"จะมองตามเค้าไปอีกนานไหม"
คำถามที่ไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไรของคนตรงหน้าทำให้ฉันละความสนใจจากยัยเด็กนีน่าแล้วหันมาโฟกัสดับคู่ขาของนางแทน อ๊าาาา บทมันจะเจอก็เจอกันได้ง่ายเกิ๊น ว่าแต่ว่านะ ไหนแตงโมมันบอกว่าน้องคินของมันเข้าถึงยาก เ็า โน้นนี่นั้นไง ทำไมถึงได้มาฟิชเชอริงกันเอ้าท์ดอร์แบบไม่เกรงใจคนผ่านไปมาแบบนี้ได้ละ
"ปล่อยก่อนไหม ยืนคุยกันปกติก็ได้มั้ง"
ฉันตัดสินใจพูดขึ้นหลังจากที่อีกฝ่ายยังคงจับมือฉันไว้โดยไม่ทีท่าทีจะปล่อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือ นายเด็กตัวสูงนี่กลับดึงตัวฉันเข้าไปชิดกับตัวเขา แถมยังใช้แขนทั้งสองข้างโอบกอดฉันไว้จนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างเรา เห้ยยยยย นี่ฉันจะมารุกนายนะเว้ย ไม่ใช่ให้นายมารุกฉัน ชื่อเช่ออะไรก็ยังไม่แนะนำกัน จะมาใกล้ชิดกับอย่างนี้ไม่ได้
"ถ้าดิ้นจะโดนมากกว่านี้นะ"
นายน้องคินก้มลงมากระชิบข้างหูฉันเบา ๆ แล้วยังใช้จมูกคลอเคลียอยู่แถวข้างแก้มฉัน จนทำให้ฉันได้กลิ่นเหล้าและบุหรี่ที่ตัวเองไม่เคยชอบ แต่แปลกที่พอมันผสมกับกลิ่นน้ำหอมของเขามันกลับทำให้ฉันรู้สึกดีแบบประหลาด และก่อนที่ฉันจะเคลิ้มไปกับกลิ่นและััของน้องคิน โทรศัพท์ที่ถือติดมาด้วยก็สั่นขึ้น ทำให้ฉันได้สติและเหมือนน้องมันจะเผลอ ทำให้ฉันสะบัดตัวออกมาจากอ้อมแขนนั้นได้ อยากจะกราบขอบคุณคนที่โทรมาตอนนี้ ถ้าไม่ติดว่าพอยกมาดูแล้วเห็นเป็พี่พีทอ่ะนะ
"เอ่อ..."
ฉันมองโทรศัพท์ในมือสลับกับมองน้องคินที่ยืนกุมมืออีกข้างของฉันไว้ั้แ่ตอนไหนก็ไม่รู้
"รับสิ"
"เอ่อ... ปล่อยก่อนได้ไหม"
"รับตรงนี้ หรือว่าจะให้รับให้"
อิหยังว่ะ... เพิ่งเจอกันไม่กี่นาที ชื่อก็ยังไม่รู้จักกัน เอ่อ หมายถึงเขาไม่รู้จักฉันอ่ะนะ ทำไมทำเป็เ้าข้าวเ้าของฉันขนาดนี้ ขนาดที่พี่พีทตอนคบกันยังไม่ได้ใกล้ชิดขนาดนี้เลยนะ นี่ก็อีกคน เลิกกันไปแล้วยังจะโทรมาทำไมอีก ทำไมไม่ไปอยู่กับนังยี่หวาให้สมกับที่กล้าทรยศความไว้ใจของฉันล่ะ
"ถ้าจะไม่รับก็กดตัดซะ"
เมื่อเห็นว่าฉันยังลีลา คนตรงหน้าเลยทำท่าจะคว้าโทรศัพท์ในมือ แต่ดีที่ฉันหลบทัน
"รับแล้ว ๆ ฮัลโหล"
เมื่อเห็นว่าฉันกดรับน้องคินเลยยืนสงบตามเดิม แต่เหมือนฉันจะคิดไปเองรึเปล่ามาน้องมันดึงฉันให้เข้ามาใกล้อีกแล้ว แม้ว่าจะไม่ชิดเท่าเมื่อกี้ แต่มันก็คือใกล้อ่ะ ใกล้จนฉันคิดว่าน้องมันคงจะได้ยินเสียงจากอีกฝั่งแน่ ๆ ถ้าอีกฝั่งยอมพูดอะนะ
"ถ้าไม่พูดจะวางแล้วนะคะ"
ฉันพูดออกไปเมื่อพี่พีทไม่ยอมพูดอะไรกลับมา แม้ว่าจะพยายามทำเสียงให้ปกติ แต่ฉันก็รู้สึกถึงความสั่นของเสียงตัวเอง และเหมือนคนข้าง ๆ จะรับรู้ด้วยเช่นกัน มือที่จากกุมใช้ไว้ในตอนแรกถึงได้ตวัดเอวฉันเข้าไปกอดไว้หลวม ๆ โดนที่ฉันก็คร้านจะสะบัดใด ๆ ปล่อยให้สบายใจคุณเค้าละกัน
"พี่พีท... ถ้ายังไม่อยากคุยก็ไม่น่า..."
