โฮกกกกกกกกกกกกก
ซอมบี้ขั้นที่ 2 3ตัว กับซอมบี้ขั้นที่ 1 30ตัวกระโจนเข้าหาเซน
ตูมมมมมม
โครมมมมมมมมมมม
“อ้ากกกกกกกกกกก”
ทหารม้าหลาย10นายถูกกระแทกจนาเ็ และมี 7นายเสียชีวิตในทันที
“บัดซบ!!”
เอริคเห็นทหารม้าที่ตายไป ดวงตากลายเป็แดงก่ำขึ้นมาทันที
แม่ง!ทหารม้ามีเพียงแค่20นาย ดันเสียไปถึง 7นายภายในพริบตา
บัดซบ!บัดซบบบบ!
ทหารม้าพวกนี้ถ้ามีจำนวนเพิ่มขึ้นในอนาคตเขาสามารถใช้ความสามารถในการตั้งกระบวนทัพทะลุทะลวงฝูงซอมบี้ให้แตกกระจายได้แล้วกำจัดทิ้งได้อย่างง่ายดาย
ที่สำคัญพื้นที่ทาง้าของทวีปนั้นเป็พื้นที่ราบซึ่งเหมาะกับการใช้ทหารม้ามากที่สุด!
ข้าได้ให้ทหารม้าอยู่แนวหลังเพื่อไม่ให้รับาเ็หนักแต่ใครจะคิด.....
บ้าเอ้ย !คิดซะว่าดีกว่าเสียนักอัญเชิญหมาป่าทลาย์ไปแล้วกัน
“ปกป้อง นายน้อยเซน!!”
ทหารโล่เมื่อเห็นทหารม้าถูกจัดการก็ไม่รอช้ารีบเข้ามาตั้งทัพสกัดพวกซอมบี้ที่บุกเข้ามาด้านหลังกองกำลังด้วยความรวดเร็ว
ปังงงงงงงงง
แต่ทหารโล่ที่ยังไม่แม้แต่บรรลุขั้นที่ 1จะสามารถต่อกรกับซอมบี้ขั้นที่ 2 ได้เยี่ยงไร
“อ้ากกกกกก”
ทหารโล่ 10นายกลายเป็ก้อนเนื้อที่พื้น อีก 15 นายได้รับาเ็สาหัส
“บังอาจ!”
เซนเห็นทหารของเขาโดนสังหาร แววตาพลันลุกโชนด้วยความโกรธเกรี้ยว
ข้าทุ่มเทฝึกฝนพวกเขาตลอด 3วันจนระดับการฝึกฝนของข้าต่ำที่สุดในหมู่พี่น้อง
แต่พวกซอมบี้น่าตายดันสังหารทหารข้าภายในพริบตาเนี่นนะ!!
ข้าจะฉีกเ้าเป็ชิ้นๆล้างแค้นให้ทหารข้า!!
เซนะโเข้าไปปะทะกับซอมบี้ขั้นที่ 2 ตัวนึงที่เข้ามา
ปัง!
อั้ก
เซนถูกต่อยจนกระเด็นออกมา แม้ว่าด้วยวิชานี่จะทำให้เขามีพละกำลังที่แข็งแกร่งขึ้นแต่ก็เทียบได้กับผู้ฝึกปราณขั้นที่1สูงสุดเท่านั้น
ด้วยความที่เซนต้องแบ่งเวลาไปฝึกวิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์กับฝึกกองกำลังทำให้เขาไม่ค่อยมีเวลาฝึกวิชาเหมันต์เยือกแข็งมรณะมากนัก
ถ้าข้าฝึกวิชาเหมันต์เยือกแข็งมรณะจนเข้าสู่ขั้นที่ 1 ของวิชาล่ะก็..
บ้าเอ้ย!
โฮกกกกกกกกกกกกก
ซอมบี้ขั้นที่ 2 ตัวนั้นหลังจากต่อยเซนจนกระเด็นไปก็รีบพุ่งไปเพื่อที่จะต่อยซ้ำอีกครั้ง
ปัง!
