AREA XXIV เขตลงทัณฑ์ของนายลาสเตอร์

ลงให้อ่านทุกวัน วันละ 4 บท เวลา 20:00 น. [ส่วน E-BOOK มาวันที่ 21/04/68 ราคาเบา ๆ เพียง 149฿ เก็บเงินรอได้เลยนะคะ] 

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

บทที่ 25

เช้าวันใหม่

คณะสื่อสารมวลชน

11:30 น.

ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกเรียน คำพูดของพี่ลาสเตอร์เมื่อวานยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

"อย่าคิดอะไรที่มันไม่เข้าท่า"

นั่นหมายความว่าไงกันแน่?

เขากำลังเตือนฉัน หรือแค่แกล้งให้ฉันสับสน?

"นิว แกโอเคปะ?" เสียงของ พลอย ทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ หันไปมองเพื่อนสนิทที่กำลังใช้หลอดคนกาแฟในแก้วของตัวเองแบบใจเย็น ส่วน เมฆ นั่งอยู่ข้าง ๆ กำลังเลื่อนโทรศัพท์ไปมา

"เออ...โอเค" ฉันตอบพลางพยักหน้า พยายามไม่ให้ตัวเองแสดงพิรุธ

"แน่ใจนะ?" พลอยหรี่ตามองฉันอย่างจับผิด "ตั้งแต่มาเรียน แกดูเหม่อ ๆ เหมือนคิดอะไรอยู่ตลอด"

"ไม่มีอะไรหรอก" ฉันฝืนยิ้ม แต่เมฆกลับหัวเราะเบา ๆ แล้วส่ายหน้า

"อย่ามาโกหกน่านิว"

ฉันสะอึก...

จริงเหรอ? ฉันแสดงออกชัดขนาดนั้นเลย?

"แค่คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ" ฉันตอบเลี่ยง ๆ แต่ก็รู้ดีว่าคงหนีพ้นสายตาของสองคนนี้ไปไม่ได้

"แล้วตกลงเมื่อวานไปไหนกันแน่?" พลอยถามตรง ๆ "พี่เขาพาแกไปไหน?"

ฉันเผลอกำขวดน้ำในมือตัวเองแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะถอนหายใจออกมา

"ก็แค่...ไปกินข้าวที่คอนโดพี่ลาสเตอร์"

"ห๊ะ!" เมฆกับพลอยพูดออกมาพร้อมกัน ก่อนที่พลอยจะรีบวางแก้วกาแฟแล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้

"เดี๋ยว ๆ ๆ คอนโดพี่ลาสเตอร์?"

"อืม" ฉันตอบเสียงเบา

"บ้าไปแล้ว!! แกไปที่นั่นได้ไง?"

"ฉันก็ไม่รู้..." ฉันบอกตามตรง "เขาไม่ได้บอกก่อนว่าจะพาไปที่คอนโด..."

"แล้วแกตกลงไปกับเขา?"

"คือ...ฉันไม่มีทางเลือก"

"บ้าเอ๊ย!" พลอยเอามือกุมขมับ ส่วนเมฆพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ

"แล้ว...ที่คอนโดเขาเป็นไงบ้าง?" เมฆถามอย่างระมัดระวัง "พี่เขาทำอะไรแกหรือเปล่า?"

ฉันรีบส่ายหน้าเร็ว ๆ "ไม่เลย! เขาก็แค่พาไปกินข้าวเฉย ๆ ไม่มีอะไรเกินเลย"

แต่ถึงอย่างนั้น...

สายตาของพี่ลาสเตอร์เมื่อวานยังคงติดอยู่ในหัวฉัน มันเหมือนกับว่าเขากำลังคาดหวังอะไรบางอย่างจากฉัน หรือบางที...อาจจะกำลังรอให้ฉันพูดบางอย่างออกไปเอง

แต่ฉันไม่พูด

ฉันต้องไม่พูดอะไรทั้งนั้น!

"ฉันว่าแกต้องระวังตัวให้มากขึ้นนะ" เมฆเตือนเสียงเครียด "ถึงพี่ลาสเตอร์จะดูไม่เหมือนพวกที่ชอบใช้กำลังกับผู้หญิง แต่...แกอย่าลืมสิว่าเขาก็ยังเป็นผู้ชายอยู่"

ฉันเม้มปากแน่น...แน่นอนว่าเรื่องนั้นฉันรู้ดี

แต่ฉันกลับดันเข้าใกล้เขาไปเรื่อย ๆ

ฉันกำลังเล่นกับไฟ และฉันรู้ดีว่าถ้ายังเล่นต่อไป ฉันอาจจะถูกเผา

"ฉันรู้..." ฉันตอบเบา ๆ "ฉันจะระวังตัว" แม้ว่ามันอาจจะสายเกินไปแล้วก็ตาม...

ติ๊ง!

ฉันก้มลงมองหน้าจอ ปรากฏชื่อที่ฉันไม่ได้เห็นมานาน...

[เนญ่า [1] Send...]

✉ : นิว

ฉันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับไป

[นิว Send...]

✉ : เนญ่า? หายไปนานเลยนะ เป็นไงบ้าง?

[เนญ่า Send...]

✉ : ก็เรื่อย ๆ แหละ ว่าแต่เธอเป็นไง? สบายดีไหม?

ฉันอมยิ้มเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจที่อยู่ ๆ ก็ได้รับข้อความจากเพื่อนคนนี้ เพราะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่เขตเคลติก เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

[นิว Send...]

✉ : สบายดีนะ แต่เรียนหนักนิดหน่อย เธอล่ะ?

[เนญ่า Send...]