"หวาน... พี่ขอโทษ"
เสียงที่เคยนุ่มทุ้มของพี่พีทยามปกติ เปลี่ยนไปเป็แหบพร่า และฟังดูยาน ๆ เหมือนคนเมาหน่อย ๆ แต่ปกติพี่พีทไม่ดื่มนี่หน่า หรือเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ
"พี่เมาเหรอ"
ฉันถามเสียงแ่ พยามจะไม่ใส่ความเป็ห่วงมากไป แต่เหมือนจะมีคนที่จับความรู้สึกได้อยู่ดี เพราะแขนที่โอบฉันไว้เบา ๆ ในตอนแรกกลับเพิ่มแรงแน่นขึ้นจนฉันแทบกระดิกตัวไม่ได้ แล้วพอฉันเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างเอาเื่ เด็กนี่ก็ได้แต่ทำหน้าตายใส่ เฮ้ยยยยยย อิหยังว่ะ
"หวานพี่รักหวานนะ เราเริ่มกันใหม่ได้ไหม พี่สัญญา มันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก"
"หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ี้เีฟัง"
เฮ้ยยยยยยย นั้น...
"เฮ้ยยยย มึงเป็ใครว่ะ ทำไมมาคุยโทรศัพท์แฟนกู" เสียงโวยวายของพี่พีทดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ ในขณะที่ฉันเองกำลังอึ้ง ที่จู่ ๆ น้องคินก็แย่งโทรศัพท์ในมือฉันไปคุย
"เอาโทรศัพท์พี่มานะ"
" อยู่เฉย ๆ เดี๋ยวเราค่อยมาเคลียร์กัน"
เสียงเข้ม ๆ ที่สั่งนั้นทำใหฉันหยุดดิ้นและแย่งโทรศัพท์คืนแบบอัตโนมัติ แล้วปล่อยให้คุณเค้าสิทธิ์ต่อไป เอาเลยจ้าาา เอาที่สบายใจเลย
"ถ้าเค้าเป็แฟนมึงตอนนี้เค้าจะมาอยู่กับกูเหรอ เลิกโทรมาเบอร์นี้ได้แล้ว ถ้ายังมาวุ่นวายอย่าหาว่ากูไม่เตือน"
พูดจบน้องคินก็กดวางสายทันทีโดยไม่สนใจเสียงโวยวายของพี่พีท น้องมันคืนโทรศัพท์ให้ฉันด้วยท่าทางโกรธ ๆ แต่จริง ๆ คนที่ควรโกรธคือฉันรึเปล่าว่ะ
"มองหน้าทำไม ไม่พอใจที่อย่างนั้นใส่แฟนเก่าเธอเหรอ"
อ่ะ... ไอ้เด็กนี่ พาลนี่หว่า
" ไม่ได้โกรธ แค่แปลกใจว่าน้องเป็อะไร เรายังไม่รู้จักกันนะอย่าลืม"
"หญ้าหวาน ปี 4 อดีตดาวนิเทศ ตอนนี้เป็นางแบบ ยูทูปเบอร์ แล้วก็เริ่มเล่นซีรีย์ ตอนนี้เพิ่งเลิกแฟน ข้อมูลแค่นี้พอไหม"
น้องมันร่ายยาวออกมานิ่ง ๆ แต่ประโยคที่ว่าเพิ่งเลิกกับแฟนคือเน้นย้ำหนักมาก แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือทำไมเด็กนี่ถึงรู้จักฉัน
" จะถามว่าทำไมถึงได้รู้จักเธออย่างนั้นเหรอ"
พยักหน้ารัว ๆ
" ก็ถ้าเธอบังเอิญได้ยินผู้ชายคนหนึ่งพูดกับกลุ่มเพื่อนตัวเองว่าจะจีบตัวเองให้ติดเพื่อให้ผู้ชายอีกคนกระอักเืตาย เธอว่าเธอจะสืบข้อมูลเค้าไหม"
"มะ... หมายความว่ายังไง"
"หมายความว่าจะเม้าท์อะไรก็หัดดูโต๊ะข้าง ๆ ด้วยไง เพราะบางทีคนถูกเม้าท์เขาอาจจะนั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ก็ได้"