กรรรรรรรร
ร่างเล็กๆวิ่งเข้ามาตัดหน้าพร้อมกับเหวี่ยงเท้าใส่ตัวของซอมบี้จนมันกระเด็นถอยไป
“ท่านพี่เซน ท่านเป็ไรรึไม่”
อาเรียะโถามเซนด้วยความกังวลโดยไม่หันกลับไปมองเพราะตอนนี้นางต้องตั้งสมาธิกับซอมบี้ตัวข้างหน้า
อลันเองก็มายืนอยู่เคียงข้างอาเรียเพื่อเตรียมต่อสู้พร้อมกับจ้องมองไปที่ซอมบี้ด้วยสายตาเ็า
“พอไหว”
เซนเช็ดเืที่มุมปากของเขาก่อนจะจ้องไปที่ซอมบี้ตัวนั้นด้วยความเคียดแค้น
คิดจะสังหารข้างั้นรึ?
ฝันไปเถอะ!!
“ทหารโล่ ทหารม้า พวกเ้าไปต้านพวกซอมบี้ขั้นที่ 1ไว้ตรงนี้พวกข้าจะเป็คนจัดการเอง!!”
เอริควิ่งเข้าไปปะทะกับซอมบี้ขั้นที่ 2 ทั้ง 2ตัวด้วยความรวดเร็ว
“ท่านพี่เอวา เอเลน่ารบกวนพวกเ้า 2 คนไปที่แนวหน้าที”
เอริคกังวลมากว่าแนวหน้าที่ตอนนี้ไม่มีผู้ฝึกปราณระดับสูงอยู่จะเจอกับการโจมตีที่รุนแรงจนเป็สาเหตุที่ทำให้เขาเสียทหารจำนวนมาก
“เข้าใจแล้ว”
เอวาเองก็พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่นางกับเอเลน่าจะไปที่แนวหน้า
“อลัน เซน อาเรีย ฝากพวกเ้ารับมือซอมบี้ตัวนั้นไว้ก่อน หลังข้าจัดการ2 ตัวนี้เสร็จข้าจะไปจัดการมันทันที”
ด้วยความสามารถของเอริคแล้วการรับมือกับซอมบี้ขั้นที่ 23ตัวหาได้เป็ปัญหาไม่ แต่ซอมบี้3ตัวนี้ดันแยกกันโจมตีทำให้เขาต้องจัดการ 2ตัวตรง
หน้าเขาก่อนที่จะไปจัดการตัวที่กำลังโจมตีพวกเซนอยู่
“หึหึ ไม่ต้องถึงมือท่านพี่หรอกขอรับ”
อลันยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ
“อย่าประมาท”
เอริคตอบเพียงสั้นๆก่อนจะเข้าปะทะกัน
แนวหน้า.......
ตอนนี้กองกำลังหมาป่าทลาย์ได้บุกเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลเหยี่ยวทมิฬเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ฉัวะ!ฉัวะ!ฉัวะ!
“ล้างบางพวกซอมบี้ที่อยู่ในคฤหาสน์นี้ทั้งหมด!!”
โอเว่นะโสั่งการออกมา
โฮกกกกกกกกกกก
ซอมบี้ขั้นที่ 2 สองตัวพุ่งออกมาจากตำหนักผู้นำเหยี่ยวทมิฬเป้าหมายของพวกมันคือ
โอเว่น และ ดีแลน!
โอเว่นเห็นซอมบี้ขั้นที่ 2 พุ่งเข้ามาเขาก็ะโเรียก
“ดีแลน!”
เมื่อดีแลนได้ยินเสียงเรียกเขาก็รีบจัดการซอมบี้ขั้นที่ 1รอบตัวเขาและรีบวิ่งเข้ามารวมกับโอเว่นทันที
“หมาป่าทลาย์ผสาน!”
