จอมกระบี่เหนือยุทธ์

        ในบรรยากาศทั่วลานประลองกระบี่อมตะ เสียงฆ้องโบราณดังขึ้นกังวานสามครั้งติดต่อกันเพื่อดึงสติของผู้พ่ายแพ้ทั้งยี่สิบห้าคนจากหกยอดเขาที่ยังคงหลงเหลือความเจ็บใจและความผิดหวังจากรอบประลองก่อนหน้า บรรยากาศรอบลานประลองเต็มไปด้วยความกดดันและอึดอัด หยาดเหงื่อไหลซึมตามขมับของเหล่าศิษย์ที่รู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้าย—ตั๋วห้าใบสุดท้ายที่จะพลิกชะตากรรมของพวกเขาในสำนักกระบี่อมตะ!

        กลางลานประลอง ผู้อาวุโสที่เป็นผู้ตัดสินการประลองในครั้งนี้ได้ก้าวออกมาเบื้องหน้า ร่างสูงโปร่งแผ่รังสีปราณกดดันอันล้ำลึก เขาโบกสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ทันใดนั้น... อากาศเบื้องบนลานศิลาพลันบิดเบี้ยว เกิดเสียงคำรามต่ำคล้ายฟ้าผ่า ครืน... อักขระโบราณสีทองอร่ามจำนวนยี่สิบห้าตัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า หมุนวนสลับซับซ้อนด้วยความเร็วสูง ก่อนจะหยุดนิ่งกลางอากาศและเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าเท่าเทียมกันทั้งยี่สิบห้าชิ้น

"รอบแก้ตัวเพื่อชิงสิทธิ์ห้าคนสุดท้าย..." เสียงทรงอำนาจของผู้อาวุโสประกาศก้องกังวานไปทั่วบริเวณ "เบื้องหน้าพวกเจ้าคือ อักขระรูปกระบี่ลอยฟ้าทั้งยี่สิบห้าตัว ภายในอักขระเหล่านี้ มีเพียง ห้าอันเท่านั้น ที่ซ่อนพู่กระบี่แท้จริงของสำนักกระบี่อมตะเอาไว้ ส่วนอีกยี่สิบอันที่เหลือคือความว่างเปล่า!"

        เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกดังขึ้นจากกลุ่มศิษย์ผู้พ่ายแพ้ทันที ผู้อาวุโสยกมือขึ้นปรามก่อนจะเอ่ยกฎเหล็กด้วยแววตาคมกริบ

"กฎมีอยู่ว่า...พวกเจ้าทั้งยี่สิบห้าคนมีเวลาตัดสินใจเพียง หนึ่งก้านธูป เท่านั้น! จงใช้สัญชาตญาณ ไหวพริบและการตัดสินใจของตนเองพุ่งขึ้นไปคว้าอักขระรูปกระบี่มาคนละหนึ่งอัน หากใครเลือกคว้าแล้วเปิดออกพบความว่างเปล่า... จะต้องตกรอบและหมดสิทธิ์ทันทีโดยไม่มีข้อยกเว้น! และที่สำคัญ... เมื่อจับแล้ว ห้ามเปลี่ยนเด็ดขาด!"

ฟุบ!

        ธูปหอมดอกใหญ่ถูกจุดขึ้นที่แท่นบูชา ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นสัญญาณเริ่มต้นเวลาหนึ่งก้านธูปทันที!

ความกดดันพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด ทั่วทั้งลานประลองเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นระทึก อักขระรูปกระบี่ยี่สิบห้าตัวลอยวนเวียนอยู่กลางอากาศ แผ่แรงกระตุ้นจิตวิญญาณออกมาเย้ายวนสายตา ทุกตัวส่องแสงสว่างเจิดจ้าเท่ากันหมดจนแยกไม่ออกว่าอันไหนคือของจริง อันไหนคือภาพลวงตา

ผ่านไปชั่วลมหายใจ ความลังเลเริ่มกัดกินจิตใจของหลายคน ศิษย์จากยอดเขาพิโรธทราชผู้หนึ่งทนความกดดันไม่ไหว แผดเสียงคำรามลั่นด้วยความร้อนรน "ข้าไม่รอแล้ว!" เขาสะบัดเท้าทะยานร่างขึ้นสู่ฟ้า พุ่งมือไปคว้าอักขระรูปกระบี่ทางด้านซ้ายสุดทันที!

