ย้อนไป เมื่อ 13 วันก่อนหน้า หญิงชรา อายุ 78 ปี
ที่อาศัยอยู่ต่างจังหวัดถึงแม้ว่าจะอายุเยอะแล้วแต่เธอก็ยังเดินเหินได้สะดวกมีร่างกายแข็งแรงเพราะเธอมีอาชีพปลูกผัก ั้แ่เด็ก การทำงานหนักจึงเป็เื่ปกติแต่ตอนนี้ลูกชาย ส่งเงินทองมาให้ใช้พอเพียงแล้ว จึงไม่ต้องทำงานหนักอีกต่อไป
เธอตื่นแต่เช้าเหมือนเคยเช่นทุกวันเดินมาเปิดประตูบ้าน ที่มีบันไดลงจากพื้นบ้านเพียง 3 ขั้น ไม่สูงมาก
แต่ ณ ตอนนี้ มีขวดแก้วเล็กๆ ที่มี ผีเสื้อสีดำตัวใหญ่ เกาะอยู่ ตรงขั้นบันได ขั้นสุดท้าย ผีเสื้อบินหายไปในความมืด
หญิงชรา เดินลงบันได เหยียบขวดแก้วนั้นทำให้เธอล้มลง ก้นของเธอกระแทกกับพื้นบันไดเต็มแรง
###########################
ในวันที่หญิงชราล้ม คือวันเดียวกันกับที่ เฉินเฟยหลง
ได้จัดทำหลุมฝังศพให้ จางเป่าเป้ยไว้บนเขาที่เกาะส่วนตัวเป็ที่เรียบร้อย แต่ศพของเธอยังแช่แข็งอยู่ที่โรงพยาบาล เพราะยังหาสาเหตุการตายไม่ได้ว่า โดดลงมาเอง หรือ มีคนผลัก ตำรวจจึงต้องเก็บร่างเอาไว้ก่อนเพื่อเป็ประโยชน์กับรูปคดีต่อไป
ในห้องนั่งเล่นโถงใหญ่ในบ้านส่วนตัวบนเกาะของเ้านาย
เลขาเกาิชงได้รับโทรศัพท์ จากญาติต่างจังหวัดว่าแม่ของเขานั้นล้ม ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล ทันทีที่วางสาย
เลขาเกาิชง ชายวัยกลางคน อายุ 46 ปี ที่ติดตามเ้านายอย่าง เฉินเฟยหลง มาเกือบ 10 ปี ั้แ่เ้านายเขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยแล้วมาบริหารงาน ของ ตระกูลเฉิน
เฉินเฟยหลงวางใจกับการทำงานของเลขาเกาิชงเพราะเป็คนมีความรู้ ประสบการณ์ ทำงานรอบคอบละเอียด ซึ่งเลขาเกาิชงเคยติดตามพ่อของเขามาก่อน ทำให้งานที่บริษัท เขาสามารถพึ่งพาเลขาคนนี้ ทำให้งานของเขาราบรื่น
เลขาเกาิชงยืนนิ่งตัดสินใจอยู่สักพัก เพราะเ้านายเขาเพิ่งจะเสีย น้องสาวอันเป็ที่รักเพียงคนเดียวไป ทำให้เขาลังเล ว่าจะพูดกับเ้านายที่อายุน้อยกว่าอย่างไรดีแต่แม่เขานั้นอายุมากแล้ว ทำให้เขาเป็ห่วงอย่างมาก เมื่อตัดสินใจได้แล้วจึงเดินไปหา คนเป็เ้านายที่ตอนนี้กำลังนั่งดื่มเหล้าชั้นดีอยู่ที่ห้องนั่งเล่น
“เ้านายครับ ผมมีเื่จะขอ”
คนที่อายุมากกว่า เอ่ยถามเ้านาย
“เลขาเกามีอะไร” เฉินเฟยหลงถามกลับ
