แจ็คมาอยู่ในห้องเรียนของาาที่เต็มไปด้วยสมุนไพรมากมายและกลิ่นหอมที่สามารถทำให้แจ็คมีสมาธิในการเรียนรู้มากขึ้น
ความคิด ความหวาดกลัวและความหวาดระแวงทั้งหมดภายในจิตใจของแจ็คสลายหายไปทันทีก่อนที่แจ็คจะมองเห็นแม่และชายชราที่เหมือนกับสุภาพบุรุษเดินเข้ามา
“ลูกจะต้องตั้งใจเรียนนะ”
“แม่ แม่”
แจ็คพูดอะไรออกมากมายไม่ได้ก่อนที่แม่ของแจ็คจะพยักหน้าออกมาและสุภาพบุรุษคนนี้เดินมาหาแจ็คเล็กน้อย
“ได้โปรดนั่งลง”
แจ็คนั่งลงทันทีตามที่สุภาพบุรุษคนนี้พูดออกมาและทำให้สุภาพบุรุษคนนี้หัวเราะออกมาเล็กน้อยและส่งเสียงออกมาเบา ๆ
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงที่เหมือนกับเสียงคำรามของอสูรขนาดใหญ่ทำให้แจ็คใก่อนที่แจ็คจะได้เข้าใจอะไรอย่างหนึ่ง
“ต้นกำเนิดของภาษา ต้นกำเนิดของเสียง ต้นกำเนิดของการสื่อสาร ต้นกำเนิดของการพูดคุยและต้นกำเนิดของการถ่ายทอดอารมณ์นั้นมีที่มาแตกต่างกัน ไม่มีใครสามารถเข้าใจได้ว่าอะไรเกิดก่อน อะไรเกิดหลังหรือยังไง แต่สุดท้ายทุกอย่างคือการสื่อสาร”
ตอนนี้แจ็คเข้าใจทั้งหมดเพราะว่าชายชราตรงหน้ากำลังสื่อสารด้วยจิตที่ไม่มีกำแพงของภาษามากั้นกัน
แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาเพราะแจ็ครอเวลาที่ตนเองจะพูดได้มานานแล้วก่อนที่ชายชราตรงหน้าจะพูดออกมาเบา ๆ อีกครั้งหนึ่ง
“ต่อไป ผมจะสอนตัวอักษรทั้งหมด สระในการสะกด ตัวสะกดและประโยชน์มากมายเกิดขึ้นมา เริ่มที่ตัวอักษร”
……………………………
โรชิเฟสมองการสอนของชายชราที่มาจากโรงเรียนแห่งความรู้เล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจออกมา
เพราะตนเองเข้าใจว่าคนที่มาจากโรงเรียนแห่งความรู้กำลังสื่อสารกับแจ็คด้วยภาษาจิตและการสอนมารยาทครั้งนี้คือพื้นฐานเท่านั้น
“ท่านมีงานมากมาย แต่ท่านยังเสียสละเวลามาดูลูกและฉัน”
สิ้นสุดเสียงของโรชิเฟสอลิคดิลปรากฏตัวด้านหลังของโรชิเฟสและยิ้มออกมาเล็กน้อย
“ฉันจะต้องมาดูลูกของเราอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ลูกของเราปกติดีใช่ไหม”
“ชั้นพื้นฐาน ยังไงลูกของเราจะเรียนรู้ได้อย่างง่ายดายและต้องมีนิสัยของาาเช่นกัน”
“ฉันเข้าใจ”
ผ่านไปมากกว่า 3 วันแจ็คสามารถพูดและคุยได้ทั้งหมดจากการสอนของครูที่มาจากโรงเรียนแห่งความรู้
แจ็คใอย่างหนึ่งคือปรากฏว่าหลังจากที่แจ็คถูกสอนให้เข้าใจถึงการพูด การเขียนและการอ่านทั้งหมดแล้ว
ตอนนี้แจ็คใมากกับตารางการสอนของตนเอง แจ็คมองเห็นแทบจะกลายเป็ลมเพราะว่า่เช้าเรียนมารยาท 4 ชั่วโมง ออกกำลัง่บ่ายอีก 4 ชั่วโมง เรียนรู้การเอาชีวิตรอดภายในเมืองอีก 4 ชั่วโมง การเฝ้ามองสัตว์ภายในวังอีก 4 ชั่วโมง ไม่รวมกินข้าว 3 มือเพียงแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น