เปรี้ยง!

        ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส อักขระรูปกระบี่ตัวนั้นสลายกลายเป็นละอองแสงสีเทาว่างเปล่า ร่างของศิษย์ผู้นั้นถูกแรงสะท้อนจากค่ายกลกระเด็นร่วงตกลงมากระแทกพื้นกระอักเลือด ตกรอบไปทันทีอย่างน่าอนาถ!

        ภาพเหตุการณ์นั้นทำให้คนที่เหลืออีกยี่สิบสี่คนถึงกับหน้าซีดเผือด การสุ่มอย่างไร้สติคือหนทางสู่ความหายนะ! อักขระรูปกระบี่เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นด้วยจิตอาคมระดับสูง แรงกดดันหลอกลวงทำให้การแยกแยะด้วยตาเปล่ากลายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ในกลุ่มผู้พ่ายแพ้ มีศิษย์ห้าคนที่ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกเหมือนคนอื่น พวกเขายืนนิ่งสงบ ดื่มด่ำกับความเงียบงันภายในจิตใจเพื่อค้นหาความแตกต่างที่ซ่อนอยู่

        ศิษย์หนุ่มจากยอดเขาอมตะเทวะ  ยืนหลับตาลงช้าๆ เขาไม่มองแสงสว่างภายนอก แต่โคจรวิชาฝึกจิตอาวุธที่เคยร่ำเรียนมา แผ่ซ่านสัมผัสทางจิตออกไปโอบล้อมอักขระรูปกระบี่ทั้งยี่สิบสี่ตัวที่เหลือ ท่ามกลางกระแสพลังที่ปั่นป่วน เขารับรู้ได้ถึง คลื่นความสั่นสะเทือนระดับแผ่วเบา ที่มีเพียงอักขระรูปกระบี่ที่บรรจุพู่กระบี่แท้จริงเท่านั้นจึงจะมี

        ในขณะเดียวกัน ยอดฝีมือจากยอดเขากระบี่สวรรค์ ก็ลืมตาโพรงขึ้น นัยน์ตาคมกริบกวาดมองการไหลเวียนของอักขระ เขาสังเกตเห็นจุดหักเหของเงาแสงที่สะท้อนกับอณูอากาศรอบตัวอักขระรูปกระบี่ตัวที่สี่จากทางขวา ซึ่งมีความหนาแน่นของปราณกระบี่สูงกว่าตัวอื่นเล็กน้อยอย่างแนบเนียน!

"หมดเวลาไปครึ่งก้านธูปแล้ว!" เสียงผู้อาวุโสเตือนเร่งเร้าหัวใจ

ฟุบ! ฟุบ!

        ศิษย์ทั้งสองคนตัดสินใจเด็ดเดี่ยว พุ่งทะยานร่างแหวกอากาศขึ้นไปพร้อมกันด้วยวิชาตัวเบาด้วยความเร็วสูงสุด มือขวาคว้าหมับเข้าที่อักขระรูปกระบี่เป้าหมายในเวลาไล่เลี่ยกัน!

วูบวาบ!

        อักขระในมือของพวกเขาสลายแสงสีทองออก เผยให้เห็น พู่กระบี่สีนิลคราม ห้อยระย้าส่องประกายเจิดจ้าออกมาอย่างชัดเจน! สองคนแรกคว้าตั๋วผ่านเข้ารอบสำเร็จอย่างงดงาม!

        เหตุการณ์ดังกล่าวจุดประกายให้ยี่สิบสองคนที่เหลือที่กำลังลังเลเกิดความฮึกเหิม ในขณะนั้นเอง ศิษย์จากยอดเขาค่ายกลกระบี่ และศิษย์จากยอดเขาไร้สรรพสิ่ง อาศัยจังหวะสังเกตการณ์พุ่งทะยานตามขึ้นไปทันที พวกเขาใช้วิชาไหวพริบแกะรอยกระแสจิตอาคม จนสามารถคว้าอักขระรูปกระบี่ที่ถูกต้องมาได้อีกสองคนอย่างเฉียดฉิว!

