บทที่ 14 ใครกันที่เคาะประตู (รีไรต์)
อุณหภูมิภายนอกพุ่งสูงถึง 40 องศาแล้ว แต่ห้องของลั่วฉิงเทียนนั้นติดตั้งระบบระบายอากาศแยก ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีระบบทำความเย็นแยกอีกด้วย ซึ่งทั้งสองระบบล้วนแล้วแต่ใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดของบริษัทรักษาความปลอดภัย
ระบบปรับอากาศนี้ทำงานได้อย่างเงียบเชียบไร้เสียงรบกวน และให้ความเย็นสบาย อุณหภูมิภายในห้องจึงอยู่ที่ประมาณ 25 องศาเท่านั้น ล่วงเลยมาจนถึง่บ่าย ลั่วฉิงเทียนออกกำลังกายจนถึงขีดจำกัดของตัวเอง แล้วจึงออกจากห้องออกกำลังกาย
เธอเข้าไปในพื้นที่มิติเพื่อป้อนนมให้กับเสือขาวตัวน้อยก่อน จากนั้นจึงออกมาเข้าห้องน้ำเพื่อชำระกาย เมื่อออกมา ลั่วฉิงเทียนก็เปิดโทรศัพท์มือถือดูอีกครั้ง พบว่าในกลุ่มแชตยังคงเต็มไปด้วยข้อความที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล
[อากาศแบบนี้มันบ้าไปแล้ว นอกจากจะมีซอมบี้อยู่ข้างนอกแล้ว อุณหภูมิยังสูงขึ้นทุกวัน ์กำลังจะฆ่าพวกเราหรือไง]
[ใครว่าไม่จริง ฉันเพิ่งเห็นซอมบี้จำนวนหนึ่งมาที่ประตูทางเข้าหมู่บ้าน แบบนี้ไม่ดีแน่ พวกนายคิดว่าควรจะปิดประตูหมู่บ้านเลยไหม]
[ใครจะกล้าไป หรือว่านายไปเองล่ะ]
เมื่อคนพูดจบ คนที่อยู่ชั้นบนก็เงียบลง พูดอย่างกับง่ายใครจะกล้าออกไปตอนนี้ ลั่วฉิงเทียนมองบทสนทนาเ่าั้แล้วรู้สึกเบื่อหน่าย จึงปิดโทรศัพท์อีกครั้ง เธอเตรียมจะหาอะไรกิน
ทว่าตอนนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ลั่วฉิงเทียนขมวดคิ้ว ชั้นที่เธออยู่คือชั้นบนสุด และบนชั้นนี้ก็มีเพียงห้องของเธอเท่านั้น แล้วใครจะขึ้นมาเคาะประตูได้ ลั่วฉิงเทียนไม่ได้สนใจ เธอจึงลุกขึ้นไปที่ห้องครัว เติมน้ำใส่เครื่องทำน้ำแข็ง เพื่อเตรียมทำน้ำแข็ง
เมื่อกี้นี้มีคนพูดถึงสภาพอากาศ ทำให้ลั่วฉิงเทียนนึกถึงเื่หนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือน้ำแข็งในพื้นที่ของเธอนั้นมีน้อย เธอจึงคิดว่าจะใช้โอกาสตอนนี้ที่ยังมีน้ำและไฟฟ้าอยู่ ทำน้ำแข็งเก็บไว้ก่อน
ตอนนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ลั่วฉิงเทียนรู้สึกหงุดหงิด
ลั่วฉิงเทียนเดินไปที่ประตู แล้วเปิดประตูชั้นในไว้ ส่วนประตูเหล็กเธอไม่ได้เปิด แต่เปิดแง้มเพียงประตูชั้นนอกสุดไว้เล็กน้อย คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือหญิงชรา เมื่อหญิงชราเห็นลั่วฉิงเทียนเปิดประตูก็ยิ้มออกมา จากนั้นสายตาก็เหลือบมองเข้าไปในห้องของลั่วฉิงเทียน
“มีอะไร” น้ำเสียงของลั่วฉิงเทียนไม่ค่อยดีนัก ตอนที่หญิงชรามองเข้ามาในห้อง ขณะที่ลั่วฉิงเทียนเปิดประตู หญิงชรารู้สึกได้ถึงความเย็นจากในห้อง ในใจกำลังยินดี พอได้ยินเสียงของลั่วฉิงเทียนก็พูดขึ้นทันที