ที่เหลือ 6 ชั่วโมงคือการนอนและแจ็คเข้าใจไม่ผิดใช่ไหม การนอนของเด็กตอนนี้ที่ร่างกายอายุคือ 5 ขวบเท่านั้น
นอนเพียงแค่ 6 ชั่วโมงเท่านั้น ตอนนี้แจ็คอยากจะกรีดร้องออกมาและตอนนี้แจ็คเริ่มเข้าใจในสิ่งที่สาวใช้พูดออกมา
“นายน้อยค่ะ ท่านไม่สบายตรงไหนไหมคะ”
สาวใช้มองเห็นสีหน้าของแจ็คเปลี่ยนแปลงไปหลังจากที่มองตารางการสอนของตนเอง ทำให้แจ็คกลืนน้ำลายและยิ้มออกมา
“ไม่…เป็…ไร”
แจ็คพูดออกมาได้เพียงแค่ 3 วันเท่านั้นและภาษาของแจ็คยังไม่ได้ชำนาญมากเท่าไร สาวใช้ทุกคนเข้าใจและหัวเราะออกมา
“ฉันไม่คิดว่าปีแรกฉันจะได้เรียนรู้การเอาชีวิตรอดภายในเมือง”
“ไม่ ฉันเฝ้ารอมากกว่าการเฝ้ามองสัตว์กลางคืนเป็ครั้งแรก ภายในเขตแดนแห่งนี้มีสัตว์มากกว่าหลายหมื่นล้านสายพันธุ์แล้ว”
“ไม่ ฉันอยากเรียนรู้การเอาชีวิตรอดมากกว่า ฉันคิดว่าถ้าเราสามารถกลายเป็ประโยชน์ของนายน้อยได้ พวกเราจะดีมากขึ้นในฐานะการงาน”
“ใช่”
“ใช่”
แจ็คไม่เข้าใจและไม่อยากจะรับรู้คือทำไมการเรียนหนัก ๆ แบบนี้สำหรับสาวใช้แล้วมันคือพรที่ประเสริฐอย่างมาก
แจ็คไม่เข้าใจและไม่อยากจะเข้าใจ แจ็คไม่คาดคิดว่าตนเองกำลังจะเรียนจบภายในมหาลัยกลับต้องมานั่งเรียนใหม่ั้แ่ต้น
“โอเค ถ้าฉันกลายเป็อัจฉริยะ การเรียนรู้การแบบนี้ไม่สามารถทำอะไรฉันได้ด้วยประสบการณ์สองชีวิต”
แจ็คมั่นใจอย่างมาก มั่นใจว่าจะไม่มีอะไรที่สามารถทำให้ตนเองเครียดได้พร้อมกับเริ่มต้นในการเดินไปเรียนคาบแรกทันที
………………………………
“ลุกขึ้นหันหลังออกมา นายน้อย”
แจ็คยืนขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวและใ ดวงตาของแจ็คเต็มไปด้วยน้ำตาและหันหลังทันทีพร้อมกับเสียงไม้กระแทกใส่หลัง
เปรี้ยงง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยงงงง
แจ็คกัดฟันอย่างหนักเพราะไม้หวายได้ตีใส่ตนเองอย่างบ้าคลั่ง ต้องเข้าใจว่าร่างกายใหม่ของแจ็ค
แม้ว่าจะมีอายุเพียงแค่ 5 ขวบเท่านั้นจากปกติแต่พละกำลังของแจ็คคิดว่าถ้าตนเองกลับไปยังมิติเก่าของตนเอง
แจ็คสามารถทำลายตึกมากกว่า 10 ชั้นภายในหมัดเดียวได้และแทบจะไม่มีอาวุธไหนสามารถทะลวงเข้ามาภายในิัของตนเองได้
แจ็คกัดฟันอย่างรุนแรงและิัของแจ็คแตกออกมาพร้อมกับเืที่ไหลทันที คนจากโรงเรียนแห่งความรู้ที่สอนเกี่ยวกับมารยาทได้พูดออกมา
“ตอนนี้มารยาทขั้นพื้นฐานท่านยังไม่สามารถทำได้ ผมได้บอกไปแล้วว่าการเดินท่านจะต้องเดินพร้อมกับควบคุมกล้ามเนื้อและลมหายใจในเวลาเดียวกัน การหายใจท่านจะต้องทำเป็จังหวะทั้งปอด ่ท้องและหน้าอกจะต้องเสมอกัน ท่านหายใจเร็วเกินไป”
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง
แจ็คใและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ตนเองเข้ามายังห้องเรียนครั้งแรกและกำลังรอ ปรากฏว่าตนเองถูกทำโทษทันที
“ท่านมีปัญหาหรือไม่”