โอเว่นกับดีแลนะโขึ้นมาพร้อมกัน
ตอนนี้พวกเขาทั้งสองได้ใช้วิชาของแม่ทัพหมาป่าทลาย์แล้ว
ครืนนนนนนนนนนนนนนนน
พลังของทั้งสองทะยานถึงผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่ 1 สูงสุดทั้งคู่ที่พลังของทั้งคู่เพิ่มขึ้นมาไม่มากส่วนหนึ่งเป็เพราะว่าระดับของทหารในกองกำลังยัง
ต่ำอยู่เลยส่งพลังมาช่วยไม่ได้มาก
ระหว่างที่โอเว่นกับดีแลนกำลังคิดหาวิธีถ่วงเวลาเพราะรู้ตัวดีว่าด้วยพลังของพวกเขาทั้งสองคงไม่สามารถจัดการพวกมันได้
“พวกเ้ารับมือกับมันไปตัวนึง แล้วอีกตัวพวกข้าจะเป็คนจัดการเอง”
เสียงที่ะโมาเป็ของเอวาที่กำลังวิ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว
“ท่านเอวา!”
“เอวา!”
โอเว่นและดีแลนเห็นเอวากับเอเลน่ากำลังลังก็ทำให้พวกเขาเบาใจขึ้น
โดยเฉพาะดีแลน..ที่รู้สึกดีใจขึ้นมา
สำหรับตัวเขาที่ไม่มีครอบครัวเพราะโดนสังหารไปหมดแล้ว เอเลน่าที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันถือว่าเป็ครอบครัวคนสุดท้ายของเขา
นางยังสบายดีสินะ......
ดีแลนมองเอเลน่าด้วยความอบอุ่นเหมือนบิดามองบุตรสาว
เอเลน่าเห็นดีแลนเลยทักทายด้วยความดีใจ
“ท่านลุงดีแลน”
ด้วยความที่่นี้มีปัญหามากมายนางเลยไม่มีเวลาหาดีแลนกับไลลาเลยแม้แต่น้อย
“รีบรับมือด้านหน้าเร็วเข้า!”
เอวาเห็นเอเลน่าดีใจที่ได้เจอคนจากหมู่บ้านเดียวกันนางก็รู้สึกเห็นใจอยากให้ทั้งสองได้คุยกันบ้างเพราะนางเองก็รู้ดีว่าเอเลน่าไม่ได้ทั้งสองที่เปรียบเสมือนครอบครัวของนางสักพักแล้ว
แต่ตอนนี้อยู่ในระหว่าการสู้รบนางเลยจำเป็ต้องเตือนเอเลน่าให้มีสมาธิรับมือกับศัตรูด้านหน้าก่อน
ทั้ง 4คนพลันแสดงใบหน้าที่เคร่งครึมออกมาพร้อมกับวิ่งเข้าไปต่อสู้กับซอมบี้ด้านหน้าทั้งสองตัว
แนวหลัง...บริเวณด้านนอกคฤหาสน์
ปัง!ฉับ!
กรรรรรรรรรรรรรรรร
หลังจากพวกเอริคต่อสู้กับซอมบี้หลายสิบกระบวนท่าซอมบี้ขั้นที่2ทั้ง 3ตัวจากแนวหลังก็ถูกจัดการลง
“แฮ่กๆเซนฝากเ้ากับอาเรียคุ้มกันแนวหลังด้วย”
แม้จะเป็เอริคแต่หลังจากเขาต่อสู้กับซอมบี้ขั้นที่ 2 ไป 3ตัวก็ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยอยู่พอตัว
ครืนนนนนนนนนนนนนนนนน
ปราณจากซอมบี้พลันหลั่งไหลเข้าร่างเอริคกับอาเรีย
ตูมมมมมม
อาเรียได้เข้าสู่ผู้ฝึกปราณขั้นที่ 2 แล้ว
เอริคเองก็ขึ้นมาที่ระดับผู้ฝึกปราณขั้นที่ 2 ระดับสูงแล้ว
“อลัน ตามข้ากลับไปที่แนวหน้าเร็วเข้า”
“ขอรับท่านพี่!”
พูดจบพวกเขาทั้งคู่ก็รีบทะยานไปที่แนวหน้าด้วยความรวดเร็ว
ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?ซอมบี้ขั้นที่ 2ในตอนนี้ไม่ควรมีเยอะเช่นนี้?
เอริคตอนนี้เต็มไปด้วยความสับสนอย่างมาก
หวังว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ข้าคิดมันจะไม่เกิดขึ้น......