ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]

        “กระหม่อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ!” หลี่จงฮั่นแค่นหัวเราะเสียงเย็น“เด็กๆ จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยทั้งหมด!”

        มือปราบสี่คนเข้าจับกุมทันที และมือปราบอีกสี่คนเดินเข้ามาจากด้านนอกประตู

        ชิงเหอกูกูและคนอื่นมีสีหน้าสิ้นหวัง แต่ละคนมองเฟิ่งเฉี่ยนด้วยดวงตาคาดหวัง

        “เหนียงเหนียง...”

        เฟิ่งเฉี่ยนกำหมัดแน่นเมื่อเห็นบรรดานางกำนัลถูกควบคุมตัวไปในใจนางร้อนดั่งไฟสุม

        นางสามารถจินตนาการได้เลยว่าทันทีที่นางกำนัลเหล่านี้ก้าวเข้าไปในมู่เทียนฝู่ พวกนางจะต้องพบกับการไต่สวนที่โหดร้ายเพียงใดด้วยร่างกายอันบอบบางของพวกนางย่อมไม่มีทางทนรับไหว!

        จิตใจอ่อนแอย่อมต้องยอมรับสารภาพหากถูกบีบบังคับจิตใจเข้มแข็งไม่พิการก็ตาย!

        ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไรล้วนไม่ใช่สิ่งที่นางต้องการเห็นอีกทั้งพวกนางเดือดร้อนเพราะตนจึงต้องตกหลุมพรางของผู้อื่น

        นางเคยพูดว่านางจะปกป้องพวกนาง ไม่ให้พวกนางต้องถูกรังแกกดขี่อีกต่อไปดังนั้น นางไม่มีทางปล่อยให้พวกนางถูกพาตัวไปมู่เทียนฝู่เด็ดขาด!

        นางเพิ่งจะคิดเอ่ยปากขัดขวางคิดไม่ถึงว่าองค์หญิงหลานซินกลับชิงพูดขึ้นก่อน “ช้าก่อน! หม่อมฉันมีคำพูดจะพูดเพคะ!”

        เฟิ่งเฉี่ยนตะลึงงัน มองนางอย่างประหลาดใจ

        ไทเฮาโบกมืออนุญาตให้มือปราบหยุดมือก่อน “หลานซินเจ้าคิดจะพูดอะไร”

        องค์หญิงหลานซินตวัดสายตามองเฟิ่งเฉี่ยนมุมปากยกยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ทูลไทเฮาหม่อมฉันมีความคิดหนึ่งเพคะ!”

        ไทเฮา “เจ้าพูดมา”

        องค์หลานซินจับจ้องเฟิ่งเฉี่ยน เอ่ยขึ้นว่า “หม่อมฉันรู้ว่าฮองเฮาดีต่อคนของตนเสมอมาย่อมไม่มีทางยอมให้คนในตำหนักของตนเองต้องถูกจองจำในคุกหม่อมฉันขอเสนอว่าให้โอกาสฮองเฮาสร้างผลงานลบล้างความผิดสักครั้งเพคะ!”

        เฟิ่งเฉี่ยนประหลาดใจ ไม่รู้ว่านางจะมาไม้ไหน

        นางแน่ใจว่าองค์หญิงหลานซินไม่มีทางใจดีเช่นนี้ จะช่วยนางช่วยคนนางย่อมต้องขุดหลุมเพื่อรอให้ตนกระโดดลงไปแน่นอน

        ไทเฮาประหลาดใจชัดเจนเหลือเกินว่าคิดไม่ถึงว่าองค์หญิงหลานซินจะออกมาพูดจาแทนฮองเฮา นางถามอย่างประหลาดใจ“สร้างผลงานลบล้างความผิดอย่างไร”

        องค์หญิงหลานซินหัวเราะเบาๆ สายตาล้ำลึกราวกับบ่อน้ำวน เอ่ยขึ้นเนิบๆ “หม่อมฉันคิดว่ายามนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดก็คืออาการประชวรของไทเฮาเพคะ! และการรักษาอาการประชวรของไทเฮาย่อมต้องใส่แมวเทพสามหาง หม่อมฉันเสนอว่าให้เวลาฮองเฮาห้าวันให้นางหาแมวเทพสามหางอีกตัวหนึ่งมา”

        เฟิ่งเฉี่ยนตะลึงงัน นางคาดไม่ถึงว่าองค์หญิงหลานซินจะเสนอความคิดเช่นนี้นางกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

        “หากฮองเฮาทำสำเร็จก็ลบล้างความผิดคนของนาง หากฮองเฮาทำไม่สำเร็จ...”องค์หญิงหลานซินจงใจหยุดพูด

        ไทเฮาดวงตาเป็นประกาย “ทำไม่สำเร็จจะเป็นอย่างไร”

        ดวงตาขององค์หญิงหลานซินหม่นวูบ รอยยิ้มบนริมฝีปากยิ่งกดลึกขึ้น “หากฮองเฮาทำไม่สำเร็จ ก็ให้นางลาออกจากตำแหน่งฮองเฮาด้วยตัวของนางเองและไปจากวังหลวง!”

        บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัด

        ไม่ว่าผู้ใดก็คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงหลานซินถึงกับกล้าเสนอความคิดเห็นกำเริบเสิบสานเช่นนี้!

        เอาตำแหน่งฮองเฮาอันสูงศักดิ์ไปแลกเปลี่ยนกับชีวิตของนางกำนัลคงไม่มีใครโง่เขลาปานนี้กระมัง

        องค์หญิงหลานซินกลับไม่คิดเช่นนี้ หลังจากผ่านการปะทะกันมาหลายครั้งนางจับจุดอ่อนของฮองเฮาได้อย่างแม่นยำ

        ฮองเฮาไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แต่กลับเป็นคนรักคุณธรรมยิ่งยวดเห็นคนข้างกายของตนต้องถูกรังแกไม่ได้

        นางถีบแม่นมของฝ่าบาทในห้องเครื่อง เกือบทำให้ไทเฮามีโทสะจนสิ้นสติ เสี้ยมให้โจวหมัวมัวและฮูหยินรองสกุลเฟิ่งตบหน้ากันและกันต่อมาให้ซุนกงกงและขันทีอีกสองคนแทะเมล็ดแตงหน้าประตูตำหนักสาเหตุของเรื่องทั้งหมดล้วนเป็นเพราะคนของนางถูกรังแกนางต้องการคืนความเป็นธรรมให้กับคนของนาง!

        เมื่อวิเคราะห์เหตุการณ์เหล่านี้นางจึงจับจุดอ่อนของฮองเฮาได้และคิดแผนการนี้ออกมาอย่างขวัญกล้าเทียมฟ้าจุดประสงค์ที่ต้องการคือต้องการให้ฮองเฮาลาออกจากตำแหน่งฮองเฮาด้วยตนเองและไปจากวังหลวง!

        เพราะนางรู้ว่ามีราชโองการของอดีตฮ่องเต้อยู่ไม่ว่าฮองเฮาจะมีความผิดอันใดล้วนไม่อาจปลดฮองเฮา

        ดังนั้น กระทั่งฝ่าบาทและไทเฮาต่างไม่อาจทำอะไรฮองเฮาได้!

        ความหวังเป็นหนึ่งเดียวก็คือให้ฮองเฮาลาออกจากตำแหน่งเอง ไปจากวังหลวง! เช่นนี้แล้วนางจึงจะมีโอกาสขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮา หาไม่แล้วนางย่อมต้องเป็นเพียงอนุคนหนึ่งตลอดกาล

        นาทีนี้ เฟิ่งเฉี่ยนมองออกถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของนางแล้ว!

        พูดถึงที่สุด ก็เพื่อตำแหน่งฮองเฮา!

        นางไม่อาจไม่ยอมรับว่าองค์หญิงหลานซินรู้จักนางดียิ่งจับจุดอ่อนของนางได้อย่างแม่นยำ!

        นานมาแล้วอาจารย์เคยตักเตือนนาง ในฐานะของมือสังหารคนหนึ่งจะมีความรักไม่ได้ ทันทีที่มีความรัก ก็มีจุดอ่อน และมือสังหารห้ามมีจุดอ่อนทันทีที่มีจุดอ่อนย่อมหมายถึงชีวิต!

        ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมานางไม่มีสหายนอกจากอาจารย์และศิษย์พี่แล้วนางไม่คบหาสมาคมกับผู้ใด

        หลังจากมาถึงที่นี่ นางไม่ได้เข้าใกล้ใครเป็นพิเศษ แต่มนุษย์เป็นสัตว์ที่มีความรู้สึกนึกคิดในยามที่นางตกต่ำถึงขีดสุดคนของนางยังคงอยู่ข้างกายนางไม่ไปไหน พูดว่าไม่ซาบซึ้งใจคงเป็นไปไม่ได้เวลานี้คนของนางมีภัย นางในฐานะเจ้านายของพวกนางจะทอดทิ้งพวกนางไม่ดูดำดูดีได้อย่างไร

        และเป็นเพราะความผูกพันนี้จึงทำให้นางมีจุดอ่อนถึงขั้นเอาชีวิต

        องค์หญิงหลานซินจับจุดอ่อนของนางได้แล้วจึงวางแผนการนี้ขึ้นล่อนางให้เดินเข้ามาติดกับ

        ทางหนึ่งคือตำแหน่งฮองเฮา อีกทางหนึ่งคือชีวิตของนางกำนัลแปดคน...

        หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ย่อมต้องเลือกประการแรก แต่นางต่างจากคนอื่นเดิมทีนางก็ไม่ปรารถนาที่จะเป็นฮองเฮาอยู่แล้วดังนั้นตำแหน่งฮองเฮาสำหรับนางมิได้สลักสำคัญอะไรเลย

        ดวงตาของไทเฮาเปล่งประกายน้อยๆข้อเสนอที่องค์หญิงหลานซินเสนอมาตรงกับความต้องการในใจของนางนางเกลียดชังฮองเฮาเข้ากระดูกดำมานานแล้ว จนปัญญาที่มีราชโองการของอดีตฮ่องเต้นางจึงไม่กล้าทำอะไรฮองเฮา แต่หากฮองเฮาเป็นฝ่ายลาออกจากตำแหน่งเองย่อมไม่ผิดต่อราชโองการของอดีตฮ่องเต้

        เช่นนี้แล้วนอกจากสามารถขจัดสิ่งที่ขัดนัยน์ตาทั้งยังไม่ผิดราชโองการของอดีตฮ่องเต้ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวโดยแท้!

        เชื่อว่าฮ่องเต้ก็ต้องเห็นด้วย!

        “ข้อเสนอขององค์หญิงหลานซินดียิ่ง! ฮองเฮาอายเจียให้โอกาสเจ้าสร้างผลงานลบล้างความผิด! หากเจ้าสามารถหาแมวเทพสามหางได้อีกตัวหนึ่งภายในเวลาห้าวันอายเจียก็จะคิดเสียว่าเรื่องในวันนี้ไม่เกิดขึ้น แต่หากภายในเวลาห้าวันนั้นเจ้าไม่อาจหาแมวเทพสามหางมาได้เช่นนั้นเจ้าจำต้องเป็นฝ่ายลาออกจากตำแหน่งฮองเฮาด้วยตัวเอง ไปจากวังหลวง!”

        ไม่รอให้ฮองเฮาตัดสินใจ ไทเฮาได้ช่วยนางตัดสินใจเลือกเสร็จสรรพ

        เฟิ่งเฉี่ยนเงียบขรึม ไม่พูดจาแม้แต่คำเดียว

        เห็นนางไม่พูดจาเนิ่นนานฉีเหม่ยเหรินรู้สึกร้อนใจจึงเอ่ยวาจาถากถางเสียงเย็น “ข้ายังคิดว่าฮองเฮาจะปกป้องคนของตนเองสักเพียงใดกันที่แท้ก็แค่นี้เอง! แต่ก็ถูกต้องอยู่แล้วเมื่อเปรียบเทียบกับฐานะสูงส่งเช่นตำแหน่งฮองเฮาแค่ชีวิตไม่กี่ชีวิตของนางกำนัลจะนับเป็นอะไรได้”

        นางรู้ดีว่าคิดจะหาแมวเทพสามหางอีกตัวหนึ่งในเวลาภายในห้าวันนั้นเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยดังนั้นทันทีที่ฮองเฮารับโอกาสสร้างผลงานลบล้างความผิด ก็จะต้องพ่ายแพ้แน่นอนผลสุดท้ายฮองเฮาต้องลาออกจากตำแหน่งฮองเฮาด้วยตัวเอง ไปจากวังหลวง

        ทันทีที่ฮองเฮาจากไป นางก็มีโอกาสที่จะขึ้นเป็นฮองเฮาแล้ว

        ฉีเหม่ยเหรินร้อนใจ คนทั้งหมดของตำหนักเว่ยยางร้อนใจยิ่งกว่า

        ทันทีที่ฮองเฮารับปากเดิมพัน ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ พวกนางล้วนปลอดภัยแต่ฮองเฮาเล่า นางจะทำอย่างไร

        เมื่อสักครู่องค์หญิงหลานซินได้พูดแล้วว่าแคว้นหนานเยียนใช้เวลาหลายปีกว่าจะตามหาแมวเทพสามหางมาตัวหนึ่งฮองเฮาคิดจะหาตัวที่สอง ช่างเป็นเรื่องยากยิ่งกว่ายากแทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

        ดังนั้นฮองเฮาย่อมต้องพ่ายแพ้เดิมทัน จากนั้นไปจากวังหลวง

        ฮองเฮาคนหนึ่ง ไปจากวังหลวงแล้วแค่คิดก็รู้ว่าต่อไปจะเผชิญหน้ากับความยากลำบากอย่างไรบ้าง

        เกรงว่าฮองเฮาจะตกต่ำถึงขีดสุดในชีวิตแล้ว

        แม้พวกนางจะหวาดกลัวการเข้าไปในมู่เทียนฝู่มากก็ตามแต่พวกนางยิ่งไม่ปรารถนาที่จะเห็นฮองเฮาทำลายตัวเอง