ตอนนี้ เหลือตั๋วพู่กระบี่เพียง ใบสุดท้าย เปลวธูปบนแท่นบูชาเหลือเพียงเศษเสี้ยวสุดท้าย ใจะมอดดับลงเต็มที!

        ศิษย์ที่เหลืออีกว่าสิบกว่าคนต่างหน้าตาตื่นตระหนก พยายามจะพุ่งขึ้นไปคว้าอักขระที่เหลือสะเปะสะปะกลางอากาศ ทว่าความรีบร้อนทำให้เกิดการชนกันเองจนร่างร่วงหล่นลงมา

ท่ามกลางความโกลาหลนั้น มีศิษย์หนุ่มผู้หนึ่งจาก ยอดเขานิรันดร์ ที่ยืนนิ่งสงบมาตลอด เขาคำนวณทิศทางการสลายตัวของอักขระรูปกระบี่ปลอมที่ถูกคนอื่นเลือกผิดไปก่อนหน้านี้ จนเหลืออักขระรูปกระบี่ต้องสงสัยเพียงสองตัวสุดท้าย นัยน์ตาของเขาทอประกายกร้าวด้วยความเด็ดเดี่ยว พร้อมตัดสินใจได้ทันที

        ศิษย์อีกคนจากยอดเขาพิโรธทรราชก็พุ่งเข้ามาหมายจะคว้าอักขระรูปกระบี่ตัวเดียวกันจากด้านข้างด้วยเช่นกัน กลางอากาศเกิดการปะทะกันของลมปราณจนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ตูม! ทั้งสองคนใช้ฝ่ามือกระแทกใส่กันกลางอากาศเพื่อแย่งชิงสิทธิ์สุดท้าย!

ศิษย์ยอดเขานิรันดร์กัดฟันกรอด ทุ่มพลังลมปราณทั้งหมดที่มีผสานเข้ากับกระบี่ในมือ สะบัดออกเป็นคลื่นกระบี่เบาๆ เพื่อปัดป้องการโจมตี ก่อนจะพุ่งทะยานทะลุกำแพงลมปราณแล้วคว้าหมับเข้าที่อักขระรูปกระบี่ตัวสุดท้ายก่อนที่ก้านธูปจะมอดดับลงพอดิบพอดี!

วูบวาบ!

        อักขระในมือของเขาแตกตัวออก เผยให้เห็นพู่กระบี่สีนิลครามเปล่งประกายเจิดจ้าท่ามกลางความเงียบงันของทุกคน

ควันจากก้านธูปดับลงสนิท ผู้อาวุโสประกาศเสียงก้องกังวานด้วยความพึงพอใจ "การคัดเลือกผู้ผ่านเข้ารอบแก้ตัวสิ้นสุดลงแล้ว! ผู้ที่คว้าพู่กระบี่ทั้งห้าคน... จงก้าวออกมา!"

        ศิษย์ทั้งห้าคนยืนเรียงหน้ากระดานด้วยความภาคภูมิใจ ท่ามกลางสายตาทึ่งและอิจฉาจากเพื่อนร่วมสำนักที่พลาดโอกาส การทดสอบครั้งนี้ไม่ได้วัดแค่พละกำลัง แต่ทดสอบสัญชาตญาณ ความนิ่ง และความเด็ดเดี่ยวในวินาทีวิกฤตอย่างแท้จริง

เมื่อได้ผู้ชนะครบถ้วนสมบูรณ์ สามสิบชีวิต (รวมผู้ผ่านรอบ 25 คนแรกและ 5 คนจากรอบแก้ตัว) ยืนพร้อมหน้ากัน ณ ลานกระบี่อมตะ เตรียมพร้อมก้าวเข้าสู่บททดสอบขั้นต่อไปเพื่อเฟ้นหา สิบอันดับแรก ผู้มีสิทธิ์ครอบครองวิชากระบี่ขั้นสูงในตึกคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ของสำนักกระบี่อมตะต่อไป!

