หลังจากรับภารกิจเปลี่ยนอาชีพ หลินหานไม่ได้รีบร้อนก้าวเท้าเข้าสู่เมืองใต้ดินในทันที ตรงกันข้าม เขาเลือกเดินทางไปยังตลาดการค้าก่อน
เนื่องจากเมื่อวานนี้เขาเก็บเกี่ยวอุปกรณ์มาได้กองใหญ่ ในเมื่อพวกมันอัดแน่นอยู่ในกระเป๋า เขาจึงกะว่าจะจัดแจงปล่อยขายอุปกรณ์พวกนี้ให้เรียบร้อยก่อนจะมุ่งหน้าสู่เมืองใต้ดิน
พอเดินทางมาถึงใจกลางตลาดการค้า สิ่งก่อสร้างอันโอ่อ่าอลังการตรงหน้าก็ทำเอาหลินหานถึงกับั์ตาเป็ประกาย
ตึกสูงเสียดฟ้า…
มองดูจากระยะไกล หอคอยทั้งหลังมีรูปทรงคล้ายกับกลีบดอกไม้หกกลีบงดงามประณีตไร้ที่ติ เหนือประตูทางเข้าประดับด้วยตัวอักษรทองคำส่องแสงเจิดจ้าสี่คำ
[ตลาดการค้า]
หากเปรียบเทียบกับโถงเปลี่ยนอาชีพที่เรียบง่าย ตลาดการค้าแห่งนี้กลับแผ่ซ่านกลิ่นอายความหรูหราอู้ฟู่ลอยออกมาทุกอณู
หลินหานเดินเข้าไปภายใน ก็พบกับบูธร้านค้าและเคาน์เตอร์บริการจำนวนมาก บรรดาผู้คนเดินขวักไขว่สัญจรไปมา คึกคักและรุ่งเรืองเป็อย่างยิ่ง
ผู้บริหารและเ้าของตลาดการค้าแห่งนี้ ว่ากันว่าเป็หนึ่งในกิลด์ที่แข็งแกร่งและทรงอิทธิพลที่สุดในโลกยุคปัจจุบัน ซึ่งกิลด์ท้องถิ่นเล็ก ๆ อย่างสมาคมสามอสรพิษไม่มีทางเทียบชั้นได้เลยแม้แต่น้อย
และก็เพราะว่าเป็กิลด์ขนาดั์ที่มีชื่อเสียงและเสถียรภาพในวงการอย่างยอดเยี่ยม ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงสามารถเปิดตลาดการค้าตามสถานที่ต่าง ๆ โดยไม่เคยโดนก่อกวนหรือมีใครกล้ามาหาเื่ ขอเพียงเป็คนที่มีสมองอยู่บ้าง ย่อมไม่มีใครกล้าไปลองดีกับตัวตนขนาดั์ระดับนี้แน่นอน
ว่ากันว่า กิลด์ใหญ่ที่ยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของโลกเช่นนี้ ต่อให้เป็พวกข้าราชการหรือคนของทางการก็ยังต้องยอมไว้หน้าและให้เกียรติอยู่หลายส่วน
หลินหานมองหาห้องบริการห้องหนึ่งแล้วก้าวเข้าไปนั่ง ก่อนจะจัดแจงดึงม่านลงมา
ตลาดการค้าแบบนี้ เพื่อเป็การเคารพความเป็ส่วนตัวของลูกค้า จึงได้ตั้งห้องบริการแยกเป็ส่วนตัวไว้สำหรับจัดการทำธุรกรรม มิฉะนั้นหากลูกค้ามีสมบัติล้ำค่าติดตัว ก็มีความเป็ไปได้สูงที่จะถูกคนชั่วจ้องเล่นงาน
และนี่ก็เป็เหตุผลสำคัญที่ทำให้ผู้คนยินดีเดินทางมาใช้บริการตลาดการค้าที่ดูแลโดยกิลด์ั์ใหญ่เช่นนี้
“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ดิฉันคือพนักงานบริการหมายเลข 0458 ยินดีที่ได้ให้บริการค่ะ” พนักงานต้อนรับสาวเอ่ยอย่างสุภาพนอบน้อม