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เพียงแค่สบตาเบา ๆ ร่างกายของแจ็คหนักอย่างมหาศาลทำให้แจ็คแทบจะกระอักเืออกมาและส่ายหน้าเบา ๆ
“ดีครับ นายน้อย”
หลังจากที่มองเห็นแจ็คส่ายหน้า ทำให้ครูจากโรงเรียนแห่งความรู้หัวเราะออกมาและาแของแจ็คด้านหลัง
สาวใช้มารักษาด้วยสมุนไพรที่แจ็คไม่ทราบและาแของแจ็คฟื้นฟูด้วยตาเปล่าก่อนที่แจ็คจะโดนทำโทษอีกครั้งหนึ่ง
เพราะแจ็คหายใจไม่เป็จังหวะและเพียงแค่การหายใจอย่างเดียวเท่านั้น ทำให้แจ็คโดนทำโทษไม่รู้กี่ครั้ง
แจ็คกัดฟันเพราะทุกครั้งที่ความโกรธกำลังจะะเิออกมา แต่ความน่ากลัวของครูจากโรงเรียนแห่งความรู้มันน่ากลัวมากกว่า
แจ็คกัดฟันและนาจนเวลาหมดและกินข้าวเพื่อฟื้นฟูพละกำลังทั้งหมดของตนเองก่อนที่แจ็คจะไปเรียนคาบบ่าย
ข้าวทุกจานสำหรับร่างกายที่เต็มไปด้วยาแและความเหนื่อยล้าแล้ว คือสิ่งที่ดีอย่างมากก่อนที่แจ็คจะเดินไปเรียน
ปรากฏว่าคนที่สอนแจ็คในคาบนี้คือคนที่แจ็คมองเห็นผ่านตามาบ้างเพราะเป็คนที่ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของโรชิเฟสหรือแม่ของแจ็คตลอดเวลา
หัวหน้าสาวใช้ผู้คุ้มกันได้มองแจ็คที่เดินมาท่าทางที่ไร้จิติญญา เธอไม่ได้พูดอะไรก่อนที่แจ็คจะหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ
“เธอคือคนที่สอนฉันต่อไปใช่ไหม”
“ไม่ใช่เธอค่ะ”
หัวหน้าสาวใช้ที่เต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล ร่างกายสูงมากกว่า 4 เมตรแม้ว่าจะมองเห็นโดยรวมคือผู้หญิง
แต่สำหรับแจ็คคือสัตว์ประหลาดและแจ็คไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แจ็ครู้สึกเจ็บที่ศีรษะของตนเองอย่างรุนแรงและร่างกายของแจ็คจมดินทันที
“โปรดเรียกฉันว่าครูค่ะ”
แจ็คใเพราะว่าแจ็คเข้าใจว่าเธอได้ทุบตนเองจมดิน แม้ว่าร่างกายทั้งหมดของแจ็คจะไม่ได้าเ็อะไรมาก
แต่แจ็คแสบที่ศีรษะของตนเองอย่างรุนแรง จนทำให้แจ็คร้องไห้ออกมาทันทีแต่ก่อนที่แจ็คจะได้ทำอะไร
ปัง
แจ็คมองเห็นฝ่ามือของหัวหน้าสาวใช้ได้ทุบลงมาปิดปากของแจ็คพร้อมกับยกแจ็คที่ร่างกายสูงเพียงแค่ 1 เมตรเท่านั้นขึ้นมา
ดวงตาของแจ็คเต็มไปด้วยน้ำตาและแววตาของหัวหน้าสาวใช้ส่องประกายออกมาเล็กน้อย
“ท่านคือาา”
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
หัวหน้าสาวใช้ได้สะบัดแจ็คไปอย่างรุนแรงจนทำให้ร่างกายของแจ็คเ็ปและกรีดร้องออกมาอย่างมาก
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
หลังจากที่แจ็คกรีดร้องออกมา ปรากฏว่าหัวหน้าสาวใช้ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของแจ็คและใช้ฝ่ามือดันศีรษะของแจ็คอีกครั้งหนึ่ง
“น้ำตาไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาค่ะ ความน่าสงสารจะปรากฏขึ้นมากับคนอ่อนแอ การร้องไห้ออกมาเพราะผิดหวังคือสัญญาลักษณ์ของผู้อ่อนแอค่ะ”