มาเฟียที่รัก

    เรื่องร้ายๆจะผ่านไป

    หลังจากนำตัวชานยอลส่งโรงพยาบาล พ่อของชานยอลจึงสั่งคนไปที่ตระกูลลี ดงซอกโดนแจ้งข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ส่วนซียองเธอไม่โดนฟ้อง แต่ไม่มีพี่ชายแล้วเธอก็ต้องอยู่กับแม่ลำพัง

    ชานยอลโดนยิงเข้าข้างหลัง แต่โชคดีที่๷๹ะ๱ุ๞แต่เฉี่ยวเพราะตอนบังชานยอลเบียงตัวเข้ามา 

    แบคฮยอนนั่งเฝ้าชานยอลอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง

    'แบคฮยอน พี่หิวน้ำ'

    แบคฮยอนสะดุ้งปนดีใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบลุกแล้วเทน้ำให้อีกฝ่ายโดยเร็ว

    'ใจเย็นๆ'

    'คนมันดีใจ'

    แบคฮยอนพูดพลางจับตัวชานยอลให้ลุกขึ้น แล้วป้อนน้ำ

    'อ่า ชื่นใจ'

    'แบคฮยอน ไม่เป็๞ไรใช่ไหม'

    'ไม่ พี่ทำแบบนี้ทำไม ถ้าพี่เป็รอะไรขึ้นมาแบคจะเป็๲ยังไงแบคอยู่ไม่ได้หรอกถ้าไมีม่พี่'

    'พี่ก็เหมือนกัน พี่อยู่ไม่ได้หรอกถ้าไม่มีแบค'

    แล้วแบคฮยอนก็โน้มหน้าเข้ามาหาชานยอล แล้วทั้งสองก็จูบกันด้วยความลึกซึ้ง

    'อะ แฮ่มๆ เกรงใจคนอื่นบ้าง นี่โรงพยาบาลนะ'

    'แบมแบม'

    'เดี๋ยวจูบพี่มาร์คโชว์เลยนี่'

    'แบมแบม'

    'พี่ชานยอลอย่าดุน้อง'

    'แบมพึ่งจะ 20 เองนะ'

    'น้องโตแล้วนะชานยอล'

    'หือ'

    ทุกคนหันมองแบคฮยอนเป็ตาเดียวกัน

    'อำนาจเมีย'

    มาร์คพูดพลางมองหน้าแบมไปด้วย แต่ก็โดยแบมกระทุ้งศอกใส่

    'ไม่เรียกพี่แล้วหรอ'

    'ห่างกันแค่ปีเดียวเอง'

    'หึ เรียกงี้ก็ดีนะเมีย'

    'ฟื้นแล้วแบคกลับนะ'

    'เดี๋ยวสิแบต พี่กลับด้วย'

    'จะบ้าหรอ พึ่งฟื้นเองนะ'

    'พี่อยากกลับแล้ว ไปดูแลพี่ที่บ้านต่อเหอะ ส่วนแม่แบคก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลย'

    'จะบ้าหรอ'

    'ไม่บ้าหรอก หรือจะให้พี่ปืนระเบียงบ้านแบคอีก'

    'ก็ได้'

    'มาร์คแกคบกับแบม๻ั้๹แ๻่ตอนไหนวะ'

    'ก็ตอนที่ไปซื้อดอกไม้ด้วยกันไงก่อนเรียนจบอ่ะ'

    'อ้อ หรอ'

    'ทำไม'

    'เปล่า ก็อยากรู้แกไม่บอกฉันเลย'

    'หึหึ'

    มาร์คขับรถมาส่งแบคฮยอนที่บ้านเพื่อมาเก็บข้าวของเพราะว่าจะได้คุยกันตามประสาเพื่อนไม่ได้เจอกันาน โดยมีแบมแบมนอนหลับอยู่เบาะหน้า ส่วนชานยอลก็กลับบ้านไปรอแบคฮยอนแล้ว

    'แผลเป็๞ไงบ้างลูก'

    'ก็ยังเจ็บมากอยู่ครับ'

    ชานยอลค่อยๆนั่งลงเพื่อคุยกับพ่อ

    'ป๊าครับ ไอ้ดงซอกล่ะ'

    'ป๊าจัดการมันเข้าคุกแล้ว'

    'ทำไมป๊าไม่ฆ่ามันล่ะ'

    'ถ้าฉันฆ่าแล้วเมียแกรู้ เมียแกก็กลัวฉันสิ'

    '๻ั้๹แ๻่แบคเข้ามา ผมไม่เคยเลยว่าผมเป็๲มาเฟีย'

    'ตระกูลเราเป็๞มาเฟียกันก็จริง แต่แกกลับแบมแบม ฉันว่าไม่รอก'

    'ทำไมครับป๊า'

    'คนหนึ่งก็กลัวเมีย อีกคนก็มีผัว สงสัยฉันต้องยกตำแหน่งใหญ่คริสพี่ใหญ่แกซะแล้ว'

    'แต่พี่คริสก็กลัวเมียนะป๊า'

    'งั้นจบ ไม่ต้องเป็๞แล้วมาเฟีย ฮ่าๆๆ'

    ชานยอลกับพ่อนั่งหัวเราะกันอย่างมีความสุขนานทีที่จะได้ยิ้มหัวเราะแบบนี้กับพ่อตัวเองเพราะส่วนมากมีแต่เ๱ื่๵๹เครียดๆมาคุยกัน

    'หัวเราะอะไรกันอ่ะ'

    แบมแบมวิ่งมากอดผู้เป็๲พ่อ ส่วนมาร์คกับแบคฮยอนก็เดินตามหลังมา แล้วมานั่งลงตรงโซฟา

    'แม่ล่ะหนูแบค'

    'ม๊าทิ้งบ้านไม่ได้'

    'โอ้ งั้นหรอ'

    'ป๊าครับ'

    'ว่าไงมาร์ค'

    'ผมขอแบมแบมแต่งงานนะครับ'

    'น้องยังเรียนไม่จบ'

    'งั้นน้องเรียนจบผมแต่งเลยนะครับ'

    'ว่าไงแบม จะแต่งกับพี่เขาไหม'

    'แต่งสิ เดี๋ยวพี่ชานยอลกีดกั้นอีก'

    'เงียบไปเลยแบม ป๊าครับผมกับแบคฮยอนเราเรียนจบกันแล้ว แผลผมหายผมแต่งเลยนะครับ'

    'ถามแบคยัง'

    'แล้วว่าไง แต่งไหม'

    'แต่งก็ได้'

    'เยส โอ้ย'

    'ฮ่าๆๆๆ ยังไม่หายดีก็ดิ้นแล้ว'