งานของพวกเธอก็เป็เช่นนี้ ไม่สนใจว่าลูกค้าจะมีฐานะหรือตัวตนอย่างไร ขอเพียงก้าวเท้าเข้ามาที่นี่ ทุกคนถือเป็แขกผู้มีเกียรติทั้งหมด แต่หากคิดจะมาสร้างเื่วุ่นวายละก็ พวกเธอก็พร้อมลงมือจัดการอย่างไม่ลังเลเช่นกัน
“สวัสดีครับ พอดีผม้าขายอุปกรณ์น่ะครับ” หลินหานเอ่ยเข้าประเด็นอย่างเรียบง่าย
พนักงานสาวได้ยินดังนั้น ั์ตาก็ฉายประกายวิบวับ เธอชอบลูกค้าที่มาขายอุปกรณ์ที่สุด เพราะอุปกรณ์ทุกชิ้น เธอสามารถหักเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งมาเป็เงินค่าคอมมิชชันได้ไม่น้อย แถมยอดการทำงานของเธอในตอนนี้ก็ยังขาดอยู่อีกค่อนข้างมาก ทำได้เพียงหวังพึ่งพาจากลูกค้ารายนี้แล้ว
หลินหานโบกมือวูบเดียว บนโต๊ะกว้างก็เต็มไปด้วยกองอุปกรณ์ที่ทับถมกันสูงพะเนินราวกับูเาลูกย่อย ๆ
“นะ... นี่มัน จะขายทั้งหมดนี้เหรอคะ?” พนักงานสาวถึงกับเบิกตากว้าง
ชั่วชีวิตนี้เธอไม่เคยเห็นกองอุปกรณ์มากมายขนาดนี้มาก่อนเลย เดิมทีคิดว่าคนตรงหน้าแต่งตัวเหมือนนักเรียน คงไม่ได้มีของอะไรมากมาย คาดไม่ถึงเลยว่าฉากตรงหน้านี้จะตบหน้าเธอเข้าอย่างจัง
“ใช่ครับ ทั้งหมดนี้ผม้าขาย คุณช่วยเช็กและประเมินราคากองนี้ก่อนนะครับ แล้วก็ยังมีอุปกรณ์ระดับตำนานอีกสองชิ้นด้วย” หลินหานพยักหน้ารับคำ
“ค่ะ... เดี๋ยวก่อนนะคะ! เมื่อกี้คุณว่าอย่างไรนะ มีอุปกรณ์ระดับตำนานอีกสองชิ้นด้วยเหรอคะ!?” พนักงานสาวอ้ำอึ้งพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
แม้ว่าระดับของอุปกรณ์บนโต๊ะนี้ส่วนใหญ่จะไม่สูงมากนัก แต่ปริมาณขนาดนี้ก็นับว่าน่ากลัวสุด ๆ แล้ว และที่น่าใยิ่งกว่าคือคนตรงหน้ากลับบอกว่ายังมีอุปกรณ์ระดับตำนานอีกสองชิ้น ทั้งชีวิตนี้เธอไม่เคยเห็นแม้กระทั่งหน้าตาของอุปกรณ์ระดับตำนานเลยด้วยซ้ำ
หลินหานหยิบดาบเล่มั์และชุดเกราะออกมาวางบนโต๊ะด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางเอ่ยถามว่า “สองชิ้นนี้ครับ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”
พนักงานสาวลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองอุปกรณ์ในมือของหลินหานด้วยสายตาเหม่อลอย เพียงแค่ััถึงกลิ่นอายแผ่ซ่านออกมาจากตัวอุปกรณ์ ก็ทำเอาเธอตื่นเต้นแล้ว
นี่มันอุปกรณ์ระดับตำนานของจริงแท้แน่นอน
“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าชื่ออะไรคะ?”