“แม่ผมล้มครับตอนนี้อยู่โรงพยาบาล ผมจะขอกลับบ้านสัก 2-3 วันได้ไหมครับ” เลขาเล่าเื่ที่บ้านเกิดให้เ้านายฟัง
“เลขาเกาไปเถอะเสร็จเื่ของ เป่าเป่า แล้วก็ไม่มีอะไรแล้วละขอบคุณที่เป็ธุระจัดการให้หลายเื่เลย ลำบากเลขาเกาแล้ว” เฉินเฟยหลงเอ่ยขึ้น และมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“ขอบคุณครับ” เลขาเกาิชง ก้มหัวแสดงความขอบคุณ
หันไปหาอีกคนที่ยืนอยู่อีกมุมของห้องนั่งเล่น ที่เป็คนสนิทของเ้านายอีกคน กู่เต๋อ
กู่เต๋อ ชายวัย 30 ปีตัวสูงใหญ่ รูปร่างค่อนข้างท่วม เก่งเื่ ต่อยตี ไม่กลัวใครเพราะเขาเคยเป็นักเลงหัวไม้มาก่อน จนเมื่อ 5 ปีก่อน เฉินเฟยหลงไปเจอเขาที่กำลังต่อสู้กับอริ6 คน ด้วยมือเปล่า แม้จะ 6 ต่อ 1 เขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆสุดท้ายจะอยู่ในสภาพนอนจมกองเื
เฉินเฟยหลงช่วยส่งเขาไปที่โรงพยาบาล ออกค่าใช้จ่ายในโรงพยาบาลที่ดีที่สุด รักษาอยู่เป็เดือนจึงมีชีวิตรอดกลับมาได้
เลขาเกาิชงกวักมือเรียก กู่เต๋อ ให้ออกมาด้านนอกด้วยกัน
กู่เต๋อ เดินตามไปอย่างว่าง่าย
ที่ประตูหน้าบ้านของมาเฟีย ผู้เป็เ้านายของ ชายทั้งสองคน
กู่เต๋อ กับ เกาิชง กำลัง สูบบุหรี่ด้วยกัน
“ฉันจะไม่อยู่ 3 วันแกอยู่กับเ้านายดีๆอย่าก่อเื่โง่ๆ อะไรอีกละ เข้าใจไหม” เลขาเกาิชง หันไปพูดกับกู่เต๋อ “ครับพี่”
“ถ้ามีอะไร แกโทรหาฉันได้ตลอด ตอนนี้นายอารมณ์ไม่ค่อยปกติ สติไม่ค่อยอยู่กับตัว เขากำลังเสียใจเื่คุณหนูจาง” เลขาเกาิชง ย้ำกับชายตรงหน้า
“ฉันจะไปเก็บของ และจะเข้านอนเลยพรุ่งนี้ฉันจะออกจากเกาะแต่เช้า คุณเฉิน กำลังดื่มเหล้าอยู่ถ้าเขาเมาแล้วก็พาเขาไปนอนนะ เข้าใจไหม”
เลขาเกาิชง ย้ำอีกเื่
“ครับพี่” กู่เต๋อ รับคำแล้วเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น ที่ตอนนี้เ้านาย กำลังนั่งดื่มอยู่คนเดียว
เมื่อกู่เต๋อ เดินเข้ามา เฉินเฟยหลง จึงกวักมือเรียก
“มาดื่มด้วยกัน” “ครับนาย” กู่เต๋อ ทำตามอย่างว่าง่าย
กู่เต๋อ มองหน้าเ้านายของเขาตอนนี้ ด้วยความสงสารอย่างสุดซึ้ง จางเป่าเป้ย นั้นไม่ได้เป็แค่น้องสาว ต่างพ่อ ของเฉินเฟยหลง แต่เป็เหมือนลูกสาวของเขาเลยก็ว่าได้
