นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 160

พ่อค้าที่ไว้ใจได้ 

เเม่ทัพหวงเรียกซูฉี ให้เดินทางมาพบกับตนที่โรงน้ำชาใจกลางเมือง

หลังจากที่เดินทางมาถึงโรงน้ำชาใจกลางเมืองซูฉีเองก็ได้แต่ตั้งคำถามในใจว่าคนผู้นั้นจะให้นางมาพบกับผู้ใดกันแน่

หลังจากที่เมืองแห่งนี้เริ่มมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามามากขึ้นเรื่อยเรื่อย สถานที่แห่งนี้มันก็กลายเป็นแหล่งรวมตัวของผู้คนจำนวนมาก

จนตอนนี้ในเมืองที่เป็นแขกที่เดินทางมาเที่ยวชมเมืองส่วนใหญ่มักจะมาอาศัยอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ในช่วงยามเช้า

แต่ในวันนี้เมื่อนางเดินทางมาถึงพบเห็นว่าบริเวณด้านหน้ามันมีบางอย่างที่แตกต่างออกไป

ทหารเกราะดำของกองทัพทำการยืนคุ้มกันอยู่ด้านหน้า เมื่อนางเดินทางมาถึงพวกทหารเกาะดำก็ได้นำพานางเดินมุ่งตรงไปยังด้านบน

ห้องต้อนรับที่ตั้งอยู่ด้านบนมันเป็นสถานที่ที่แม่ทัพหวงรออยู่พร้อมแล้ว

เมื่อเดินทางมาถึงหวงเจียวลู่ก็เป็นผู้ที่เปิดประตูจากบริเวณด้านในให้ 

“ คารวะแม่ทัพหวงเจ้าค่ะ ” ซูฉีก้มศีรษะคารวะแม่ทัพหนุ่มที่อยู่ด้านหน้า

หวงเจียวลู่ที่กำลังยืนอยู่พยักหน้าและก็เรียกนางเข้ามาบริเวณด้านใน

“ เข้ามาสิคนที่ตัวของข้าอยากให้เจ้าพบรออยู่บริเวณด้านในพอดี ”

ซูฉีเดินทางเข้ามาบริเวณด้านใน หลังจากที่นางเดินทางเข้ามาด้านในห้อง ภายในห้องแห่งนี้นอกจากนางแล้วก็แม่ทัพหวงมีคนอีกผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่

ชายผู้นั้นเป็นบุรุษรุ่นราวคราวเดียวกับหวงเจียวลู่ แต่งกายดูดีเป็นบุรุษร่างกายสูงโปร่งกำลังนั่งดื่มชาด้วยท่าทางสบายใจ

ชายผู้นี้เองก็ถือว่าเป็นบุรุษผู้หนึ่งที่มีใบหน้าหล่อเหลา ถ้าเกิดว่าไปที่เมืองหลวงก็คงจะสามารถเปรียบเทียบด้วยว่าเขาน่าจะเป็นพวกคุณชายตระกูลใหญ่

ซูฉีแสดงใบหน้าสงสัยหน้างุนงงจ้องมองไปที่ชายผู้นั้น “ ไม่ทราบว่าท่านผู้นี้เป็นผู้ได้อย่างนั้นหรือเจ้าคะ? ” 

“ คนผู้นี้เป็นสหายของข้าเองจะพูดว่าเขานั้นเป็นพ่อค้าก็ได้ เขาคือคนที่มาติดต่อซื้อหินแสงของกองทัพแล้วก็อยากจะนำเอาของพวกนั้นไปขายต่อ ” 

“ คนผู้นี้อย่างนั้นหรือ ที่อยากจะนำเอากิลแสงไปขายต่อแต่ว่าท่านบอกว่าเป็นสหายของท่าน ”

“ ข้าไม่คิดว่าท่านแม่ทัพจะมีสหายด้วย ”

“ แน่นอนเจ้าเองคงจะไม่คาดคิดแต่ว่าเห็นเช่นนี้ข้าเองก็เริ่มเดินทางไปที่ใครหลายเมือง เพราะแบบนั้นการที่จะมีสหายก็ไม่แปลกอันใดไม่ใช่รึ ” 

“ พวกเรารู้จักการเพราะการค้าเพราะแบบนั้นก็เลยสนิทกันตั้งแต่ในตอนนั้น ”

“ และเพราะแบบนั้นพวกเราเองก็ถือว่าเป็นสายกันมานาน ตั้งแต่ที่กองทัพของห้าได้ก่อตั้งขึ้นในช่วงแรกๆเสบียงอาหารหรือว่าของใช้จำเป็นมันก็เป็นสิ่งที่หาได้ยากเย็นเป็นอย่างมาก ”

“  มีแต่เพียงเขาที่หาพวกเสบียงอาหารและก็ผู้ว่าของใช้จำเป็นมากมายที่ต้องใช้ภายในกองทัพมาส่งขายให้กับกองทัพของข้า ”