ภายในลานกระบี่อมตะสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง เมื่อผู้อาวุโสที่เป็นผู้ตัดสินการประลองในครั้งนี้ยกมือพร้อมร่ายอาคมขึ้นชี้ฟ้า เสียง ครืน... ดังสนั่นยาม 'หอคอยกระบี่สยบฟ้าสิบชั้น' มิติจำลองขนาดมหึมาฉายแสงสีเหลืองทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางลานประลอง! ตัวหอคอยแผ่แรงกดดันจิตกระบี่โบราณนับพันปีออกมาอย่างเข้มข้นจนศิษย์ทั้ง สามสิบคนที่ผ่านเข้ารอบต้องเกร็งลมปราณรับมือกันอย่างยากลำบาก

"การทดสอบรอบจัดอันดับสิบคนแรกเพื่อสิทธิ์เข้าสู่ตึกคัมภีร์กระบี่ของสำนัก!" เสียงผู้อาวุโสประกาศก้อง "พวกเจ้าทั้งสามสิบคนจงก้าวเข้าสู่หอคอย! ยิ่งชั้นสูงขึ้น แรงกดดันจิตกระบี่โบราณจำลอง และหุ่นเชิดมือกระบี่จะยิ่งทรงพลังเป็นเท่าตัว! สิบคนแรกที่พิชิตชั้นสูงสุดหรือขึ้นไปได้สูงที่สุดก่อนเวลาหมดลง จะเป็นสิบอันดับแรกทันที  เริ่มได้!"

ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

ทันทีที่สิ้นเสียง ศิษย์ทั้งสามสิบคนต่างพุ่งทะยานร่างเข้าสู่ประตูหอคอยชั้นแรกพร้อมกัน!

ช่วงที่ 1: การคัดสรรอันดุดัน (ชั้นที่ 1 - 6)

        เพียงแค่ก้าวเข้าสู่ชั้นที่หนึ่งถึงชั้นที่ห้าแรงกดดันมหาศาลก็เริ่มคัดคนอย่างรวดเร็ว ศิษย์หลายสิบคนร่วงคุกเข่าลงกับพื้นกระอักเลือดออกมาเมื่อเจอกับพายุปราณกระบี่บดขยี้ ทว่ากลุ่มยอดฝีมือแท้จริงกลับทะลวงผ่านไปอย่างรวดเร็ว!

พอถึง ชั้นที่เจ็ดและชั้นที่แปด ความโหดเหี้ยมที่แท้จริงก็เริ่มปรากฏ! หุ่นเชิดกระบี่นับร้อยตัวพุ่งเข้าโจมตีอย่างดุร้าย ทำให้ศิษย์หลายคนตกรอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

        อันดับที่สิบ: จ้าวจื่อเหริน (ยอดเขากระบี่สวรรค์) จ้าวจื่อเหรินผู้เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและโทสะ เดินหน้าบดขยี้หุ่นเชิดในชั้นที่แปดด้วยพลังลมปราณที่มหาศาลและดุดัน ทว่าความไร้ประสบการณ์ในการต่อสู้จริงและความรีบร้อนทำให้เขาใช้ออกด้วยกระบวนท่าที่เปลืองพลังลมปราณมากเกินไป เมื่อถึงชั้นที่เก้าร่างกายกลับโดนแรงกดดันอาคมสะท้อนกลับจนบาดเจ็บภายใน ต้องหยุดนิ่งและรับอันดับที่สิบไปอย่างเจ็บใจ!

