เมื่อหยางหลิวเดินออกมาจากโรงแรมเขาก็เดินกลับบ้านในทันที เขาไม่มีเวลามากนักเพราะว่าวันจันทร์เขาก็จะออกเดินทางไปยังปักกิ่งแล้ว
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขายังไม่ได้เตรียมให้พร้อมสำหรับการเดินทางไปยังปักกิ่ง ดังนั้นพอเขาได้แลกเบอร์โทรศัพท์กับลู่เอินเสร็จก็ถือว่าเขาบรรลุเป้าหมายที่วางไว้แล้ว
หยางหลิวอยากที่จะกลับบ้านให้เร็ว เขาจึงคิดว่าเดินผ่านสวนสาธารณะน่าจะดีกว่าถึงแม้สถานที่นี้ค่อนข้างเปลี่ยวไปบ้างก็ตาม ไม่งั้นเขาก็คงต้องอ้อมไปอีกไกลโขเลย
ช่วงนี้เป็นเวลาสองเกือบสามทุ่มที่สวนสาธารณะแห่งนี้จึงมีคนอยู่น้อยมาก หยางหลิวกำลังเดินตรงไหนยังอีกฝั่งของสวนสาธารณะ ในตอนนั้นเองมีชายคนหนึ่งมายืนอยู่ด้านหน้าเขา ชายคนดังกล่าวไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร เขากำท่อนไม้ที่อยู่ในมือฟาดลงมาที่หยางหลิว
เสียงไม้หวดลมดัง “ ฟุบ ” หยางหลิวหลบไม้ได้พอดิบพอดี ถ้าเขาหลบช้ากว่านี้อีกนิดเดียวเขาต้องโดนไม้นั่นฟาดเข้าที่หัวอย่างไม่ต้องสงสัย
“ แกเป็นใคร ต้องการอะไร ? ” หยางหลิวถามชายที่พยายามลอบทำร้ายเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ แกต้องการเงิน ? ” หยางหลิวคิดว่าชายคนดังกล่าวเป็นโจร เขาจึงล้วงมือเข้าไปยังเสื้อของเขา
“ หุบปาก ! ” ชายคนนั้นไม่สนใจหยางหลิวแม้แต่นิดเดียว
“ ตุ้บ ” เสียงไม้กระแทกเข้าไปยังแผ่นหลังของหยางหลิวอย่างจัง หยางหลิวล้มลงไปกองกับพื้น เขาพยายามจะลุกขึ้นมาแต่เขาก็โดนไม้ฟาดลงมาอีกครั้ง ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น“ ความสามารถด้านกีฬา ระดับ 0 ”“ ค่าประสบการณ์ด้านกีฬา : 63.28% ” “ เริ่มต้นกระบวนการเรียนรู้ความสามารถด้านกีฬา ” นอกจากนี้หยางหลิวก็ยังยกแขนขึ้นมาบังศีรษะได้อย่างพอดิบพอดี ท่อนแขนปะทะเข้ากับไม้อย่างจัง แต่หยางหลิวกลับไม่รู้สึกเจ็บมากเท่าใดนัก
ไม้กำลังจะฟาดลงมาครั้งที่สาม ครั้งนี้หยางหลิวหยางหลิวมองไปยังไม้ที่ฟาดลงมา เขาเอียงตัวหลบไปยังด้านข้าง ไม้หวดลมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่เพียงแต่หลบเฉย ๆ ร่างกายของเขาจู่ ๆ ก็ออกหมัดซ้ายต่อยไปยังลำตัวของชายที่ฟาดไม้ลงมา เขาเซถอยไปยังด้านหลัง ชายที่โผล่มาในตอนแรกฟาดไม้ไปยังขาหยางหลิว
“ ตุ้บ ” ไม้กระแทกเข้ากับขาของหยางหลิว
‘ แปลกแฮะ ’ หยางหลิวรู้สึกว่าไม้ที่ฟาดมาที่เขานั้นไม่ได้สร้างความเจ็บปวดมากเท่าใด‘ หรือว่าจะเป็นเพราะระบบนั่น !? ’
ชายคนแรกที่โผล่มาตกใจเล็กน้อย หยางหลิวโดนพวกเขาฟาดถึง 2ครั้ง แต่หยางหลิวไม่ร้องสักนิดในครั้งแรกเขาคิดว่าเพื่อนของเขาฟาดไม่แรงมากพอ ครั้งนี้เขาจึงใส่แรงเต็มที่ แต่ก็ยังแปลกอยู่ดีขณะที่เขาฟาดไปที่ขาหยั่งกับเขาฟาดไม้ไปยังท่อนเหล็กอย่างไรอย่างนั้น มือข้างทีถือไม้ถึงกลับสั่นสะท้าน เพียงแค่เขากำลังคิดอยู่ไม่กี่เสี้ยววินาที ก็มีหมัดข้างหนึ่งลอยเข้ามาปะทะที่ใบหน้าของเขา เขาล้มลงไปนอนที่พื้น หยางหลิวเห็นดังนั้นจึงหันกลับมาเตรียมสู้กับคนที่เหลืออีกหนึ่งครั้งนี้ในมือของชายคนนั้นไม่ใช่ไม้อีกต่อไป เขาถือมีดพกเล่มหนึ่ง และแทงตรงมาที่ลำตัวของหยางหลิว
หยางหลิวไม่รอช้าเขาใช้มือซ้ายจับไปที่ข้อมือที่กำลังแทงมายังเขา หลังจากที่จับข้อมือได้เขาก็ใช้หมัดขวาเสยคางของชายคนนั้นไปอย่างจัง
3ชาย 3มุม คนหนึ่งยืนอีก 2คนนอน หยางหลิวจัดการคนที่ลอบทำร้ายเขาได้อย่างเด็ดขาด ทั้งสองคนนอนสลบไสลไม่ได้สติ หยางหลิวเห็นดังนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาเพื่อเตรียมแจ้งตำรวจ
ทันใดนั้นเองก็แสงไฟจากหน้ารถกระบะคันหนึ่งส่องมาที่เขา มีคนนั่งรถคันนี้ 6คน และในนี้ก็มีชายคนหนึ่งที่สวมสูทชุดดำอีกด้วย