หลินหานเอ่ยตอบ “แซ่หลินครับ”
พนักงานสาวรีบลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า “คุณหลินคะ ดิฉันไม่มีประสบการณ์ในการทำธุรกรรมอุปกรณ์ระดับตำนานมาก่อน ไม่สิ พนักงานต้อนรับที่นั่งทำงานอยู่ตรงนี้ไม่มีใครเคยมีประสบการณ์ทำธุรกรรมอุปกรณ์ระดับตำนานเลยสักคนค่ะ!”
“รบกวนคุณหลินนั่งรอที่นี่สักครู่นะคะ ดิฉันจะรีบไปติดต่อผู้จัดการของพวกเรา คราวนี้ผู้จัดการจะมาดูแลทำธุรกรรมกับคุณหลินด้วยตัวเองตลอดทั้งกระบวนการเลยค่ะ!”
หลินหานไม่ได้ปฏิเสธ เพียงบอกให้อีกฝ่ายรีบไปรีบมา
“รบกวนคุณหลินรอสักครู่นะคะ!” พนักงานสาววิ่งกระหืดกระหอบออกจากประตูหลังไปทันที
การได้รับลูกค้ารายใหญ่ขนาดนี้ ทำให้เธอตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ ต่อให้หลังจากนี้ผู้จัดการจะลงมาดูแลเอง แต่ยอดผลงานส่วนของเธอก็ไม่มีทางโดนริบไปไหนแน่นอน แค่เคสนี้เคสเดียว ก็เพียงพอให้เธอกินใช้อย่างสุขสบายไปได้อีกหลายปีแล้ว!
หลินหานนั่งรออย่างเบื่อหน่ายอยู่ประมาณสองนาที ชายคนหนึ่งที่แต่งตัวด้วยชุดสูทสวมรองเท้าหนังก็เดินเข้ามา
“คุณหลินใช่ไหมครับ”
หลินหานพยักหน้ารับ
ชายสวมสูทยื่นมือออกมาจับทักทายกับหลินหาน เอ่ยแนะนำตัวว่า “ขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมแซ่หลิว เป็ผู้จัดการสาขาเมืองฮุยเยว่แห่งนี้ครับ ผมไร้ความสามารถ เป็เพียงปรมาจารย์ประเมินสมบัติเลเวล 46 หลังจากนี้การทำธุรกรรมทั้งหมดของคุณหลิน ผมจะเป็ผู้ดูแลและดำเนินการด้วยตัวเองครับ”
ปรมาจารย์ประเมินสมบัติเลเวล 46?
หลินหานรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เขาคิดไม่ถึงเลยว่าผู้จัดการสาขาเมืองฮุยเยว่จะเป็ปรมาจารย์ประเมินสมบัติเลเวล 46
คลาสอาชีพปรมาจารย์ประเมินสมบัตินี้เขาเคยได้ยินผ่านหูมาบ้าง จัดเป็อาชีพสายสนับสนุนที่ช่วยให้ค้นพบสมบัติในดันเจี้ยนได้ดียิ่งขึ้น ดังนั้นบางปาร์ตี้จึงชอบดึงคนอาชีพนี้ร่วมเดินทางไปด้วย ทว่าการเปลี่ยนอาชีพของคลาสนี้ค่อนข้างยุ่งยากและวุ่นวาย ส่วนใหญ่มักจะติดคอขวดเลเวลอยู่แค่คลาส 1 และคลาส 2
ความยากในการเปลี่ยนคลาสไม่ได้ด้อยไปกว่าอาชีพผู้สังเวยชีวิตของเขาเลย เพราะคนส่วนใหญ่ไม่มีทางยอมทุ่มเททรัพยากรมาคอยป้อนฟูมฟักอาชีพสายประเมินสมบัติอยู่แล้ว
“สวัสดีครับผู้จัดการหลิว” หลินหานเอ่ยทักทายกลับไปอย่างมีมารยาท
ผู้จัดการหลิวฉีกยิ้ม กวาดสายตามองดูอุปกรณ์บนโต๊ะรอบหนึ่ง “คุณหลินฝีมือไม่ธรรมดาจริง ๆ ถึงขั้นนำอุปกรณ์มากมายขนาดนี้ออกมาได้ในคราวเดียว เมื่อครู่ผมลองสแกนดูคร่าว ๆ แล้ว อุปกรณ์กองนี้สามารถให้ราคาคุณหลินได้ที่ประมาณยี่สิบสามล้านเหรียญัดาราครับ”
มากขนาดนี้เลยเหรอ?