        อันดับที่เก้า: เมิ่งจื่อเหยียน (ยอดเขานิรันดร์) หญิงสาวสองบุคลิกต่างก็ป้องกันและโจมตีหุ่นเชิดนับสิบตัวได้อย่างเหนียวแน่น แม้บุคลิกที่สองจะดูเหี้ยมโหดและกัดฟันทนแรงกดดันก้าวขึ้นสู่ชั้นที่เก้าได้สำเร็จเป็นคนแรกๆ แต่เนื่องจากเน้นโจมตีด้วยความไร้สติ  ทำให้ขาดความเร็วในการทะลวงผ่าน จึงถูกหยุดไว้ที่อันดับเก้า

        อันดับที่แปด: เว่ยหลาง (ยอดเขาไร้สรรพสิ่ง) ใช้วิชากระบี่สลายปราณ พลิ้วไหวหลบหลีกการโจมตีของหุ่นเชิดอย่างฉลาดก้าวขึ้นมาติดอันดับแปดได้อย่างงดงาม

        อันดับที่เจ็ด: ถังซูเหมย (ยอดเขานิรันดร์) หญิงงามผู้นี้ใช้วิชากระบี่ของตนโจมตีควบคู่กับสมาธิอันมั่นคง สลายพายุปราณกระบี่รอบตัวแล้วทะลวงขึ้นมาถึงชั้นที่เก้า คว้าอันดับเจ็ดไปครอง!

ช่วงที่ 2: การสมรภูมิชั้นที่เก้า (การปะทะของยอดฝีมือ)

        ชั้นที่เก้าของหอคอยกระบี่แผ่รังสีจิตกระบี่สีเข้มข้นจนอากาศบิดเบี้ยว หุ่นเชิดแม่ทัพกระบี่สี่ตัวแผ่กลิ่นอายระดับสูงออกมาขวางทางขึ้นสู่ชั้นที่สิบ!

        อันดับที่หก: อู่เฟย (ยอดเขากระบี่สวรรค์) หนุ่มไร้เสียงตวัดกระบี่ไร้สำเนียงประจำตัวออกเป็นคลื่นสายฟ้าแต่ไม่มีเสียง ฟันฉับเข้าใส่หุ่นเชิดแม่ทัพอย่างดุเดือด แต่พลังปราณติดขัดและมีไม่มากพอในเสี้ยววินาทีสุดท้าย จึงทำได้เพียงหยุดอยู่ที่ชั้นเก้า คว้าอันดับหกไปครอง

        อันดับที่ห้า : มู่จงเทียน (ยอดเขาค่ายกลกระบี่) หนุ่มน้อยที่อายุน้อยที่สุดในสามสิบคนนี้กำลังร่ายอักขระค่ายกลกระบี่กลางอากาศ สะกดแม่ทัพหุ่นเชิดได้อย่างชาญฉลาด ทว่าพลังค่ายกลต้องใช้เวลาในการฟื้นฟู จึงไม่อาจก้าวต่อขึ้นชั้น สิบได้ ยึดอันดับห้าไปอย่างสมเกียรติ

        อันดับที่สี่: ชิงหยาง (ยอดเขาอมตะเทวะ) ปลดปล่อยจิตกระบี่พิโรธสีแดงสว่างพร้อมกับโคจรลมปราณ ใช้วิชาดัชนีดาราขั้นสมบูรณ์ สะบัดกระบี่ออกเป็นกระบี่ปราณเจ็ดสาย สลายหุ่นเชิดแม่ทัพจนกลายเป็นผุยผงด้วยท่วงท่าดุดัน ทะลวงผ่านขึ้นไปแตะบันไดชั้นสิบได้สำเร็จ คว้าอันดับสี่ไปครอง!

        อันดับที่สาม: เยี่ยหลิวเฟิง (ยอดเขากระบี่สวรรค์) ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาผู้เยือกเย็น ใช้วิชากระบี่เหมันต์สยบมารขั้นเชี่ยวชาญ   เร่งลมปราณทั้งสิบส่วนโจมตีหุ่นเชิดแม่ทัพกระบี่ทั้งหมดดุจสายลมหิมะ ร่างของเขาพุ่งขึ้นสู่ชั้นที่สิบเป็นคนที่สาม แต่ด้วยการใช้ลมปราณอย่างเต็มกำลังทำให้ลมปราณหมดลงและยืนสงบนิ่งคว้าอันดับไปอย่างเหนือชั้น!

ช่วงที่ 3: การประชันบนชั้นที่สิบ– ไร้ต้านและผ่อนคลาย!

        บนชั้นที่สิบซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของหอคอยกระบี่สยบฟ้า! แรงกดดันมหาศาลถึงขั้นสามารถบดขยี้กระดูกของยอดฝีมือทั่วไปให้แหลกละเอียดได้ในเสี้ยววินาที ทว่าเบื้องหน้าประตูตึกคัมภีร์จำลอง กลับปรากฏร่างของคนสองคนที่ทำให้ผู้อาวุโสและเจ้ายอดเขาทั้งหกที่ชมดูด้านนอกหอคอยถึงกับตาค้าง!

        อันดับที่สอง: ฉิวฟง (ยอดเขาอมตะเทวะ) แทนที่จะกุมกระบี่เครียดเกร็งเหมือนคนอื่น ฉิวฟง กลับเดินไต่บันไดขึ้นมาจากชั้นเก้าสู่ชั้นสิบ ด้วยรอยยิ้มผ่อนคลาย ปลดปล่อยจิตกระบี่เทวะ โคจรลมปราณสีม่วงสว่างพร้อมใช้วิชากระบี่แปรผันไร้ลักษณ์ขั้นธรรมชาติ  โจมตีสลายแรงกดดันโบราณรอบตัวออกไปราวกับหมอกควัน! เขาเดินเล่นชมทิวทัศน์บนชั้นสิบอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะหยุดยืนยิ้มแป้นอยู่เบื้องหน้าประตู ยอมยกตำแหน่งอันดับหนึ่งให้หญิงสาวเบื้องหน้าไปอย่างร่าเริง!

        อันดับที่หนึ่ง: หลิวซินเยว่ (ยอดเขาอมตะเทวะ) ผู้ที่ขึ้นมาถึงชั้นที่สิบเป็น คนแรกสุด ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ! หลิวซินเยว่ หญิงงามที่ใบหน้าอยู่ใต้หน้ากากครึ่งหน้า ใช้วิชาตัวเบา 'ห้าทิศไร้ร่องรอย' ทะลวงผ่านทุกชั้นลงมาโดยไม่แม้แต่จะแตะต้องตัวหุ่นเชิดแม้แต่ตัวเดียว! นางปลดปล่อยจิตกระบี่สีม่วงเข้มและใช้วิชากระบี่จันทราม่วงจรัสแสงขั้นสมบูรณ์ แผ่ออกมารอบกาย สยบทุกอักขระอาคมบนชั้นที่ สิบจนสยบยอม!

นางยืนสงบนิ่งอยู่บนจุดสูงสุดของหอคอย ดุจดั่งดวงจันทราม่วงอันสูงส่งที่ไม่มีใครไม่อาจเอื้อมถึง!

ตึงงงงงงงงงงง!

        เสียงสัญญาณหอคอยหมดเวลาดังขึ้นกึกก้อง ร่างของศิษย์ทั้งสามสิบคนถูกเคลื่อนย้ายออกมาปรากฏตัวกลางลานศิลาแปดทิศอีกครั้ง! ผู้อาวุโสที่เป็นผู้ตัดสินได้ก้าวออกมาสะบัดแผ่นหยกทองคำ ประกาศรายชื่อ สิบอันดับแรก อย่างเป็นทางการด้วยน้ำเสียงทรงพลัง!

หลิวซินเยว่ (ยอดเขาอมตะเทวะ) — อันดับที่หนึ่ง

ฉิวฟง (ยอดเขาอมตะเทวะ) — อันดับที่สอง

เยี่ยหลิวเฟิง (ยอดเขากระบี่สวรรค์) — อันดับที่สาม

ชิงหยาง (ยอดเขาอมตะเทวะ) — อันดับที่สี่

มู่จงเทียน (ยอดเขาค่ายกลกระบี่) — อันดับที่ห้า

อู่เฟย (ยอดเขากระบี่สวรรค์) — อันดับที่หก

ถังซูเหมย (ยอดเขานิรันดร์) — อันดับที่เจ็ด

เว่ยหลาง (ยอดเขาไร้สรรพสิ่ง) — อันดับที่แปด

เมิ่งจื่อเหยียน (ยอดเขานิรันดร์) — อันดับที่เก้า

จ้าวจื่อเหริน (ยอดเขากระบี่สวรรค์) — อันดับที่สิบ

ก่อนที่การประลองจะสิ้นสุดลง ผู้อาวุโสปรบมือสองครั้งติดกัน ศิษย์ที่ดูแลเรื่องของราววัลก็เดินขั้นมาอยู่ใกล้กับผู้อาวุโสผู้นั้น