“ มานั่งสิ ” หวงเจียวลู่เดินไปนั่งลงตรงเก้าอี้บริเวณด้านหน้า

ซูฉีเดินไปนั่งลงตรงตำแหน่งที่นั่งบนโต๊ะน้ำชาที่กำลังว่างอยู่ 

‘ เป็นเพราะแบบนี้เองสินะก่อนหน้านี้ภายในเนื้อเรื่องนิยายรู้สึกว่าจะปรากฏอยู่เพียงแค่ประมาณบรรทัดหรือสองบรรทัดดี’

‘  เขาบอกว่าก่อนที่กองทัพเกราะดำจะก่อตั้งขึ้นมากว่าที่มันจะก่อตั้งได้มันใช้เวลานานเป็นอย่างมาก ’

‘  เพราะว่าไม่มีผู้ใดคอยสนับสนุนมันเลยทำให้การก่อตั้งนั้นเป็นเรื่องที่ยากเย็น แต่ผู้ใดจะคาดคิดเมื่อการก่อตั้งมันยากเย็

นเช่นนั้นอย่างที่พวกเขาสามารถทำสำเร็จ มันจะทำให้กองทัพเกาะดำมีอำนาจใหญ่โตเช่นนี้ ’  

‘ แสดงว่าการที่กองทัพขนาดใหญ่สามารถอยู่ได้จนทุกวันนี้ก็เป็นเพราะว่ามีคนผู้นี้เป็นท่อน้ำเลี้ยงสินะ ’

‘  คงจะเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียวที่สามารถหาของมาขายให้กับกองทัพที่มีจำนวนคนมากมายขนาดนี้อยู่ได้ ’ 

“ แล้วไม่ทราบว่าท่านเป็นผู้ใดอย่างง่ายหรือเจ้าคะ? ”  

“ นั่นสินะต้องเริ่มจากการแนะนำตัวก่อนเป็นอันดับแรก ขอแนะนำตัวคุณหนูซู ข้าเป็นพ่อค้าธรรมดาที่มีนามว่าอู๋หลง ”

“ พ่อค้าธรรมดาอย่างนั้นหรือเจ้าค่ะ พ่อค้าธรรมดาอย่างท่านสามารถส่งขายพวกของจำนวนมากให้กับกองทัพได้ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่พ่อค้าธรรมดา ”

“ ฮ่าๆๆๆ กล่าวเกินไปแล้วขอรับตัวของข้าเป็นเพียงแค่พ่อค้าธรรมดาจริงๆ แน่นอนว่าตัวของข้ามีเส้นสายในการค้าขายเยอะไม่สามารถหาของจำนวนมากได้ ”

“ แต่ว่าตัวของข้าไม่เคยคิดเลยว่าตัวของท่านจะเป็นผู้ที่ผลิตศิลาหินพวกนั้นขึ้นมา มันเป็นของที่เลื่องลือไปทั่วบริเวณเลยแหละขอรับ ” อู๋หลงแสดงแววตาเลื่อมใส

“  กล่าวเกินไปแล้วเจ้าค่ะตัวของข้าเป็นเพียงแค่คนผู้หนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องอักขระเท่านั้นทำมันขึ้นมาได้ก็เพราะว่าโชคช่วยเท่านั้น ” 

“ ศึกษาอักขระเพียงเท่านั้นอย่างนั้นหรือขอรับข้ามองเห็นว่าสิ่งที่ท่านสร้างขึ้นมาล้วนแล้วเป็นของที่เยี่ยมยอดมากเลยนะ กล่าวได้ว่าเป็นอัจฉริยะเลยทีเดียวไม่เพียงแค่หินเรืองแสงพวกนั้นท่านยังมีชิ้นที่สามารถปลดปล่อบความร้อนได้อีกใช่หรือไม่ขอรับ  ” 

เมื่อได้ยินคนผู้นั้นพูดออกมาแบบนั้น ซูฉีหยุดนิ่งหนังคมหน้าของตนเองครุ่นคิดในใจ ‘  ไม่คิดเลยว่าท่านแม่ทัพจะกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนั้นด้วย ’

‘  ถ้าท่านแม่ทัพพูดเกี่ยวกับเรื่องนั้นด้วยก็แสดงว่าน่าจะไว้ใจพ่อค้าผู้นี้เป็นอย่างมาก เพราะว่าก่อนหน้านั้นเห็นพูดว่าตัวตรงของข้าต้องปิดบังเป็นความลับ ’ 

“ แล้วตัวของท่านคิดจะซื้อพวกศิลาหินพวกนั้นไปขายที่ไหนอย่างนั้นหรือเจ้าคะ ” ซูฉีเปลี่ยนใบหน้าเป็นความจริงจัง

“ ยอดเยี่ยมไปเลยเพราะพูดถึงการค้าขายแล้วท่านก็เปลี่ยนใบหน้ากายเป็นความจริงจังเช่นนั้น ถ้าแบบนั้นก็ดีค่ะจะได้ขอกล่าวตามตรง ” อู๋หลงมองพลางพยักหน้า 

แปลกใจไม่น้อยที่ว่าใบหน้าของซูฉีอยู่อยู่ก็เปลี่ยนไปกลายเป็นความจริงจากในชั่วพริบตาเมื่อเข้าสู่สัญญาการซื้อขาย