“หนู อยู่คนเดียวเหรอ” ลั่วฉิงเทียนขมวดคิ้ว คนผู้นี้เห็นได้ชัดว่ามาสืบเื่ของเธอ เธอจึงปิดประตูใส่ทันที หญิงชราที่อยู่หน้าประตูพักอยู่ที่ชั้นสามสิบสอง ่นี้อาหารที่บ้านเธอก็กินหมดแล้ว ที่บ้านยังมีหลานชายตัวน้อยอีกคน ร้องหิวท้องอยู่ตลอดเวลา
ถ้าเป็เมื่อก่อน หญิงชรายังออกไปซื้อได้ แต่ตอนนี้นอกบ้านมีแต่ซอมบี้เต็มไปหมด ต่อให้เธออยากออกไปก็ไม่กล้า ดังนั้นเธอจึงนึกถึงลั่วฉิงเทียนที่อยู่ชั้นบนสุด เธอรู้อยู่ตลอดว่า ลั่วฉิงเทียนต่อเติมบ้าน
ยิ่งไปกว่านั้น่ที่ต่อเติมบ้าน เธอยังขึ้นมาแอบดูหลายครั้งพบว่า เพนท์เฮ้าส์ชั้นบนนี้ไม่เพียงแต่ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่ยังมั่นคงแข็งแรงมากอีกด้วย นั่นทำให้เธอเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
เดิมทีก่อนที่หญิงชราจะมา เธอได้คิดหาข้ออ้างทุกอย่าง แต่ไม่คิดเลยว่า คนบ้านนี้จะไม่ให้โอกาสเธอแม้แต่จะพูด
ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง ลั่วฉิงเทียนหรี่ตาลง ดวงตาเปล่งประกายความโเี้ออกมา เธอเปิดประตูอีกครั้ง
“ถ้ายายเคาะประตูอีกครั้ง ฉันจะฆ่ายายซะ” เสียงของลั่วฉิงเทียนเ็าอย่างที่สุด ทำเอาหญิงชราที่หน้าประตูถึงกับสะดุ้ง
“นี่เธอ เธอยังเป็เด็กผู้หญิงอยู่เลย ทำไมถึงไร้มนุษยธรรมแบบนี้ ยายก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ดูสิข้างล่างเต็มไปด้วยซอมบี้ ที่บ้านยายก็ไม่มีอะไรจะกินแล้ว ยายแค่อยากมาถามว่า พอจะมีอะไรให้กินบ้างไหม” ลั่วฉิงเทียนหัวเราะเยาะ
“ทำไมยายถึงคิดว่าฉันจะมีอะไรกิน รีบไสหัวไป! ถ้ายังกล้ามาเคาะประตูบ้านฉันอีก ฉันไม่เกรงใจแน่ ถึงตอนนั้น อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน” ลั่วฉิงเทียนพูดจบก็ปิดประตูเสียงดังสนั่น ด้วยพละกำลังของเธอเสียงจึงดังกึกก้องไปทั่วทางเดินจนถึงชั้นล่าง
ส่วนเหล่าซอมบี้ที่เดินเตร่อยู่ข้างล่างก็เหมือนจะได้ยินเสียงนี้ พวกมันจึงพุ่งตรงมาที่ตึกฝั่งนี้ทันที ก่อนจะเริ่มทุบประตูชั้นล่างของตึกอย่างบ้าคลั่ง ทำให้หญิงชราใกับการกระทำของลั่วฉิงเทียนมาก
เธอทำได้เพียงมองประตูห้องของลั่วฉิงเทียนอย่างเคียดแค้น ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปที่ห้องของตัวเอง หลังจากที่หญิงชราจากไป ลั่วฉิงเทียนก็เปิดประตูอีกครั้ง
เธอหยิบกุญแจขนาดใหญ่จากกระเป๋าออกมา เดินตรงไปที่ประตูทางเดิน ก่อนจะล็อกมันทันที
เมื่อหญิงชราผู้นั้นกลับมาถึงห้อง ก็โมโหจนตัวสั่น เธอไม่กล้าะโด่า เพราะความกลัวที่เกาะกินจิตใจ จึงได้แต่กอดหลานชายเข้าไปหลบภายในห้องด้านใน