“ของรางวัลของสามสิบคนที่ได้ผ่านกานประลองคัดเลือกเพื่อเลื่อนขั้นจากศิษย์หยาดเซียนขั้นเริ่มต้นไปสู้ขั้นหยาดเซียนระดับกลาง มีดังนี้ .....หนึ่ง พวกเข้าทั้งสามสิบคนจะได้พู่กระบี่สำนักของเราคนละหนึ่งอัน พู่กระบี่นี้จะเป็นตัวแทนของสำนักกระบี่อมตะของเรา หากพวกเจ้าออกไปข้างนอกสำนัก ต้องเก็บไว้อย่างดีที่สุดเปรียบเสมือนชีวิตของพวกเจ้า หากศิษย์คนไหนทำหายจะมีการลงโทษอย่างหนัก ....สอง สิบคนแรกจะได้สิทธิ์เข้าตำคัมภีร์กระบี่ของสำนักและสามารถเรียนรู้ฝึกฝนวิชากระบี่ขั้นสูงของสำนักได้หนึ่งเล่มเท่านั้น หากผู้ใดฝ่าฝืนจะลงโทษเช่นกัน ส่วนคนที่เหลือฝึกฝนวิชากระบี่ขั้นเริ่มต้นของสำนัก ...สาม เม็ดยาผสานปราณสิบคนแรกจะได้สามเม็ดต่อวัน ส่วนคนที่เหลือได้หนึ่งเม็ดต่อวัน....สี่  พวกเจ้าทั้งสามสิบคนได้สิทธิ์ใช้กระบี่ที่ไม่ใช่สำนักของเราได้ แต่ต้องติดพู่กระบี่ของสำนักไปด้วย  สุดท้ายนี้พวกเจ้าอย่าลืมว่า สำนักกระบี่อมตะคือสำนักกระบี่อันเลื่องชื่อของอาณาจักรนภาสวรรค์ ชื่อเสียงที่สำนักสร้างมาสำคัญยิ่งกว่าชีวิตพวกเจ้าเสียอีก ฉะนั้นหากพวกเจ้าจะคิดอะไรที่ไม่ดีกับสำนักต้องคิดให้ถี่ถ้วน เพราะสิ่งที่ตามมานั้นเจ้าจะต้องจำไปชั่วชีวิต และการจะเป็นจอมยุทธ์ที่แท้จริงนั้น ทุกอย่างต้องหามาด้วยตัวเอง ฝึกฝนด้วยตัวเอง เข้าใจด้วยตัวเอง แล้วเจ้าก็จะก้าวไปสู่สิ่งที่พวกเจ้าหวังไว้  ข้าในนามผู้อาวุโสของสำนักกระบี่อมตะหวังว่าพวกเจ้าทั้งหลายจะนำชื่อเสียงของสำนักให้กลับมาเป็นอันดับหนึ่งอาณาจักรนภาสวรรค์แห่งนี้  เอาล่ะ มอบรางวัลให้แก่ศิษย์ทั้งสามสิบคน และแยกย้ายกันไปได้ จบการประลองแต่เพียงเท่านี้!!!“

        เสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นลานประลอง! การประลองเลื่อนสถาะศิษย์ครั้งนี้เหนือความคาดหมายไปโดยชสิ้นเชิง โดยเฉพาะยอดเขาอมตะเทวะกวาดอันดับต้นๆ ไปถึงสามคน โดยมี หลิวซินเยว่ ยืนตระหง่านเป็นอันดับหนึ่งอย่างสมศักดิ์ศรี พร้อมแล้วสำหรับการก้าวเข้าสู่ตึกคัมภีร์เพื่อคว้าวิชากระบี่ขั้นสูงต่อไป!