หลินหานเองก็เคยสำรวจราคาตลาดมาก่อน อุปกรณ์พวกนี้ส่วนใหญ่ต่ำกว่าระดับทองคำ แม้ปริมาณจะเยอะ แต่ราคายี่สิบล้านเหรียญัดาราก็นับเป็ตัวเลขในฝันของเขาแล้ว
ทว่าหลินหานก็เดาเจตนาของอีกฝ่ายออก พูดง่าย ๆ ก็คือไม่อยากเสียลูกค้ารายใหญ่อย่างเขาไปนั่นแหละ
“ตกลงครับ”
ผู้จัดการหลิวยิ้มพลางพูดต่อ “คุณหลินเด็ดขาดจริง ๆ ในเมื่อธุรกรรมตรงนี้เสร็จสิ้นแล้ว ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาดูอุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้นนั้นกันต่อเลยไหมครับ”
“ได้สิครับ” หลินหานรู้เจตนาของจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ดี จึงไม่อยากเสียเวลาพูดจาไร้สาระ จัดแจงวางอุปกรณ์ทั้งสองชิ้นลงบนโต๊ะทันที
“หือ?” ผู้จัดการหลิวประหลาดใจเล็กน้อย
เดิมทีเขาคิดว่าอุปกรณ์ระดับตำนานของหลินหาน คือชุดคลุมและไม้เท้าที่เขาใส่อยู่บนตัว คาดไม่ถึงเลยว่าจะเอาของสองชิ้นใหม่ออกมาจากกระเป๋าอีก
ในตอนนั้นเอง เขารู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ วันข้างหน้าจะต้องกลายเป็ลูกค้ารายใหญ่ของเขาแน่นอน
หลินหานยิ้มกล่าวว่า “ผู้จัดการหลิว ของสองชิ้นนี้ดูแล้วเหมาะกับพวกอาชีพนักรบ ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไรกับผม ผมก็เลยกะว่าจะปล่อยขายให้พวกคุณครับ”
อุปกรณ์สองชิ้นนี้ ล้วนผ่านการขยายพลังหมื่นเท่าจากระบบของหลินหานทั้งสิ้น แถมเขายังตั้งใจเลือกเฉพาะสายนักรบมาด้วย
อันที่จริง เขาสามารถนำอุปกรณ์ทั้งหมดมาขยายพลังหมื่นเท่าได้ แต่ทำแบบนั้นมันจะสะดุดตาเกินไป จึงเลือกทำแค่สองชิ้นนี้ และอุปกรณ์สายนักรบก็เป็ประเภทที่มีราคาสูงที่สุดในตลาด ซึ่งช่วยสร้างผลกำไรสูงสุดให้เขาได้
นี่ก็เป็หนึ่งในความรอบคอบของหลินหาน เพราะในเวลานี้พละกำลังของเขายังไม่ได้แข็งแกร่งถึงขั้นไร้พ่าย จึงยังจำเป็ต้องซ่อนตัวตนและปิดบังเื่ราวเอาไว้ก่อน
“รบกวนคุณหลินรอสักครู่นะครับ ขอให้ผมได้ตรวจสอบให้ถี่ถ้วน จะได้ไม่มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น”
ผู้จัดการหลิวดูออกในปราดเดียวว่าอุปกรณ์สองชิ้นนี้เป็ระดับตำนานของจริง ไม่ใช่ของปลอม แต่คุณสมบัติและผลลัพธ์เฉพาะเจาะจง ยังจำเป็ต้องใช้ทักษะตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง