว่าครอมกับปีศาจของเขาไม่ชอบให้ใครกล่าวถึงตนเองการที่ครอมไม่สนใจเรานั้นคือสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้ว ถุย”
ผมถ่มน้ำลายไปด้านข้างอีกครั้งเพื่อความชัวร์ว่าครอมจะไม่เข้าใจผิดว่าผมกล่าวถึงเขาด้วยความเคารพและจะได้ไม่ทำร้ายผมอย่างที่ทำร้ายคุณเวเนียร์
คุณเวเนียร์ทำท่ายิ้มอย่างไม่เชิงยิ้มและส่ายศีรษะ
“เ้านี่..เทพเ้าที่ประหลาดก็มีสาวกที่ประหลาดสินะ”
คุณเวเนียร์ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจและทำท่าว่าถูกใจผม
แต่ยังไม่ลดราคาม้าให้ผมแต่ประการใดและเก็บค่าเสียหายผมที่ทำฟางเสียหายด้วย
ผมต้องใช้ทักษะเจรจา Negotiation พอสมควรว่าทางเทคนิคความเสียหายที่เกิดขึ้นมาจากเทพเ้าของคุณเวเนียร์คือฮาลิเอลเองจึงจะสามารถผ่อนจ่ายค่าเสียหายได้
และเอา ล่อ Mule ราคา 140 g มาใช้แทนชั่วคราวไปก่อน
เพราะแม้แต่ผมก็ทำใจขาย Book of The Death หนังสือแห่งความตาย ที่ร้านขายหนังสือเก่าเพื่อหาเงินไม่ลงเหมือนกัน
และเพราะอย่างนี้ผมจึงไม่ค่อยมีเงินสดแต่มักมีไอเท็มแปลกๆน่าสนใจที่ได้จากการผจญภัยมาก่อนหน้านี้
23