ด้วยอายุที่ต่างกัน 14 ปี จางเป่าเป้ย กำพร้า พ่อแม่ในอุบัติเหตุั้แ่อายุ 6 ขวบ ในอุบัติเหตุครั้งนั้น เด็กผู้หญิงนั่งอยู่ carseat ของเด็กที่เบาะด่านหลังรถบรรทุกขับสวนเลนมาชนรถที่ พ่อแม่ลูกนั่งมา ชนด้านหน้าของรถเข้าอย่างจังโชคดีที่เด็กน้อย จางเป่าเป้ย ยังสามารถรอดชีวิตมาได้
ั้แ่นั้นมา จางเป่าเป้ยก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของคุณตา
เฉินเฟยหลง ดูแลน้องสาว ของเขาเป็อย่างดีเพราะสงสารที่เธอต้องกำพร้าั้แ่ยังเล็กๆ เรียกได้ว่า เขาเลี้ยงเธอมาั้แ่ 6ขวบก็ว่าได้
คนภายนอก จะเข้าใจว่า จางเป่าเป้ยนั้นเป็หลานสาวของเขา เพราะนอกจากคนในครอบครัวและคนสนิทแล้ว ทุกคนคิดว่าเขาเป็ลูกของคุณตาเขา เป็น้องชายของแม่ตัวเอง
เมื่อตอนที่แม่ของ เฉินเฟยหลง อายุได้ 19 ปีเธอได้ไปเรียนต่อที่ อเมริกา
เพียง 3เดือนต่อมา เธอได้ตั้งท้อง และเื่นี้เมื่อรู้ถึงหูของ พ่อของเธอซึ่งปัจจุบันคือประธานาุโเฉินจางเหว่ย
ตากับยายของ เฉินเฟยหลง ได้ตัดสินใจเก็บเื่นี้เป็ความลับไม่ให้แม่ของเฉินเฟยหลงบอกกับแฟนที่ได้เลิกรากันไปแล้วว่าเธอท้องรอจนแม่ของเขาคลอดเขาออกมา ด้วยฐานะการเงิน บารมีที่สะสมมานานของตระกูลเฉินที่เป็ตระกูลที่ร่ำรวยติดอันดับ 5 ของประเทศ จึงไม่ได้เป็เื่ยาก
ที่จะแจ้งเกิดให้ เฉินเฟยหลง ให้เป็ลูกชายของ ตายาย ตัวเอง
ประธานาุโเฉินจางเหว่ย นั้น ใฝ่ฝันที่อยากได้ลูกชายมานานเพราะเขามีเพียงลูกสาว 2 คน คนโตคือแม่ของเฉินเฟยหลง
อีกคนคือเฉินซิ่วอิง ทำให้ เมื่อเฉินเฟยหลง เกิดมาถึงหน้าตาเขาจะไม่เหมือนใครในครอบครัว แต่ก็ไม่จำเป็ต้องตรวจ DNA ให้เสียเวลาเพราะเด็กผู้ชายคนนี้เกิดมาจากท้องของลูกสาวแท้ๆของเฉินจางเหว่ย เอง
เฉินจางเหว่ย และคุณนายเฉิน ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่ตอนนี้ บ้านเขาได้มีลูกชายให้สืบสกุลแล้ว
แม้ว่า สังคมคนชั้นสูงจะซุบซิบนินทาในหน้าตาลูกครึ่งของ
เฉินเฟยหลง ว่าน่าจะเป็ลูกชู้สาวต่างชาติของเฉินจางเหว่ย คุณนายเฉินช่างใจกว้างรับเป็ลูกของตัวเองแต่เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนเห็นว่า คุณนายเฉินนั้น รักและเอ็นดู เฉินเฟยหลงเพียงใด คำนินทาก็เปลี่ยนจากลูกชู้ เป็ลูกอุ้มบุญที่บ้านนี้ไม่มีลูกชายคาดว่าจ้างสาวต่างชาติมาอุ้มบุญลูกชายให้กับประธานเฉิน คำซุบซิบนินทาในวงสังคม ไม่ได้ทำให้เฉินจางเหว่ย กับคุณนายเฉินเป็กังวลมากนัก