✉ : เหนื่อยนิดหน่อย งานที่ฉันทำอยู่ช่วงนี้มันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เลยว่าจะหางานใหม่เพิ่มน่ะ

ฉันอ่านข้อความแล้วพยักหน้าช้า ๆ อย่างเข้าใจ ตอนที่ฉันทำงานพาร์ทไทม์อยู่ที่ เขตพอลลักซ์ ก็มีหลายร้านที่มีสภาพการทำงานไม่ดีเท่าไหร่

[เนญ่า Send...]

✉ : นิว

[นิว Send...]

✉ : หืม?

[เนญ่า Send...]

✉ : เธอช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม?

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับ

[นิว Send...]

✉ : อะไรเหรอ?

[เนญ่า Send...]

✉ : เธอช่วยฝากฉันเข้าทำงานที่ร้านอาหารเก่าที่เราเคยทำด้วยกันหน่อยได้ไหม?

ฉันกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะมองข้อความนั้นนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง

ร้านอาหารเก่าที่ฉันเคยทำงานงั้นเหรอ?

ตอนนี้ฉันไม่ได้ติดต่อกับเจ้าของร้านมานานแล้ว ไม่รู้ว่าทางร้านยังต้องการพนักงานอยู่หรือเปล่า แต่...ฉันก็ยังมีช่องทางติดต่อพี่ผู้จัดการอยู่นี่นา

[นิว Send...]

✉ : ได้สิ ฉันลองถามให้ได้นะ

[เนญ่า Send...]

✉ : ขอบคุณมาก! แล้ว...

✉ : เธอมาหาฉันที่เขตพอลลักซ์ตอนนี้เลยได้ไหม?

ฉันชะงักไปทันทีที่อ่านข้อความนั้น ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

ตอนนี้เลยเหรอ?

"นิว เป็นไรอะ?" พลอยถามเมื่อเห็นฉันนั่งเงียบไป

ฉันรีบเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะเม้มริมฝีปากเล็กน้อย

"เดี๋ยวฉันต้องไปธุระที่เขตพอลลักซ์น่ะ" ฉันบอกก่อนจะรีบเก็บของ พลอยกับเมฆขมวดคิ้วมองฉันอย่างสงสัย

"เขตพอลลักซ์? แกจะไปทำอะไรที่นั่น?" เมฆถาม

"ไปหาเพื่อนเก่าหน่อย" ฉันตอบเลี่ยง ๆ "เดี๋ยวฉันไปก่อนนะ"

"เดี๋ยว ๆ แกจะไปตอนนี้เลย?" พลอยทวนคำ

"อืม เธอมีเรื่องสำคัญให้ช่วย" ฉันยิ้มหวาน ก่อนจะสะพายกระเป๋าขึ้นบ่า

"เออ ๆ เดินทางดี ๆ นะ" เมฆพยักหน้าให้ ส่วนพลอยยังมองฉันด้วยแววตาสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ

"อืม ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ" ฉันบอกลาสั้น ๆ ก่อนจะรีบก้าวออกจากตึกคณะ

หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นมาเล็กน้อย

ทำไมอยู่ ๆ เนญ่าถึงเรียกฉันไปหาเธอทันทีแบบนี้...?

[สามารถติดตามเหตุการณ์นี้ได้ในเรื่อง “AREA XXXI เขตลงทัณฑ์ของนายคลิโอ” (จบแล้ว มีอีบุ๊ก) ]

หน้าหอพักนักศึกษา

20:30 น.

ฉันเดินกลับมาที่หอพักด้วยความรู้สึกวุ่นวายใจ หลังจากการพบกับ เนญ่า เดือนดาว และหวาน ฉันได้รับข้อมูลบางอย่างที่ทำให้ฉันเริ่มคิดหนัก

ทุกอย่างกำลังซับซ้อนขึ้น...

และฉันก็เริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังอยู่ฝั่งไหนกันแน่

"ไปไหนมา?" ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง

พี่ลาสเตอร์...

เขายืนอยู่ตรงนั้น พิงรั้วข้างหอพักด้วยท่าทีสบาย ๆ ราวกับรอฉันมานานแล้ว

"พี่...มาทำอะไรที่นี่คะ?" ฉันถามเสียงเบา พยายามเก็บซ่อนความตกใจ

"ว่าจะมารับ"

"รับ?" ฉันขมวดคิ้ว "รับหนูไปไหนคะ?"

เขายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ฉันอีกก้าว

"ไปที่คอนโดพี่"

ฉันชะงัก...

อะไรนะ?

"พะ...พี่ลาสเตอร์"

"เมื่อวานก็ที่นั่นแล้วไม่ใช่เหรอ?" เขาพูดเสียงเรียบ แต่ฉันกลับรู้สึกถึงแรงกดดันที่ทำให้ขนลุกไปทั้งตัว

"แต่...มันไม่เหมือนกันค่ะ"

"แล้วอะไรที่ไม่เหมือน?" เขาก้มหน้าลงมาใกล้ฉัน ดวงตานั่นจ้องเข้ามาลึกจนฉันแทบหายใจไม่ออก

"หรือว่ากลัว?" ฉันกำมือแน่น พยายามทำตัวให้เป็นปกติ

"หนูไม่ได้กลัวค่ะ"

"งั้นก็ไป"

"แต่-"

"ไม่มีแต่" ลมหายใจฉันสะดุดทันทีเมื่อพี่ลาสเตอร์จับข้อมือฉันไว้เบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท

"ไปกับพี่ซะดี ๆ นิว"

[1] นางเอกจากเรื่อง “AREA XXXI เขตลงทัณฑ์ของนายคลิโอ” (จบแล้ว มีอีบุ๊ก)

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็นกำลังให้หยกหน่อยนะคะ

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย

(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)

—————— ༻・ॐ・༺ ——————