ความเดิมตอนที่แล้ว
"ศิษย์พี่... เป็ของข้านะ หวังเหยาพละออกมาจากริมฝีปากของนางแล้วพูด มีเพียงความเงียบที่ปรกคุมบรรยากาศด้านนอกในค่ำคืนนี้ แต่ทว่าบรรยากาศในห้องพักตอนนี้กำลังร้อนแรงด้วยไฟตัณหา...
"อ๊าาาา....ชี๊ดด..ไป๋หลานครางออกมาด้วยความร้อนรุ่ม
หวังเหยาจูบนางได้สักพัก แล้วพละออกมา จากนั้นเขาเลื่อนต่ำลงมา สไลด์คอนาง มือขวาค่อยๆ แหวกอาภรณ์ออก เผยให้เห็นไหล่ และไหปลาร้าอันขาวพ่อง หวังเหยาประกบจูบไปที่ไหล่ของนางเบาๆ
"อ๊าาา..ศิษย์น้อง...อะ.&¢$€£>> ไป๋หลานทำได้เพียงร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายนางตอนนี้อ่อนระทวย ไร้ทางขัดขืน แต่ลึกๆในใจ นางกลับยินดียิ่ง ที่หวังเหยากระทำการเช่นนี้กับตนเอง
รู้สึกตัวอีกที นางก็ถูกหวังเหยาอุ้มมาที่เตียงแล้ว อาภรณ์ที่นางสวมใส่ ตอนนี้ท่อนบน เผยให้เห็นร่างกายอันเย้ายวนชวนให้หลง หวังเหยา ลูกตาเต็มไปด้วยไฟตัณหา
เขาค่อยๆเลื่อนลงมา จูบเลียที่ยอดปทุมสีชมพู ส่วนมือก็ต่ำลงไปเรื่อยๆ หวังเหยาจัดการกับอาภรณ์สีขาวสูงศักดิ์ของนางเขาถอดออกจนหมด เผยให้เห็นทุกสัดส่วน
ยิ่งตรงส่วนล่างของนางนั้น ขาวชมภู มีขนขึ้นเล็กน้อย หวังเหยาค่อยๆเอามือไปัั ก็รู้สึกได้ว่าปากถ้ำของนางนั้น แฉะเต็มที่
ชี๊ดดด..อ๊าาา ศิ..ศิษน้อง..อะอ๊าา เสียงครางบวกกับร่างกายที่เปลือยเปล่าของนาง บัดนี้หวังเหยาอดใจแทบไม่ไหวแล้ว เขาอยากเอาทวนับริสุทธิ์เข้าไปอยู่ในตัวนางแทบทนไม่ได้
หวังเหยาลุกขึ้นยืน จัดการถอดอาภรณ์ตัวเองออก ปึ๊งง
ทวนัของเขาผงาดต่อหน้านาง ไป๋หลานเห็นดังนั้น ก็หลับตาหันไปด้านข้าง ด้วยความเขิลอาย
"ศิษย์พี่..พรมจรรย์ของข้า คืนนี้ขอมอบให้ท่าน ไป๋หลานที่ได้ฟัง ยิ่งเขิลอายไปใหญ่ นางเพียงหลับตามือจิ๊กที่นอน
หวังเหยาค่อยๆเข้าไปหานาง หวังเหยาขึ้นไปคร่อม ตอนนี้ทวนัจออยู่ที่ หว่างขาของนางแล้ว เขาพร้อมที่จะเริ่มศึกในครั้งนี้
หวังเหยาจับทวนัจ่อปากถ้ำ ด้วยสัญชาตญาณเขาค่อยๆเอาทวนัเขี่ยที่ปากถ้ำเพื่อเปิดร่องน้ำ
"อ๊าาา...หวังเหยาา..อะอ๊าา..ชี๊ดดด.. หวังเหยาค่อยๆดันทวนัของเขาเข้าไป
"กึก..เสียงเยื่อพรหมจรรย์ของไป๋หลานขาดสะบั้น จนหวังเหยารู้สึกได้
"ศิษย์พี่..ท่านเจ็บไหม..หวังเหยากล่าวถาม เมื่อััได้ว่าเยื่อพรหมจรรย์ของนางได้ขาดออกแล้ว บัดนี้ทวนัได้เข้าไปในถ้ำได้ครึ่งทวนแล้ว นางทำได้เพียงส่ายหัวเบาๆ เป็สัญญาณบอกหวังเหยาว่า ให้ทำต่อได้เลย
"ศิษย์พี่..ข้างในตัวท่านตอดรัดแน่นยิ่งนัก หวังเหยาโยกถอยเอาทวนัออกมา เหลือเพียงปลายทวนัที่เสียบคาอยู่ปากถ้ำ จากนั้นหวังเหยาดันเข้าไปค่อยๆอย่างนุ่มนวลจนสุดลำ
"อ๊าาา..ชี๊ดดดด.. บัดนี้ทั้งสองเริ่มเพลิงสวาทแล้ว หวังเหยากระแทกใส่นางอย่างไม่หยุด อ๊าาาา..&_฿-_฿&&
ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หวังเหยายังคงกระแทกไม่หยุด ส่วนไป๋หลานตอนนี้ สมองนางได้ขาวโพลนไปหมด ร่างก่ายสั่นเทาด้วยความเสียวซ่าน ไม่รู้ว่านางเสร็จไปกี่ครั้งแล้ว เสร็จแล้วเสร็จอีก ซ้ำๆอยู่นั้น
ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเมามัน
"อ๊าาา..ศิษย์พี่ ข้า..ข้าจะ..ข้าจะไม่ไหวแล้ว มาบัดนี้หวังเหยาใกล้เสร็จเหมือนกัน เขาเริ่มกระแทกเร็วขึ้นๆ
ปั๊ปปๆๆๆ อ๊าาอะอ๊า เสียงกระทบของเนื้อที่กระทบกันบวกเสียงครางของไป๋หลาน หวังเหยากระแทกไปอีก5-6ครั้ง แล้วเสียบทวนัเข้าไปให้ลึกที่สุด
"พรวดด... หวังเหยาปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์เข้าไปในตัวนาง น้ำของเขาเยอะมาก เยอะจนข้างในของไป๋หลานรองรับไม่หมด น้ำวิสุทธิ์ได้ไหลซึมออกมา ไหลย้อยผ่านทวนัของเขา
หวังเหยายังคงเสียบคาถ้ำของนางไว้แบบนั้น หลังจากปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์แล้ว หวังเหยาก้มลงไปจูบที่หน้าผากนาง
"ศิษย์พี่..หลังจูบหน้าผากเสร็จ หวังเหยาก็เลื่อนต่ำลงมา จมูกชนจมูก แล้วพูดขึ้น
"ข้าขออีกรอบนะ.. ทั้งสองสบตากัน ไป๋หลานนางเพียงพยักหน้าเบาๆ
เมื่อหวังเหยาได้ยินดังนั้น เพลิงตัณหาก็ครอบงำเขาอีกครั้ง หวังเหยาจูบไปที่ปากของนาง จากนั้นก็เริ่มขยับเอวช้าๆ และเร็วขึ้นๆ
อ๊าาา.อะอะอะ ชี๊ดดด....
บรรยากาศในค่ำคืนนี้เงียบสงบเยียกเย็น เพียงแต่ราตรีนี้ภายในกระท่อมที่พัก กลับร้อนรุ่มไปทั่วห้อง ทั้งสองยังคงกอดรัด หวังเหยาก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุ
ดกระแทกนาง..
581K
