"ตายซะเถอะ ไอ้าาปีศาจ" อัลระดมรัวหมัดขวา เข้าใส่ร่างของาาปีศาจ ที่เขาใช้มือซ้ายจับขึ้นมาอยู่ อาจดูเหมือนเป็การประชด นี่เป็ท่าทางเดียวกับที่เดลเคยทำกับเขา แม้ร่างกายของาาปีศาจจะหายจากอาการาเ็แทบจะทันทีที่ได้รับ แต่ความเ็ปที่เกิดขึ้นมันเป็ของจริง สติของเขาเื่ลางเลือน
"แก นั่น แหละ ปี ศาจ ไม่มีทางที่มนุษย์ธรรมดาจะทำอันตรายข้าได้ขนาดนี้"
"เฮ้ อัล อัล เราถึงที่พักแล้ว" เสียงเรียกของหัวหน้าสมาคมทำให้อัลรู้สึกตัว
"เอ่อ ครับ ผมขอโทษด้วยครับวันนี้มันหนักหนาจริงๆ" ชายหนุ่มยังคงรู้สึกไม่ปกติกับสภาพร่างกายและจิตใจของตน เขาเดินเข้าไปในบ้านอิฐหลังเล็กๆของหัวหน้าสมาคมอย่างระมัดระวัง
"งั้น ฉันเข้าเื่เลยนะอัล ศิลานักปราชญ์อยู่ที่ไหน?" ไม่ทันที่อัลจะปิดประตูบ้าน หัวหน้าสมาคมก็ยิงคำถามเข้ามาทันที
"เอ่อ ศิลา ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงเื่อะไรนะครับ วันนี้ผมเหนื่อยมากแล้ว ขออนุญาติไปพักได้ไหมครับ"อัลตอบออกไปอย่างทันที ถือว่าเป็ความโชคดีในความโชคร้าย ที่ความจำของเขายังคงสับสน คำพูดของเขาไม่มีสัญญาณของการโกหกปนอยู่เลย
"อื้อ ฉันพอเดาออกว่านายต้องผ่านอะไรมาบ้างในวันนี้ ไปพักผ่อนเถอะ" ชายแก่ชี้มือขึ้นไปยังห้องพัก ด้วยแววตาที่แสดงออกถึงความผิดหวัง
"ฉันรู้ว่าแกอยู่ในนั้น เ้านักแปรธาตุ แกไม่ได้ััถึงฉันได้ฝ่ายเดียวหรอกนะ" เสียงของบางอย่างดังขึ้นมาในหัวอัลระหว่างที่เขานอนหลับ
"แกไม่คิดที่จะเข้าร่วมกันฉันเหรอ ฉันจะทำให้แกเห็นเองวันโลกนี้มันผิดพลาดขนาดไหน ยัยพระเ้าหน้าโง่นั่นกำลังหลงทาง"
"ส่งศิลานักปราชญ์มาซะ แล้วมาเป็พระเ้าของโลกนี้แทนยัยนั่นกับฉัน"
"ฉันจะเล่าความจริงของโลกนี้ให้นายฟัง เผื่อว่านายจะตัดสินใจอะไรได้ง่ายขึ้น"
"เื่ราวมันเริ่มขึ้นเมื่อนานมาแล้ว ยัยพระเ้านั้นเริ่มสร้างโลกนี้ขึ้นมาโดยมีนิยายแฟนตาซีในโลกของเราเป็แบบอย่าง สำหรับยัยนั่น โลกใบนี้ก็เหมือนเกมส์สร้างเมือง เมื่อสิ่งมีชีวิตเริ่มเยอะขึ้นการบริหารจัดการก็ยากขึ้นด้วย ยัยพระเ้าที่เกลียดความวุ่นวาย จึงต้องหาตัวแทนมาทำงานแทนตัวเอง นั่นก็คือฉัน ฉันถูกยัยนั่นเอาตัวมาเมื่อหลายพันปีที่แล้ว ยัยนั่นให้พลังกับฉันมากมายทั้งร่างกายที่เป็ะนี่ พลังเวทย์มหาศาล ทักษะการเรียนรู้ที่ว่องไว เพื่อให้ฉันรับหน้าที่เป็คนปกครองโลกนี้ แต่ในตอนนั้นโลกใบนี้ได้มีาาเกิดขึ้นไปแล้ว ฉันจึงต้องเริ่มต้นจากการเป็ทหารของอาณาจักร เพื่อศึกษาโครงสร้างของโลกใบนี้ ด้วยความสามารถที่ฉันมี ฉันได้ผ่านภารกิจที่แสนยากเย็นมามากมาย ทั้งบุกถล่มพวกเอลฟ์ สังหารั ฉันคิดจริงๆว่าในตอนนั้นถ้าฉันทำตามที่าาสั่ง มันจะทำให้ฉันได้เรียนรู้การเป็าาที่ดี และเพียงไม่นานฉันก็ได้เป็ผู้กล้าที่ชาวเมืองเคารพนับถือ กลับกันความน่าเชื่อถือของเหล่าราชวงศ์กลับลดลง าาในตอนนั้นรู้ได้ทันทีว่าฉันอันตรายต่ออาณาจักร จึงมอบภารกิจสุดท้ายให้ฉัน"