“ ถึงแม้ว่าตัวของข้าจะเป็นสตรีและก็มีอายุเพียงแค่นี้แต่ว่าข้าเองก็ไม่คิดจะเสียผลประโยชน์กับการซื้อขายหรอกนะเจ้าคะ ”

“ ฮ่าๆๆๆ แบบนั้นก็ดีขอรับถ้าเช่นนั้นขอกล่าวตามตรงในครั้งนี้ตัวของข้าอยากจะนำเอา ของพวกนั้นไปขายที่เมืองหลวงขอรับ ” 

“ เมืองหลวงอย่างนั้นหรือเจ้าค่ะ ”

“  แต่ว่าการนำไปขายที่เมืองหลวงมันจะเป็นเรื่องที่ดีอย่างนั้นหรือ ” ซูฉีหันไปมองหวงเจียวลู่ 

“ ท่านอาจจะกังวลเกี่ยวกับเรื่องกองทัพสูญเสียผลประโยชน์เกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ว่าท่านเองไม่จำเป็นจะต้องกังวลค่าคำนึงถึงเรื่องนั้นเป็นอย่างดี ”

“ แน่นอนว่าของวิเศษพวกนี้เป็นที่ต้องการของผู้คนภายในเมืองหลวงอย่างแน่นอน อีกทั้งถ้าผู้คนหรือว่าพวกขุนนางภายในเมืองหลวงต้องการข้าเองก็จะขายพวกมันในราคาที่สูงกว่าที่ท่านขายให้กองทัพหลายเท่า ”

“ อีกทั้งจำนวนที่ไม่ได้มากมายข้าคิดว่ามันคงจะไม่ส่งผลกระทบกับกองทัพมากนัก อีกทั้งยังน่าจะเป็นผลดีกับท่านด้วย ” 

“ เพราะว่าท่านสามารถทำเงินได้จำนวนไม่น้อยกับการที่ค่าน้ำเอาของพวกนั้นไปขาย แน่นอนว่าราคาสูงขึ้นข้าเองก็จะทำการแบ่งส่วนแบ่งให้ท่านจำนวนมากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน ” อู๋หลงอธิบาย

“ ถ้าเช่นนั้นท่านลองพูดมาได้หรือไม่เจ้าค่ะว่าถ้าท่านอยากจะนำเอาของพวกนั้นไปขาย ถ้าจะขายพวกมันโดยการซื้อจากค่าไปในราคาเท่าไหร่”

“ ตัวของข้าจะซื้อศิลาพวกนั้นในราคาที่สูงกว่ากองทัพสามเท่าขอรับ  ” 

ซูฉีที่กำลังยกน้ำชาขึ้นมาดื่มถึงกับสำลักน้ำชาออกมาจากปาก “ อ๊าก… ” 

“ ว่าอย่างไรนะ!!! ”  ซูฉีสะดุ้งดวงตาจ้องมองอู๋หลง 

กองทัพขอซื้อสิราหินพวกนี้ไปในราคาที่สูงมากแล้ว แต่ว่าคนผู้นี้จะทำการซื้อมันไปในราคาที่สูงขึ้นถึงสามเท่าตัว

จะไม่ให้นางตกใจได้อย่างไรด้วยจำนวนราคาที่มันมากขนาดนั้นมันทำให้นางนั้นกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืนได้เลยทีเดียว

อู๋หลงพยักหน้าขึ้นลง “ ข้ารู้ขอรับว่าตัวของท่านกำลังคิดอันใดอยู่ ”

“ ท่านคงคิดว่าถ้าซื้อในราคาที่มันสูงมากขนาดนั้นคงจะทำการขายไม่ได้ศรีนครแล้ว แต่ว่าท่านคงจะคิดผิดไปแล้ว ”

“ ถึงแม้ว่าท่านจะขายให้ข้าในราคาที่มากกว่ากองทัพสามเท่าราคาเพิ่มราคาไปขายให้กับพวกขุนนางภายในเมืองหลวงคนพวกนั้นก็ซื้อได้อย่างสบายสบาย ” 

“ เพราะแบบนั้นข้าไม่ขาดทุนกับการค้าเช่นนี้อย่างแน่นอนท่านไม่จำเป็นจะต้องกังวล ” อู๋หลงเข้าใจในสิ่งที่ของซูฉีกังวล

นั่นแหละที่คือสิ่งที่ซูชิกำลังสงสัยนางกำลังสงสัยว่าถ้าซื้อไปในจำนวนมากขนาดนั้นราคาที่สูงขนาดนั้นจะขายออกจริงๆอย่างนั้นหรอ

“ เจ้าสามารถค้าขายกับเขาได้แน่นอนว่าเงื่อนไขการปกปิดตัวตนของเจ้ายังอยู่ในสัญญาการซื้อขายครั้งนี้เจ้าไม่จำเป็นจะต้องกังวลอันใด ” หวงเจียวลู่รับรอง 

“ ถ้าเช่นนั้น… ” 

จบบท