ในวันที่เกิดอุบัติเหตุ กับแม่ของ เฉินเฟยหลง ประธานเฉิน กอดหลานสาวไว้แน่นเขารู้สึกสงสารหลานสาวตัวน้อยจับใจกำพร้า พ่อแม่ ั้แ่ 6 ขวบ หันไปมองหน้าเฉินเฟยหลง ที่ตอนนี้ เขาอายุได้ 20 ปีแล้ว
ประธานเฉิน เรียก เฉินเฟยหลงเข้ามาในห้องทำงานของเขา เอ่ยกับคนที่เขาเรียกว่าลูกชายมาตลอด 20 ปี ว่า
“เฟยหลง เป่าเป่า น่ารักไหม”
“น่ารักดีครับ” ลูกชายตอบ
“ฉันเรียกแกมาเพราะมีเื่จะบอกกับแก”คนสูงอายุ เว้นวรรคสักพัก พูดต่อ
“เฟยหลงแกกับ เป่าเป่า เป็พี่น้อง ต่างพ่อ แม่ของแกคือลูกสาวฉันก็คือแม่ของเป่าเป่านั้นแหละ เธอท้องั้แ่อายุยังน้อย ฉันก็เลยตัดสินใจให้แกมาเป็ลูกชายฉัน แทนที่จะเป็หลานชาย แกเข้าใจที่ฉันพูดไหม”
ประธานเฉินพูดจบแล้วมองหน้า เฉินเฟยหลงที่อยู่ตรงหน้า
เฉินเฟยหลงนั่งนิ่ง สักพัก และตอบว่า “เข้าใจครับ”
“เป่าเป่าคือน้องสาวแท้ๆของแก แกเข้าใจไหม”ถอนหายใจแล้วพูดต่อทันที “ เป่าเป่ายังเล็กมากๆแกจะเป็พี่ชายให้เธอได้ไหม” ประธานเฉินถามพร้อมมองหน้าลูกชายตรงหน้า
“ได้แน่นอนครับพ่อผมจะเป็ ทั้งน้าเล็ก ทั้งพี่ชาย ทั้งพ่อ และแม่ให้กับ เป่าเป่า เองครับพ่อไม่ต้องเป็ห่วงเื่นั้น นะครับ”
เฉินเฟยหลงกล่าวไว้กับพ่อของเขาในวันที่ฝังศพของแม่ตัวเอง หรือที่ทุกคนคิดว่าพี่สาวของเขานั้นเอง
คล้ายๆเป็คำมั่นสัญญา ซึ่ง เฉินเฟยหลง ได้ทำหน้าที่ที่ได้รับปากไว้เป็อย่างดี เขาดูแล เอาใจใส่ จางเป่าเป้ย เป็อย่างดีใช้เวลาอยู่กับเธอทุกครั้งที่เขามีเวลาว่าง
ั้แ่นั้นมาถึง จางเป่าเป้ย จะเรียก เฉินเฟยหลง ว่าน้าเล็ก แต่เธอก็รู้ดีว่าเขาคือพี่ชายต่างพ่อของเธอ เพื่อไม่ให้เธอรู้สึก โดดเดี่ยวในโลกนี้ที่คิดว่าไม่เหลือคนในครอบครัวแล้ว เฉินเฟยหลง จึงได้บอกกับเธอเื่นี้เมื่อเธออายุได้ 10 ขวบ สองพี่น้องเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับ
กู่เต๋อ นั่งดื่มเป็เพื่อนเ้านายคุยกันไปหลายเื่ เขารู้ดีว่า เ้านายตอนนี้ เสียใจ แค้นใจเพียงใดกับเื่ที่เกิดขึ้น
จนเหล้าหมดไปหลายขวด ทั้งเ้านายและลูกน้องร่างท่วมลุกไม่ไหว
นอนหลับ อยู่บนโซฟาในโถงนั่งเล่นทั้งคู่
20K