ภาพความทรงจำไหลเข้ามาในสมองของอัล
"ไง เดลนายดูเครียดนะกับภารกิจนี้" ชายหนุ่มหน้าตาคมเข้ม กับผมที่ดำขลับของเขา ทักทายสหายร่วมรบอย่างเป็กันเอง
"นายดูไม่เครียดเลยนะ แอล"เดลชายหนุ่มตัวสูงรูปร่างผมบาง ด้วยผมสีดำของเขา ทำให้เขาดูคล้ายคนเอเชีย กล่าวตอบ
"อื้อ ก็พระชาราบอกเองนี่ว่านี่คือภารกิจสุดท้ายของฉัน หลังจากเสร็จเื่นี้แล้ว ฉันจะได้เริ่มเรียนรู้เื่การบริหารซักที"
"เอาน่าพวกเรา ได้เวลาเดินทางแล้ว" ชายหนุ่มผมสีแดงรูปร่างกำยำ เดินออกมา แววตาของและรอยแผลเป็ของเขานั้น แสดงให้เห็นว่าผ่านศึกมาขนาดไหน
"สวัสดีครับ นายพลแกรม" ทั้งคู่กล่าวพร้อมกัน
"แต่ให้คนเพียง 11 คนไปทำภารกิจระดับนี้นี่มันไม่ต่างอะไรจากการฆ่าตัวตายเลยนะ" เดลกล่าว
"เอาน่าๆ ฉันว่าไปกันเยอะก็มีแต่จะเสียหายเยอะ คัดแต่คนเก่งๆไปนี่แหละทำอะไรสะดวกดี" แอลพูดด้วยท่าทีที่ไร้ความกังวล
"จ้าๆ นายมันผู้กล้าผู้ล้มัได้ด้วยตัวคนเดียวนี่ แค่ภารกิจระดับนี้ ไม่เกินมือนายหรอก" หญิงสาวที่เดินออกมาจากเงามืดกล่าว หูที่ยาวเป็เอกลักษณ์ของเธอนั้น แสดงให้เห็นว่าเธอนั้นไม่ใช่มนุษย์ แต่ที่น่าแปลกที่ ผิวกลายที่เป็สีคล้ำ ไม่ใช่ผิวขาวแบบเอลฟ์
"ดาร์กเอลฟ์สุดสวยของเรามาแล้ว แสดงว่าทุกคนมาครบ เอ้า ออกเดินทางได้" นายพลแกรม พูดแนวหยอกล้อกับดาร์กเอลฟ์สาว เป็เสมือนสัญญาณบอกให้ทุกคนเคลื่อนพล
ฉันใช้เวลานานนับเดือนในการเดินทางมาที่สุดชอบของทวีป ที่นั่นอยู่นอกเหนือนการสำรวจของช่างทำแผนที่ ไม่มีข้อมูลใดๆ มีแค่ตำนานที่เล่าขานกันถึงเหล่าปีศาจ เราต้องพึ่งตัวเองเพราะเขาเป็คนกลุ่มแรกที่มาบริเวณนี้ ในโลกใบนี้นั้นมีเผ่าพันธุ์มากมาย แต่เผ่าพันธุ์ที่เป็อัตรายต่อาณาจักรมนุษย์นั้น มีเพียง ไม่กี่เผ่าพันธุ์ ถ้าจะให้นับก็คงจะมี เอลฟ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านธนู และเวทย์มนต์แห่งธรรมชาติ ผู้ทีชีวิตยืนยาว แต่พวกเขานั้นสืบพันธุ์ช้า จึงทำให้จำนวนประชากรมีไม่มาก ั ผู้ปกครองแต่โบราณของโลกใบนี้ ชีวิตที่ยืนยาว พลังเวทย์ที่มหาศาลของมัน กับร่างกายที่ไม่มีทนทานอย่างมาก ทำให้มันเป็ตัวตนที่ใกล้เคียงพระเ้าที่สุด แต่น่าแปลกที่มันไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ ส่วนพวกสุดท้ายคือปีศาจ พวกมันมีพลังเวทย์และพลังกายที่เหนือกว่ามนุษย์ ความสามารถในการสือสารกับเหล่าสัตว์ร้าย อีกทั้งความสามารถในการสืบพันะุ์ที่ใกล้เคียงกับมนุษย์ สิ่งเ่าั้ สามารถนำมาชดเชยกับความสามารถในการทำงานเป็ทีมที่ค่อนข้างแย่ของมันได้อย่างดี ทำให้มันเป็เผ่าพันธุ์ที่ใกล้เคียงกับคำว่าคู่แข่งของมนุษย์ที่สุด ใช่แล้วละ ภารกิจที่าามอบหมายให้ฉันทำในครั้งนี้ คือภารกิจที่จะรับประกันว่ามนุษย์ จะเป็เพียงเผ่าพันธ์เดียวที่ได้ปกครองโลกนี้ การทำลายเหล่าปีศาจนั่นเอง
9K