ฝูงซอมบี้ที่อยู่ชั้นล่างพยายามพังประตูอยู่พักหนึ่ง แต่เมื่อพบว่าไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ พวกมันจึงค่อย ๆ ทยอยกันจากไป อย่างไรก็ตาม บริเวณหน้าห้องพักของชั้นสอง กลับปรากฏจำนวนซอมบี้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในระหว่างนั้น ลั่วฉิงเทียนได้เดินกลับมาที่โต๊ะอาหารและเริ่มกินอาหารไปพลาง ๆ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูข้อความ ทันใดนั้นเอง ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาในกลุ่มแชท
[ใครกันนะ ทำเสียงดังขนาดนี้ ้าจะฆ่าพวกเราหรือไง]
[เป็เด็กสาวที่อยู่ชั้นบนนั่นแหละ ไม่คิดเลยว่าเธอจะใจร้ายขนาดนี้]
เธอมองข้อความในโทรศัพท์ก็รู้ได้ทันทีว่า คนที่พิมพ์ข้อความเหล่านี้ต้องเป็หญิงชราคนนั้นอย่างแน่นอน ตอนนั้นเองในกลุ่มก็มีคนชื่อว่าฉูเสี่ยวพิมพ์ขึ้นว่า
[ไปหาเธอทำไม ถ้าเป็ฉัน ฉันก็ไม่เปิดประตูให้หรอก]
หญิงชราเห็นข้อความนี้ก็โกรธขึ้นมาทันที พิมพ์ข้อความลงในกลุ่มแชตว่า
[เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง เธอไม่รู้จักคำว่าเคารพผู้ใหญ่หรือไงยะ ฉันคิดว่าเธอกับยัยเด็กสารเลวนั่นคงจะเป็พวกเดียวกันแน่ ๆ เห็นแก่ตัวเหมือนกัน ไร้จิตสำนึก]
ตอนนี้ในกลุ่มก็เถียงกันวุ่นวายไปหมด แต่ลั่วฉิงเทียนไม่สนใจ เธอปิดแชตแล้วเริ่มอ่านข่าวอื่น ๆ หัวข้อข่าวคือการระบาดของไวรัสซอมบี้ ขอให้ประชาชนอยู่แต่ในบ้านและรอความช่วยเหลือ
เมื่อเห็นข่าวนี้ ลั่วฉิงเทียนก็ได้แต่รู้สึกขำ ชาติที่แล้วไม่มีความช่วยเหลืออะไรทั้งนั้น สุดท้ายเธอกับหานซั่วต้องขโมยรถไปที่ฐานทัพกันเอง
ลั่วฉิงเทียนเลื่อนดูโทรศัพท์มือถือต่อ ข่าวในทุกแพลตฟอร์มล้วนกลายเป็ข่าวการระบาดของไวรัสซอมบี้ แม้แต่บล็อกเกอร์บางคนก็โพสต์รูปภาพและวิดีโอลงบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ
แม้กระทั่งมีผู้ใช้บางคนไปสตรีมใกล้ ๆ กับซอมบี้ด้วยซ้ำ เธอลองกดเข้าไปดูในห้องสตรีมสองสามห้อง มีผู้ใช้คนหนึ่งดูเหมือนจะอาศัยอยู่บนตึก เขาเอาโทรศัพท์มือถือผูกเชือกไว้ แล้วค่อย ๆ หย่อนลงไปข้างล่าง
โทรศัพท์ค้างอยู่กลางอากาศ กล้องถูกดันไปตรงกับหน้าของซอมบี้ผู้หญิงพอดี ใบหน้าของเธอนั้นน่ากลัวมาก มีาแหนึ่งที่ฉีกขาดมาั้แ่หางตาจนถึงมุมปาก บนคอของเธอยังมีรูกว้างเท่ากำปั้น
ตอนนี้รูนั้นไม่มีเืไหลออกมาแล้ว มองเห็นกระดูกสีขาวโพลน ตอนนั้นเอง ลั่วฉิงเทียนกำลังกินข้าวอยู่พอดี เห็นภาพแบบนั้นแล้วรู้สึกขยะแขยงมาก กำลังจะออกจากห้องสตรีม ทว่าก็ได้ยินเสียงอันเป็เอกลักษณ์ของซอมบี้ดังมาจากโทรศัพท์เสียก่อน
ต่อจากนั้นภาพในกล้องก็หมุนคว้าง โทรศัพท์ของผู้ใช้คนนั้นถูกคว้าไปแล้ว ในตอนนี้เอง มีเสียงร้องของซอมบี้ดังออกมาจากโทรศัพท์ ดูเหมือนว่า ซอมบี้เหล่านี้จะพบตัวเ้าของโทรศัพท์คนนั้นแล้ว และพวกมันกำลังวิ่งตรงไปที่บ้านของเขา
6K
